ชมรม TCC หมดลมไปแล้ว หรือยังหายใจอยู่ อาจารย์ธงชัย ผู้ก่อตั้

[ชยุต (Pc)]

. . . . .ผมเข้าร่วมกิจกรรมรณรงค์ทางจักรยานตั้งแต่ปี 2539 เคยเห็นแนวคิดของ ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์
จากการที่มีผู้นำไปอ้างถึงทั้งในสื่อสิ่งพิมพ์ สารนิพนธ์ วิทยานิพนธ์ และงานวิุจัยอีกมากมายหลายชิ้น
ซึ่งส่วนใหญ่มาจากบทความที่เขียนในปี 2536 ชื่อ "จักรยานกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม"
มีอาจารย์พรชัย ลีลานุภาพ เป็นผู้เขียนร่วม

. . . . .ผมเพิ่งเจอตัวเล่มที่ห้องสมุดสมาคมวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศไทยเพียงเล่มเดียวเมื่อกลางปีนี้เอง
ได้ยืมมา scan ที่บ้าน แล้วใช้ Photoshop จัดให้ตั้งฉากกับเจียนขอบให้เหลือกว้าง 640 pixels กำลังพอดีอ่าน
มีข้อความพร้อมภาพรวม 20 หน้า .. แต่บางไฟล์ใหญ่ไป โพสต์ไม่ได้ .. เป็นบทความที่ยังทันสมัยเพราะทางจักรยานยังไปไม่ถึงไหนเลย
(ธงชัย พรรณสวัสดิ์ และพรชัย ลีลานุภาพ. 2536. "จักรยานกับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม" ใน สิ่งแวดล้อม '36 ประชาชนต้องมีส่วนร่วมในการจัดการสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย.)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

วันก่อนคุณ "น้าเป็ด" กล่าวถึงการประเมินกิจกรรมชมรม NCC เลยนำข้อมูลที่เคยสืบค้นไว้ มาสนับสนุนครับ...

. . . . .ในการประเมินผลโครงการ รศ.ชอบ เข็มกลัด (1 สค. 2552: 3) อธิบายเกณฑ์การประเมินผลโครงการไว้ ดังนี้
เกณฑ์การประเมิน ประสิทธิผล เป็นการเปรียบเทียบ วัตถุประสงค์ (Purpose) กับ ผลลัพธ์ (Outcome) และผลกระทบของโครงการ (Impact)
ตัวอย่างคำถาม เช่น โครงการประสบความสำเร็จตามวัตถุประสงค์หรือไม่

เกณฑ์การประเมิน ประสิทธิภาพ เป็นการเปรียบเทียบ ปัจจัยนำเข้า (Input) กับ ผลลัพธ์ (Outcome) และผลกระทบของโครงการ(Impact)
ตัวอย่างคำถาม เช่น การปฏิบัติตามโครงการสิ้นเปลืองทรัพยากรเพียงใด

ถ้าต้องการทราบว่าโครงการใดมีประสิทธิผลหรือประสิทธิภาพเพียงใด ให้วัด ดังนี้
มีประสิทธิผลเพียงใด วัด ผลลัพธ์ (ประโยชน์ที่ได้จากผลผลิต) และผลกระทบของโครงการ มาเปรียบเทียบกับ วัตถุประสงค์
มีประสิทธิภาพเพียงใด วัด ผลลัพธ์ (ประโยชน์ที่ได้จากผลผลิต) และผลกระทบของโครงการ มาเปรียบเทียบกับ ปัจจัยนำเข้า

