สะบายดีหลวงพะบาง 2 ครั้งก็ยังไม่พอ เฮ้อ.........

[mtb.hilander]

หลวงพะบางกี่ครั้งนะถึงจะพอ

[tiger bom]

จบแล้วเหรอศิษย์พี่ โธ่กะลังมัน แล้วภาพเก็บตกละจะเอาไปไว้ไหนครับ

[mtb.hilander]

ก็เอามาเผาบนเวปนี่ไง
ส่วนใครจะโดนเผามากน้อย ก็แล้วแต่กรรมที่ทำมา

[พันไมล์]

เอ้า .. ! เผากันเองซะแล้ว ...

หลวงพะบางกี่ครั้งนะถึงจะพอ

ผมว่าไปกี่ครั้งก็ไม่พอหรอกครับ ... ดูซิ เปลี่ยนสัญชาติดีกว่ามั้ง หรือว่าถือสองสัญชาติดี
...
ภาพสวยมากครับ ... ทำให้นายแบบทุกคน สมจริง มาก
...

[ningnong]

ภาพหลวงพะบางดูกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ ทางทีมงานยังอยากจะไปอีกครั้ง คราวนี้ต้องไปถึงพงสาลีให้ได้ ว่าไงครับ

[SENG9]

ผมชอบภาพนี้ที่สุด ..ชื่อภาพ"ชวนฝัน"

[พิงธรรม์]

รับปากกะตัวเองว่ากลับถึงบ้านต้องรีบมาทักทายกับเสือเอี้ยงและสหาย ที่ได้พบกันระหว่างทางจน(ปั่นกัน)ถึงเมืองหลวงพระบางในทริปนี้

แต่ลูกๆ(ผม)เจ้าของเครื่องเขามาทวงเครื่อง(คอม)...เป็นของเขาผมแฝงตัวใช้ยามเขาเผลอ

ผมใช้เวลาคอม(ของเขา)เช้าถึงบ่ายของวันนี้ ด้วยไปจ่อมตัวคิดถึงคุณหางแฮ้ม อยากไปสวัสดีปีใหม่

ทำเสร็จแล้วแถมเผลอติดลมเล่าเกร็ดของเส้นทางที่ปั่นจากหลวงพระบางกลับถิ่นไทยทางห้วยโก๋น

ชั่งใจอยู่จะเอาไปแปะที่หน้าของเฮียเซ้งหรือของน้องเอี้ยง

อย่างที่บอกว่าชั่งใจ...ก็เพราะเรื่องกระแส

ดูเรทติ้งกระทู้เสือเอี้ยงเล่าคนดูเยอะ ขอพลอยอาศัยด้วยเผื่อจะดังนะน้องเอี้ยง

ครับขอส่งความคิดถึงๆเสือเอี้ยงและสหายแบบโกงๆหน่อยครับ ขอแปะเอาที่เขียนในกระดานคุณหางแฮ้มมาอ่อยที่ตรงนี้ แบบคิดถึงกันนะครับ ทั้งปราถนาดีว่าอย่าเพิ่งไปเลยเส้นทางเมืองเชียงแมนกลับห้วยโก๋นมันเกินสนุกเหลือเกินครับ

จารึก หลังสวน

.....

ปล. ช่วงนี้เกิดนึกถึงพรรคพวกวงการปั่น อย่างคุณหางแฮ้มที่ผมเขียนไปคุยด้วย ก็ไม่เคยเจอตัวตน แต่เห็นน้ำใจเขาที่ดีต่อวงการคนปั่น ก็เลยเขียนทำนองสวัสดีปีใหม่กันถึงเขาและเพื่อนๆ

ก็เผลอเขียนส่วนย่อของการไปลุยทางโหดในลาว โพสไปแล้วเลยทำสำเนาเอามาแปะให้เสือเอี้ยงและสหายอ่าน เป็นการเขียนเสริมข้อมูลที่คุณหางแฮ้มเป็นตัวหลักเขียนอยู่ครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 0#p1632520

....

