สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย (TCHA) และชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพจังหวัดฉะเชิงเทรา ได้ร่วมกัน
จัดวันเดย์ทริป ขี่จักรยานไปชมปลาโลมา ที่บริเวณตำบลท่าข้าม อำเภอบางปะกง เนื่องจากในช่วงเดือน
พฤศจิกายน - มกราคม ของทุกปี บริเวณปากแม่น้ำบางปะกงมีปลาดุกทะเลจำนวนมากซึ่งเป็นแหล่ง
อาหารโปรดของโลมา โลมาอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ประมาณ 40 - 50 ตัว จะกระโดดขึ้นมาหายใจเหนือ
ผิวน้ำพร้อม ๆ กันครั้งละประมาณ 3 - 4 ตัว พันธุ์ที่พบมาก คือ พันธุ์หัวบาตร (สีเทา) และยังพบพันธุ์
ปากขวด (สีเทาและสีชมพู) บ้าง นอกจากนี้ ในเส้นทางล่องเรือยังผ่านป่าชายเลนซึ่งเป็นแหล่งอาศัยของ
สัตว์และนกนานาชนิด อาทิ นกกาน้ำ นกแสก นกกระยาง นกนางนวล นกกระเต็น ค้างคาวแม่ไก่ และ
ลิงแสม เป็นต้น
ทริปนี้ผมได้ทำเรื่องขออนุญาตเดินทาง ส่งไปยัง ผบ.สส. (ผู้บังคับบัญชาที่บ้าน+สุดสวย) ตั้งแต่ต้นเดือน
มกราคม มีหนังสืออนุมัติการเดินทาง และแทงท้ายเรื่องมาด้วยว่า ขากลับถ้าสามารถแวะซื้อปลาสลิดบางบ่อ
กลับมาทอดให้ลูก ๆ กินด้วยก็จะเป็นการดี หลังจากนั่งนับวันรอให้ถึงเช้าวันอาทิตย์ที่ 31 ม.ค. 2553 ก็ได้
เวลาออกไปปั่นสองล้อคู่ใจ ไปดูน้องปลาโลมา ..
ผมออกเดินทางจากหมู่บ้านปิ่นทอง แถว ๆ ดอนเมือง เวลาประมาณ 05:20 น. ใช้เส้นทางโลคอลโรด มุ่งหน้า
สวนจตุจักรเพื่อไปขึ้นรถไฟฟ้า BTS ไปลงที่สถานีราชดำริ และเข้าถึงจุดนัดหมายรวมพลบริเวณหน้าพระบรมรูป
ร.6 สวนลุมพินีเวลาประมาณ 06:45 น.
บรรยากาศยามเช้าตรู่ ที่หน้าพระบรมรูป ร.6 สวนลุมพินี
...
ถ่ายรูปรถจักรยานคู่ใจ YEAH by DAHON รุ่นปี 2008 ไว้เป็นหลักฐานการมาร่วมทริป
...
เหล่าสมาชิกเริ่มทะยอยเดินทางมาที่จัดรวมพลมากขึ้นทุกที
...
ผมลองเดินลาดตระเวณดูรถจักรยานที่มาร่วมกิจกรรม พบว่าส่วนใหญ่จะเป็นจักรยานเสือภูเขา จักรยานเสือหมอบ
และจักรยานทัวร์ริ่ง .. อือม์ รถจักรยานพับได้มีกันกี่คันหว่า
Bike Friday 2 คัน .. DAHON 2 คัน .. YEAH 1 คัน (ของเราเอง) ... โอ๊วว มายบุดด้า (อุทานแบบคนพุทธ)
ทั้งงานมีรถจักรยานพับได้ 5 คัน (ที่ออกเดินทางจากสวนลุมพินีนะฮะ พี่น้องรถพับที่มาสมทบกลางขบวนไม่ต้อง
น้อยใจ ว่าแต่ใครว่าง ๆ ก็ลองช่วยผมสรุปหน่อยก็ดีว่ามีจักรยานพับได้มาร่วมทริปนี้กี่คัน)
...
เฮียคากิ ทริปลีดเดอร์ กำลังแนะนำทีมงานจาก TCHA และทีมชุดช่วยเหลือเฉพาะกิจ (ทีม ฉ.) และบรรยายสรุป
เส้นทาง และข้อพึงปฏิบัติระหว่างเดินทาง
...
เวลาประมาณ 07:15 น. ขบวนจักรยานก็เริ่มออกเดินทาง ใข้เส้นทางพระราม4-พระโขนง-สุขุมวิท-บางนาตราด
เหล่าสมาชิกก็ค่อย ๆ ปั่นกันมาเรื่อย ๆ
...
แวะปั๊มน้ำมัน เข้าห้องน้ำ เติมเสบียง
...
