นอกจากจากจะมีการแข่งขันจักรยานมาราธอน 10 ชม.แล้วยังมีการแข่งขันวิ่งมาราธอน+ฮาล์ฟมารมธอน+มินิมาราธอน+วิ่งหรือเดิน(ไม่ไหวก็หยุดพักหรือไปนอนก่อนก็ได้แล้วค่อยมาแข่งต่อ)อะไรก็ได้ก็ได้ให้ครบ12 ชม.ไม่ได้พิมพ์ผิดนะครับ..12 ชม.ครับพี่น้อง คือวิ่งตั้งแต่เวลา 17.30 น.จนถึง 05.30 น.ของอีกวัน (แต่ก่อนเคยมีจัดแข่งขันวิ่ง 24 ชม.มาแล้ว)เส้นทางการแข่งขันก็ใช้เส้นทางเดียวกับการแข่งขันจักรยานมาราธอน 10 ชม.แต่แบ่งช่องทางกันคนละเลนท์
พอได้เวลาปล่อยตัวการแข่งวิ่งซึ่งมีคนแข่งไม่มากเท่าไร นักแข่งก็ออกตัววิ่งกันอย่างสุขุมรอบคอบไม่รีบร้อน คราวนี้พอได้เวลาปล่อยตัวนักจักรยานบาง วึ่งก็มีนักแข่งประมาณ 35-40 คน ก็ออกตัวกันแบบรอบคอบเช่นก่นกัน ขนาดน้าบอยที่ว่าชอบยิงหน้าเส้นตอนออกตัวทุกสนาม(แรงไว้ก่อนพ่อสอนไว้..คุณแม่ขอร้องงงงงง ส่วนจบการแข่งแล้วจะเน่าหรือเปล่าก็ว่ากันทีหลัง)ก็ยังคิดได้ มีสติ ออกตัวอย่างเรียบร้อยค่อยๆไป ออกตัวไปได้ไม่มากก็มาการจัดกลุ่มกันเองโดยกลุ่มหน้ามีกลุ่มของ PR BIKE ซึ่งมีสมาชิกประมาณ 5-6 คนเป็นหัวลากประจำกลุ่ม ส่วนกลุ่มหลังมีเสือจากเพชรบูรณ์ซึ่งมีสมาชิก 4 คนเป็นหัวลากประจำกลุ่มเช่นกัน รอบแลกๆความเร็วของแต่ละรอบจะตกอยูประมาณ 30-34 กม/ชม.เวลาต่อรอบก็ประมาณ 5 นาทีกว่าๆ ส่วนเรื่องอาหารการกินเจ้าภาพก็จัดไว้ให้บริการทั้งนักวิ่งและจักยานตลอดคืนมีทั้งเกลือแร่ ผลไม้ ข้าวต้ม และอื่นๆไม่ขาด เรียกว่าถ้าไม่ไหวก็หยุดกินกันให้อิ่มก่อนแล้วก็แข่งกันต่อแบบสบายๆได้เลย
พอเวลาผ่านไป 3 ชม.นักแข่งก็เริ่มแตกกระจายกันออกมา แต่กลุ่มของPR BIKE และกลุ่มเสือเพชรบูรณ์ก็ยังเกาะกันกันกลุ่มก้อนเหมือนเดิม เป็นเพราะเตรียมตัวและซ้อมกันมาอย่างดี สวนผมก็เริ่มงอแงกับตัวเองซะแล้วเริ่มง่วงและล้า และก่อนหน้านี้ช่วงแข่งขันไปแล้วประมาณครึ่งชั่วโมงได้ โทรศัพท์มือถือที่กระเป๋าหลังของเสือก็ดังขึ้น พอรับสายก็เป็นเฮียพจน์โดทรมาว่ารถผมจอดตรงไหนและเบอร์แข่งอยู่ที่ไหน เพราะแกกับน้าเอ๋ดันมาช้า ผมก็เลยต้องบอกแกในขณะที่ดูดกลุ่มไปด้วย เหนื่อยสิครับพี่น้องขี่จักรยานไปคุยโทรศัพท์ไป เหนื่อยอยู่แล้วหายใจก็ไม่ทัน พอเจอแก็เลยต้องชลอรถเพื่อบอกแก คราวนี้ก็เลยหลุดกลุ่มเลยซิครับ ก็เลยต้องมาขี่คนเดียวอยู่หลายรอบและก็โดนกลุ่มตามมาน๊อกรอบก็เลยได้เข้ากลุ่มต่อไป