. . . . .การประเมินปัจจัยนำเข้าหรือปัจจัยเบื้องต้น (Input Evaluation) คือ การประเมินความเหมาะสม สอดคล้องของปัจจัยเบื้องต้น ได้แก่ สมาชิก มดงาน วิทยากร หัวหน้ากิจกรรม คณะกรรมการชมรม และส่วนประกอบอื่นๆ ที่สนับสนุนการจัดทำโครงการ ดังนี้
. . . . .1. สมาชิก ได้แก่ การศึกษาองค์ความรู้ในการรณรงค์ทางจักรยาน การจัดหาจักรยานพร้อมอุปกรณ์ที่ใช้ในการรณรงค์ การเข้าร่วมกิจกรรมรณรงค์ ตลอดจนการชำระค่าำสมาชิก และการบริจาค
. . . . .2. มดงาน ได้แก่ การรวบรวมเอกสารเกี่ยวกับการรณรงค์ทางจักรยาน ความสามารถในการช่วยงานกิจกรรมซ่อมจักรยาน กิจกรรมบริการชุมชน และกิจกรรมบริการสังคม
. . . . .3. วิทยากร ได้แก่ ความสามารถในการให้ความรู้เกี่ยวกับการรณรงค์ทางจักรยาน ระบบทางจักรยาน รูปแบบการเิดินทาง และการฝึกอบรมความรู้ที่เกี่ยวข้อง
. . . . .4. หัวหน้ากิจกรรม ได้แก่ ความรู้ความเข้าใจเรื่องการวางเส้นทาง การจัด การควบคุม และการดูแลทริปจักรยาน ความรู้ความเข้าใจในการขับขี่ ดูแลรักษา และซ่อมจักรยาน ความรู้ความเข้าใจเรื่องการบริหารกิจกรรมบริการสังคม
. . . . .5. คณะกรรมการชมรม ได้แก่ ความสะดวกด้านสถานที่ การนัดหมายสมาชิก การจัดหางบประมาณสนับสนุนโครงการ การวางแผนงานและโครงการ และการประสานความร่วมมือกับองค์กรอื่น
. . . . .6. ส่วนประกอบอื่นๆ ที่สนับสนุนการจัดทำโครงการ ได้แก่ สารสองล้อ คู่มือการขับขี่ดูแลรักษาและซ่อมแซมจักรยาน คู่มือการประเมินผลการทำโครงการ สื่อที่ใช้ในการฝึกอบรม โสตทัศนูปกรณ์ ป้ายประชาสัมพันธ์ วัสดุ อุปกรณ์ที่ใช้ฝึกปฏิบัติ สถานที่ฝึกอบรม และสถานที่ฝึกปฏิบัติงาน

. . . . .การประเมินผลกระทบของโครงการ (Impact Evaluation) คือ การเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับปรากฏการณ์และความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอันเนื่องมาจากโครงการที่กำหนดขึ้น อาจเป็นผลที่คาดหรือไม่ได้คาดว่าจะเกิด และอาจเป็นทั้งผลในทางบวกและทางลบ ทั้งผลที่เกิดขึ้นก่อน ในระหว่างการดำเนินงาน หรือที่ได้ดำเนินงานตามโครงการไปแล้ว เพื่อใช้สารสนเทศจากการประเมินในการตัดสินใจเกี่ยวกับโครงการนั้นๆ ทั้งนี้โดยขึ้นกับระยะเวลาและจุดมุ่งหมายของการประเมิน (กาญจนา วัธนสุนทร. 2550: 177. 24721-15. มสธ.)
. . . . .อนุรักษ์ ปัญญานุวัฒน์ (มปป: 3) สรุปว่า เป็นการตรวจสอบผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการดำเนินงานในแต่ละโครงการ และภาพรวมของผลกระทบหลายๆ ชนิด เช่น
. . . . .1. ผลกระทบด้านคุณภาพชีวิตของครอบครัวและชุมชน ได้แก่ มีผลอย่างไรต่อสุขภาพของผู้ใช้จักรยาน การมีกิจกรรมร่วมกันของคนในครอบครัว และความสะดวกสบายในการเดินทางของชุมชน
. . . . .2. ผลกระทบด้านระบบนิเวศหรือสิ่งแวดล้อม ได้แก่ มีผลอย่างไรต่อมลภาวะทั้งทางอากาศ ทางน้ำ และเสียง
. . . . .3. ผลกระทบด้านสังคม ได้แก่ มีผลอย่างไรต่อรูปแบบการเดินทางชนิดอื่น ขัดแย้งหรือสอดคล้องกับผู้ใช้พาหนะชนิดอื่น
. . . . .4. ผลกระทบด้านเศรษฐกิจ ได้แก่ มีผลอย่างไรต่อค่าใช้จ่ายโดยรวมของการเดินทางในชีวิตประจำวัน
. . . . .4. (ชุมพร ศาสตราวาหะ. 2551: 7)
. . . . .5. ผลกระทบด้านวัฒนธรรม ได้แก่ มีผลอย่างไรต่อค่านิยมในการเลือกใช้และเลือกเป็นเจ้าของยานพาหนะ
. . . . .5. (ธงชัย พรรณสวัสดิ์. 2536: 259)

ชยุต รัตนพงษ์ (23 ธค. 2552)

[น้าเป็ด...]

