บรรดาเสือเฒ่าชวนกันไปตามหานางเอกที่ลาว

[ninjapan]

ชื่อโรงแรม

[ninjapan]

วันที่ 6 ธ.ค.52
ตื่นเช้าอาบน้ำแต่งตัว เวลา 05.30 ออกจากโรงแรม ที่หมายสามแยกที่แวะเข้ามาหลวงน้ำทา เมื่อวานนี้ ประมาณ 10 กม. น้ำคางลงหนาเหมือนฝนเม็ดเล็ก ๆ มองไกลไม่เห็นอะไรเลย บรรยากาศสุดยอด ถึงคิวรถประมาณ 6 โมงกว่าๆ ท้องฟ้ายังปกคลุมด้วยหมอกหนา เช่นเคย ทานอาหารเช้าที่นี่(ปลานิลเผา+ข้าวเหนียว) รอรถคิวแรกไปอุดมไช เวลา 08.30 น. ที่นี่เจ้าหน้าที่คิวรถประกาศเป็น 3 ภาษา คือ ลาว อังกฤษ จีน อินเตอร์น่าดู จวนใกล้เวลาออกพวกฝรั่งมารอขึ้นรถเพียบ คนลาวเดินทางยังน้อยกว่านักท่องเที่ยว ได้เวลารถออก

คุณโหน่งกำลังคุยกับสาวฮอล์แลนด์ ซึ่งมาจากเวียตนาม เขมร

เส้นทางช่วงหลวงน้ำทา ไปอุดมไช ถนนไม่ดีกำลังทำถนนใหม่ คิดว่าอีกสักระยะคงจะดี

การย่อยหินที่นี่แฮนด์เมด อย่างเดียว

[ninjapan]

ช่วงครึ่งทางรถหยุดให้เข้าห้องน้ำ บ้านคนร้านค้า ปั๊มก็ไม่มี เอากันข้างทางนี่แหละ ไอ้ฝรั่งตัวดี ไม่อายเลย ยืนฉี่ใกล้ ๆ รถหน้าตาเฉย ผู้หญิงเดินไกลหน่อย แต่ก็ไม่เข้าป่าริมถนนนั่นแหละ เสียดายไม่ได้เก็บภาพมาให้ดู...หลังจากนั้นก็อัดบุหรี่กันควันโขมง ได้เวลาเดินทางต่อ

ยังไปไม่ถึงไหนเลย ง่วงแล้ว ขอตัวนอนก่อน ครับ

[ninjapan]

พี่ยอด....สุดยอดจากโคราช ครั้งก่อนไปเมืองน่านด้วยกัน เพราะโลกมันกว้างแต่โลกมันกลม จึงได้มาเจอะกันอีกครั้ง...ดีใจ

[ninjapan]

รถวิ่งประมาณ 4 ชั่วโมงก็มาถึงเมืองอุดมไช ด้วยเวลาที่เหลือน้อยเราจะไปพงสาลีให้เร็วที่สุด ก็ต้องอาศัยรถโดยสารประจำทาง เที่ยวพงสาลีเสร็จขากลับจึงจะปั่นกลับลงมา สอบถามรถที่จะไปพงสาลีไม่มี รถออกวันละเที่ยวเส้นทางก็ขรุขระแย่กว่าหลวงน้ำทา-อุดมไช เสียอีก คุณโหน่งเริ่มถอดใจ เปลี่ยนแผนไปเที่ยวหนองเขียวแทน ระหว่างที่สนทนากับคนขับรถตุ๊ก ๆ มีฝรั่งทัวริ่งเข้ามาทักทาย เขาจะไปเมืองหลวงพระบาง มาจากจีน เข้าลาว จบทริปที่ไทย เป็นคนอเมริกา ชื่อปีเตอร์ เป็นครู พวกเราเลยชวนไปด้วยกัน แต่เราขอเวลาทานอาหารเที่ยง และขึ้นไปเที่ยววัดบนเขาดูวิวเมืองอุดมไชก่อน โอเค...

[ninjapan]

