♥♥♥ "ช้าง ชน ช้าง"ที่สุโขทัย..สวยงามประทับใจจริงๆ ♥♥♥

[โส(เสือดำ)]

ลุงแซมเดาไม่ผิดหรอกครับ
เข้าไปดูข้อมูลในกระทู้นี้แทนคำอธิบายครับ.. http://thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=132&t=32408

[บ้านต้นสน]

มาสนับสนุนลุงแซมในประเด็นที่ว่า
ร้านยายเขียวเขาตะเกียบ แพง จริงๆ
แต่แกงส้ม ไข่ปลาเลียวเซียว ก็อร่อยสุดๆจนลืมไม่ลง

[ลุงแซม]

ขอบพระคุณครับพี่โส(เสือดำ) ที่ช่วยให้ทางสว่างแก่ผม นึกแล้วเชียวคำว่า (เสือดำ) นี่คงต้องมีที่มา ผมเองก็คุ้นเคยกับ ตชด. ดีคือตอนที่ผมบรรจุเข้ารับราชการใหม่ที่หนองคาย ก็ได้อาศัยอยู่กับบ้านพี่ชาย ที่เป็น ตชด. ตอนน้นพี่เขาอยู่ที่ อ.บึงกาฬ ตั้งแต่จบโรงเรียนนายร้อยยันเกษียณอยู่ ตชด.มาโดยตลอด ...เกษียณก่อนเพื่อน ๆ เพราะไม่ได้ผ่านโรงเรียนเตรียมทหาร จบ ม.ศ. 5 ว่างอยู่หลายปีแล้วไปเรียนโรงเรียนพลตำรวจ หลังจากนั้นสอบไปเรียนนายร้อยสามพราน น่าจะรุ่น 22 วนเวียนอยู่แถวอีสาน จนสุดท้ายเกษียณน่าจะปี 2544 ชื่อ พล.ต.ต. ขจร สัยวัตร ตอนนี้เป็น สว.หนองคาย ไม่ทราบว่าพี่โสเคยรู้จักกันไหมครับ

...มีเรื่องสงสัยอยู่อีกเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับพี่บ้านต้นสน พี่เขารู้จักผมจำชื่อผมได้ ผมว่าผมก็คงรู้จักพี่เขาเหมือนกันถ้าไม่เปลี่ยนชื่อในเวปใหม่ อยู่ทีมลิงสองล้อ ที่ลพบุรีนี่ ผมว่าผมเดาไม่ผิด เพราะดูจากสำนวนการเขียนแล้ว พี่เขาเป็นนักเขียน น่าจะเคยได้รางวัลเขียนเรื่องจักรยานกับโทรศัพท์ของทีโอที ชื่อเรื่องว่า รอยหมึกจางรอยยางยังอยู่ (ผมเดาเอาถ้าผิดต้องขออภัย)

