สรุปทริปปั่นรอบวงกลมเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน 11-19 ตุลาคม 2551

เอส-เมอร์ริด้า

ผมปั่นไปก็นักหลักกิโลไปพร้อมๆ กัน จะได้มีแรงใจในการปั่นความเร็วที่กำหนดคือ 15 กม./ชม. บอกได้เลยว่าสามารถทำได้ดีซะด้วย บางช่วงไปตั้ง 20 กม./ชม. ผ่านหลักกิโลที่ 20 ที่เหลืออยู่ก็ยิ่งสบายใจ...

แต่แล้ว...เมฆฝนมาจากไหนอย่างรวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัวเลย ลมแรงมาก กิ่งไม้ ใบไม้ ปลิวว่อนไปหมด ไม่ได้กาลแล้วต้องรีบไปโดยด่วน ผมอัดเต็มที่เลย และแล้วก็ไม่ทันฝนเทลงมาทันที ถือเป็นโชคดีมากๆ ที่เจอศาลาที่พักที่ฝนกระหน่ำลงมาพอดี มีคนมาหลบฝนบ้างแล้ว ก็เลยได้อาศัยหลบฝนไปก่อน คิดในใจกำลังจะทำเวลาไม่มืดซักหน่อย ทีนี้จะทำอย่างไรดีถ้าฝนยังไม่หยุด และเวลาก็ใกล้จะ 6 โมงเย็นแล้วด้วย

ลุงโจ้โทรมาบอกว่าถึงขุนยวมแล้ว สอบถามที่พักว่าอยู่ตรงไหน ชื่ออะไร ก็บอกไปว่าชื่อบ้านพักฝรั่งเกสเฮาส์ เลยไปจนถึงทางแยกที่ตัดกับดอยแม่อูคอ เฮ้อ...ลุงโจ้ไปถึงแล้วรึ เรายังติดฝนอยู่เลย และยังไม่หยุดง่ายๆ เลยครับ เริ่มมีคนมาหลบฝนเยอะขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะสาวสวยคนหนึ่ง น่าตาสวยแบบชาวเหนือเลยครับ เข้ามาหลบด้วย เค้าถามผมแบบสำเนียงภาษาเหนือว่ามาจากไหน ผมตอบว่าปั่นมาจากเชียงใหม่ จะไปแม่ฮ่องสอน เค้าก็ทึ่ง ก็บอกว่ามาพักตามอำเภอต่างๆ ก็ 3 วันแล้ว คุยเก่งครับสาวเหนือเนี่ย ถามโน่นถามนี่ตลอด ผมเลยถามบ้างว่าจะขี่มอเตอร์ไซต์ไปไหน เค้าบอกว่าจะกลับบ้านที่บ.ท่าหินส้ม ที่ผมเพิ่มจะผ่านมานั่นเอง ทำงานที่อบต.เมืองปอน ผมก็บอกว่ายังอีกไกลไหมจะถึงขุนยวม เค้าบอกว่าไม่ไกลหรอก แต่จะเจอภูเขาลูกหนึ่งชันมาก และต่อไปจะค่อยๆ ขึ้นไปเรื่อยๆ ยาวๆ ได้ฟังดังนี้ก็คิดหนักอีกรอบ จะไหวไหมนี่เรา ค่ำแน่ๆ เลยตรู

จากนั้นก็รอฝนเริ่มซ่าแล้ว ก็ฝ่าฝนปั่นออกไปทันที ล่ำลาสาวสวยชาวเหนือก่อนแล้วจากไป...