ออกเดินทางบ่าย 2 กว่า ๆ ขึ้นเขาตลอด ความเร็วสูงสุด 5 ต่ำสุด จูง ผมส่วนล่วงหน้าตามเคย ปล่อยให้คุณโหน่งเซย์กับฝรั่งไป อยากรู้อะไรฝากคุณโหน่งถามอย่างเดียว จวนค่ำเริ่มมองหาที่พัก มาถึงหมู่บ้านนาทรายทอง เป็นหมู่บ้านที่มีลำน้ำผ่าน พวกเราข้ามสะพานไปก็ถามซื้อเสบียงตอนเย็นและหาที่พัก เจอพี่ใจดีคนหนึ่งพาไปดูบ้านพัก เราจะกางเต้นท์นอนกันจะไม่รบกวนบ้านพักเพียงแต่ขอทานมื้อเย็นด้วยเอาเท่าที่มีไม่ต้องลำบากหา เราหาบริเวณกางเต้นท์ริมน้ำ อาบน้ำที่ลำธารน้ำเย็นน่าดู ปีเตอร์ขอแค่ถังน้ำเช็ดตัว สงสัยยังหนาวไม่พอให้อาบมั้ง...เสร็จธุระส่วนตัวไปทานมื้อเย็น อาหาร 3 อย่าง ผักลวก แต่มีน้ำต้มผักให้มาด้วยผิดกับบ้านเราตักเฉพาะผักขึ้นมาทาน แกงอ่อมชะงด(นางอาย)ไม่มีใครกล้าแหยม ผมแค่ชิมคาวไม่อร่อย อีกอย่างเหมือนลาบเทา แต่พี่เขาบอกไม่ใช่ แต่มันคล้ายลาบเทาบ้านเรา อร่อยมากฝรั่งยังชอบเปิบกับใหญ่ ข้าวเหนียวนุ่ม ๆ เป็นอะไรที่หากินไม่ได้แน่นอนสำหรับคนเรา ๆ อากาศเริ่มหนาวมากขึ้นทุกที ทานข้าวเสร็จคุยกับเจ้าของบ้านพอสมควร ก็ขอตัวเข้าโรงแรมที่พัก นอนฟังเสียงน้ำไหล...มันเหมือนวันที่นอนที่เวียงภูคา แต่ได้อารมณ์ไปอีกแบบ...
จวนค่ำแล้ว

ส่วนล่วงหน้า ระหว่างพักคอยแจกลูกอมเด็ก ผู้ใหญ่ก็เอาด้วย..

ห้องน้ำสำหรับวันนี้

โรงแรมเคลื่อนที่ ชั้นหนึ่ง

[ninjapan]

โปรดติดตามตอนต่อไป............

[mtb.hilander]

ดูท่าพี่เราจะเจอนางเอกแล้ว
เข้ามาติดตาม ตามติดสถานะการณ์ ชาวขอนแจ่น
ทริปหน้าผมจะเอาอย่างพี่มั้งแล้ว พกเต๊นไปด้วยเนี่ย ยังไง ยังไง ก็มีที่นอน ไม่เหมือนพวกผม หวังจะพักโรงแรมอย่างเดียว
พอที่พักเต็มต้องเสียเงินจ้างรถไปส่ง

วันนี้วันเสาร์หวังว่าเด็กๆคงไม่ทำการบ้านนะพี่ หรือว่าเด็กมาแย่งคอมไปเล่นอีก..

[ninjapan]

ดูท่าพี่เราจะเจอนางเอกแล้ว
เข้ามาติดตาม ตามติดสถานะการณ์ ชาวขอนแจ่น
ทริปหน้าผมจะเอาอย่างพี่มั้งแล้ว พกเต๊นไปด้วยเนี่ย ยังไง ยังไง ก็มีที่นอน ไม่เหมือนพวกผม หวังจะพักโรงแรมอย่างเดียว
พอที่พักเต็มต้องเสียเงินจ้างรถไปส่ง

วันนี้วันเสาร์หวังว่าเด็กๆคงไม่ทำการบ้านนะพี่ หรือว่าเด็กมาแย่งคอมไปเล่นอีก..

สวัสดีครับ จอมยุทธ คุ้นโป เอี้ยง

อยากเล่นก็ต้องทำงานให้ด้วยนะ ว่าอย่างนั้น.......

[ninjapan]

ต่อครับ
ชมบรรยากาศก่อนครับ

เมื่อคืนนี้หนาวขนาดไหน เดาออกไหม????

แถม

ห้องอาบน้ำตอนเช้า ควันออกท่วมตัวเลย ขนลุกทั่วกาย น้ำมันใสจนลืมหนาว

[ninjapan]

