สรุปทริปปั่นรอบวงกลมเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 11-19 ตุลาคม 2551

[เอส-เมอร์ริด้า]

เห็นฝูงปลาเยอะมากครับ ไม่จับมาทานครับ อนุรักษ์ไว้ครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ได้เวลาเดินทางกลับแล้ว เดินมาอีกทางหนึ่ง และเห็นพี่ๆ ทานอาหารมื้อกลางวันกันแล้ว เวลาเที่ยงพอดีเลยก็เลยทานกันซะก่อน อย่างนี้คงไปถึงปางมะผ้ามืดอีกแล้ว...ชัวร์ครับ อยากจะเลี้ยงพี่ตั๊มมื้อนี้ครับ คุยกับสมาชิกว่าจะช่วยกันจ่ายก็ลืมไปเลย ก็ขอขอบคุณพี่ตั๊มเรื่องค่าอาหารด้วยนะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากทานมื้อกลางวันที่ถ้ำปลาเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยมาเที่ยงครึ่งแล้ว...ช้าอย่างนี้ กว่าจะถึงปางมะผ้าเมื่อใดไม่อยากจะนึกถึง

ผมกับหนุ่ยปั่นออกมาก่อน ขาอ่อนครับ ซักพักขาแรงก็แซงผมไป ยังอิ่มๆ อยู่ไม่อยากปั่นเร็ว ผมตามไม่ทันเองแหละครับ

พอเลยถ้ำปลามาได้ 4-5 กม. เจอทางขึ้นหักศอกเลย เห็นทางแบบนี้แล้วอยากจะตรงไปอีกทางมากกว่า แต่ก็ไม่รู้จะไปโผล่ที่ไหน

พอผมปั่นขึ้นไป ทีนี้แหละครับ จาน 1-1 แต่รอบขาเร็วกว่าคนอื่นๆ ก็แซงทุกๆ คนไปหมด เพราะลุงโจ้ก็ยางแตกอีกรอบ(เข็นแล้วครับ) ตามด้วยพี่สิงขร และเพื่อนผม(เจ้าหนุ่ยนั่นเอง) ผมแซงมาหมดทุกคน ยกเว้นพี่ตั๊มคนเดียวเท่านั้น พอขึ้นเขาลูกนี้ก็หายไปเลย ไปรออีกทีก็ลงเขาไปแล้ว

เขาลูกนี้ไต่ระดับจาก 300 เมตร ไปถึงยอดระดับ 700 เมตร ระยะทางรวม 8 กม. แต่มีช่วงที่ชันมากๆ ระดับ 10% สองช่วงด้วยกันยาว 2 กม. ผมปั่นมาก่อน จากนั้นหนุ่ยก็ตามมาถึง และก็ลงเขาไปด้วยกัน จนถึงร้านน้ำที่พี่ตั๊มรออยู่...นานแล้ว...

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากขึ้นไปถึงยอดเขาลูกแรกระดับ 700 เมตร ก็ดิ่งกันลงมาอีก 10 กม.จนถึงบ้านแม่สุยะ เห็นพี่ตั๊มคอยอยู่ที่ร้านขายข้าวแล้ว พี่ตั๊มบอกว่าจะมากินข้าวเที่ยงที่นี่ แต่ตอนนี้ก็บ่ายสองโมงแล้ว ก็เลยนั่งพักทานน้ำแทน

พอมาถึงก็แทบหมดแรงเลย นั่งพักสักครู่ก่อน ไม่รู้ว่าเส้นทางจะโหดขนาดนี้ จากนั้นลุงโจ้ก็ตามมาติดๆ ไม่ห่างมากนัก 5 นาทีได้ ลุงโจ้ก็ออกอาการเหมือนกัน ต่างคนต่างหมดสภาพไปตามๆกัน จากนั้นคอยอยู่นานทีเดียวพี่สิงขรก็ตามลงมา ตอนแรกกะว่าจะไม่เรียกคงเห็นว่าพักกันแถวร้านนี้ อ้าว!...พี่ปั่นผ่านไปเลยถ้าไม่เรียกนี่เลยไปแล้วนะนี่ จะรีบไปไหนครับ พักทานน้ำกันก่อน

เราพักที่ร้านนี้นานมาก พี่สิงขรก็สั่งก๋วยเตี๋ยวมาทานก่อน ผมกับหนุ่ยก็เติมพลังงานน้ำตาล และสปอนเซอร์เอาแรงไปก่อน พกน้ำผึ้งมาทานด้วยสำหรับผม

[เอส-เมอร์ริด้า]