อีเมล์ผมครับ
naaPed[at]yahoo[ดอท]คอม ครับ...

ผมจะเมล์ไปที่คุณชยุต(Pc)กรุณาแจ้งเอาไว้ครับ
ขอบคุณครับ
น้าเป็ด...

[น้าเป็ด...]

ฃวนเข้าไปอ่านที่เว็บนี้หน่อยครับ...

http://www.sfmta.com/cms/bproj/bikeplan.htm

น่าสนใจดีครับ

[ชยุต (Pc)]

ความเข้าใจเกี่ยวกับผู้ใช้จักรยานในเมืองไทย

ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์ ผู้ก่อตั้งชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย เคยเขียนบทความ "คนรักกับคนใช้จักรยาน" ลงหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2549 ดังนี้

คนรักกับคนใช้จักรยาน
ตั้งใจตั้งชื่อเรื่องให้ฟังดูโรแมนติคแบบหวาดเสียวไปยังงั้นเอง แต่จริงๆ แล้วเพียงแต่ต้องการเขียนเรื่องเกี่ยวกับ ประเภทหรือกลุ่มของคนที่รักจักรยานกับคนที่ใช้จักรยาน ซึ่งถ้าวิเคราะห์ให้ดีๆ แล้วจะเห็นว่าแม้จะขี่จักรยานเหมือนกัน แต่คนต่างกลุ่มพวกนี้มีพฤติกรรมและวิธีคิดไม่เหมือนกัน ผมขอแยกคนที่ใช้จักรยานออกเป็น 3+1 กลุ่ม คือ

1. กลุ่มคนใช้จักรยานในชีวิตจริง
2. กลุ่มนักจักรยาน และ
3. กลุ่มนักแข่ง

รวมทั้งแถมด้วยกลุ่มพิเศษอีก 1 กลุ่ม คือ กลุ่มคนรักจักรยาน ที่อาจแทรกตัวอยู่ในทั้ง 3 กลุ่มแรก คือ อาจเป็นคนธรรมดาเดินดิน หรือเป็นนักจักรยาน หรือเป็นนักแข่งก็ได้ แต่ที่แน่ๆ คือเป็นคนที่รักและชอบจักรยานเป็นพิเศษ หรือเป็นชีวิตจิตใจทีเดียว ซึ่งคนกลุ่มหลังนี่ในปัจจุบันก็มีอยู่ไม่น้อยในประเทศไทยของเรา
แล้วคน 3 กลุ่มแรกมันแตกต่างกันอย่างไรล่ะ ก็เห็นขี่จักรยานเหมือนๆ กัน
แตกต่างสิครับ แตกต่างกันมากด้วย

กลุ่มแรก เป็นประชาชนคนเดินดินกินข้าวแกงธรรมดาๆ มักเป็นผู้ที่มีฐานะและสถานะทางสังคมไม่เด่นนัก แต่เป็นคนกลุ่มใหญ่ของประเทศ เช่น คนงาน ชาวนาชาวไร่ เด็กนักเรียน ครูประชาบาล คนรับใช้ตามบ้านคนที่พอมีอันจะกินไปจนถึงเศรษฐีในเมือง รวมไปถึงสาวยาคูลท์ด้วย เป็นต้น คนกลุ่มนี้ใช้จักรยานราคาถูกๆ แต่ใช้อย่างจริงจังด้วยความจำเป็นในวิถีชีวิต จะใช้ทุกวันหรือแทบทุกวันเพราะมันเป็นวิถีชีวิตดังที่ว่าไว้

