เล่าเรื่องการเดินทาง ชมดอกพญาเสือโคร่ง ณ.ขุนแม่ยะ

[jackal2008]

เล่าเรื่องการเดินทาง ชมดอกพญาเสือโคร่ง ณ.ขุนแม่ยะ

ช่วงนี้ทางภาคเหนือ เป็นช่วงที่ดอกพญาเสือโคร่ง หรือ ที่เราเรียกกันว่า ดอกซากุระเมืองไทย กำลังบานอย่างเต็มที่ ในภาคเหนือ ก็จะมีสถานที่ที่ดูดอกเหล่านี้ที่มีชื่อเสียงอยู่หลายที่ แต่ที่จะคุ้นขื่อกันก็น่าจะเป็น ขุนข้างเคี่ยน ขุนแม่ยะ และ อีกที่หนึ่งที่ผมคิดว่าสวยที่สุดในความคิดเห็นของผมก็คือที่ขุนกลาง <ทางที่มาจากโครงการหลวงขุนวาง มาดอยอินทนนท์> ซึ่งที่นี่ผมจะไปกลางสัปดาห์นี้ แล้วอย่างไรจะเอาภาพและการเดินทางมาฝากเพื่อนๆ กันอีกที แต่วันนี้เรามาเริ่มกันที่ขุนแม่ยะกันก่อน

ว่ากันไปแล้ว ที่นี่ผมยังไม่เคยไปเลย เคยได้แต่ยินชื่อเสียงว่าที่นี่มีดอกบานเยอะมากๆ และ เป็นสถานที่ที่ไม่ควรพลาดจะไปชมอย่างเด็ดขาดสำหรับคนที่ต้องการดูดอกพญาเสือโคร่ง แต่ปัญหาในตอนแรกที่ต้องตัดสินใจคือ เจ้า fuji touring ตัวนี้จะไปได้หรือไม่ เพราะระยะทาง 8 กิโลเมตรสุดท้าย “เท่าที่ทราบในตอนแรก” มันเป็นทางดินที่เจ้าเพื่อนคู่ยากผมคงไม่ค่อยอยากไปลุยด้วยแน่ เพราะยางก็เป็น 700C x 32 <ถึงแม้จะเป็นยางที่ผลิตมาเพื่อการ touring โดยเฉพาะก็ตาม> แต่ก็มาคิดว่า เอาน่า ถ้าไม่ไหว เดี๋ยวเอาขึ้นรถก็ได้ ก็เลยตัดสินใจมากับพี่ๆ และ ลุงๆ ทุกท่าน

พวกเรานัดกัน 6.00 น. ที่ปั๊มน้ำมันปิโตรนาส แม่ริม รวมพลกันเรียบร้อยก็ประมาณ 6.30 น. ระหว่างที่รอกันอยู่ก็ทานอาหารเช้ากันด้วย ผมเองทาน แซนวิช ไปสองอัน กับ นมอีก 1 กล่อง เพราะทราบตั้งแต่แรกแล้วว่าทริปนี้ไม่ใช่ของเด็กเล่น อย่างน้อยมีปัญหาสองข้อที่ต้องจัดการให้ถูกต้องในระหว่างการเดินทางในทริปนี้คือ
1)วันนี้จะต้องมีการปั่นขึ้นดอยใหญ่ๆ ถึง 5 ลูก นั่นคือปั่นจากเชียงใหม่ ไปถึงห้วยน้ำดัง จากนั้นพอถึงด่านตรวจจึงจะไปเจอข้อ 2
2)8 กิโลเมตรจากปากทางเข้าไปขุนแม่ยะ จะเป็นอย่างไร
ปัญหาข้อที่ 1 โชคดีที่เรามีรถที่จะขนสัมภาระจากบริเวณน้ำตกหมอกฟ้า ไป ถึงขุนแม่ยะให้ ทำให้งานที่หนักในช่วงแรก เบาไปเยอะ แต่ก็ต้องจัดการช่วงจังหวะในการปั่นให้ดี เพราะ 5 ดอยที่ต้องปีนนั้น ผมยังไม่เคยปั่นรวดเดียวเลย มาสองครั้ง ในเส้นนี้ ครั้งแรกก็ต้องพักที่แม่แสะก่อน ส่วนครั้งที่สองก็พักที่ แป้นเกล็ดคอฟฟี่ นี่เป็นครั้งแรกที่เริ่มจากตัวเมืองเชียงใหม่ ยิงรวดเดียวถึงขุนแม่ยะ ระยะทางประมาณ 118 กิโลเมตร