พักรบ...เฮ้ยไม่ใช่...ไปทานข้าวก่อนครับ...ซักครู่จะมาต่อ...วันนี้คงถึงปางมะผ้าครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เราพักที่ร้านนี้เกือบชั่วโมง...เหมือนจะปลงแล้วว่าคงจะมืดแน่ๆ

ก็เลยคั่นเวลาด้วยภาพแมวเหมียวที่น่ารัก...ผมกับหนุ่ยพยายามจะถ่ายรูปมันชัดๆ แต่มันไม่ค่อยให้ยอมถ่ายเท่าไร

จากนั้นเมื่อได้เวลาฤกษ์งามยามดี จะบ่าย 4 โมงแล้ว ยังอีก 30 กม. ถ้าทำความเร็วซัก 15 กม./ชม ก็ไม่มืด

[เอส-เมอร์ริด้า]

พอออกมาซักพัก เลี้ยวมาก็เจอเนินเขา 10% ยาว 1 กม. ทักทายกันก่อน

จากนั้นก็ลงเขามานิดหน่อยก็เจอลูกที่สองครับ ความสูงจากระดับ 350 เมตร ถึง 860 เมตร ความยาว 7.5 กม. ถ้านับเป็นความชันเฉลี่ยก็ 6.8% และมีบางช่วง 20% ประมาณ 500 เมตรครับ

ผมก็ปั่นแซงคนอื่นๆ ยกเว้นพี่ตั๊มน่าจะไปเกือบถึงปางมะผ้าแล้ว และหนุ่ยเห็นจอดจักรยานอยู่แต่ไม่รู้หายไปไหน นึกคงทิ้งจักรยานหนีขึ้นรถหรือเปล่าหว่า...เฮ้ย!...ทำไมไม่ชวนกันด้วย ตามมาด้วยลุงโจ้มาแบบเปลือยกายท่อนบน แต่ปั่นได้เด็ดดวงดีเหลือเกิน อยากถอดเสื้อมั่งแต่ไม่กล้าพอ...หุ่นไม่ดีเท่าลุงโจ้ครับ ส่วนพี่สิงขรไม่รู้อยู่ตรงไหนแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากพักเหนื่อยพอแล้วหนุ่ยก็ตามมาถึง และก็ปั่นขึ้นกันต่อไป ช่วงนี้เริ่มปั่นกันบนยอดเขาแล้ว อากาศก็เย็นขึ้นเรื่อยๆ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัวๆ ระยะทางก็อีก 20 กม. เฮ้อ!...ท้อใจจัง เมื่อไรจะถึงที่พักซักที

บางทีก็จอดพักชมวิวบ้าง พร้อมพักเหนื่อยไปด้วย

และก็มาถึงจุดชมวิว ที่ลุงโจ้ และหนุ่ยรออยู่ก่อนแล้ว ส่วนพี่ตั๊มคงลงไปปางมะผ้าแล้วครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

พอมาถึงยอดจุดชมวิวได้ก็พักสักครู่ และคอยพี่สิงขรที่ปั่นตามขึ้นมา ลุงโจ้ก็แว่นตาหล่นหายตอนลงเขาลูกแรก วกกลับไปหาไม่เจอ ทำให้มองไม่ค่อยเห็นทาง แต่ก็พอปั่นได้

คอยพี่สิงขรอยู่ก็ใกล้จะมืดแล้ว เวลาก็ 6 โมงเย็นพอดี คิดว่าเราไม่อยากลงเขาตอนกลางคืน เลยบอกหนุ่ยกับลุงโจ้ว่าขอลงไปก่อน เพราะลงช้ามากๆ ยิ่งมืดก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำสำหรับตัวเอง ก็เลยลงมา และหนุ่ยก็อาสารอพี่สิงขรต่อ

