บรรดาเสือเฒ่าชวนกันไปตามหานางเอกที่ลาว

[ninjapan]

เจ้าของเฮือนพักกับเรา เกิดปีเดียวกัน ทั้งสามคนเลย ขาด 150 ไม่กี่ปี/พอรู้ว่าเกิดปีเดียวกัน พ่อบ้านยกเหล้าดองยาออกมาเลย ถ้าย้อนเวลาไปหาอดีตสักสิบปี รับรองไม่ขัดศรัทธาเสี่ยวแน่นอน เลยเปลี่ยนเป็นชงน้ำชามาแทนบรรยากาศความแห่งมิตรภาพเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่เสียดายพรุ่งนี้ข้าน่อยต้องไปแล้ว สบายดี้ หนองเขียว

ที่เฮือนพัก ที่นี่เขาจะมีสมุดให้ลงชื่อผู้เข้าพัก ถึงได้รู้ว่าบ้านเล็ก ๆ หลังนี้ก็รองรับอาคันตุกะจากต่างแดนมากมาย เราขอเป็นส่วนหนึ่งที่จะจารึกชื่อในนั้น ขอให้รวย ๆ นะเสี่ยว

[ninjapan]

เช้าวันนี้ ตื่นตี 3 อีกแล้ว ทั่งที่ตั้งเวลาปลุก ตี 4 ข่มตาอย่างไรก็ไม่หลับ ไม่หลับก็ไม่หลับ ลุกมาแพ็คกระเป๋า ต้องทำอย่างเงียบที่สุดเพราะเพื่อนนอนอยู่ข้างล่าง เกรงใจเพื่อน ตี 4 ครึ่ง เคาะประตูเรียกแพ็คจักรยาน ตี 5 เป๊ะ ล้อหมุน ล่ำลากันด้วยอาลัย เพื่อนเตรียมน้ำดื่มขวดใหญ่ให้ 1 ขวด ข้างนอกบรรยากาศมืดสนิทมีแต่เพียงแสงไฟจากไฟฉายดวงน้อย ๆ นำทาง ถึงถนนใหญ่มีไฟน้อยมาก พอพ้นหมู่บ้านไปความมืดเข้ามาครอบงำเต็มที่น้ำค้างลงหนามาก เคยฟังแต่พระป่าท่านเทศน์ว่ากลางคืนน้ำค้างตกเหมือนห่าฝน หนาวจนนอนไม่ได้ เพิ่งมาเจอวันนี้เองเสื้อกันหนาวเปียก ยิ่งปั่นออกไปยิ่งมองไม่เห็นอะไรเพราะแว่นตาถูกน้ำค้างเกาะ เหมือนอยู่ในถ้ำเมื่อวานนี้เลย ไปสักหน่อยไมล์วัดรอบดับ เหลือแต่ตัวเลขบอกเวลา ส่องไฟไปก็ไม่เห็นทาง จนต้องส่องไฟไปข้างตัวริมถนน เพราะรู้แล้วว่าเส้นทางนี้ไม่มีหลุมเกาะริมถนนไปอย่างเดียวข้างหน้า ข้างหลัง เงียบสงัด ทุกอย่างต้องใช้ระบบสัมผัส ขึ้นเนินคือรถจะปั่นหนักขึ้นต้องปรับเกียร์ขึ้น พอรถไหลแสดงว่าลงเนินประครองเบรคอย่างเดียว เหมือนปิดตาปั่น แต่ดีที่พอเห็นขอบถนนเป็นลาง ๆ เป็นอะไรที่บรรยายเป็นคำพูดยาก กลัวไหม ตอบว่ากลัว แต่ต้องไป ชอบไหม ตอบว่าชอบ เพราะในชีวิตนี้ไม่รู้จะมีวันแบบนี้อีกหรือไม่ เหงื่อไหลเสื้อชั้นในเปียก แต่ข้างนอกอุณหภูมิต่ำ10 โอ้..คักอีหลี

[ninjapan]

พอเริ่มมองเห็นอะไรได้บ้าง ความรู้สึกเปลี่ยน อยากอยู่ในบรรยากาศแบบนี้นาน ๆ เดินทางคนเดียวเป็นอย่างนี้นี่เอง ผ่านหมู่บ้านเริ่มเห็นผู้คนเดินตามไหล่ถนนแต่เช้า ชีวิตเริ่มต้นแต่เช้ามืดจัง ถึงตลาดน้ำพักเริ่มสว่างมากแล้ว เข้าไปชมบรรยากาศตลาดยามเช้า ๆ คึกคักน่าดู ผู้คนต่างมองเราเหมือนตัวอะไรไม่รู้ แต่เวลาพูดด้วย โธ่....ลาวคือกัน 555555+
เลนซ์ ยังเปียกอยู่เลย

ผมน่ารักไหมครับ??