เอส-เมอร์ริด้า

หลังจากตัดสินใจปั่นออกมา เมื่อฝนซาลงแล้ว ไม่งั้นมืดกว่านี้แน่ ลุงโจ้โทรมาบอกว่าห้องไม่มีแอร์ มีแต่พัดลม ผมก็ไม่ได้ถามเค้าว่าห้องเป็นอย่างไร เห็นว่าน่าจะดี เพราะราคา 500 บาทแพงที่สุดที่พักมา

จากนั้นก็ปั่นต่อไปจนถึงเมืองปอน ฝนก็ยังตกไม่ขาดสาย เริ่มจะมืดแล้วด้วย ถนนก็ขรุขระ เปียกและลื่นอีกต่างหาก ทำเวลาให้น้อยที่สุด

ได้ยินเสียงโทรศัพท์มาอีก ยังไม่อยากรับก่อน ปั่นต่อไปกล้วมืด พอผ่านเมืองปอนก็เจอเนินชันอย่างที่น้องสาวสวยบอกมาจริงๆ ร้องโอ้จะขึ้นไปได้ไหมเนี่ย มาแล้วก็ลุยขึ้นไปเลย ปั่นแบบต้องโน้มตัวไปข้างหน้ากันหงายหลังซะด้วย แปลว่าชันมากๆ จนไปถึงอบต.เมืองปอน เห็นถนนราบพอพักขาได้บ้างก็จอด เติมน้ำหวานอีกหน่อย พยายามถอยหลังมาแล้วอัดขึ้นเนินต่อไปเลย ทีนี่พักไม่ได้แล้วเพราะทางชันตลอด ยาวเป็นกิโลเลย จนไปถึงยอดก็มารับโทรศัพท์ว่าใครโทรมา

เพื่อนผมเอง...หนุ่ยโทรมาบอกว่ามาถึงขุนยวมแล้ว ผมร้องโอ้เป็นไปได้อย่างไร เพื่อนผมขาแรงขนาดข้ามเขาได้ 4 ลูกใหญ่ๆ เลยเหรอนี่ เห็นเมื่อวานหมดแรงงั้ย มาเฉลยว่ามีตัวช่วย กฎข้อที่ 1 พยายามหาตัวช่วยให้ได้ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ศักดิ์ศรีอย่าไปยึดติด เพราะไม่มีใครรู้ว่าเราปั่นมาด้วยแรง ถ้าหมดก็ไม่มีใครมาช่วยเราได้ ดีมากเพื่อนจะได้เจอกันที่ขุนยวม ตอนนี้ก็เตรียมลงเขาอีก 5 กม.แล้ว

เอส-เมอร์ริด้า

เมื่อลงมาถึงอ.ขุนยวมแล้ว ก็โทรหาลุงโจ้ บอกว่าติดต่อพี่สิงขรไม่ได้ ผมก็ไม่รู้ว่าพี่สิงขรตามมาทันกันหรือเปล่า เพราะต่างคนต่างปั่นกันตลอด ซักพักพี่สิงขรก็มาทักผม ผมก็ดีใจพี่สิงขรตามผมมาทันพอดีเลย เพื่อนผมก็รออยู่ที่พักเหมือนกัน เป็นอันว่าเรามากันครบทุกคนแล้ว...

จากนั้นก็ปั่นมากับพี่สิงขรด้วยกัน ผ่านร้าน 7-11 ในใจคิดว่าเดี๋ยวค่อยมาแวะซื้อซักหน่อย จากนั้นปั่นมาได้เห็นถนนมันขึ้นไปสูงจัง ร้องเฮ้ย!...ยังมีภูเขาอีกลูกเหรอนี่ โอ้จะหมดแรงแล้วนะ แถมชันซะด้วยซิ บอกพี่สิงขรว่าขอพักเติมน้ำตาลอีกหน่อย ดูแล้วไม่ไหวแล้วตอนนี้ สภาพกรอบมากๆ ครับ หัวเข่าก็เริ่มปวด ปั่นแทบไม่ได้เลย แถมเจ็บก้นอย่างมากที่สุดด้วย จากนั้นก็ค่อยๆ ปั่นกันขึ้นไป ไม่อยากเชื่อว่าอ.ขุนยวมอยู่บนยอดเขานั่นเอง กว่าจะถึงที่พักบ้านฝรั่งเกสต์เฮาส์ เล่นเอาเหนื่อยสุดๆ เพราะยังอยู่อีกไกลพอสมควร