ส่วนน้าบอยแกก็อยู่ในกลุ่มตลอดไม่ยอมหลุดและแกก็ซ้อมมาดีซะด้วย คราวนี้ทีมเซอร์วิสมากันแล้ว..น้าติ้นและป้าเมย์ของเรานี่เองมาพร้อมกับขนมนมเนยและบะหมี่หมูแดง 20 ห่อโอ้วแม่เจ้าจะเอามาเปิดร้านขายกันหรือนี่(แซวเล่นนะพี่..เดี๋ยวคราวน้าอด) คราวนี้แหละอยากกินอะไรก็สั่งพี่เค้าได้ นอกจากน้าติ้นและป้าเมย์แล้วพี่สันต์ทีโอทีและพี่ชายก็คอยมาเซอร์วิสอยู่อีกจุดหนึ่ง ฮึๆๆๆคราวนี้ของกินเต็มกระเป๋าเสื้อเลยไม่ รับก็ไม่ไม่ได้..เกรงใจกองเชียร์เดี๋ยวจะเสียน้ำใจ กินกันไม่ไหวเลย พอหลังๆก็ต้องขอไม่รับแล้วเพราะมันเยอาะจริงๆ กองเชียร์ของเราก็ไม่ยอมลดละคอยถามไถ่ตลอดเวลาว่าต้องการอะไรอีกไหมทุกรอบเลยและยังบอกเวลาแต่ละรอบให้ตลอด อีกสักพักใหญ่น้าดาบกับน้านุ๊กก็ตามมาสมทบ คราวนี้ก็ครบขาเล่นดัมมี่ได้เลย ขี่ไปเรื่อยๆเพราะกลุ่มต่างต่างก็เริ่มผ่อนกันลงมาแล้วไม่เหมือนช่วงแรกมีเร็ว-ช้าสลับกันไป เฮียพนจ์กันน้าเอ๋ก็เริ่มมาๆไปๆผลุบๆโผล่ๆ บางรอบก็หลุดกลุ่ม
น้าเอ๋เริ่มออกอาการล้าและง่วงเพราะแกเข้าไปที่เต้นท์กองเชียร์เข้าไปเล่นบะหม่หมูแดงซะงั้นและผมจะทนได้หรือรอบต่อมาก็เลยเข้าไปสมทบอย่างไม่มีอิดออด เล่นกันไปคนละห่อ..อิ่มกันไป จากนั้นก็ออกไปรับการทรมารต่อ! จากนั้นไม่กี่รอบน้าอ๊อดก็เจอพิษบะหมี่เข้าไปต้องจอดพักตรงกองเชียร์ และรอบต่อมาแกเป็นอันสลบ สลบกองอยู่ในหมู่กองเชียร์นั่นแหละตงเป็นอิ่ม-ง่วง-เพลีย มาพร้อมกันเลยที่เดียว น้าบอยก็แอบเข้ามาพักบ้างเหมือนกันหลงจากทำรอบสะสมไว้ได้ตามเป้าแล้ว เฮียพจน์ก็เริ่มขี่ได้ดังใจเพราะตอนแรกแกคงยังไม่ชินกับรถของเจ้ากบมั้ง(งานนี่แกเอารถของเจ้ากบมาขี่..แกบอกว่าเกรงใจเจ้ากบมันถ้าขี่แล้วไม่จบเพราะเอารถมันมาขี่แล้ว แหม..เฮียครับไม่ต้องเกรงใจมันหรอกเพราะมันเองยังขี่รถมันเองก็ขี่ไม่จบมาตั้งหลายสนาม
)ส่วนผมเองก็เริ่มทำอารมณ์กลับมาแข่งต่อได้แล้วหลังจากกินบะหมี่กลับใจของน้าตินเข้าไป