กำลังหลับเพลินๆ ไปกับความเพลีย ต้องรู้สึกตัวเพราะคุณโหน่งรูดประตูโรงแรม เหลือบดูเวลา ตี2 สักหน่อยรูดอีกพร้อมเสียงพึมพรำ ท้องเสีย ได้ยินเสียงหยิบยามาทาน สักพักไปอีก หมดสภาพแล้วเพื่อนเรา นอนซมต้องวางแผนกันใหม่ เหมารถยนต์ไปส่งคุณโหน่งถึงทางลงเขา เพราะจากแยกปากมอง ไปหนองเขียวเนินไม่ค่อยเท่าไหร่ มีขึ้นลงสลับกันไป ส่วนเรากับปีเตอร์ จะปั่นตามไปสมทบที่หนองเขียว กว่าจะออกจากบ้านนาทรายทอง 9 โมงกว่าแล้วหลังจากคุณโหน่งไป เราก็เริ่มปั่นตาม
ถึง เราปั่นนำเหมือนเคย เพราะปั่นด้วยกันก็ไม่คุยกันอยู่ดี เพราะใช้มือจับแฮนด์ ถึง หลัก32 หยุดพักทานเฝ๋อเพราะใกล้จะเที่ยงแล้ว หมู่บ้านต่อไปก็ไม่มีขายแล้ว ก่อนถึงหลัก 32 เป็นทางลง ปีเตอร์เบรคหน้าหมดต้องเปลี่ยนผ้าเบรคใหม่ ทานมื้อเที่ยงเสร็จสอบถามเส้นทางจากเจ้าของร้าน และผู้มาทานเฝ๋ออีกประมาณ 80 หลักจากนี้ไปถึงหนองเขียว ผมบอกปีเตอร์ แกยกนาฬิกาขึ้นมาดูแต่ก็ไม่พูดอะไร เราเริ่มออกเดินทางเที่ยงเศษ ๆ ปีเตอร์ปั่นนำ เรากำลังคุยล่ำลาเจ้าของร้านตามระเบียบ สักพักเห็นปีเตอร์เลี้ยวเข้าตลาด เราขับตาม ปีเตอร์บอก "ไอต้องการซีตลาด ไอโอเค" แสดงว่าเขาจะไม่ไปกับเรา "ไอต้องไป" "กู้ดลัก" บาย
ปีเตอร์

[ninjapan]

นาทีที่เดียวดาย
เราต้องปั่นคนเดียวในลาวจริง ๆ หรือ ปกติเราก็ปั่นคนเดียวอยู่แล้ว เพียงแต่ต้องรอเพื่อนเป็นระยะเท่านั้นเอง อะไรจะเกิดก็เกิดปั่นจนลืมเหนื่อยช่วงเที่ยงถึงบ่าย ทางลาวห้ามรถบรรทุกวิ่งถนนว่าง ความเงียบเข้ามาแทนปั่นคนเดินนาน ๆ จะเจอคนเดินทางเส้นทาง เพราะเป็นช่วงพักผ่อนเห็นคนนอนตามที่พักข้างทาง ช่วงที่ปั่นทางชันต้องประคองรอบอย่างนิ่มนวลกลัวโซ่ขาด ท่ามกลางความเงียบนึกถึงคำพูดของพี่เสี่ยวภูธร เมื่อไปปั่นขึ้นภูฝอยลมเมื่อวันที่ 3 ธ.ค.ที่ผ่านมา แกเล่าว่าช่วงที่แกปั่นที่ปาย กำลังไต่เนินพวกกะเหลี่ยงถามแกว่า
"มีเงิน 120 บาท ไหม?"
"มี" พี่เสี่ยวฯตอบ
"เหมารถขึ้นไปซี้ มาทนถีบอยู่ได้ ..โง่ฉิ..อ๋..ย"
แรก ๆ ที่ฟังพี่แกเล่าก็รู้สึกธรรมดา แต่เวลามาเจอกับตัวเองจริง ๆ เข้า ถึงบางอ้อเลยพี่ โง่ก็โง่ซิฟะ แถมบ้าด้วยเฟ้ย
ทุกอย่างอยู่กับตัวเอง เวลาพักประจำชั่วโมงยังไม่อยากจะพัก เลยพลิกใจใหม่ เรามาเที่ยว มาชมบ้านเมืองนี้จะรีบไปไหน เดี๋ยวพลาดตาคริวมาเยี่ยมจะไปต่อไหวรึ คนเราไม่ถึงคราวตายอย่างไรก็ไม่ตายกลัวอะไร โจรหรือ ถ้ากลัวมันจะไม่ปล้นหรือ ถ้ามันจะเอาจริง ๆ จะไปสู้อะไรกับมัน ไม่รู้ทางหนีทีไล่ด้วย สักเดี๋ยวก็มีรถยนต์สวนมา เอ้อ...ไม่กลัวแล้วโว้ย..ไปต่อหยุดพักตรงที่เห็นว่าสวย จะต้องพักก่อนเหนื่อย แต่มันไม่ยอมเหนื่อย แต่ต้องพักขาเปลี่ยนอิริยาบถบ้างตลาดข้างทาง

ต้นไม้ต้นนี้ เหมือนที่ภูทับเบิก แต่สมบูรณ์กว่า

กระต่ายตัวนี้แซงเราหลายรอบ สุดท้ายก็มานอนแอ้งแม้งที่นี่ ไม่เห็นแซงเราได้อีกเลย สงสัยถึงที่หมายใกล้กว่าเรา

และแล้วก็เข้าเขตนครหลวงพระบาง โย้..........