รอยหมึกจางแต่รอยยางยังอยู่

....เช้าวันนี้ผมนั่งบนอานหนังแท้สีน้ำตาลใหม่เอี่ยมที่เพื่อนเพิ่งส่งมาให้จากอังกฤษ แม้ค่อนข้างแข็งแต่ก็ลื่นเนียนเหมือนน้ำเสียงและน้ำใจของเพื่อนที่แฝงฝากข้ามโลกลอยมากับเทคโนโลยี่ทางการสื่อสารระดับสากลอันทันสมัย " เค้าว่าอานยี่ห้อนี้นะ ใช้ไปเรื่อยๆ มันจะเข้ารูปพอดีกับก้นเจ้าของ ถ้าคนอื่นมานั่งจะไม่ถนัด เหมาะกับคนขี้หวงรถเลย ฮ่า ฮ่า "
ผมนึกถึงเสียงบรรยายสรรพคุณกลั้วเสียงหัวเราะของเพื่อนรักที่พักหลังมานี้ เราคุยกันทางโทรศัพท์ทางไกล ที่ไกลไร้ขีดจำกัด เสมอๆ เพื่อนๆชาวเสือ4-5 คน นัดพบกันที่เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ตอนสิบโมง ผมใช้เส้นทางอ้อมเพื่อหลีกเลี่ยงรถราที่ขวักไขว่และเพื่อทำความเร็ว เมื่อปั่นไปได้สักครึ่งทาง เห็นสาววัยรุ่นนั่งอยู่ข้างจักรยานยนต์ที่จอดเอียงๆอยู่ขอบถนนที่ไม่มีไหล่ทาง ผมเบนเสือภูเขาหลบออกไปนิดหนึ่ง สัญชาติญาณของผู้ชายสะดุดกับท่านั่งของเธอ เค้าหน้าค่อนข้างสวยและผมสั้นเต่อ ทำให้ผมคิดเข้าข้างตัวเองว่า เธอกำลังต้องการความช่วยเหลือ
มือกำเบรค และ แขนบังคับรถให้วนกลับไป
" เป็นอะไรหรือเปล่า ให้ช่วยไหม ครับ "
เธอลุกขึ้นยืนทันที แม้กำลังง่วนอยู่กับโทรศัพท์มือถือ ผมก็แอบเห็นใบหน้าค่อนข้างกลมที่กำลังงอง้ำ บ่งบอกถึงอารมณ์
เมื่อเผชิญหน้ากันตรงๆขณะผมกำลังถอดหมวกและแว่นตา ดวงตากลมโตของเธอดูอ่อนโยนลง วี่แววสับสนและกังวลเข้ามาแทน
เธออยากโทฯหาพ่อที่ทำงานอยู่โรงงานห่างไปประมาณ 40 ก.ม. แต่ โทฯไม่ติด
" รถพ่อเป็นไรไม่รู้ ไม่ค่อยเคยขี่ด้วย ยืมโทรศัพท์หน่อยสิ " เธอหมายถึงมือถือ
ผมส่ายหน้า เธอส่ายหน้าตามและถอนใจ
" โทตู้ไหม ใช้พินโฟน " ผมชี้ไปที่ตู้โทรศัพท์สาธารณะที่ไกลออกไปประมาณ 300 เมตร
" ไหนล่ะบัตร "
เธองงเมื่อผมส่งเศษกระดาษให้ เธอคลี่ม้วนกระดาษออกดูตัวเลขตัวโตเรียงแถวเป็นพืดแล้วอมยิ้ม
" ลอกมาแบบนี้ เห็นชัดดี "
" อืม! รีบไปเถอะ เดี๋ยวจะดูรถให้ สงสัยหัวเทียน "
" อาน สวยดีนี่ " เธอชม
ผมลดหลักอานลงครึ่งนึง และมองตามจักรยานของผมที่มีเธอเป็นคนปั่นไปยังตู้โทรศัพท์สาธารณะ ถนนแถวนั้นว่างวาย แต่ในใจผมกลับอึกทึกครึกโครม ไม่นานนักเธอก็กลับมาพร้อมกับรอยกังวลบนใบหน้าที่ยังไม่จางลงเลย
" พ่อมาไม่ได้ ต้องรอ ตอนเที่ยงโน่นถึงจะมาได้ ใครจะรอไหว "
ผมพลอยกังวลไปกับเธอ ในหนทางที่ไม่ค่อยมีรถราผ่านไปมาเช่นถนนสายนี้ ผมจึงส่งแรงถูกระดาษทรายที่เตรียมไว้ขัดยางในยามรั่ว ขัดหัวเทียนที่เพิ่งถอดออกมาแรงขึ้น
นับว่าเป็นโชคดีของเธอ เพียงกดคันสตาร์ทที่ง่อกแง่กแค่สามครั้งเสียงเครื่องยนต์ก็สำลักเหมือนคนแก่ไอ แล้วก็ติด แต่มันกลับคล้ายโชคร้ายเล็กๆของผม ที่มีเวลาได้อยู่ใกล้สาวสวยนัยน์ตาดำๆน้อยเกินไป
เธอกล่าวขอบคุณผม และควักปากกาเขียนอะไรใส่ในกระดาษจดรหัสพินโฟนของผมส่งคืนให้
" เราอยู่บ้านพุซาง เผื่อรถยางแบนหรือเป็นไร โทฯหาเราได้นะ "
มอร์เตอร์ไซค์คันที่เคยจอดนิ่งสนิท กำลังพารอยยิ้มแสนน่ารักจางจากไปพร้อมเสียงเครื่องยนต์ที่ค่อยๆเบาลงจนเงียบหายไป ขณะนี้เหลือเพียงเสียงโซ่บนเฟืองหน้าอันใหญ่ ที่เร่งให้ผมไปพบเพื่อนๆ ณ.จุดนัดพบให้ทันเวลา
ผมสายไปเกือบ 20 นาที และเฉไฉไปว่า " มันต้านลมจังเลย "
บ่ายมากแล้วที่แยกกันกับเพื่อนๆ ผมเร่งความเร็วเหมือนกำลังอยู่ในสนามแข่งขันและนึกหมายตาตู้โทรศัพท์สาธารณะที่เคยเห็นและเคยผ่าน
ผมเข้าไปยืนหอบอยู่ในตู้โทรศัพท์สาธารณะ มือล้วงหาเศษกระดาษจดเบอร์ของเธอที่ผมใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อข้างหลัง ผมอยากโทฯสวัสดีทักทายกับเธอทั้งๆที่รถจักรยานไม่ได้เป็นอะไร
ให้ตายเถอะ ! ให้ยางแตกเสียยังดีกว่า รอยหมึกที่เป็นตัวเลขบนกระดาษชิ้นน้อย เลอะเลือนเพราะเปื้อนเหงื่อ จนไม่อาจประติดประต่อจนครบ 9 ตัวได้
ผมกดบันไดเร่งความเร็วกว่าเมื่อครู่นี้เสียอีก เพื่อให้ความเหนื่อยและความเร็ว กลบความเสียดายที่อึงอลอยู่ในใจ
ผมเบารถเมื่อใกล้จุดที่พบกับเธอเมื่อตอนสาย มองเห็นเพียงรอยดอกยางเล็กๆของรถจักรยานของผมที่อยู่ใกล้ๆรอยดอกยางของรถมอร์เตอร์ไซค์ของเธอบนคราบน้ำมันเครื่องที่ยังหลงเหลืออยู่บอกให้รู้เป็นสำคัญ
ผมพึมพัมกับตัวเองและปล่อยให้คำพูดนั้นล่องลอยไปกับสายลมยามเย็น
' ร อ ย ห มึ ก จ า ง แ ต่ ร อ ย ย า ง ยั ง อ ยู่ '

