สะบายดีหลวงพะบาง 2 ครั้งก็ยังไม่พอ เฮ้อ.........

[mtb.hilander]

เรามาถึงวังเวียงจนมืดตึบ เหมือนเดิม

พี่ๆไม้ค้ำตะวันบอกให้พวกเราไปเดินดูฝรั่ง ใส่ทูพีช เดินผ่าตลาด โห...........แม่เจ้า ตาเงี้ยโตเป็นไข่ห่าน พากันรีบอาบน้ำอาบท่าไปเดิน มองหา...ฝรั่ง เอ้ย ! ไม่ช่าย

หาข้าวหาน้ำกินเรียบร้อยเข้านอน zzzzzzzzz

[ช่างบอย]

ผมน่าจะเชื่อ พี่เล็ก ที่ชวนผมได้ด้วยกัน ในวันทีพี่เล็กไปทำพิธี 5 ธันวา
(รอดู ทริปมันๆ ต่อครับ จากท่าน 3 เสือ ครบุรี) นะครับ

[mtb.hilander]

วันแรกของการเดินทางไม่ค่อยตลอดเส้นทางไม่ค่อยมีอะไรให้ชมซักเท่าไร นอกจาก ระยะทาง 160 หลัก กลุ่มของ " ไม้ค้ำตะวัน " ปั่นตามหลังพวกเรามา

แล้วก็แซงไปหายลิบไม่เห็นอีกเลย ครั้งแรกก็อยากจะเรียกลุงนั่นแหละ แต่เห็นฝีเท้าแล้ว โอว......ผู้น้อยขอคารวะจริงๆ

ขออนุญาตเรียก " พี่ " เลยนะครับ พวกผมมันเอ้อละเหยจริงๆ

คืนที่วังเวียง พี่จารึก หลังสวน เข้ามาคุยกับพวกเรา แนะนำการใช้รถ หลายๆอย่าง เพิ่งเจอกันครั้งแรก แต่พวกเรารู้สึกเหมือนกับรู้จักกันมานาน อบอุ่นจริงๆ

รุ่งเช้าพวกเราพากันออกแต่เช้า ส่วนพี่ๆ ก็ตามหลังเหมือนเดิมแล้วก็แซงหายลิบอีกเหมือนเดิม

พวกเราแวะซื้ออาหารแล้วห่อมา ปั่นมาหาที่วิวสวยๆ นั้งกินข้าว แล้วก็ออกเดินทาง เจอตรงไหนสวยๆ ผู้คนคุยสนุก ก็นั่งนานหน่อย งานนี้ไม่ได้ก้มหน้าก้มตาปั่น

คอนเซ็ปที่คุยกันไว้ตั้งแต่แรกคือ เราจะไม่รีบ แวะมันตลอดทาง ถึงเมื่อไรก็เมื่อนั้น นายชาย กะดาบเล็ก ปั่นล่วงหน้าไปก่อนเรื่อย ส่วน ข้า.....

จะรีบไปไหน หลวงพะบางไม่วิ่งหนีไปไหนหรอก.....

ช่วงนี้ไม่มีรูปให้ชมเพราะรูปที่ถ่ายโดนไวรัส รับประทาน ตอนถ่ายโอนข้อมูล เลยมีรูปจากกล้องนายชาย

พวกเราปั่นมาจนถึงบ้านน้ำอุ่น กะว่าจะพักกันที่นี่แต่ ห้องเต็มหมด เลยแผนสอง คือหารถเดินทางต่อไปภูคูน

" ตรงนี้ผมขอแนะนำว่า ถ้าท่านใด มาถึงที่นี่แล้ว ห้องพักเต็ม คุณสามารถกางเต๊นนอน ตรงร้านค้าได้เลย เจ้าของเขาอนุญาต

แต่พวกเราไม่ได้เอาเต๊นมาด้วย เจ้าของร้านเขาก็มีรถให้ เหมาไปส่งที่ภูคูน "

แล้วเราก็ได้รสชาติของการนั้งรถกะบะบนเขา พี่แก สาดโค้งแบบมืออาชีพ ไม่มียั้ง

[lotus]