[ninjapan]

ช่วงลงเขายาว ๆ ว่าลงภูทับเบิกยาวแล้ว ยังมียาวกว่าคือช่วงก่อนถึงแยกปากมอง ระยะทางจริงไม่รู้กะคร่าว ๆ ไม่น่าจะน้อยกว่า 25 -30 กม.ช่วงนี้เจอทัวริ่งคนนี้
มาจากยุโรปตะวันออก จำประเทศไม่ได้

เสือบอม กับเสือบอย กำลังทักทายฝรั่งคนนี้ "ไอ้นาย แก่จะไปไหน?"

ไอ จะ ไป หลวงพระบ้าง

[ninjapan]

พักก่อนครับ

[ninjapan]

ต่อครับ
ถึงแยกปากมอง บ่าย 3 โมงกว่า เจอกลุ่มโคราช นั่งคุยกันอยู่หน้าที่พักก็เลยเล่าเรื่องราวสู่กันฟัง สักพักใหญ่ ๆ ฝรั่งคนที่เจอบนทางลงก็มาถึง ทักทายกันพอได้ความ เห็นป้ายไปหนองเขียว 25 กม.บ่าย 4 โดยประมาณ ระยะซ้อมเลยไม่น่าจะหนักเท่าไหร่ คุณบอยบอกว่าเส้นทางขึ้น ๆ ลง ๆ ไม่ค่อยมีเขาลูกใหญ่เท่าไร ก็ลากลุ่มโคราช ไปหนองเขียว 25 กม. ปั่นขึ้น ๆ ลง ๆ จริง แต่มัน 25 กม.อะไรของมันปั่นอย่างไงก็ไม่ถึง ว่าทำความเร็วดีกว่าปั่นธรรมดา เพราะทางลงมากกว่าขึ้น จนมืดยังไม่ถึงใจเริ่มแป้วอีกแล้ว จะหาคุณโหน่งอย่างไรถึงจะเจอ 6 โมงเย็นยังกะ 2 ทุ่มบ้านเรามืด และเงียบ ปั่นอย่างเดียวรถสวนก็ไม่ค่อยมีพอใกล้ถึงเห็นแสงไฟ และเสียงเรือแล่นในน้ำ ความรู้สึกเปลี่ยนทำให้อยากค้นหา เห็นไฟสถานีอนามัยสว่างกว่าที่อื่น เลยเข้าไปถามหาที่พัก ที่พักต้องข้ามขัวไป ประมาณ 1 หลัก ไปอีกไม่ไกลเป็นทางลงเห็นสะพานเจอร้านอาหารอยู่ริมสะพานฝั่งตรงข้าม เห็นนักท่องเที่ยวฝรั่งเยอะแยะกำลังนั่งกินอาหารกันยังกะพัทยาบ้านเรา(แต่เล็กกว่ามาก) เลยไปหน่อยเลยถามหาเฮือนพัก เขาพาไปเลย ทำไมใจดีจังที่แท้เจ้าของที่พักเป็นญาติกัน เจ้าของบ้านให้ขึ้นไปดูห้องก่อนค่อยตัดสินใจ เป็นบ้านธรรมดา ชั้นบนกั้นห้องให้คนพัก ชั้นล่างเจ้าของบ้านนอน ส่วนห้องที่อยู่หลังบ้านไปเป็นบังกาโลชั้นเดียวเล็กๆ น่ารัก ฝรั่งเข้าพักเต็มหมด เราเลยเหมือนพักบ้านญาติตัวเองเลย ค่าพัก 120 บาท/คืน ห้องน้ำรวม แม่บ้านเจ้าของห้องพักต้มน้ำให้อาบเพราะมันหนาวแล้วเราบอกไม่ต้องก็ไม่ยอมก่อไฟด้วยฟืนให้ด้วย เป็นอะไรที่สุดยอดมาก เราเข้าไปอาบเรียบร้อยออกไปทานอาหารร้านดีน เจ้าของร้านเป็นแขกอินเดีย ได้เมียลาว เลยมาเปิดร้านอาหาร แกงกะหรี่ไก่กับข้าวสวยร้อน ๆ อร่อยมาก หรือว่าหิวก็ไม่ทราบฝรั่งนั่งเต็ม หนาวก็หนาว ดูจัดร้านสะอาดน่านั่ง ถ้าคนชอบดื่มแอลกอฮอล์รับรองจะชอบ บรรยากาศเหมือนในหนังต่างประเทศ เลย ทานเสร็จไม่รู้จะไปหาคุณโหน่งตรงไหน มันมืดมนเหมือนกลางคืนจริง ๆ แค่ 2 ทุ่มกว่า ๆ เอง กลับมาเฮือนพักนอน ชั้นบนมี 6 ห้องคืนนี้เราเหมาคนเดียว ข้างล่างก็เสียงเจ้าของบ้านดูละครทีวีไทยแล้วก็จารณ์ตัวละคร นั่นมันนอนที่บ้านตนเองชัด ๆ เลยยยย