สาวลาวยามเช้า

ซิ้นควาย ตาก

[ninjapan]

พักปั่น ก่อนครับ

[ningnong]

จากหุบเขา ขี้แตก ไม่ได้อยากทิ้งพี่นินเลย แต่เดินจูงรถยังไม่ไหว เห็นหน้าพี่นินยังงง ใครหว่าหน้าคุ้นๆ รถมาส่งผมถึงยอดเนินระดับความสูง 1100 ม. ผมปั่นลงมาหนองเขียวน่าจะถึง 50 กม.ในสภาพ เบลอมากๆ หนาวมากทั้งที่กลางแดดเสื้อกันหนาว 3 ตัว ทุกๆ10 กม. ต้องเข้าป่า ลมออกหูฟืดๆๆ ไม่มีอะไรลงท้องตลอด 2วัน ออกอย่างเดียว ตอนนั้นคิดว่าต้องช๊อคแน่นอน แต่หากช๊อคกลางป่าขอให้ช๊อคที่หลวงพะบางที่มีหมอ น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด จึงจำเป็นต้องรีบเข้าหลวงพะบางให้เร็วที่สุด

[ninjapan]

ปั่นต่อ ครับ
อะแฮ่ม...... ปั่นออกจากตลาดน้ำพัก สักหน่อยเจอลุงคนหนึ่งกำลังเดินขึ้นวัดไปถวายจังหัน เลยหยุดแบ่งขนมกับน้ำเต้าหู้ฝากลุงไปถวายให้ด้วย แกก็ให้พรตามประสาคนแก่ แล้วก็เดินทางต่อ
เวลา 7 โมงกว่า ๆ เริ่มเห็นเพื่อน ๆ นักปั่นออกมาใช้ถนนกันมากขึ้น


และแล้วก็มาถึงสามแยกปากมอง แวะทานอาหารเช้าที่นี่

[ninjapan]

08.00 น. เคารพธงชาติตามทีวี ช่อง 3 ข่าวคุณสรยุทธ ออกเดินทางเข้าหลวงพระบาง
ถนนตรงแน่ว แต่ขึ้น ๆ ลง ๆ

มีแม่น้ำ ไม่รู้สายเดียวกันหรือไม่ ขนานกับถนนไปตลอดเส้นทาง กว้างบ้างแคบบ้าง


บินเดี่ยว เหนื่อยก็พัก

[ninjapan]

มีแม่น้ำเป็นเพื่อนยามหยุดพัก


เจอเพื่อนเสือด้วยกัน

[ninjapan]

ง่วงแล้ว
ไปหาที่นอนกันดีก่า กู้ดไหน!!!!!!

[Elka]

สุดยอดไปเลย........
....ว่าแต่....นางเอก ทาม...มาย...สวยจัง ไซด์ ฝา..หรั๊ง...ฝาหรั่ง





แล้วก็แอบ....อิจฉาเสือ...เจ้าถิ่จัง...โคตะระ เก๊กท่า...เลยหละ

[ninjapan]

สวัสดีครับ อ.เอก กุนซือ แห่งทัวริ่งขอนแก่น
เบื้องหลังของการปั่น อยู่ที่ท่านผู้นี้แหละ......เดี๋ยวจะไปขอบคุณที่บ้านนะครับ

[ninjapan]

ปั่นต่อไปครับ อยากเห็นหลวงพระบางเต็มทีแล้ว
ตลอดเส้นทาง มีกลุ่มนักปั่น กลุ่มนี้ผลัดกันนำ ผลัดกันตาม เสียดายถ้าเป็นรถเปล่า โดนดูด แหงง ๆ
เกือบเที่ยงเจอกลุ่มเพื่อนนักปั่นจำนวนมาก เต็มถนนเลย พวกเขาทำอะไรกัน ไปชม