รบกวนพี่โส(เสือดำ)ช่วยชี้ทางสว่างให้ผมหน่อยครับว่าท่านพี่ในรูปนี้หรือเปล่าที่ชื่อว่า "บ้านต้นสน" ไม่อยากถามพี่บ้านต้นสนมันเขินน่ะ 555

[โส(เสือดำ)]

ไม่ผิดตัวครับ..เขาคือบ้านต้นสน..สุภาพบุรุษผู้มากด้วยความรู้ และประสบการณ์ที่พี่โสยอมรับนับถือคนหนึ่ง..

..ส่วนท่าน ขจร สัยวัตร ถือว่าเป็นอดีตผู้บังคับบัญชา ตชด.ที่ทำงานทางภาคอีสาน
ซึ่งมี บก.ตชด.ภาค 2 ขอนแก่นเป็นที่ตั้งของภาค มี กก.ตชด. 21-24 เป็นหน่วยปฏิบัติ
และ กฝ. 4 เป็นค่ายฝึกฯ
..ท่าน ขจรฯ เป็นผู้ที่ทำงานเก่ง โดยเฉพาะงานด้านมวลชล ดูมีความคล่องตัวสูง
พี่โส..จำได้ และรู้จักดี ตอนที่มาอบรมงานมวลชล งานด้านการพัฒนาช่วยเหลือประชาชน
และมาประชุมผู้นำฯ ลส.ชบ.ทางด้านนี้บ่อยครั้งในอดีต..แต่ท่านขจร คงจำพี่โส ไม่ได้หรอกเพราะลูกน้องเยอะ และทำงานคนละภาคกัน