กลับกับกับน้าเอ๋เพราะแกย้ายที่สลบจากกลุ่มกองเชียร์ไปยังท้ายรถผม เปิดกระบะนอนอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ผมผ่านมาแต่ระรอบยังอยากจะเข้าไปนอนเป็นเพื่อนแกให้มันรู้แล้วรู้รอด ตอนนี้ก็เหลือผมกับน้าบอยที่ตั้งหน้าตั้งตาขี่กันไปโดยยังเกาะกลุ่มกับ 2 กลุ่มใหญ่ซึ่งตอนนี้รวมเป็นกลุ่มเดียวกันแล้ว แต่สถานการณ์อย่างนี้ผมกับน้าบอยยังไว้ใจไม่ได้ถึงแม้จะเข้าข้างตัวเองว่าพอจะมีหวังหยิบถ้วยกันได้คนละใบ เพราะยังมีบางคนที่ขี่ไปเรื่อยๆและยังไม่เห็นเข้าไปพักเลยก็มีและก็ไม่รู้ว่าอยู่รุ่นไหนเพาระเบอร์ที่ติดอยู่มันรันตามกันทุกคนปั่นไปง่วงไปก็มาดูเวลา 03.30 น.แล้วเหลืออีก 1.30 ชม.เท่าก็จะหลุดจากเวรจากกรรมที่ทำไว้ และก็เป็นเวลาที่น้าเอ๋ได้เวลาตื่นนอนตอนเช้าพอดี
แต่..แต่กองเชียร์วงดัมมี่ของเรายังคงอยู่ให้บริการกันครบทุกขาไม่ได้หนีหายไปจากนักกีฬาเลย ทำให้ผมขี่ไปน้ำตาก็ไหลไป(เพราะหาวแล้วนำตามันจะไหล ) ล้อเล่นนะจ๊ะ หลายครั้งหลายรอบที่คิดจะหนีออกจากการแข่งขัน แต่พอผ่านกลุ่มกองเชียร์วงดัมมี่ที่น่ารักที่สุดในโลกของผม ทำให้ผมมีกำลังที่จะแข่งต่อไปเพราะคิดว่าถ้าออกจากการแข่งขันแล้วหรือแข่งไม่จบเพราะใจไม่สู้ก็จะทำให้กองเชียร์ของเราเสียใจเป็นแน่ ซึ่งผมคงทำให้พวกเขาเหล่านี้เสียใจไม่ได้เพราะผมคงจะโดนรุมตื๊บเป็นแน่
หลังจากหมดพิษบะหมี่แล้วน้าเอ๋ก็ออกมาเป็นหัวลาก แกโชวลีลากระชากลากใส้แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวด้วยความเร็วประมาณ 35-35 ดูเหมือนไม่เท่าไรแต่จากการขี่ที่ยาวนานทำให้ความเร็วแค่นี้แหละกลุ่มถึงกับกระจาย ผมอาศัยใจสู้เลยตามไปดูด้วย น้าบอยตามมาห่างๆ เฮียพจน์โดนน็อกรอบเป็นว่าเล่นแต่ยังไม่ยอมหยุดปั่นใจสู้จริง หลังๆก็มีกระชากโชว์เป็นชุดๆเหมือนกัน (มีเก่งเอาตอนจะจบแล้วนะ..เฮีย แต่น่าจะดีกว่าเจ้ากบแน่ถ้าหากมาแข่งด้วยไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร )คราวนี้มาถึง05.20 น.แล้วแล้วอีก 10นาทีเท่านั้นจะจบกันเสีย บางคนก็อัดเล่นบางคนก็ขี่แบบคูล์ดาวน์แล้ว ส่วนผมก็ลองอัดไปอีก 2 รอบแล้วก็จบพอดี หลังจากนั้นก็รอบการมอบถ้วยรางวัล เริ่มที่เวลา 06.00 น.มอบถ้วยให้กับนักวิ่งสติแตกก่อนแล้วตามมาด้วยนักจักรยารไร้สติ ช่วงที่รออยู่นั้นผมก็แอบงีบไปเล็กๆ ส่วนผมการแข่งขันของกลุ่มเรามีดังนี้(ของคนอื่นไม่มีสติไว้จำแล้ว)
รุ่น 30-39ปีชาย (1-5 ได้ถ้วย 6-7ได้เกียรติบัตร)
1.โชคชัย...PR BIKE
2............ฉะเชิงเทรา
3.น้าบอย
4.หม่องฯ
5............เพชรบูรณ์
6น้าเอ๋ (ขนาดโดนพิษบะหมี่สลบไป 3 ชม.ยังมีอันดับเลย)
7...........