พวกนี้ไม่ใช้เสือหมอบ ไม่ใช้เสือภูเขา ไม่ใช้โช้ค (อุปกรณ์กันกระแทกแบบที่รถยนต์มีไว้ให้นั่งรถแล้วไม่สะเทือน ปกติจะใส่ไว้ที่ล้อหน้าเท่านั้น อุปกรณ์แบบนี้ไม่มีในรถจักรยานที่ขายกันตามท้องตลาดปกติทั่วไป เพราะมีราคาแพง) ไม่ใช้ฟุลซัส ซึ่งเป็นคำย่อของฟุลซัสเพนชั่น หรือ full suspension (มีโช้คทั้งสองล้อ) จึงไม่เด่น ไม่ดัง และก็ไม่ค่อยมีสิทธิมีเสียงในสังคมไทย แต่จริงๆ แล้วพวกนี้เป็นคนกลุ่มใหญ่ที่สุดของคนที่ใช้จักรยาน ซึ่งไม่ใช่เฉพาะในประเทศไทย แต่เป็นเหมือนกันหมดทั่วโลก ไม่ว่าจะอยู่บนทวีปใดก็ตาม

ผมเรียกคนกลุ่มนี้ว่า "คนใช้จักรยาน" ในเมืองไทยประมาณได้ว่ามีไม่น้อยกว่า 20-30 ล้านคน

กลุ่มที่สอง เป็น "นักจักรยาน" พวกนี้อาจขี่จักรยานไปซื้อปาท่องโก๋ปากซอยบ้างเป็นบางวัน แต่ไม่ได้ทำทุกวัน และไม่ได้ใช้จักรยานในชีวิตประจำวัน แต่ชอบใช้จักรยานในการท่องเที่ยวไกลๆ เป็นหลัก รวมทั้งอาจใช้แข่งแบบมือสมัครเล่นบ้างเป็นบางครั้ง วิธีคิดและพฤติกรรมรวมทั้งการแต่งกายและการใส่หมวกกันน็อคของคนกลุ่มนี้จึงแตกต่างไปจากกลุ่ม "ผู้ใช้จักรยาน" อย่างมาก กลุ่มนี้ถึงจะมีหรือไม่มีทางจักรยานก็ไม่เดือดร้อน เพราะไม่ต้องพึ่งทางจักรยานอยู่แล้ว เพราะความคล่องในการใช้จักรยานบนถนนของพวกเขามีสูงกว่าคนทั่วไป และมักมีรถยนต์ส่วนตัวหรือเดินทางโดยแท็กซี่หรือบีทีเอสหรือรถไฟใต้ดินฯลฯ
กลุ่มนี้แม้จะไม่ต้องพึ่งพาทางจักรยานเท่ากับพวกแรก แต่กลับเป็นพวกที่ออกมารณรงค์เพื่อทางจักรยานมากกว่ากลุ่มแรก สาเหตุคือ เป็นกลุ่มคนที่พอจะมีสถานะและฐานะทางสังคมค่อนข้างเด่นชัด เวลาพูดอะไรออกไปคนอื่นๆ ก็มักจะฟังมากกว่าไปฟังคนกลุ่มแรก พอออกมารณรงค์บ่อยๆ เข้าคนทั่วไปก็เลยนึกว่าพวกนี้เป็นตัวแทนของชาวจักรยาน (ซึ่งจริงๆ ไม่ใช่) และในการขี่จักรยานนั้นจำเป็นต้องใส่หมวกกันน็อค เพราะภาพลักษณ์มันออกมาเป็นอย่างนั้น ทั้งๆ ที่สำหรับคนกลุ่มแรกหรือกลุ่มคนใช้จักรยานในชีวิตประจำวันแล้ว หมวกกันน็อคไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งยวดเลยแม้แต่น้อย

กลุ่ม "นักจักรยาน" นี้มีจำนวนรวมกันทั่วประเทศไม่มากนัก อาจจะอยู่ในวงประมาณไม่เกินหมื่นคนหรือเกินกว่าก็ไม่มาก ผิดกับกลุ่มแรกที่น่าจะมีได้ถึง 20-30 ล้านคน