..แต่หากบอกว่า พี่โส..เป็นอดีตเสือดำค่ายนเรศวร หัวหิน รุ่นไตรมิตร
แล้วย้ายไปทำงานที่ ตชด.34 ค่ายพระเจ้าตาก (เขต 6 เดิม) เป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการพลเรือนของหน่วย
..แล้วท่านจะร้องอ๋อทันที..เพราะอยู่ในยุคการทำงานในช่วงที่มีสถานการณ์เดียวกัน

[บ้านต้นสน]

ขอบคุณพี่เษม ครับ
ผมต้องเรียกพี่เษมเป็นพี่ เพราะพี่เป็นทั้งรุ่นพี่ที่มหา'ลัยและรุ่นพี่ที่เวบนี้
ผมรักและเคารพพี่เษม ที่เอ็นดู และ ผลักดัน ผมเสมอมา

ความดีและน้ำใจของพี่เษมและเพื่อนๆของพี่เษม ผมขออนุญาตเอ่ยนาม เช่นคุณธานินทร์ ยายนุ้ย คุณชยุต คุณทรงศักดิ์ ฯลฯ
ผมยังจดจำไว้ไม่เคยลืม

น้องก้านยาวสาวนั่งข้างๆ ทราบว่าไประหกระเหินอยู่ที่อเมริกา คงได้ปั่นจักรยานสนุกไปเลย
เธอเคยมี พ๊อคเก๊ตบุค เรื่อง ถีบเดี่ยว
ผมรู้จักตัวหนังสือของเธอก่อนรู้จักเธอเสียอีก

[ลุงแซม]

...ขอบพระคุณครับ พี่โส(เสือดำ)
...พี่บ้านต้นสนล่ะก็ ทั้งให้เกียรติและเยินยอผมจนตัวผมจะลอยติดเพดานแล้ว เขิน ๆ ๆ
...ต้องขออภัยที่ไม่ได้เข้ามาหลายวัน เพราะไปเที่ยวภูผาเทิบ และสะหวันนะเขต มา เพิ่งกลับมาวันนี้เองตอน ตีหนึ่งกว่า ๆ น่าเสียดายกล้องผมมันเก่าใกล้พังเต็มมี ว่าจะเอาภาพมาให้ชมแต่ได้มาไม่กี่รูปเลย คงต้องหาซื้อใหม่ในเร็ว ๆ นี้

...วันแรกไปตีกอล์ฟที่เขื่อนอุบลรัตน์ ฯ จ.ขอนแก่น

[ลุงแซม]

วันที่สอง ไปเลี้ยงกันทึ่อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ

[ลุงแซม]

วันที่ 3 ข้ามไปเที่ยวสะหวันนะเขต ไปไหว้พระธาตุอิงฮัง

[ลุงแซม]

ก่อนเข้าไปไหว้พระธาตุ ไกด์สาวบอกให้พวกเราซื้อหมากเบ่ง(บายศรี) ที่ชาวบ้านทำมาขายอยู่ข้างทาง เพื่อใช้สักการะพระธาตุ ก่อนเข้าต้องซื้อปี้ (ตั๋ว) เข้าไป ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ 20 บาท ผู้หญิงต้องนุ่งผ้าสิ้น ส่วนผู้ชายต้องใส่กางเกงขายาวคลุมเข่า ผมเองใส่ขาสั้นไปแต่กางเกงหลวมดึงลงมาหน่อยก็คลุมเข่า เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่เป็นปัญหา หลังจากไหว้พระธาตุเสร็จไปกินข้าวเที่ยงที่ร้านต้นน้ำ พวกก๊วนผมขอแยกตัวจากกลุ่มใหญ่ไปตีกอล์ฟ กันอีก กลับมาไปดื่มและทานอาหารเย็นร่วมกับเพื่อน ๆ ที่แพริมโขง จนร้านเลิกประมาณ 4 ทุ่ม จึงไปต่อกันที่โรงแรมพรประเสริฐ เลิกตีอะไรผมจำไม่ได้จริง ๆ