เข้าสู่ถนนบางนา-ตราด เช้าวันอาทิตย์รถรามีไม่มาก ถนนค่อนข้างโล่งพอสมควร ปั่นตามกันมาสบาย ๆ ครับ
...
แวะปั๊มจุดที่สอง รอท้ายขบวนที่ทะยอยปั่นตามกันมา
...
เลยแยกกิ่งแก้ว บริเวณหน้าบริษัทโคมัทสุ เพื่อนสมาชิกท่านนึงเดินจูงจักรยานสวนมา ผมเลยจอดรถเข้าไปถาม
ได้ความว่าแกกำลังจะชี้บอกให้รถคันที่ตามหลังมาระวังหลุม แต่ดันมีอีกหลุมที่รอดักอยู่ข้างหน้า ลงไปเต็ม ๆ
ปรากฎว่ายางแตก รอรถเซอร์วิสอยู่พักนึงยังไม่มา ผมเลยบอกว่าผมมีชุดปะยางฉุกเฉินติดกระเป๋ามาด้วย พอดีมีเพื่อน
สมาชิกอีกหลายท่านเข้ามาสมทบ ว่าแล้วก็ปฐมพยาบาลกันเลย
...
แวะพักอีกหนึ่งปั๊ม รวมพลก่อนข้ามสะพานบางปะกง
...
ในที่สุด ก็พากันมาถึงแล้ว ... สะพานบางปะกง
...
จากนั้นก็พากันข้ามฝั่งถนนเพื่อเดินทางเข้าไปยังเทศบาลท่าข้าม บางส่วนก็ลอดใต้สะพานบางปะกง ใครแรงเหลือ
ก็ยกรถจักรยานข้ามสะพานลอย ปั่นตามเส้นทางเข้าไปยังท่าเรือ ระหว่างทางผ่านป่าโกงกางที่มีรากเลื้อยชอนไช
น่าดูชมมาก เสียดายช่วงนี้ผมไม่ได้จอดถ่ายรูป เพราะหิวข้าวแล้ว เลยตั้งหน้าตั้งตาปั่นไปท่าเรือ พอถึงท่าเรือก็หา
ที่ล๊อครถจักรยาน รับอาหารกลางวันเป็นข้าวห่อใบบัว และน้ำดื่ม ลงเรือเพื่อออกเดินทางไปชมน้องปลาโลมา
และทานอาหารกลางวันบนดาดฟ้าเรือ (ข้างล่างเต็มแล้ว เลยขึ้นมาอาบแดดกินข้าวซะเลย)
บรรยากาศบนดาดฟ้าเรือ ...
..
อือม์ ... เห็นใจคนมาร่วมทริปคนเดียวอย่างผมบ้างสิค๊าบ ... ^__^
..
..
อ้าว .. แล้วบอกว่าขี่จักรยานไปดูปลาโลมา แล้วไหนล่ะรูปปลาโลมา ...
เอ่อ ... พี่น้องฮะ
ปลาโลมาปากอ่าวไทย มันไม่เหมือนปลาโลมาตามสถานแสดงพันธ์สัตว์น้ำนะฮะ น้องปลาแกเล่นโผล่หัวทุย ๆ
ขึ้นมาผิวน้ำหน่อยนึง โชว์ครีบหางขึ้นมาลั๊นลาหน่อยนึง แล้วไอ้กล้องคอมแพคอย่างของผมเนี่ย ถ่ายไม่ทันหรอกฮะ
แถมตอนนี้ จะหยิบจับอะไรมือก็สั่นระริก เพราะเหนื่อยจากการเดินทางช่วงเช้า ไม่ต้องถามรูปถ่ายช่วงขากลับนะฮะ
ผมเก็บกล้องใส่กระเป๋าโลด .. ไม่ถ่ายอะไรมันอีกแล้ว
คณะของเราออกเดินทางกลับจากเทศบาลท่าข้ามประมาณบ่าย 3 โมงเย็น สำหรับตัวผมเองแล้ว ระยะทางมันช่าง
ยืดยาวไกลออกไปมากกว่าตอนที่ขี่จักรยานมาในตอนเช้า กระเป๋าคาดเอวที่บรรจุยางในสำรอง 1 เส้น ชุดปะยาง
ฉุกเฉิน 1 ชุด คีม 1 อัน ไขควงชนิดเปลี่ยนหัวได้ 1 ตัว .. ดูจะเพิ่มน้ำหนักมากขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ จนผมไม่สามารถ
คาดมันไว้กับเอวได้อีก ต้องเอามาสะพายบ่า ระหว่างทางกลับที่ดูจะยาวไกลซะเหลือเกิน ก้นเริ่มเจ็บแสบจากการที่
ต้องนั่งปั่นมาตั้งแต่ช่วงเช้าเริ่มแสดงอาการ สองบ่าเมื่อยปวดราวกับไปแบกกระสอบข้าวสาร แต่สมองยังคงสั่งการ
ให้สองขาออกแรงกดปันไดจักรยานปั่นมันเรื่อยไป ...