กลุ่มที่สาม เป็นกลุ่ม "นักแข่ง" กลุ่มนี้จะมีจำนวนน้อยที่สุดใน 3 กลุ่ม คือ จำกัดอยู่เฉพาะพวกที่ขี่จักรยานอย่างจริงจัง กลุ่มคนพวกนี้จะใส่หมวกกันน็อคเป็นประจำ และจะซ้อมเป็นบ้าเป็นหลัง เพื่อหวังผลในการแข่งขัน ซึ่งมีตั้งแต่ระดับจัดกันเองไปถึงระดับการกุศล ไปจนถึงระดับเขต ระดับชาติ ระดับซีเกมส์ และเอเชียนเกมส์ ส่วนโอลิมปิคเกมส์ไม่ต้องพูดถึงเพราะยังไปไม่ถึงขั้น
บางส่วนของกลุ่มนี้ (นักแข่ง) อาจตกไปอยู่ในกลุ่มสอง (นักจักรยาน) เมื่ออยู่นอกฤดูแข่งขันหรือเมื่อหมดสภาพ หรือเมื่อรู้ตัวว่าไปไม่ไหว สู้เขาไม่ได้แน่ๆ คือตกชั้นจากนักแข่งไปเป็นนักจักรยานธรรมดา

ส่วนกลุ่มสองบางคนขี่ไปๆ ก็อาจขยับชั้นขึ้นมาเป็นนักแข่งก็มี และมีเยอะพอสมควรด้วย แต่กลุ่มนักแข่งนี้รวมกันแล้วยังไงๆ ก็ไม่เกิน 4,000 คนทั่วประเทศ

ส่วนกลุ่มพิเศษคือ กลุ่มคนรักจักรยาน อาจไม่ใช้จักรยานเพื่อไปซื้อของหรือไปเที่ยวหรือไว้แข่ง แต่เป็นคนที่ชอบจักรยานมากๆ จะว่างั้นก็ได้ คือ ชอบน่ะ เข้าใจไหม ชอบ ชอบ ชอบน่ะ
ตัวอย่างของคนกลุ่มนี้ก็ได้แก่ ชมรมจักรยานโบราณ หรืออาจเป็นบางคนในชมรมและกลุ่มจักรยานต่างๆ ทั่วประเทศ พวกนี้วันๆหากไม่ทำอะไร ก็ชอบที่จะมานั่งเช็ดนั่งถูจักรยานให้ใหม่จนมันวับ
ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ ของมันชอบ ได้ยินไหม ชอบวุ้ย ชอบ

เขียนมาถึงตรงนี้ ก็อยากจะต่อยอดโดยขอเชิญชวนพวกเราให้หันมาถามตัวเองหน่อยสิว่า ตัวเราเองนั้นอยู่ในกลุ่มใด ส่วนตัวผมนั้นเป็นมันหมดทั้ง 3 กลุ่มแรกนั่นแหละ คือขี่จักรยานไปทำงานก็(เคย)ทำ ขี่สนุกขี่มันก็เอา ขี่แข่งก็เคยชนะได้ถ้วยได้โล่มาแล้ว จึงพอจะเข้าใจจิตใจและวิธีคิดรวมทั้งพฤติกรรมของคนทั้ง 3 กลุ่มได้อยู่บ้าง

นี่คือเหตุผลที่ผมใช้ตอบคนบางคนที่ชอบถามผมอยู่บ่อยๆ ว่าทำไมบางทีผมไม่สวมหมวกกันน็อค บางทีก็ใส่./

คุณวีระพันธ์ โตมีบุญ หรือ “น้าแว่น” แห่งชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย และคอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ เคยจำแนกกลุ่มผู้ใช้จักรยานไว้ในคอลัมน์ “ฟ้ากว้าง” เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2551 ดังนี้

ผู้ใช้จักรยานในชีวิตประจำวันมีเยอะ จำแนก ได้ 5 พวก

1. นักเรียน และผู้ปกครองที่พาลูกหลานซ้อนจักรยานไปส่งโรงเรียน
2. แม่บ้าน (ปั่นไปจ่ายตลาด หรือซุปเปอร์มาเก็ตใกล้บ้าน)
3. คนทำงานที่ปั่นไปผูกไว้ปากซอย หรือป้ายรถเมล์ แล้วเดินทางต่อด้วยระบบอื่น
4. คนที่ขี่จากบ้านไปทำงาน เป็นระยะไกลกว่า 5 กม. เช่นจากตลิ่งชันไปบางนา
5. พวกที่ใช้เพื่อออกกำลังกายและท่องเที่ยว