นานๆ ที่จะได้ปั่นตัวเปล่า และได้กลุ่มปั่นที่แข็งแกร่ง เลยทำให้มาถึงปากทางเข้าในเวลาประมาณ 15.30 น. เป็นอันว่า ปัญหาข้อที่ 1 ผ่านไปแล้ว กำลังจะต้องไปแก้ปัญหาข้อที่ 2

แม่เจ้า มาถึงปากทางเข้า คนเยอะเพียบไปหมด รถยนต์วิ่งเข้าวิ่งออกกันเพียบ ที่สำคัญถนนนั้นเป็นทางวิ่งเดียว แต่รถยนต์ต้องสวนไปมา อันตรายอย่างมาก แต่ก็ตัดสินใจว่า เอานะ มาถึงแล้ว ลองปั่นดู ปรากฎ เข้าไปได้ 50 เมตร ต้องถอยกลับ เพราะ ทางทั้งชันและฝุ่นก็หนา ตอนลงแล้วแตะเบรค ล้อหลังนี่จะสบัดเอา ที่สำคัญคือถนนมันแย่กว่าที่ผมคิดไว้มากมายนัก เลยคิดว่าเอาขึ้นรถเซอร์วิสดีกว่า ไม่อยากลุย

แต่เนื่องจากรถเข้าออกขุนแม่ยะเยอะมากทำให้หากรอรถเซอร์วิสจะต้องนานมาก ทางผมและคณะเดินทาง เลยตัดสินใจลองอีกที หากไม่ไหวก็รอกันข้างทางน้านละ

50 เมตรแรกของการลง กลิ้งไปหนึ่งและยางแบนไปอีกหนึ่ง ต้องเข็นกลับไปรอรถเซอร์วิสแล้ว ส่วนผมกับเจ้าเพื่อนยากใช้เทคนิคพื้นฐานครับ เข็นลงไปประมาณ 800 เมตร จนทางพอที่จะเริ่มปั่นได้แล้ว จึงได้เริ่มปั่น แต่ถนนที่ผมเจอและต้องปั่น มันย่ำแย่ไปเรื่อยๆ ไปตามระยะทางการเดินทาง ผมไม่สามารถที่จะถ่ายภาพให้เห็นถึงความยากของถนนเส้นนี้ได้เพราะต้องใช้สมาธิในการปั่นและดู ไลน์ ตลอด เพราะหากพลาดนิดเดียว ไม่ยางแตก ก็ ได้กลิ้งคลุกฝุ่นแน่ๆ
ใครอยากรู้ว่ามันยากขนาดไหน ต้องลองมาเองในช่วงนี้ครับ ถนนก็ยาก ต้องคอยหลบรถยนต์ที่วิ่งไปๆ มาๆ อีก สนุกเหลือเกิน

ในชีวิตผมถ้านับในปัจจุบันมีสองครั้งเท่านั้นที่ระหว่างขับรถต้องภาวนาพระเครื่องที่ห้อยคอ ครั้งแรกก็คือเส้นทางจากดอยอ่างขางลงมาฝาง และ ครั้งที่สองก็คือครั้งนี้ละครับ ปั่นไปถอนหายใจเป็นเฮีอกๆ

แต่พอมาถึงแล้ว ก็คุ้มกับที่มาครับ บรรยากาศและดอกพญาเสือโคร่งที่บานในขุนแม่ยะ ไม่ทำให้การที่ผมตัดสินใจปั่นมาคราวนี้ต้องผิดหวัง ถึงแม้คนจะเยอะก็ตาม ลองดูรูปที่ผมถ่ายมาก็แล้วกัน

วันนี้เรานอนพักกันที่ขุนแม่ยะหนึ่งคืน เพราะเรามีงานหนักที่ต้องรอในวันพรุ่งนี้คือ การปั่นออกจากขุนแม่ยะ เพื่อมาปากทางเข้า ซึ่งทั้งยากและหินกว่าตอนขามาซะอีก เพราะทางลงจะทั้งขันและขรุขระ ซึ่งช่วงนี้ผมมีรูปมาให้ดู 2 รูป เนื่องจากต้องใช้สมาธิสูงมากๆ ไม่มีเวลาจะนึกถึงการถ่ายภาพหรือย่างอื่นเลย

เอาละครับ มาดูภาพจากการเดินทางในครั้งนี้กันว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง เผื่ออยากจะไป ซึ่งภายในอาทิตย์หน้าก็ยังทันอยู่

[jackal2008]

ภาพเต็มๆ มากกว่านี้ดูไ้ด้ที่ http://www.lannabiketrip.com/webboard/v ... 4153#74153