จากนั้นเพื่อนหนุ่ยก็ได้ร้องตะโกนทักทายที่บ้านพักชื่อว่าบ้านพักมิตรขุนยวม ในที่สุดก็มาถึงจนได้นะเพื่อนถึงแม้จะมีตัวช่วยก็ดีแล้ว บางทีศักดิ์ศรีก็กินไม่ได้นะ

เอส-เมอร์ริด้า

สรุปการปั่นวันที่ 3 ระหว่างอ.แม่สะเรียง - อ.ขุนยวม
เวลาที่ปั่นจริง 8 ชม. 38 นาที
ระยะทางรวม 106.4 กม.
ความเร็วเฉลี่ย 12.2 กม./ชม.
ความเร็วสูงสุด 54.0 กม./ชม.
ระยะทางสะสม 2,250.1 กม.
การวัดอัตราชีพจร
อัตราเต้นของหัวใจมากสุด 215 bpm
อัตราเต้นเฉลี่ย 126 bpm
จำนวน cal ที่ใช้ 3,651 kcal
FAT % 47 %
---------------------------------------------------
สักครู่จะเป็นช่วงที่ 4 วันที่ 14 ต.ค. 2551 อ.ขุนยวม - เมืองแม่ฮ่องสอน

เอส-เมอร์ริด้า

วันอังคารที่ 14 ตุลาคม 2551 ระหว่างอ.ขุนยวม - ตัวเมืองแม่ฮ่องสอน

เมื่อคืนหลังจากทานมื้อค่ำเสร็จแล้ว ผมเจ็บหัวเข่ามากๆ ทางด้านซ้าย ก็ไปซื้อยามาบรรเทาแบบเจลเย็น แต่ไม่ค่อยได้ผลเท่าไร ตื่นนอนมาทายาบ่อยๆ ไม่ค่อยได้นอนเลย

ตื่นนอนตอนเช้าลุงโจ้ไม่ได้ให้รหัสลับมาซะด้วย ก็บอกเพื่อนว่าตื่นนอนซัก 6 โมงเช้าล่ะกัน เพื่อนบอกไม่ต้องเช้าก็ได้เพราะวันนี้ไม่หนักมากลงเขาอย่างเดียว และระยะทางก็สั้นด้วยแค่ 64 กม.มีเขาให้ปีนแค่ลูกเดียว ก็เลยตามใจเพื่อน

จากนั้นผมก็ออกมายืดเส้นสาย และบริหารหัวเข่าด้วยการเดินซะหน่อย เพราะยังเจ็บอยู่ ออกมาจากที่พักพบเมืองในหมอกเลย ได้บรรยากาศไปอีกแบบ เดินเล่นไปเรื่อยๆ กดเงินเพิ่มมาอีก 1,000 บาท ชมตัวอำเภอขุนยวมแล้วก็เข้าไปเก็บสัมภาระต่อ

TigerSmile'Hy

เยี่ยมยอดครับ... อำเภอขุนยวม จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ฝากนิดหนึ่ง... ช่วยบรรยายสถานที่พักว่าอยู่ใกล้อะไรบ้าง ที่สังเกตได้ชัด อย่างที่พักวันแรก"บ้านสวนพีพีฯ" นะครับ(ผมเดาไม่ถูก) ส่วนวันที่ 2 และ 3 นี่ชัดเจนครับ ขอบคุณครับ

เอส-เมอร์ริด้า

หลังจากอาบน้ำเตรียมสัมภาระเรียบร้อยก็ออกมาเดินอีกซักพัก และเตรียมทานมื้อเช้า

สำหรับบ้านสวนพีพี มาจากเชียงใหม่ พอมาถึงอ.ฮอดแล้วตรงไปทางวงเวียน แล้วขึ้นไปอีกประมาณ 1 กม. จะเห็นการประปาของอ.ฮอด และมีป้ายก่อนถึงประปาว่าเลี้ยวซ้ายเข้าซอย 50 เมตร เข้าไปเจอที่พักเลยครับ จะมีเพื่อนสุนัขมาทักทายหลายตัวหน่อย ก็ถึงแล้วครับ