ส่วนเฮียรพจน์ก็ได้เกีรติบัติเหมือนกันนะจ๊ะได้
จบการแข่งขันกันไปแล้วก็ต้องขอขอขอบพระคุณกองเชียร์ที่น่ารักที่สู๊ดดดดของเราอันมี
น้าติ้น..หัวหน้ากองเชียร์
ป้าเมย์....น่าจะลงแข่งด้วยนะเนี่ย
น้าดาบ....ไม่หนีหายไปไหน
น้านุ๊ก.....ให้กำลังใจตลอด
และหลานชายทั้ง 2 คนของน้าบอยทีบอกว่าคืนนี้ผมไม่นอนหรอกน้าบอย...
ที่ช่วยบริการเซอร์วิสอย่างเต็มที่ไม่มีหนีหายไปไหนรวมทั้งอาหารการกินเกลือแร่ที่จัดหามาให้และที่สำคัญบะหมี่กลับใจของน้าติ้นที่ทำให้ผมกลับมาได้อีกครั้งและดันกลับกันกับน้าเอ๋
งานหน้ามาอะไรให้ผมรับใช้ก็เรียกใช้มาได้เลยครับรับรองบริการให้เต็มที่เลยตั้งแต่เวลา 19.30-05.30น.ไม่ขาดไม่หนีไปนอน(แต่ 01.00-03.00น.หาให้เจอก็แล้วกัน )คราวนี้มาแซวนักแข่งกันบาง
น้าบอย.....คราวนี้นี้ซ้อมมาดี เต็มที่ และใช้พลังงานจากไขมันที่สะสมไว้เป็นอย่างดี แต่ไม่ขึ้นมาลากเลยนะตัวเอง สนามนี้ยอมให้แต่โดยดีไม่มีข้อแม้เหมือนใครบางคน
น้าเอ๋.......มาช้าไปหน่อยแล้วยังโดนพิษมะหมี่กลับใจเล่นเข้าอีก
แต่พอตื่นมาก็ทำความหนักใจให้กลุ่มแตกอีก(กระชากได้ใจจริงๆ) ก็เกือบได้ถ้วยเหมือนกันนะนี่อีกนิดเดี๋ยวครับน้าเฮียพจน์....ผลุบๆโผล่ตลอดกับน้าเอ๋ 2 คนในตอนแรก (คู่ขา-คู่หูดูโอ้คู่ล่าสุด..หลังจากน้าอ้วนตกไปเป็นอดีตคู่ขา)แต่พอปรับตัวได้แล้วก็ไม่หนีหายไปไหนเลย วันนี้เฮียแกมาขี่เพื่อลูกก็เลยขี่ได้ดีตามสเต็บของตัวเอง ก็เกือบได้ถ้วยแล้วเหมือนนะอีกนิดเดียวครับ
จบแล้วครับ (จิ้มดีดมาตั้งแต่ 16.30น.นะเนี่ย)
แต่ก็ดีเหมือนกันจะได้ไม่ลำบากน้าติ้น และน้าติ่งกลางป่า 
ที่ทำหน้าที่แสนทรหด เห็นรายชื่อlist ที่มีชื่อ พิริยะ อินเตอร์ ทีม แล้วบอกได้คำเดียวว่าน้าๆนำโดยน้าติ่ง ทำให้พวกเราทุกคนมีความสุขอีกครั้งที่เห็นว่านักกีฬาของทีมเราได้ไปร่วมสนุกและแสดงความเป็นยอดคนที่มีความแข็งแรงมากๆให้พวกเราได้เห็น....อีกอย่างต้องขอคุณน้าติ้น และป้าเมย์ 