ที่ต้องบอกให้ละเอียด เพราะมีคนไม่รู้เรื่อง เที่ยวพูดปาวๆ ว่า บ้านเมืองมาถึงขนาดนี้ ไม่มีใครใช้จักรยานหรอก มลพิษในอากาศมากมาย อันตราย บางครั้งทำอวดรู้ ออกปากให้ “ลองถามซิว่า ใครจะกล้าให้ลูกหลานขี่จักรยานไปโรงเรียน”

ตัวอย่างดังว่า เป็นการอ้างเพราะรู้อย่างผิดๆ ซึ่งก็คงด้วยเหตุนี้ เราถึงไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่เหมาะกับผู้ใช้จักรยาน ปล่อยให้ลูกหลานตัวน้อยๆ ปั่นรถสองล้อคันเล็กๆ เสี่ยงภัยฝ่าสภาพการจราจรไปตามลำพัง

ข้อเท็จจริงที่มักลืมคิดกันก็คือ ผู้ใช้จักรยานทุกราย จะช่วยลดจำนวนรถยนต์บนถนนลงได้ 1 คัน ทำให้รถเมล์แน่นน้อยลง 1 คน โดยรัฐลงทุนน้อยที่สุด

ผู้ใช้จักรยาน ซึ่งรวมทั้งเรา มั่นใจว่ามีคนไม่น้อยที่ไม่เข้าใจ ซึ่งไม่ใช่ความผิด จึงต้องช่วยกันทำให้เห็นจริง
การนัดขี่จักรยานกันเป็นประจำบนถนน อาจถูกหาว่าเกะกะ แต่ก็ต้องยอมรับกันว่า รถยนต์ที่วิ่งอยู่เต็มถนน ไม่เว้นที่ให้รถจักรยาน ไม่หยุดให้คนข้าม ก็สร้างปัญหากับผู้ร่วมทางที่ไม่ได้นั่งในรถเหมือนกัน

[ชยุต (Pc)]

คิดอย่างไรกับ การเลิก/ไม่เลิก ชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย (TCC)

โหวตและดูผลการโหวต click ที่ ->

[rak monthon2]

เข้าไปโหวตที่ thaincc แล้วมันขึ้นยังงี้ครับ "Invalid Token" หรือต้องล็อกอินก่อนครับ

[veenono]

เข้าไปโหวตที่ thaincc แล้วมันขึ้นยังงี้ครับ "Invalid Token" หรือต้องล็อกอินก่อนครับ

ล็อคอินสมัครสมาชิกแปปเดียวครับ

[ชยุต (Pc)]

ธรรมนูญ TCC (ตั้งแต่ 24 มิถุนายน 2550)

ข้อ 30. ที่ประชุมใหญ่โดยมติเสียงข้างมาก ไม่น้อยกว่า 3 ใน 4 ของจำนวนสมาชิกที่มีสิทธิออกเสียงทั้งหมดของชมรมอาจมีมติให้เลิกชมรมได้ เมื่อชมรมได้เลิกกันแล้ว บรรดาทรัพย์สินทั้งหมดของชมรมให้ตกเป็นสิทธิแก่มูลนิธิสายใจไทย

วันอาทิตย์ที่ 29 พ.ย. 52 (03:43 am) ประกาศจะแก้ไขเป็น
ข้อ 30. เมื่อชมรมฯจดทะเบียนเป็นสมาคมฯ แทนชมรมฯ ได้เรียบร้อยแล้ว ทรัพย์สินของชมรมฯทั้งหมดให้โอนเป็นทรัพย์สินของสมาคมที่จัดตั้งใหม่ โดยมติเสียงข้างมาก ไม่น้อยกว่า 3 ใน 4 ของจำนวนสมาชิกที่มีสิทธิออกเสียงทั้งหมดของชมรม