ผมลงมาพ้นเนินเมื่อกี้ก็เห็นทางลงน่ากลัวมาก ดิ่งลงแบบหักศอกพับไปมา ทำให้ตัดสินใจยอมเข็นลงมาจะดีกว่า จนทางไม่ชันมากก็ปั่นลงมา ผมก็ค่อยๆ ลงมาเรื่อยๆ ก็เริ่มมืดเรื่อยๆ วังเวงมากๆ เลยช่วงนี้ไม่มีรถผ่านมาสักคัน ลงมาได้ก็เจอเนินขึ้นทันที บอกกับตัวเองว่ายังมีขึ้นอีกหรือนี่ เจอแบบนี้ประมาณ 3 เนินได้ ก็ไปถึงด่านตรวจปางมะผ้า ก่อนถึงมีเหตุการณ์ชวนให้รู้สึกเศร้าหมองกับตัวเอง เนื่องจากว่าปั่นมาซักระยะก็เจอบ้านหลังหนึ่งมีสุนัข 2 ตัววิ่งไล่กันอยู่ จู่ๆ ก็วิ่งมาหาผม ผมก็กลัวว่ามันจะมากัดหรือเปล่า ก็เลยลงเข็น ซักพักมันก็ไล่จับกันมากกว่าไม่ได้มากัดเราเลย มันวิ่งไปกลางถนน ทันใดนั้นก็มีรถกะบะขับผ่านมาเบรคกระทันหันชนอย่างจังกับสุนัขตัวหนึ่งที่วิ่งมาด้วยกัน กลิ้งลงข้างทางไปเลย และก็เงียบหายไปในโพลงหญ้า และสุนัขอีกตัวก็คอยอยู่ห่างๆ จากฟากถนนหนึ่งเหมือนรอเพื่อนมัน นานๆก็ไม่มาซักที ผมรู้สึกเศร้าใจอย่างมากที่เห็นเหตุการณ์นี้ นึกสงสารเจ้าหมาตัวนั้นทันทีที่เพื่อนมันหายไปไหน เมื่อกี้ยังวิ่งไล่จับกันอยู่เลย จากนั้นผมก็เข็นรถมารอที่หน้าด่านตรวจ ในใจถามเจ้าหน้าที่ว่าเนินเขานี้ไปอีกไกลไหม เจ้าหน้าที่บอกว่า 500 เมตรก็ลงเขาแล้ว ผมก็คิดว่ารอลุงโจ้ หนุ่ย และพี่สิงขรดีกว่า เพราะมืดสนิทแล้ว เริ่มหิวแล้วด้วยประมาณ 1 ทุ่ม

จากนั้นลุงโจ้ก็ปั่นตามมา และก็หนุ่ย พร้อมด้วยพี่สิงขร จนกระทั่งครบก็พักสักครู่ก็ออกเดินทางต่อท่ามกลางความมืดสนิท ไม่เห็นแสงจันทร์เพราะเป็นป่าทึบ ผมอาสาลงมาพร้อมกับลุงโจ้ ส่วนหนุ่ยกับพี่สิงขรก็ดิ่งลงไปอย่างรวดเร็ว ทางลงเขาแบบมืดๆ นี้น่ากลัวจริง มีโค้งหักศอกอยู่ 2-3 โค้งด้วยเสียวดีจริงๆ จากนั้นก็มาเจอทางเรียบ เห็นแสงไฟอยู่ข้างหน้าก็ไปสมทบและปั่นไปพร้อมๆ กัน พี่ตั๊มโทรบอกว่ารออยู่ที่รพ.ปางมะผ้า จะเจอร้านอาหารทางซ้ายมือ จะรอที่นั่น ไปถึงก็ยอมรับว่าไม่ไหวเลยสำหรับเรา ทุกอย่างสุดๆ มาก

และแล้วก็สั่งข้าวมากินกัน เต็มที่อีกมื้อ พี่ตั๊มทานก่อนไปแล้ว ในที่สุดก็หมดไปอีกวัน เตรียมปั่นไปยังที่พักที่พี่ตั๊มติดต่อไว้แล้วครับ...

[เอส-เมอร์ริด้า]

เมื่อทานมื้อค่ำเสร็จ ก็ปั่นมายังที่พักที่อยู่ออกจากตัวอำเภอปางมะผ้ามา 2-3 กม. ผมกับหนุ่ยแวะซื้อผลไม้ข้างทางก่อนไปไม่ทันพี่ๆ เค้าเลยต้องรอ โทรถามอีกทีก็ให้ปั่นตรงมาเรื่อยๆ จะคอยอยู่ เส้นทางก็มืดมาก จนเจอพี่ๆ รออยู่ตรงริมถนน เพื่อจะข้ามไปยังที่พัก

บรรยากาศที่พักตอนกลางคืนยังไม่ค่อยเห็นชัด แต่ดูแล้วติดกับธรรมชาติมากๆ มีสายน้ำไหลผ่าน และเป็นเนินเขา มีที่พัก 2 หลังก็เลยแบ่งกันพักคนละหลัง ลุงโจ้กับพี่สิงขรหลังหนึ่ง พี่ตั๊ม ผมและหนุ่ยก็อีกหลังหนึ่ง มาถึงที่พักแล้วขอบอกว่า อะเมซิ่งมากๆ เลยครับ

