ท่านใดสนใจโปรดส่งเสียงหน่อย
อุทยานแห่งชาติภูเวียง มีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นเทือกเขาล้อมเป็นวงอยู่ 2 ชั้น ตรงกลางเป็นแอ่งขนาดใหญ่ คล้ายแอ่งกระทะซึ่งเป็นที่ราบและลอนลาด ส่วนพื้นที่โดยรอบแอ่งมีลักษณะเป็นเทือกเขาซึ่งมีมุมเทเข้าหาใจ กลางแอ่ง ประกอบด้วยเทือกเขาที่มีความลาดชันปานกลางถึงลาดชันสูง เทือกเขาชั้นนอกสุดมียอดเขาสูงสุด 844 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง บริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของพื้นที่ และเทือกเขาชั้นในมียอดเขาสูงสุด 470 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง บริเวณทิศเหนือของพื้นที่เทือกเขาชั้นในนี่เองที่เป็นแหล่งฟอสซ ิลไดโนเสาร์ ส่วนระดับต่ำสุดของเชิงเขาอยู่ระดับ 210 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง
ทริปนี้(ผมและลูก+เพื่อนลูก ปล่อยให้แฟนผมเฝ้าบ้าน..อิอิ..)ให้รางวัลชีวิตซะหน่อยไปเที่ยวแ บบเช้ากลับเย็น ไปทั้งหมด 4 ชีวิต(เมื่อวันที่13ส.ค2550) ออกจากขอนแก่นเวลา 10.00 น แดดค่อนข้างแรง (ระยะทางจาก ม.ราชมงคลขอนแก่นไปถึงตัวอุทยานฯประมาณ 90 ก.ม ถนนรถเก๋งวิ่งสบายครับ)
ภาพ-ลูกสาวและเพื่อนลูกสาว กำลังแอ๊คชั่นอยู่
เราใช้ทางหลวงหมายเลขที่ 12(ขอนแก่น-ชุมแพ) วิ่งไปเรื่อยๆจนมาถึงสามแยกหนองเรือ-ภูเวียง ก็เลี้ยวขวา เข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 2038
ไม่นานเราก็มาถึง อช.ภูเวียงจะมีที่กางเต้นท์อยู่ 2 แห่ง(สอบถามเจ้าหน้าที่) ที่แรกถ้าอยากได้ความเงียบก็ต้องเข้าไปอีก 5 ก.ม ส่วนอีกแห่งก็อยู่ใกล้ๆกับศูนย์บริการนักท่องเที่ยว เพราะว่าจะใกล้ห้องน้ำ(ห้องอาบน้ำ) จะสะดวกกว่าครับ
จุดข้างๆกับ"ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว"ก็สามารถกางเต้นท์ได้นะค รับ(ได้รับคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่)
มีร้านค้าสวัสดิการ มีอาหาร เครื่องดื่ม ไว้คอยบริการ
เช่นเคยมาเที่ยว อุทยานฯ ต้องมาเก็บภาพห้องน้ำของแต่ละแห่งว่าเขาสะอาดแค่ไหนครับ.
ห้องน้ำสะอาดมากครับ
จะมีจุดให้เดินชม..หลายจุดด้วยกันครับ แต่วันที่เราไปแดดจัด จึงขอบายครับ(สมาชิกท่านใดไปควรเตรียม หมวก ร่ม น้ำดื่ม ด้วยนะครับ)
เน้นออกสักตอนเช้าหน่อย แล้วเตรียมเสบียงใส่เป้ ของแต่ละคน แล้วเราก็ปั่นเข้าไปกินข้าวป่ากันครับ ดีไหม...บ่ายแก่ๆ ค่อยกลับขอนแก่น เป็นอันจบพิธี..