ข้อ 31. การยุบเลิกชมรมฯ จะกระทำได้โดยมติไม่น้อยกว่า 3 ใน 4 ของจำนวนสมาชิกที่มีสิทธิออกเสียงทั้งหมดในที่ประชุมใหญ่ กรณีที่ไม่มีการก่อตั้งสมาคมจักรยาน เมื่อยุบเลิกชมรมฯแล้ว บรรดาทรัพย์สินทั้งหมดของชมรมฯ ให้ตกเป็นสิทธิแก่มูลนิธิสายใจไทย

กระทู้อ้างอิง -> http://www.thaicycling.com/board/viewto ... f=7&t=3709

แต่ในวันประชุม (อาทิตย์ที่ 10 ม.ค. 53) กลับมีการแก้ไขข้อความเป็นอีกอย่างหนึ่ง คือ
ข้อ 30. เมื่อชมรมฯ จดทะเบียนเป็นสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย แทนชมรมฯ ได้เรียบร้อยแล้ว ทรัพย์สินของชมรมฯ ทั้งที่เป็นรูปธรรม และนามธรรมทั้งหมด รวมทั้งสมาชิกและสิทธิของสมาชิก ให้โอนเป็นทรัพย์สินของสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทยที่จัดตั้งใหม่นั้น การดำเนินกิจกรรมต่อจากนั้น ให้กระทำในนามของสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทยเพียงถ่ายเดียว

กระทู้อ้างอิง -> http://www.thaicycling.com/board/viewto ... f=7&t=4285

ข้อสังเกต:
มีแต่ข้อความ "การดำเนินกิจกรรมต่อจากนั้น ให้กระทำในนามของสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทยเพียงถ่ายเดียว"
ไม่พบข้อความที่บ่งว่า "มีการเลิกชมรมจัุกรยานเพื่อสุขภาพแห่งประเทศไทย" แต่ข้อความที่ระบุให้ทำในนามใหม่ มีความหมายอีกนัยว่า ไม่ทำในนามเก่าต่อไปอีกแล้ว ซึ่งน่าจะมีผลเป็น การเลิกหรือละจากนามเก่า

[TIGERSONG]

......แทนชมรมฯ ได้เรียบร้อยแล้ว.......ไม่ทราบว่าตีความได้ไหมนะครับ....แฮะแฮะแฮะ
................สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย...............................................

[ชยุต (Pc)]

TCC เกิดขึ้นมาเป็นชมรม เติบโตมาเป็นสมาคม

จากข้อความนี้ คงเข้าใจความหมายตาม ข้อ 30. ในเอกสารขอแก้ไขธรรมนูญ TCC ซึ่งมีเนื้อความทั้งหมด ดังนี้
. . . . . . ."ข้อ 30. เมื่อชมรมฯจดทะเบียนเป็นสมาคมฯ แทนชมรมฯ ได้เรียบร้อยแล้ว ทรัพย์สินของชมรมฯทั้งหมดให้โอนเป็นทรัพย์สินของสมาคมที่จัดตั้งใหม่ โดยมติเสียงข้างมาก ไม่น้อยกว่า 3 ใน 4 ของจำนวนสมาชิกที่มีสิทธิออกเสียงทั้งหมดของชมรม"