ในที่สุดก็จบทริปไปอีกหนึ่งวัน ซึ่งเป็นวันที่มีครบทุกรสชาติจริงๆ ขอขอบคุณครับที่ติดตามชม

สักครู่จะต่อวันต่อไป ตอนแรกคิดว่าจะหนักเพราะขึ้นเขาลูกใหญ่ ยอดดอยกิ่วลม แต่พอผ่านเส้นทางนี้ไปอ.ปาย ง่ายกว่าที่คิดเยอะเลย ไม่รู้ว่าเจอโหดเมื่อวาน เลยวันนี้ดูธรรมดามากๆ ก็ไม่รู้

[เอส-เมอร์ริด้า]

สรุปการปั่นช่วงที่ 5 เมืองแม่ฮ่องสอน - อ.ปางมะผ้า

เวลาปั่นจริง 6 ชม. 43 นาที
ระยะทาง 71.31 กม.
ความเร็วเฉลี่ย 10.5 กม./ชม.
ระยะทางสะสม 2,399.8 กม.

ต่อไปช่วงที่ 6 วันที่ 16 ตุลาคม 2551 ระหว่างอ.ปางมะผ้า - อ.ปาย

[TigerSmile'Hy]

... ผมลงมาพ้นเนินเมื่อกี้ก็เห็นทางลงน่ากลัวมาก ดิ่งลงแบบหักศอกพับไปมา ทำให้ตัดสินใจยอมเข็นลงมาจะดีกว่า จนทางไม่ชันมากก็ปั่นลงมา ผมก็ค่อยๆ ลงมาเรื่อยๆ ก็เริ่มมืดเรื่อยๆ วังเวงมากๆ เลยช่วงนี้ไม่มีรถผ่านมาสักคัน ลงมาได้ก็เจอเนินขึ้นทันที บอกกับตัวเองว่ายังมีขึ้นอีกหรือนี่ เจอแบบนี้ประมาณ 3 เนินได้ ก็ไปถึงด่านตรวจปางมะผ้า ก่อนถึงมีเหตุการณ์ชวนให้รู้สึกเศร้าหมองกับตัวเอง เนื่องจากว่าปั่นมาซักระยะก็เจอบ้านหลังหนึ่งมีสุนัข 2 ตัววิ่งไล่กันอยู่ จู่ๆ ก็วิ่งมาหาผม ผมก็กลัวว่ามันจะมากัดหรือเปล่า ก็เลยลงเข็น ซักพักมันก็ไล่จับกันมากกว่าไม่ได้มากัดเราเลย มันวิ่งไปกลางถนน ทันใดนั้นก็มีรถกะบะขับผ่านมาเบรคกระทันหันชนอย่างจังกับสุนัขตัวหนึ่งที่วิ่งมาด้วยกัน กลิ้งลงข้างทางไปเลย และก็เงียบหายไปในโพลงหญ้า และสุนัขอีกตัวก็คอยอยู่ห่างๆ จากฟากถนนหนึ่งเหมือนรอเพื่อนมัน นานๆก็ไม่มาซักที ผมรู้สึกเศร้าใจอย่างมากที่เห็นเหตุการณ์นี้ นึกสงสารเจ้าหมาตัวนั้นทันทีที่เพื่อนมันหายไปไหน เมื่อกี้ยังวิ่งไล่จับกันอยู่เลย จากนั้นผมก็เข็นรถมารอที่หน้าด่านตรวจ ในใจถามเจ้าหน้าที่ว่าเนินเขานี้ไปอีกไกลไหม เจ้าหน้าที่บอกว่า 500 เมตรก็ลงเขาแล้ว ผมก็คิดว่ารอลุงโจ้ หนุ่ย และพี่สิงขรดีกว่า ...

สงสัยอีกแล้ว... เหตุการณ์เกิดเมื่อ 15 ตค. นำมาเล่าวันที่ 24 ตค. ผมอ่านแล้วรู้สึกเพิ่งเกิดเมื่อตะกี้... สงสัยว่าใช้ตัวช่วยในการจำหรือเปล่า... แล้วตกลงเจ้าตัวที่หายไป กลับมาหาเพื่อนมันแล้วยัง... เพื่อนมันคงเหงาแย่ น่าฉงฉาน...