ผมนึกถึงและคิดถึงกระทู้นี้ตลอดเวลาที่ปั่นเที่ยวหรือกลับจากปั่นเที่ยวลาว ทุกครั้งก็นึกถึงคุณหางแฮ้มที่มีน้ำใจทำข้อมูลและดูแลผองเพื่อนเพื่อการปั่นเที่ยวในแดนลาว

ผมเพิ่งกลับจากปั่นเที่ยว

สองปีที่ผ่านมา ผมผู้ละทิ้งเสียแล้วซึ่งการงานมานานเกือบสิบปี...แบ่งเวลาของชีวิตในรอบปีขอทำแต่เรื่องง่ายๆอยู่สองเรื่องสองกิจกรรม

กิจกรรมหนึ่งเป็นจริงเป็นจังหน่อยก็คือเก็บบ่มตัว(อยู่กะบ้าน)ที่กรุงเทพสี่เดือนเต็ม ตื่นเช้าซ้อมวิ่งเสียอย่างเดียว...เอาจริงเอาจังแค่หวังเก็บงานวิ่งกรุงเทพมาราธอนที่ตอนนี้ทำแค่ปีละครั้ง(ก็เกินพอ) เอาจริงเอาจังกะงานนี้ก็หวังแค่จะวิ่งให้เวลามันต่ำกว่าสี่ชั่วโมงก็พอใจ

รอบสี่เดือนของกิจกรรมเอาแต่วิ่ง...เริ่มจากต้นเดือนสิงหาคมถึงปลายพฤศจิกายน ขืนไม่ซ้อมมันก็ไม่สนุกหวังไม่ได้กะผลที่อยากได้แถมจะทรมาณตนโดยใช่เหตุ

อยากวิ่งงานนี้ เพราะเป็นงานวิ่งที่เขาพยายามโปรโมทให้กรุงเทพเราพัฒนาเป็นสนามวิ่งระดับโลก ดึงนักวิ่งต่างชาติมาร่วมวิ่งเพื่อจะได้ดึงนักวิ่งทัวริสต์มาเที่ยววิ่งมาใช้จ่ายเงินทองที่บ้านเรา ทั้งหวังเชิดชูหน้าตาอวดบ้านอวดเมืองเราว่าพัฒนาก้าวหน้า เป็นเช่นอย่างเมืองใหญ่ระดับโลกต่างๆที่มีหรือจัดให้เมืองใหญ่หรือเมืองหลวงของตนมีกิจกรรมปิดถนนจัดวิ่งมาราธอนกันปีละครั้ง เป็นที่สุขสำราญของผู้คนชนในถิ่นมุงดูกันล้นหลามตลอดเส้นทางวิ่ง ๔๒ กิโลเมตร

คนวิ่งปีนี้ก็มาก...มากขึ้นกว่าทุกปี แต่คนด่าว่าพวกบ้าอะไรมาเที่ยววิ่งปิดถนนให้รถมันติดลำบากกว่าทุกวันก็ยังเยอะ จะหาชาวบ้านมายืนเชียร์ให้มันสนุกแบบเมืองอื่นยังไม่(ค่อยจะ)มี แล้วที่ว่ามันพัฒนามันพัฒนาอะไรผมก็ไม่รู้อะไรกะเขาหรอก

ก็วิ่งไปแบบเกรงใจแท็กซี่หรือชาวบ้านที่เขายังหงุดหงิดกะการปิดถนนทำกิจกรรมการวิ่งอยู่ละครับท่าน แฮะ...แฮะ...

จบเรื่องกิจกรรมที่ตนเองสนุกแต่คนส่วนใหญ่ในเมืองกรุงเขาเดือดร้อน(ในทีท่าและทีจริง) ก็ทำกิจกรรมในส่วนที่สองให้หมดไปอีกแปดเดือนเป็นครบปี ปั่นจักรยานเที่ยวละครับท่าน

ครับผมเริ่มกลับถึงบ้านหลังจากปั่นจักรยานเที่ยวในทริปแรกของปีนี้ พูดให้โก้ทริปแรกของฤดูกาลปั่นของผมปี ๒๕๕๓

ช่วงแรกไปกับพรรคพวกเริ่มปั่นจากเวียงจันท์เข้าหลวงพระบาง ทริปนี้เฮียเซ้งสนุกมากกลับถึงบ้านทำรายงานและลงรูปดูสวยดี อยู่ที่...

viewtopic.php?f=56&t=133547

เสร็จสรรพหลังจากส่งพรรคพวกกลับเวียงจันท์ด้วยรถบัส ผมก็ลองข้ามโขงฝั่งวัดเชียงทองไปฝั่งตรงข้ามบ้าน(หรือเมือง)เชียงแมน ปั่นสำรวจทางลัดตัดใหม่ลงไปเมืองหงสา...ดูเหมือนอ่านผ่านตาที่คุณหางแฮ้มเคยบอกที่ต้นๆของกระทู้นี้ทำนองอย่าไปเลยมันเป็นทางตัดไว้เฉพาะให้พวกรถขนไม้เขาใช้งาน ก็อยากไป...

