สรุปทริป กบินทร์บุรี-น้ำหนาว 12-19 ต.ค. 2551

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

เดินทางกันต่อเลยครับ....เวลาเดินทางนั้น หากเรามองถึงจุดหมายที่ไกลสุด จะทำให้เราท้อได้ครับ เคร็ดลับก็คือ ให้มองจุดหมายทีละขั้นๆ อย่างตอนนี้ดูจุดหมาย วังน้ำเขียวไปก่อนแล้วกันครับ จะได้ไม่ค่อยท้อ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

ตอนนี้เริ่มทำนายอนาคตอันใกล้ได้แล้วครับว่าจะเกิดอะไรขึ้น...หลังจากผ่านป้ายสีเหลืองโน้นไป (ภาพนี้ยังเห็นไม่ชัดครับ...รอภาพต่อไป)

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

นี่ไงครับ เต็มๆ เลย “ขึ้นเขายาว 5 กม.” เห็นป้ายนี้ผมนึกในใจ...จะไปกลัวอะไร ถ้าไม่ไหวก็ลงเข็น ผมเพิ่งจะเคยปั่นขึ้นเขาที่นี่เป็นครั้งแรกครับ...เขาที่นี้เค้าจะเรียกกันว่า “เขาปัก” ครับ ก็เป็นส่วนหนึ่งของเขาใหญ่นั้นหล่ะ
...ผมเห็นป้ายแบบนี้ทีไหร่ ยังไม่ทันได้ขึ้นเขาเลยผมจะออกอาการเหนื่อยไว้ก่อนครับ ไม่รู้เป็นไร...ไม่รู้ว่าเพื่อนสมาชิก หรือ คุยผู้ชม เป็นกันบ้างหรือเปล่าครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

ข้างหน้าก็มีโค้งอันตรายอีกต่างครับ...ฝากเตือนเพื่อนสมาชิก(ที่ยังไม่เคยมา) และจะใช้เส้นทางนี้ครับ ต้องใช้ความระมัดระวัง ขั้นสูง ถึงสูงมากเลยทีเดียวครับ...เนื่องจากเส้นทางนี้ จะมีรถ บรรทุก(หนัก) รถโดยสารขึ้น-ลง เป็นประจำและทางลาดชัน คดเคี้ยวครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

ป้ายเตือนทางคดเคี้ยวครับ แถมค่อนข้างชันอีกต่างหาก ตอนนี้ก็เริ่มทำการไต่เขาแล้วครับ...เท่านี้เท่าที่จำได้ตอนนี้ใช้ผมใช้เกียร์ 2-2 ครับ ไปเรื่อยๆ ปั่นไป มองดูดอกยางไป

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

โค้งอันตราย โค้งนี้อันตรายมากครับ...ทางลงมาค่อนข้างลาดชัยเลยทีเดียว มีรถประสบอุบัติเหตุ หลายรายแล้ว แผ่นปูนที่เค้าก่อไว้ข้างทาง พังไปไม่รู้กี่อันต่อกี่อันแล้วครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

บริเวณนี้ที่ รถทัศนศึกษา พาอาจารย์และลูกศิษย์ จากจังหวัดขอนแก่น มาประสบอุบัติเหตุอยู่ตรงนี้ครับ ยังเห็นสภาพรถ และบริเวณที่เกิดเหตุน่ากลัวมากทีเดียวครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

อุบัติเหตุครั้งนี้จากข่าวรายงานว่า มีผู้เสียชีวิตทันที 20 คน บาดเจ็บอีก 30 กว่าคน...ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าสลด ขอแสดงความเสียใจ กับครอบครัวของผู้เสียชีวิตด้วยนะครับ (ฝากภาพไว้เป็นอุทธาหรณ์นะครับ)
...ขณะปั่นผ่านเส้นทางนี้ ผมก็ปั่นอยู่คนเดียว ไม่รู้ว่าสมาชิกไปไหนกันหมด ก็รู้สึกหวาดระแวง พอสมควรครับ...แต่ก็ไม่ลืมที่จะแผ่เมตตา ให้กับผู้ล่วงลับด้วยครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

หลังจากหมดเนิน 5 กม. แล้วก็ถึงร้านอาหาร เรือนขวัญ ครับ ก็หยุดพักผ่อน รอเพื่อนสมาชิกกัน ณ ที่สถานที่แห่งนี้ครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

พาหนะคู่ใจของ เสือเบิ้ม มหาราช(อยุธยา)ครับ ปั่นมาพร้อมกับเสือ จ๊ะ ถึงก่อนใครเพื่อนเลย เสียดายครับ ที่อยู่ด้วยกันได้แค่ออกจากอุทยานแห่งชาติน้ำหนาว เจ้ารถคู่ใจคันนี้ก็เกิดการประท้วง(รถเสีย) ซะงั้น ทำให้ต้องกลับบ้านก่อนใครเพื่อน ได้อันดับที่ 12 ไปครองตามที่ไม่ได้ตั้งใจไว้ครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

เมื่อมาถึง เรือนขวัญ เสือเบ๋า ก็ใช้โอกาสในการรอสมาชิก พักผ่อน อิริยาบถ นอนหลับ อย่างสบายใจ เป็นทิ่อิจฉาของใครหลายๆ คนที่ไม่ได้เอาแปล มาด้วยครับ 5555

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

รออยู่สักพักหนึ่ง สมาชิกก็ตามขึ้นมากันครบถ้วน ทุกคนครับ...แต่บางคน ขึ้นมาโดยวิธีไหน ผมขอไม่เปิดเผยนะครับ...เนื่องจาก ว่าได้รับปาก เสือรส หมูเด้ง ไว้แล้ว....แถมมีขู่อีกด้วยว่า ถ้าเกิดเอามาเผากัน ทริปหน้าไม่ปั่นด้วยแล้ว 55555

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

ผมเพิ่งเข้าใจ ฉายาของพี่อ๊อดทริปนี้เองว่า “เสืออ๊อด ผู้หิวโหย” มีที่มาที่ไปอย่างไร ตอนแรกเข้าใจผิด คิดว่า หิวอย่างอื่น ที่แท้ หิวข้าวนี่เองครับ...ประมาณว่า ล้อหยุดหมุน เมื่อไหร่ ต้องกินทันทีครับ...พี่พรชัย บอกว่า พี่อ๊อด กินข้าว 1 จานจะปั่นไปได้อีก 50 กม.

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

บรรยากาศ + ภูมิทัศน์ โดยรอบของ รีสอร์ท เรือนขวัญครับ

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

หลังจากอิ่มแล้วก็เดินทางกันต่อเลยครับ ช่วงจากนี้ลงไปค่อยยังชั่วหน่อยครับ ไม่ต้องไต่เขาเหมือนเมื่อกี้แล้วครับ