. . . . . . .ในทางปฏิบัติ.. นายทะเบียนสมาคมไม่มีอำนาจแปลงสถานะ "ชมรม" เป็น "สมาคม"
. . . . . . .นายทะเบียนสมาคมมีอำนาจเพียงรับคำร้องขอจดทะเบียนจัดตั้งสมาคม เพื่อให้มีฐานะเป็นนิติบุคคล กับมีคำสั่งให้รับจดทะเบียนจัดตั้งสมาคม เช่น รับจดทะเบียนจัดตั้ง สมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย (TCHA) เลขทะเบียนที่ จ. ๔๘๑๘/๒๕๕๒ ตั้งแต่วันที่ ๒ กันยายน ๒๕๕๒ โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เป็นต้น
. . . . . . .ฉะนั้น ในทางปฏิบัติ แม้จะมีสมาชิกชมรม TCC จำนวนหนึ่ง (ในระยะแรกประมาณ 40 คน) ไปยื่นคำร้องขอจดทะเบียนจัดตั้งสมาคม TCHA .. ก็ไม่มีผลทางกฎหมายให้สมาชิกชมรม TCC อีกประมาณ 800 คน ไปมีสถานะเป็นสมาชิกสมาคม TCHA ในสมุดรายชื่อสมาชิกสมาคมที่อยู่ในความดูแลของนายทะเบียนสมาคมกรุงเทพมหานครแต่อย่างใด .. หลังการจดทะเบียนจัดตั้งสมาคม ทางสมาคม TCHA จึงต้องเปิดรับสมาชิกเพิ่มเติมกันอีกครั้ง ซึ่งสามารถยื่นใบสมัครเป็นสมาชิกสมาคม TCHA ได้ด้วยตัวเอง
. . . . . . .นอกจากนี้ ยังทราบมาว่า.. สมาคม TCHA ได้ยอมรับสถานะที่เหลืออยู่ของสมาชิกชมรม TCC ให้มีสถานะสมาชิกสมาคม TCHA ด้วย
. . . . . . .แต่นั่นมิได้หมายความว่า.. สถานะสมาชิกชมรม TCC จะถูกแปลงไปเป็นสถานะสมาชิกสมาคม TCHA แต่อย่างใด .. สถานะสมาชิกชมรม TCC ก็ยังคงอยู่ที่เดิม เพียงแต่มีการเสนอให้เปล่าซึ่งสิทธิในการเป็นสมาชิกสมาคม TCHA เพิ่มมาอีกหนึ่งสถานะ
. . . . . . .สมาคม TCHA เป็นสมาคมที่เกิดขึ้นใหม่เมื่อ 2 กันยายน 2552 ส่วนชมรม TCC ก็ยังคงเป็นชมรมซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่ 16 มีนาคม 2534 อยู่เช่นเดิม .. การจดทะเบียนจัดตั้งสมาคมไม่อาจแปลงสถานะของชมรม TCC ไปเป็นสถานะของสมาคม TCHA .. จึงต้องมีประเด็นที่กำลังดำเนินการกันในขณะนี้ คือ ประเด็นเรื่องการเลิกหรือไม่เลิกชมรม TCC นั่นไงครับ...

เชิญ click ดูตามตัวอย่างต่อไปนี้

click -> ถามตอบเรื่องทะเบียนสมาคม
click -> การขอจดทะเบียนสมาคม การแต่งตั้งกรรมการสมาคมขึ้นใหม่ทั้งชุด หรือการเปลี่ยนแปลงกรรมการของสมาคม
click -> คำขอจดทะเบียนสมาคม (แบบฟอร์ม ส.ค.1)
click -> ประกาศนายทะเบียนสมาคมประจำกรุงเทพมหานคร เรื่อง จดทะเบียนจัดตั้งสมาคม
click -> ใบสำคัญแสดงการจดทะเบียนสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย (ส.ค.๔)
click -> รายชื่อกรรมการของสมาคมจักรยานเพื่อสุขภาพไทย
click -> ตัวอย่างข้อบังคับ: (สมาคมธุรกิจรับสร้างบ้าน)

[เสืออ้อย]

เหมือน ชมรมดูนกกรุงเทพ กลายเป็นสมาคมอนุรักษ์นกและธรรมชาติแห่งประเทศไทย แป๊ะเลยครับ แต่ไม่มีใครทักทวงเรื่องนี้เลยแม้แต่คนเดียว

กม เปิดแง่คิดไว้มากนะครับ เปิดช่องให้ตีความหลายด้าน ผมว่า

[Nile]

เหมือน ชมรมดูนกกรุงเทพ กลายเป็นสมาคมอนุรักษ์นกและธรรมชาติแห่งประเทศไทย แป๊ะเลยครับ แต่ไม่มีใครทักทวงเรื่องนี้เลยแม้แต่คนเดียว

กม เปิดแง่คิดไว้มากนะครับ เปิดช่องให้ตีความหลายด้าน ผมว่า

หวัดดีครับพี่เสืออ้อย ...อยากใช้ชีิวิตปั่นจักรยานดูนก ท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ เหมือนพี่จังครับ ชีวิตคงมีความสุข
ว่าแต่วันทริปประเพณีหัวหินกลับยังไงครับ
ไม่ไ้ด้ลาเลยครับวันนั้น