[เอส-เมอร์ริด้า]

ช่วงวันที่ 16 ตุลาคม 2551 ระหว่างอ.ปางมะผ้า - อ.ปาย

ผมขอแนะนำบ้านพักที่ปางมะผ้าที่พี่ตั๊มแนะนำมาก่อนนะครับ

เจ้าของชื่อ คุณปึ๊ง เบอร์ติดต่อ 081-022-9448
อ.ปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน
ออกมาจากอำเภอปางมะผ้ามาทาง อ.ปาย 2 กม. มีบ้านพักขณะนี้ 2 หลังครับ อยู่ระหว่างดำเนินการต่อเติมใหม่

ลักษณะที่พักจะอยู่ติดกับลำห้วยปางมะผ้า มีสะพานไม้ไผ่ข้ามไปได้ ตอนนี้ยังไม่ได้สร้างสะพานแบบถาวรทำให้รถยนต์ยังไม่สามารถข้ามไปได้ บริเวณจะเป็นเชิงเขามีป่าไม้ใกล้ชิดกับธรรมชาติมากๆ และดูเงียบสงบ เหมาะกับคนที่ชอบใกล้ชิดธรรมชาติอย่างถึงที่สุด ในส่วนของบ้านพักก็จัดตกแต่งแบบไม่หรูหราแต่เป็นสไตล์แบบบ้านชาวเขา ตกแต่งด้วยไม้ และอุปกรณ์เน้นเรียบง่าย ผมว่าลงตัวดีมาก ถ้าชาวจักรยานได้มีโอกาสผ่านมาทางอ.ปางมะผ้า ควรลองแวะพักที่นี่ได้นะครับ ถ้าชอบแบบเงียบสงบ มีป่าเขาอยู่โอบล้อมรอบๆ ตัวอย่างนี้ ไม่ผิดหวังครับ

เรื่องอาหารการกิน พี่ปึ๊งก็มีบริการอาหารเช้าให้ได้ครับ มีกาแฟ ปาท่องโก๋พร้อม ตื่นมาเห็นหมอกในตอนเช้า อากาศเย็นสบายแบบนี้ นั่งทานกาแฟ+ปาท่องโก๋ อินท์อย่างหาที่อื่นๆ ไม่ได้ง่ายๆ ครับ ต้องลองมาสัมผัสดู ผมเอาความรู้สึกของผมเป็นหลัก ซึ่งบางครั้งอาจไม่ตรงใจก็ได้นะครับ

ส่วนเรื่องราคา ผมไม่แน่ใจว่ากำหนดไว้เท่าไร ก็คุยกันได้ครับ แต่ที่ผมสอบถามดูก็แล้วแต่จะให้เป็นค่าน้ำ ค่าไฟ และค่าอาหารมื้อเช้าครับ คนละ 150 บาท/คืนครับ เรื่องราคาที่พักต้องสอบถามพี่ปึ๊งอีกทีครับ พี่ปึ๊งครับผมคงลืมให้ค่าอาหารอีก 1 ห่อต้องขอโทษด้วยครับ ผมลืมไปจริงๆ

ผมจะลงรูปบริเวณรอบๆ ให้ได้ชมกันต่อนะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

สงสัยอีกแล้ว... เหตุการณ์เกิดเมื่อ 15 ตค. นำมาเล่าวันที่ 24 ตค. ผมอ่านแล้วรู้สึกเพิ่งเกิดเมื่อตะกี้... สงสัยว่าใช้ตัวช่วยในการจำหรือเปล่า... แล้วตกลงเจ้าตัวที่หายไป กลับมาหาเพื่อนมันแล้วยัง... เพื่อนมันคงเหงาแย่ น่าฉงฉาน...

ยังจำได้แม่นครับ เหตุการณ์วันนั้น ผมปั่นมาคนเดียว เรื่องรายละเอียดผมจะค่อยๆ นึกครับก็ไม่ได้จดรายละเอียด แล้วก็ค่อยๆ พิมพ์ เป็นอย่างนี้แหละครับ ผมเลยจะโพสต์ได้ช้ามากๆ ทำให้ต้องรอนานกว่าจะโพสต์แต่ละครั้งครับ

ยอมรับว่าวันนี้เป็นวันที่สุดๆ เลยสำหรับผม ร่างกายก็ไม่สมบูรณ์เลย เจ็บไปทั่วร่างกายเลย ตั้งแต่เจ็บมือกดเบรคตอนลงเขาก็ต้องทนให้ได้ ก้นก็ระบม ขาก็ล้าอย่างมาก แถมหิวจนตาลายเลย...

ส่วนเจ้าเพื่อนมันผมก็ไม่รู้ว่ามาได้เจอกันหรือเปล่า แต่ผมก็คอยดูอยู่นานก็ไม่เห็นเพื่อนมันโผล่ออกมาเลยนะ...มันคงเหงาจริงๆ แหละครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

บริเวณภายในห้องพัก