ครับผมว่าทางจากเชียงแมนถึงหงสากะด้วยตาในแผนที่คงจะซัก ๑๘๐ กิโลเมตรนะกระมัง

วันแรกผมออกจากหลวงพระบางได้ทางดี ทางสัญจรของชาวบ้านมีทั้งรถสองแถวทั้งมอเตอร์ไซค์ทั้งคนเดินเท้า เดินทางขวักไขว่กันกะระยะทางได้ซัก ๒๐ กิโลเมตร อารามดีใจผมโทรบอกกองเชียร์ที่กรุงเทพ...ทางเขาดีเกินคาดวุ้ยปั่นสนุกออก

ครับได้ทางดินค่อนข้างดีอยู่ซัก ๒๐ กิโลเมตรไม่น่าจะมากกว่านั้น ถัดจากนั้นก็เป็นทางตัดแบบเอาแทรกเตอร์ไปตะกุยพอให้เป็นช่องทาง ผิวที่เอาดินเอาหินออกไปไม่ต้องปรับ มันก็โผล่เป็นหินแข็งเกาะติดแน่นยื่นปมแหลมคอยตำล้อ หินที่ร่วนหลุดจากพื้นผิวก็คอยจะผลักล้อให้ลื่นไถลล้มเมื่อย่ำผ่านโดยการปั่น ส่วนดินที่เป็นส่วนประกอบของขุนเขาที่ถูกแทรคเตอร์ถากถางเป็นช่องทางเป็นทั้งธุลีเม็ดและธุลีดิน

อ้ายธุลีเม็ดมันก็โปรยเต็มส่วนถนนที่สาดโค้ง ปั่นขึ้นก็ลื่นปั่นลงก็ไถล อ้ายก้อนหินทั้งโผล่ทั้งเป็นดักขวากทางการปั่น ปั่นไม่ไหว...ครับเข็นลูกเดียว

อ้อ...เข็นสองลูกครับ ลูกเข็นขึ้นกะลูกเข็นลง

เหตุเพราะลองทำซ่าเข็นขึ้นมันเหนื่อยแล้ว ตอนทางลงก็ลองขึ้นคร่อมรถเอาตีนไถไถลรถให้มันลง มันก็ลงครับแต่ลงในร่องทางดินที่เป็นฝุ่นหนา ล้อมันแฉลบพาผมกลิ้ง...เลิกเลยครับตัดใจเข็นมันเสียดีกว่าเอาทั้งขึ้นและตอนลงปลอดภัยดี

ครับนับจาก ๒๐ กิโลเมตรแรกที่หลวมตัวโทรฯโพนทะนาบอกพรรคพวกไปเสียแล้วว่าทางมันดี(เสียจริง)วุ๊ย แต่พอเจอทางเข็นก็ไม่มีสัญญาณจะโทรแก้ ก็ก้มหน้าก้มตาเข็นเสียลูกเดียว

เข็นจนหมดอารมณ์ปั่น แบบเห็นทางเรียบที่พอจะขึ้นปั่นได้ก็ขี้เกียจเสียแล้วครับ คือมันเป็นทางเรียบซื่อซักแค่แป้ปเดียวไม่คุ้มที่ต้องกระโจนลงเพื่อเข็นอีกละครับท่าน

วันแรกคงได้แค่ ๓๐ กิโลเมตร ดีที่ไปมืดค่ำที่หมู่บ้านเล็ก ถามว่าพอจะนอนได้ที่ไหน หนุ่มลาวเถิงชี้ไปที่บ้านของตนเองบอกนอนด้วยกันก็ได้ คืนแรกผมก็นอนบ้านลาวเถิง

ตื่นเช้าถึงเที่ยงจนถึงเย็นก็เข็นต่อครับบ่ได้ปั่น ได้อีกซัก๓-๔๐ กิโลเมตรหมดไปอีกหนึ่งวัน

โชคดี(อีกแล้ว)ไปตกเย็นที่บ้านลาวเถิงอีกหมู่บ้านหนึ่งแถวห้วยสิง หลังจากขอที่นอนได้แล้ว ก็เดินเตร็ดเตร่เจอครอบครัวพ่อค้าชาวลาว ผมแถเข้าไปแบบดีใจ(แบบมีผลประโยชน์แฝงในรอยยิ้ม...ผมรู้ตัว) คุยกันบอกมาจากเมืองไซยะบุรี

ผมก็ถามต่อเอาสินค้ามาขายด้วยวิธีการ(เดินทาง)อย่างไร

ได้คำตอบ(ตามกับดัก)ที่ผมพรางแบบลวงถาม ว่าเดินทางค้าขายด้วยรถบรรทุก

ผมถามให้แน่ใจก่อนโปรยเหยื่อ รถเล็กหรือรถใหญ่...ใจผมนึกไปว่าคงจะเป็นแค่รถกระป้อเล็กเช่นไดฮัตสุที่เห็นตามบ้านเรา