ไม้ค้ำตะวันเก่งเรื่องเขาหลายคนครับ เช่นพี่ไพศาล (อายุ 65 ในปัจจุบัน) ผมเคยวัดฝีมือตอนงานซึนามีครบ 100 วันเมื่อ 5 ปีก่อนที่ TCC จัดปั่นจาก กทม ไปเขาหลัก พังงาที่มีคนตายมากที่สุด และเมื่อ 3 ปีก่อน จากมุกดาหาร-โขงเจียม 220 กม สู้ไม่ได้ทั้งสองงาน ขนาดผมปั่นไปเชียงใหม่จากกรุงเทพ 3 ครั้งแล้ว ปั่นจากเชียงใหม่ ไป ปาย แม่ฮ่องสอนเป็นวงกลม 2 ครั้งแล้ว เรื่องเขาก็พอตัว แต่สู้ไม่ได้จริงๆ

ปล ผมอายุ 57 ในปัจจุบันครับ

[lionheart]

ปาด..ครับ

ขอ ปาด

ตอนสายของวันที่ 6 ธ.ค.

ทีมของ Tiger Boy & Bom

ระหว่างทางของ เวียงพูคา กับ หลวงน้ำทา

เป็น เซกาเซ่ ของจีนแดง..ครับ พี่น้อง

กับทหารบ้าน 2 คนของ สปปล.เดินผ่านมาพอดีเลยขอ Action กันหน่อย

เ๋ด๋ว คุณพี่ Her Land Dry จะไม่ให้ปาด......ฮา

[lionheart]

ปาด..แล้วไม่เห็นมีใครแซงเลย

เส้นผ่าศูนย์กลาง 700

หรือจะสู้ ขนาด 7.5 นิ้วได้

เช้าวันที่ 6 ธ.ค. ประมาณว่าจะไป ซีเกมส์ที่..เวียงจันทร์

[mtb.hilander]

เอาเป็นว่าขอขอเรียก " พี่ " หมดเลยนะครับเพราะแต่ละท่านนี่ " สุดยอด " ถามหาอายุนี่ผมยังห่างกับพวกพี่ๆอีกเยอะ

เรื่องถ่ายรูปกับ ตำรวจชุมชน นี่ผมเคยขอเขาถ่ายด้วยเขาไม่ยอม ผมเลยเข้าใจว่าจะเหมือนกัน เลยไม่กล้าขอถ่ายกะใครเลย

ช่วยเข้ามาแจมกันเยอะๆนะครับ อย่าคิดว่าเป็น ทริปที่ผมสรุปแล้วต้องให้ผมลงแต่ผู้เดียว

ผมว่าเอายังงี้ดีกว่า มาช่วยกันสรุปก็ดีนะพี่

จริงๆแล้วที่ผมสุรปที่นี้เพราะผมคิดว่า น่าจะมีหลายคนที่อยากไปเวียงจัน หลวงพะบาง แล้วคิดว่ากำลังของตัวเองไม่แรง เลยไม่กล้า มันไม่ปลอดภัย

หลายๆคนได้ดูแต่สรุปทริปของคนอื่นแล้วอยากมีสรุปทริปของตัวเองบ้าง อยากจะลงลายเซ็นในประวัติการปั่นจักรยานว่า " เราก็ไปหลวงพะบางมาแล้ว "

ทริปนี้ผมไป ส่วนนึงก็คือ " เพื่อนอยากไป แล้วผมก็อยากไปกะเพื่อน "

พวกผมมีทั้งจูง ทั้งปั่น ทั้งอาศัยรถ แล้วแต่สะถาณะการณ์ เวลาตรงนั้นจะทำยังไง

ดูๆไปแล้วเหมือนทริปปั่นจักรยานมันไม่สมบูรณ์ มันน่าจะต้องปั่นอย่าเดียว

ผมคิดว่าไม่ไม่ใช่แค่ปั่นจักรยานเพียงอย่างเดียว จักรยานเป็นพาหนะที่พวกเราเลือก วิธีการไปมันมีหลายวิธีแต่เราเลือกจักรยานนั่นก็เป็นเหตุผลของแต่ละคน

ทริปนี้ผมได้พบเจอกับกลุ่มไม่ค้ำตะวัน คุณหมอเบตง ทีมนักปั่นจากต่างชาติ ทีมพี่นินจากขอนแก่น และอีกหลายคน

มิตรภาพที่ได้จากการเดินทางด้วยจักรยาน บางครั้งผมก็อดคิดไม่ได้ว่านี่ถ้าเราไม่มาปั่นจักรยานเราคงไม่เจอแบบนี้

พี่ๆที่เข้ามาคุยกันในเวปซักวันคงได้เจอกันบนท้องถนน แล้วคงอดคิดไม่ได้ว่า " ดีจังที่เรามาปั่นจักรยาน "

[ninjapan]

สวัสดีครับ ทุกท่าน
มาคุยอะไรกันโขมงโฉงเฉง ผมนอนไม่หลับ รู้ไหม?????????????
ดีใจที่ได้พบเสือโคราช ตัวเป็น ๆ วันหน้าห่อหมี่โคราชเฟี้ยงมาทางขอนแก่นบ้างเด้อ

[lionheart]

มาช่วยกันดันครับ...