เอส-เมอร์ริด้า

จัดสัมภาระเสร็จออกมาจากห้องพัก พบลุงโจ้และพี่สิงขรรออยู่แล้ว เตรียมสั่งอาหารมื้อเช้านี้ เป็นอาหารตามสั่งข้าวกระเพราเนื้อ + ไข่ดาว 1 จานครับผม

และแวะซื้อขนม และน้ำให้เรียบร้อย ก่อนออกเดินทางต่อไป เริ่มปั่น 8.30 น.

เอส-เมอร์ริด้า

แวะถ่ายรูปกันที่วัดห้วยต่อ

เอส-เมอร์ริด้า

ออกมาได้ซักพัก ก็แวะถ่ายรูปกันตลอด เส้นทางมีหมอกจางๆ อากาศก็เย็นสบาย สมแล้วที่เรียกเมืองแม่ฮ่องสอนว่าเป็นเมืองสามหมอก คือทุกฤดูจะมีหมอกตลอดเวลา

เอส-เมอร์ริด้า

เลยสวนรุกชาติแม่สุริน ก็ลงเขากันเลย บรรยากาศเย็นสบาย พอลงจากเขาก็หนาวเลย ลุงโจ้ พี่สิงขรลงกันไปก่อนแล้ว ผมกับหนุ่ยค่อยๆ ลงไป ผมก็ลงช้าที่สุด การลงจากยอดเขาถ้ามีทักษะเรื่องการเอียงตัวจะลงได้เร็วมากๆ ไม่ต้องคอยแตะเบรคเลย มันจะพอดีกับการทิ้งตัวปล่อยให้พุ่งเมื่อพ้นจุดโค้งไปแล้วได้ แต่ผมทำไม่ได้หรอกครับ แตะเบรคไปเรื่อยๆ จะดีกว่า

เราก็ลงมาถึงบ้านแม่สุริน มีสะพานผ่านลำห้วย เห็นวัดแม่สุรินอยู่ตามลำห้วยไป เป็นภาพที่สวยงามอีกแล้ว มาแม่ฮ่องสอนเรื่องเส้นทางประทับใจมีมากจนไม่รู้เบื่อเลย

แวะถ่ายบันทึกภาพกันอยู่นาน ผมก็ทานขนมไปด้วย

เอส-เมอร์ริด้า

เราไปกันเรื่อยๆ จริงๆ เหนื่อยก็พัก ยังไม่เหนื่อยก็พัก แวะซึมซับกับบรรยากาศสองข้างทางอย่างเต็มที่ ดูแล้วไม่เหมือนสองวันที่ผ่านมา ปั่นแบบมีความกดดันตลอดเส้นทาง

เอส-เมอร์ริด้า

ปั่นกันมาเรื่อยๆ ปั่นขึ้นๆ ลงๆ ก็ถึงวัดห้วยโป่งแล้ว เป็นชุมชนที่มีร้านค้าให้ซื้อของเยอะดีครับ ขณะนี้เวลา 10.30 น.ปั่นกันมาได้ 26 กม.แล้ว

เอส-เมอร์ริด้า

เราจอดแวะร้านน้ำกันก่อน หมู่บ้านนี้มีร้านค้าหลายร้านเลย สามารถหาซื้อเสบียนตุนไว้ได้เยอะครับ ถ้ายังไม่หนักมาก จำได้โค้กซีโร่ยังมีเลยนะ

เจ้าหนุ่ยปากหาเรื่องซะแล้วกับคนขาย บอกว่าถั่วนี้นำไปใช้อย่างไร คนขายตอบว่า เอาไว้กิน จ๋อยไหมเพื่อน....

ผมก็ซื้อเครื่องดื่มเกลือแร่ และนม 1 กล่องกินไปก่อน ว่าจะซื้อขนมปังสัปปะรดกลัวหนัก จากนั้นเดินทางต่อไป