ฮ้าย...ไม่ใช่เรามาด้วยรถใหญ่ เป็นรถฮุนไดคันใหญ่นู้น พร้อมชี้มือประกอบเล็งจุดให้ผมเห็น

เสร็จผมครับ ผมถามเจ้าจะไปค้าขายที่ใดต่อ เจ้าตอบตรงๆอย่างที่ผมอยากให้มันเป็น(คำตอบที่อยากได้) กลับไซยะบุรี

ฮ่าๆๆๆผมหัวเราะประกอบพร้อมคำขอ เจ้าไปไซยะบุรีก็ต้องผ่านทางแยกไปหงสาซินะเจ้า

ใช่ครับใช่เราต้องผ่านแยกเมืองไซยยะ จากสามแยกเป็นทางดีซักเจ็ดกิโลก็ถึงซึ่งเมืองหงสามีที่พักละครับอ้าย

งั้นผมเอารถจักรยานไปด้วยนะ ขอไปลงที่สามแยกที่อ้ายว่า

ได้ซิได้...ที่ทางบนรถมันเหลือเฟือ

ครับ...คุยกันถูกอกถูกใจ ได้ความว่าขอขายของต่อพรุ่งนี้เช้าอีกซักครึ่งวันแล้วจะเก็บของกลับบ้าน

ผมก็ไปนอนบ้านหนุ่มลาวเถิง รอรุ่งเช้าและรอเวลาที่พ่อค้าลาวจะเก็บของ

ครับก็กลับถึงเมืองหงสาได้ด้วยวิธีนี้ครับ แฮ่...

ผมนอนหงสาอยู่คืนหนึ่งก็ปั่นเข้าเมืองเงินเข้าห้วยโก๋น แบบสะดวกพอควรแล้วละครับ

แต่แหม...ที่ผมสังเกตนะ ตอนยืนอยู่ในรถส่วนเก็บของที่มีสินค้าครึ่งคัน พื้นที่ๆผมผ่านมันโหดกว่าสองวันที่ผมปั่นอีกนะท่าน...แต่ธรรมชาติของภูเขาและป่าไม้สมบูรณ์จริงๆเทือกเขางี้เขียวและสลับซับซ้อนเป็นเทือกยาวสูงต่ำหลายชั้น แต่ทางมันชันและคดเคี้ยวดีจัง(เอ...น่าจะเรียกว่าแย่จัง)เมื่อถึงจุดหนึ่งคนขับก็จอดรถ จัดการลงไปเอาเครื่องบวงสรวงไปถวายเจ้าที่เจ้าทาง ขอรับการคุ้มครองจากเจ้าที่เจ้าป่าเจ้าเขา

ช่วงนี้...หากให้ผมเข็นคงจะใช้เวลานอนค้างกลางทางอีกซักคืน แต่มันจะยุ่งตรงไม่ผ่านหมู่บ้านเลย

อ้อแถมข้อมูลนิดนะครับ แต่เป็นข้อมูลที่ฟังมา...เส้นทางเมืองเงินปากแบ่งฟังจากคนพื้นที่ว่าเขาทำเสร็จสมบูรณ์แล้วนะครับ แหมหากเสร็จจริงคงเป็นเส้นทางสวรรค์เส้นทางหนึ่งในการปั่นเที่ยวลาวละครับ

แต่ผมเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งครับ เพราะห้าหกเดือนก่อนที่ผมได้มีโอกาสไปกับกลุ่มไม้ค้ำตะวันบางส่วนยังแค่ถากปรับดินแค่นั้นเอง

อย่างงี้ต้องไปดู(ด้วยตา)ครับ

ครับเป็นเพราะคิดถึงคุณหางแฮ้ม อยากจะสวัสดีปีใหม่เสียด้วยครับ เลยได้เจอหลายท่านในนี้ที่คิดถึงอยู่ทั้งท่านเสี่ยวภูธร ท่านสก็อต ณ เมืองตาก เสือหงอย รวมอีกหลายท่านที่คุ้นเคยกัน

ขอสวัสดีปีใหม่มายังทุกท่านนะครับ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลกบรรดามี ดลให้ท่านทั้งหลายมีสุขภาพกายสุขภาพใจแข็งแรง งดงาม คิดอย่างใดหวังอย่างใดขอให้สมหวัง การงานไม่ติดขัด สิ่งชั่วอย่าแพ้วพาน ขอให้พบแต่สิ่งดีทุกท่าน เทอญ

