สวัสดีเสือกรุงเก่าทุกท่านครับ
วันอาทิตย์นี้เป็นวันตรุษจีน และวันวาเลนไทน์ ขอให้ทุกท่าน
มีความสุขกันทุกท่านนะครับ 
ได้รับ Mail ซึ้งรักอมตะคุณตากรุงเก่า มา
อยากให้ทุกท่านได้อ่านครับ
จากข่าวสดออนไลน์ ครับ
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เวลา 18:20 น. ข่าวสดออนไลน์
ซึ้งรักอมตะคุณตากรุงเก่า
เข็นรถคุณยายไปทุกที่ แม้ล่วงลับไปแล้ว
เมื่อวันที่ 11 ก.พ. ผู้สื่อข่าวจ.พระนครศรีอยุธยา ได้รับทราบเรื่องราวความรักอมตะในช่วงเทศกาลวาเลนไทน์
จากชาวบ้านที่เดินทางผ่านตลาดเจ้าพรหม หน้าเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา
ว่ามีสองตายายอายุกว่า 80 ปี โดยสามีจะประคองภรรยาซึ่งป่วยเป็นอัมพาตท่อนล่างนั่งรถเข็นมาขายกล้วยปิ้ง มันเผา เป็นเวลานานกว่า 6 ปี
แต่เมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมา ยายได้เสียชีวิตลง แต่คุณตาก็ยังเข็นรถดังกล่าวมาขายของด้วยทุกวัน ราวกับคุณยายยังมีชีวิตอยู่
จึงเดินทางไปตรวจสอบ
พบคุณตาจรูญ แสงอินทร์ อายุ 85 ปี เล่าให้ฟังว่า
ยายทวน แสงอินทร์ อายุ 80 ปี ภรรยาของตนเป็นคู่ชีวิตกันมากว่า 60 ปี ดูแลกันมาตลอด ไม่มีลูกหลาน และไม่เคยทะเลาะกันแม้แต่ครั้งเดียว
หลังแต่งงานมาจนอายุ 35 ปี ตอนนั้นยังไม่มีลูก ยายเคยบอกให้ตนไปมีภรรยาใหม่เพื่อจะได้มีทายาท
แต่ตนไม่ยอมทั้งยังบอกว่าถึงไม่มีลูกก็ไม่เป็นไร แต่ได้ยายเป็นเมียนับว่าดีที่สุดแล้ว
คุณตาจรูญ กล่าวว่า เมื่อ 6 ปีก่อน
ยายล้มป่วยเส้นโลหิตในสมองแตกเป็นอัมพาต ท่อนล่างเคลื่อนไหวไม่ได้ จึงนำยายมานั่งรถเข็นช่วยขายของที่หน้าตลาดทุกวัน
หลังจากยายเสียชีวิตไป ทุกวันนี้คิดถึงยายมาก อยากจะฆ่าตัวตายตามแต่รู้ว่าเป็นบาป
จึงได้แต่พกรูปและเข็นรถเข็นของยายมาเป็นเพื่อน เพื่อคลายความเหงา จะได้รู้สึกว่ายายอยู่ใกล้ๆตนตลอดเวลา
ส่วนตนไม่รู้จักวันวาเลนไทน์ ว่ามีความหมายอย่างไรเพราะเป็นวันของพวกฝรั่ง พอทราบว่าเป็นวันแห่งความรักเท่านั้น
สำหรับตนไม่มีวันแห่งความรัก
เพราะทุกวินาที ทุกนาที ทุกชั่วโมง ทุกวัน ทุกปี และทั้งชาติ ตนเองรักยายตลอด ขณะตนเองยังมีลมหายใจ
-------------------------------------------------
เคยเห็นร้านลุง หรือเปล่า อยู่ข้างธนาคารไทยพาณิช เจ้าพรม
แวะไปให้กำลังใจคุณตา ได้ทุกวันนะคะ
ร้านของคุณตาคนนี้ จะอยู่ หน้า ร้านถ่ายรูป ฝั่งตรงข้ามเทศบาล จะติดกับวินมอเตอร์ไซค์ค่ะ
เป็นรถเข็นมีขายแค่น้ำอัดลม , กล้วยปิ้ง มันปิ้ง .... ก่อนหน้านี้เคยมีขนมบ้าบิ่น ด้วย
แต่พอคุณยายป่วยได้ซักพัก ก็ไม่มีหนมบ้าบิ่นมาขายเหมือนก่อน ( คนรอซื้อ..เลยอดกิน ^^ )
เคยเห็นมาตั้งแต่ ตอนคุณยายยังป่วยอยู่ ..มีคุณตาเข็น .. โดยเอารถเข็นขายของเก่าๆของแก มาไว้ที่ตลาดก่อน แล้วก็เตรียมจัดที่ทางไว้ให้คุณยาย
แล้วจึงเดินกลับไปที่บ้านอีกรอบ เพื่อไปเอารถเข็นที่มีคุณยายนั่งอยู่มา เห็นเวลา ที่แกนั่งขายของ แกก็จะคุยกับคุณยายที่นั่งอยู่บนรถเข็นไปด้วย
คุณตาแกจะเข็นพาคุณยายมาขายของด้วยกันทุกวัน ทั้งๆที่ตัวแกเองก็ไม่ค่อยจะแข็งแรงเท่าไหร่ อายุก็มากแล้ว เดินยังไม่ค่อยตรงเลย
พอคุณยายเสีย ... .คุณตาก็ยังเข็นรถเข็นเปล่าของคุณยาย มาด้วยทุกวัน ในเวลาเดิมๆ
ถ้ามีโอกาสเห็นภาพเหล่านี้แล้ว อาจจะ อดไม่ได้ที่จะ รู้สึก เศร้าใจ อย่างบอกไม่ถูก
เป็นภาพเดิมๆ ทุกวัน ตอนหกโมงเช้ากว่าๆๆ คุณตาเดินเข็นรถเข็นเปล่าอยู่ริมถนน และพารถเข็นเปล่ากลับบ้านด้วยกันตอนหกโมงเย็น
ตอนเห็น ในตอนแรก ก็รู้แล้วล่ะ ว่าคุณยาย คงเสียแล้ว ..เพราะเห็นแกใส่ชุดดำ เข็นรถเข็นเปล่าของคุณยายมา ขายของด้วย
แม้จะเคยอุดหนุนกันอยู่ แต่ก็ไม่กล้าที่จะถาม ..
จนถึงตอนนี้ แม้จะผ่านมาเป็นเดือนๆ แล้ว คุณตาก็ยังทำทุกอย่างเหมือนเดิม .. ( อาจจะมากกว่า 2 เดือนด้วยซ้ำ )
หลายคนอาจมองว่าแกแปลกประหลาด แต่ อย่าไปว่าไรแกเลยนะ นั่นมันคือความสุขของแก
ร้านแกไม่ค่อยมีคนมาอุดหนุนเท่าไหร่ เพราะ กล้วยปิ้ง มันปิ้ง ของแกทำแบบง่ายๆๆ คงมีแค่ลูกค้าประจำที่ซื้อกันมานาน
วันไหนว่างๆๆ ได้มีโอกาสไปเดินเล่นตลาดเจ้าพรหม ก็ลองแวะไปให้กำลังใจแกดูนะ