[ลุงแซม]

คนนี้ครับ ไกด์สาวชาวลาว ....พวกเราไปเป็นกรุ๊ปทัวร์ ต้องมีแผนการท่องเที่ยวมีไกด์ สำหรับค่าใช้จ่ายในการเข้าไปเที่ยวในลาว เราใช้บริการของผนิดาทัวร์ เขาจะจัดการทำหนังสือผ่านแดน จัดรถ ที่พัก อาหาร และอื่น ๆ ในราคาหัวละ 2,000 บาท

[ลุงแซม]

รุ่งขึ้นเราทานอาหารเช้ากันที่โรงแรม แล้วไปทำบุญถวายสังฆทาน ที่วัดไชยะพูมมาราม ริมแม่น้ำโขง อุทิศให้เพื่อน ๆ ผู้ล่วงลับไปแล้ว จากนั้นหาซื้อของฝากทางบ้านที่ดิวตี้ฟรีฝั่งลาว ก่อนข้ามสะพานมิตรภาพมาฝั่งไทย พวกเราจอดรถไว้ที่อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ และแล้วพวกเราก็แยกย้ายกันกลับภูมิลำเนาของแต่ละคน ผมออกจากมุกดาหาร 14.00 น. ถึงกรุงเทพ ฯ 22.00 น.แต่ถึงบ้าน ตีหนึ่งกว่า ๆ เพราะยังมีเรื่องคุยกับเพื่อน ๆ ต่อที่ร้านข้าวต้ม ....สวัสดีครับ

[บ้านต้นสน]

บายศรีลาว สวยดีนะครับ

เกิดเป็นพี่เษมตอนนี้สบายดีจังเลยนะครับ
เหนื่อยมากว่าครึ่งชีวิตแล้วนี่เนอะ


อิจฉาพี่โส กะพี่เษม จริงๆเลย

[โส(เสือดำ)]

สวัสดีครับ บ้านต้นสน และลุงแซม
..ไปแอ่วลาวใต้ ไม่กระซิบกันบ้างเลยน้อ..น่าอิจฉาจัง
..คิดอยู่เสมอ และนานมากแล้วที่อยากจะไปทริปลาวใต้ เพราะเป็นถิ่นเก่าที่ผม เคยไปทำงาน
ในพื้นที่แขวงปากเซ และแขวงจำปาสัก
..หากมีการจัดทริปปั่นเสือไป ก็อยากให้บ้านต้นสนไปด้วยกัน
..คิดว่าน่าจะมีโอกาสไปกันนะ
..ในปลายเดือนนี้ 26 ก.พ.- 11 มี.ค.ขอไปทริปที่มาเลย์ ปีนัง สิงคโปร์ ก่อนละกัน

[บ้านต้นสน]

ซื้อ 302 ออก 312
เสียดายมาก

มิฉะนั้นปีนี้เที่ยวทั้งปี

[ลุงแซม]

...น่าเสียดายแทน พี่บ้านต้นสนจริง ๆ ผิดไปหลักเดียวจริง ๆ อย่าเพิ่งท้อครับ งวดหน้ายังมี สู้ ๆ ครับ สำหรับผมยอมแพ้เพราะไม่เคยถูกเลย
...เรียนพี่โส(เสือดำ) ผมไปลาวที่สะหวันนะเขต ข้ามที่มุกดาหารมันน่าจะเป็นลาวกลาง เอหรือลาวใต้ก็ไม่รู้ซี ..เรื่องไปลาวใต้ พี่ธานินทร์ ๙๙ กำลังสำรวจเส้นทาง ทริปที่ราบสูงบอละเวน เลยปากเซขึ้นไปประมาณ 50 กม. ครั้งแรกกะว่าจะไปช่วง 26 ก.พ. แต่ข่าวว่าเลื่อนออกไปอีก ยังไม่ทราบเมื่อไร เห็นเขาคุยกันอยู่ในห้องกลุ่มรวมมิตร ครับ ถ้าเขาเปิดทริปผมจะเรียนให้พี่โส และพี่บ้านต้นสน ทราบครับผ๊ม