หลายครั้งที่ผมหลุดจากกลุ่มที่ผมปั่นตาม กลับกลายเป็นจักรยานคันเดียวบนถนนบางนา-ตราด ความเงียบเข้ามา
ครอบงำในความคิด และในบางจังหวะที่เสียงฟรีสเตอร์ลั่น ผมคิดถึง .. คุณแว่น
คุณแว่น ปั่นจักรยาน 2 คืน 1 วันครึ่ง...จาก กทม. – ศรีสะเกษ 572 กม. โดยไม่พัก จากข่าวคราวที่ผมติดตามอ่าน
ทางเว๊ปไซต์ของสมาคม ฯ วันนี้ผมได้พบกับคุณแว่นตั้งแต่เช้า ระหว่างทางที่ผ่านมาผมเห็นคุณแว่นซึ่งเป็นหนึ่งใน
ทีมเฉพาะกิจ (ทีม ฉ.) คอยช่วยเหลือเพื่อนสมาชิกที่อ่อนแรง และยังมีทีมเฉพาะกิจท่านอื่น ๆ ที่คอยดูแลเพื่อน
ร่วมเดินทางทั้งหัวขบวน ท้ายขบวน ความมีน้ำใจและมิตรภาพที่ผมสัมผัสได้นั้น กลายเป็นแรงผลักดันอย่างประหลาด
ที่ทำให้ผมกัดฟันกดสองขาลงบนบันไดจักรยาน จนตามมาทันเฮียคากิที่บริเวณแยกศรีนครินทร์
เหนื่อย .. เหนื่อยอย่างที่สุด อยากจะพับรถจักรยาน เรียกรถแท็คซี่กลับบ้าน
แต่เมื่อคิดว่า เอาน่า ... พี่น้องเราทำได้ เราก็ต้องทำได้ ต้องไปให้ถึงจุดเริ่มต้นที่เราจากมาเมื่อเช้าให้จงได้ ผมรวบรวม
เรี่ยวแรงที่หลงเหลือจากการย่อยข้าวห่อใบบัวเมื่อตอนกลางวัน ขี่ตามกลุ่มเฮียคากิ (โดยมีอาลิขิตปิดท้ายขบวน และ
คอยเป่านกหวีดแจ้งเตือนรถราเพื่อขอทางมาโดยตลอดทาง กราบขอบพระคุณมาก ๆ ครับ)
ทุ่มเศษ ๆ พวกเรากลับมาถึงบริเวณลานหน้าพระบรมรูป ร.6 สวนลุมพินี ผมแทบจะเกี่ยวขาตั้งจอดรถไม่ไหว สองมือ
เมื่อยจนแทบกำไม่เข้า ปวดบ่า ปวดขา จนต้องล้มตัวลงนอน
แต่หัวใจ ... กลับเต้นอย่างเนิบช้า เพราะมันถูกความภูมิใจเข้ามาเบ่งบานแย่งที่อยู่ในช่องอก
ผมทำได้ ...
รวมระยะทางที่ผมออกเดินทางจากบ้านที่ดอนเมือง ขึ้นรถไฟฟ้า BTS จากสวนลุมพินีไปบางปะกง จนกลับมาที่สวนลุมพินี
อีกครั้ง ไมล์รถผมวิ่งไป 150 กม.
ประกาศศักดิ์ศรีจักรยานพับได้ YEAH by DAHON รุ่นปี 2008 คันนี้ให้เป็นที่ประจักษ์ว่า รถจักรยานพับได้ ขี่ออกทริปกับ
จักรยานเสือภูเขา จักรยานเสือหมอบ จักรยานทัวร์ริ่ง ได้อย่างไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย เติมเต็มความเชื่อของผมที่มีมา
ตั้งแต่ต้นว่า ...
ใจเราไปได้ถึงไหน .. จักรยานจะพาเราไปถึงที่นั่น
ขอบพระคุณ สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย (TCHA) และชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพจังหวัดฉะเชิงเทรา รวมทั้งทีมงาน
ทุกท่าน สำหรับทริปดี ๆ รอยยิ้ม และมิตรภาพอันอบอุ่น และมันจะเป็นความทรงจำที่สุดยอดของผมไปอีกนานแสนนาน
เป็นเกียรติ .. ที่ได้ร่วมปั่นกับทุกท่านครับ
...
อิจฉา! นอนหมดแรงทั้งวันเลยซิจ๋าโจ 