จากการสอบถาม เขาเหล่านี้มาขนหินที่แม่น้ำอู ไปก่อสร้างโรงเรียน เอาหินใส่กระสอบปุ๋ย แล้วแบกกันขึ้นมาใส่ท้ายจักรยาน ขนไปโรงเรียน ระยะทางประมาณ 2 กม. เห็นแต่ละคนทำงานแล้วทั้งผู้ชาย ผู้หญิง แข็งแรงกันทั้งนั้น ไม่มีอาการเหน็ดเหนื่อยให้เห็น เสียงหัวเราะ เสียงพูด ดังสนั่นป่า เห็นแล้วหนักแทน ที่ประทับใจมาก ๆ คือ ไม่เห็นใครอู้งาน ยืนดูอยู่นานพอสมควร เห็นภาพทีไร ก็รู้สึกหนาว หลังแทบหัก แต่ไม่มีเสียงบ่นออกมาเลย


แอล เอ เหล่านี้ ใช้งานคุ้มจริง ๆ
แหล่งที่มา

[ninjapan]

ข้างหน้า เป็นด่านเก็บเงิน สำหรับรถยนต์ทุกชนิด รถถีบฟรี......

เห็นอักษรเหล่านี้แล้ว อ่านออกบ้าง ไม่ออกบ้าง มึนหัวดีจริง ๆ...

ใกล้ถึงหลวงพระบางแล้ว เหลืออีก 13 หลัก ดูเวลา บ่าย 3 โมงกว่า นั่งชมธรรมชาติ และทานอาหารเที่ยงที่นี่ ต้มปลาแม่น้ำโขง หมกขี้ปลา อร่อย แต่ก้อยปลาเหมือนไม่สุกดี เลยไม่กล้าทาน สั่งห่อ เพราะเวลาเช็คบิล จานละ 30,000กีบ เสียดาย

[ninjapan]

ยังไม่อยากเข้าเมือง จนกว่าจะลงรูปของคุณโหน่ง กับพี่วิทย์ ได้ (แผ่นเปิดไม่ออก)

[ningnong]

รวบรัดตัดตอนพระรามเดินดง เข้าหลวงพะบางเลย หากมาจากทางเหนือต้องข้ามสะพานเหล็ก ข้ามน้ำคาน เฉพาะ 2 ล้อเท่านั้น


แนะนำเฮือนพัก เฮือนสีสมพร ห้อง3เตียงนอนกี่คนก็200บาท ญี่ปุ่นพักเยอะ


จะเอ๋กับทีมงาน โคราชอีกแล้ว อบอุ่นใจในลมหนาวครับ


อาคารกลิ่นอายฝรั่งเศษ ชอบลายดอกไม้น่ารักดี และป้ายห้ามจอดวันคู่


หิวแล้วจากข้อมูลดิบ เฝอในโลกซึ่งอยู่ตรงข้าววัดนี้ แซบเป็นตาหน่าย


เข้าวัดเชียงทอง โรงเก็บราชรถพระโกศ สร้าง พ.ศ.2505 แกะสลักโดยช่างหลวงพะบางชื่อเพียงตัน


วัดเชียงทองสร้าง พ.ศ.2102-2103 หลังจากนั้นได้ย้ายเมืองหลวงไปเวียงจันทร์


ช่อฟ้าบนหลังคาหากมี17ยอด บ่งบอกถึงอุโบสถหรือสิมนี้สร้างโดยพระมหากษัตริย์ สามัญชนสร้างจะมีช่อฟ้า 1-7 ช่อ


วิหารแดง แต่งด้วยกระจกสี เล่าเรื่องท้าวเสียวสวาด วรรณกรรมชิ้นเอกของลาว


วานน้าสาวของเด็กๆถ่ายรูปให้ พอดีผมเป็นคนรักเด็ก


เสือกับวัว สอนชีวิตคู่ หากคนหนึ่งเป็นเสืออีกคนต้องยอมเป็นวัว หากเป็นเสือ เก่งทั้งคู่ ก็จะพังทั้งคู่


ตั้งใจรอ พระทำวัตรเย็น ที่สิมวัดเชียงทอง