ผมอาจจะตามไปสวัสดีปีใหม่กะเสือหงอยอีกที ไปเล่าเรื่องปั่นบนเส้นทางโฮจิมินห์เพิ่มครับ รวมทริปแรกผมเปิดซีซั่นกดเข้าไปหนึ่งเดือนเต็มครับ แฮ่...อย่าอิจฉาผมนะ

ด้วยรักนะครับท่าน

จารึก หลังสวน

[SENG9]

ขอสวัสดีปีใหม่มายังทุกท่านนะครับ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลโลกบรรดามี ดลให้ท่านทั้งหลายมีสุขภาพกายสุขภาพใจแข็งแรง งดงาม คิดอย่างใดหวังอย่างใดขอให้สมหวัง การงานไม่ติดขัด สิ่งชั่วอย่าแพ้วพาน ขอให้พบแต่สิ่งดีทุกท่าน เทอญ

[mtb.hilander]

สวัสดีครับ พี่จารึก

ทริปหน้าของตามไปด้วยนะครับ ตามในเวปนะ ปั่นตามคงไม่ไหว.....

[mtb.hilander]

เห็นพี่จารึก หลังสวน ลุยเดี่ยวต่อไปคนเดียวแล้วรู้สึกมันในอารมณ์ อยากไปลุยเดี่ยวมั้ง แต่วิทยายุทธข้าผู้น้อยยังอ่อนหัดนัก จำต้องซ้อมวิทยายุทธแถวๆบ้านไปก่อน

พอดีว่าผมไปเจอหนังสือดีมากเล่มนึงอยู่ในซอกเล็กๆของชั้นวางหนังสือเห็นก็เลยซื้อมาอ่านสมทบทุนพี่แก เผื่อว่าพอพี่แกมีตังแล้วจะได้ออกไปลุยอีกรอบคราวนี้คงรอบโลก

อ่านแล้วมันมากนึกถึงพี่มุกลุยเดี่ยวเที่ยวเมืองจีนเลย แต่ว่าถ้าอยากอ่านเรื่องของพี่มุกต้องมานั้งเปิดเวป ได้ดูทั้งภาพและคำบรรยายมันไปอีกแบบ

ส่วนหนังสืออ่านไปก็นึกจินตนาการตามไป

ถ้าใครติดตามหนังสือจักรยาน sprot street คงได้อ่านมาบ้างแล้ว ส่วนผมไม่ได้อ่านทุกเล่มเลยซื้อมาอ่าน



ช่วยสนับสนุนคนปั่นจักรยานด้วยกันครับส่วนตัวแล้วผมไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวกับ คุณสว่าง ทองดี

พี่แกชอบสีฟ้าเลยเอาตัวหนังสือสีฟ้าเลยจัดไป........

ขออนุญาตพี่มุกเอาลงในนี้นะครับ

ไปเที่ยวเมืองจีนกับพี่มุกนี่เลยตามลิงค์นี่ไปเลย

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=27&t=3836

[บ้านเสือภูเขา]

...ภาพสวยๆๆบรรยากาศดี...มารอชมภาพต่อ..

[ลุงแซม]

สบายดี ครับคุณเอี้ยง MTB.Hilander และคณะทุกท่าน
...เห็นกระทู้นี้นานแล้วยังไม่มีเวลาเข้ามาอ่านมัวแต่โม้เรื่องตัวเอง เครื่องคอมมันก็อื๊ดอืด พอคลิ๊กเข้ามาดู โอ้โฮอ่านแล้วติดลมยังกับขี่เสือ (ทั้งเสือดาวของไทย และเสือโคร่งของลาว) เครื่องผมจะช้าก็ค่อย ๆ ชมไป เพราะติดลมซะแล้ว สวยทั้งภาพคำบรรยายก็สุดมันส์ อ่าน ตั้งแต่หน้า 1-11 ใช้เวลาสองชั่วโมงกว่ามั๊ง แถมมาเจอสารคดีของพี่ วิ่งสี่ขี่แปด (พี่จารึก) อ่านเพลินไปเลย น่าเสียดายพี่จารึกมักจะเขียนแปะไปตามกระทู้ต่าง ๆ เดี๋ยวผมจะรวบรวมข้อเขียนของพี่จารึกมารวมเล่มไว้ดีกว่า ขอบพระคุณครับ

[นั่งวิ่ง]

เฮียเอี้ยง
ต่อหน่อย
รับกู้รูปที่ถูกเชื้อโรคจากลาว
แล้วเอามาเผา
จะได้นั่งรอดู

[mtb.hilander]

เก็บมาฝากอีกที

สะบายดีหลวงพะบาง

[mtb.hilander]