สร้างสีสัน..ครับ

พี่ Her Land Dry..เพิ่นหายไปใส.

พี่น้องท่านใด..ที่ชอบดู หนัง คาวบอย..ประเภทขี่ม้ายิงปืน

How the West Won..ของ ผู้เขียน:หลุยส์ ลามูร์
แปลโดย: ไชยวัฒน์ ยนเปี่ยม

ลองนึกภาพ..คาวบอยที่เอาม้า ขึ้นเรือเพื่อข้ามแม่นำ้ำ นะครับ

ผมว่า..เหมือน พรรคพวกชาว TouringBike ของเรา จูง(ปั่น)จักรยานข้ามแม่น้ำโขง..

มือข้างนึง..พี่แกก็จับสายบังเหียน

อีกข้างแกก็จับ..บังหำ ใว้..

[lionheart]

ภาพของคนขี่ม้า..บุกเบิกตะวันตก

บางครั้งก็เดียวดาบ..

มีม้าคู่กาย..บุกไปทั่ว

ตามแต่ GPS. หรือแผนที่ที่กำหนดไว้

และกำลังของม้า

ภาพของม้า..ที่ยืนเล็มหญ้าอยู่บนเนินเขา

ภาพของจักรยานคันโปรด..ที่พาเราโลดแล่น ตะบึงไปบนเนินเขาลูกแล้ว ลูกเล่า

หลักกิโลเมตรที่ผ่าน..บอกกำลังใจของชาวเรา

ที่เก็บเกี่ยว..ประสบการณ์

ความสะใจเมื่อถึงเป้าหมาย

เมื่อถึงที่พัก..สั่งเบียร์เย็นๆซักเหยือก

ฟองเบียร์ที่ติดริมฝีปากของชาวม้า เอ้ย ชาว TouringBike

กับเงินกีบที่จ่ายไป..แก้วละ 28 บาท ประมาณว่า 8,000 k

ดื่มมะแร่ง...มันเข้าไปพวกเรา

ที่เมืองไทยแก้วละ 50-60 บาท

[lionheart]

ลองดู..ชุดแต่งกายของชาวม้า..เท่มั่กๆ

แล้วชุดแต่งกาย..ของชาว TouringBike

[mtb.hilander]

เช้าวันที่ 3 ของการเดินทาง..........

หลังจากคาวบอยหนุ่ม เอ้ย.... ชายหนุ่มรูปงามทั้งสามพะหน่อ

จัดการ ล้างหน้า ล้างตา ถูขี้ฟันกันเรีบยร้อยก็ ควบจักรยานมุ่งสู่ " หลวงพะบาง "

ยังอินกะหนังคาวบอยอยู่........

[SENG9]

เข้าวันที่ 3 แล้วหลอเอี้ยง โฮ..รอหน่อย..พวกลุงลุงกำลังถูอยู่เหมือนกัลลล..

[นั่งวิ่ง]

เฝ้าติดตามการเล่าเรื่องของเสือเอี้ยงอยู่นะ
ทำไมขาดหายไปเสียละ
รอเด้อ ต่อไวๆ

[mtb.hilander]

นายนั่งวิ่ง : ที่บ้านมีรถถีบหลายคันจะยืมซักคันไหม.........

เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา ขอเชิญทุกท่าน ฉุดมือลูก จูงมือหลาน ประสานมือแฟน เข้ามาชมได้แล้วคร๊าบ............

นายชายกับดาบเล็กก็ล่วงหน้าไปก่อนเรื่อยๆ ส่วนข้า ก็เหมียนเดิม จะรีบไปทำมาย.........



โอ้หลั่นหล้า............



เฮ้อ อ้าย......เอี้ยงเมิงจะไปหลวงพะบางไหม.....อ้าย.ตู๊ด..............กรูรอนานแล้วนะเว้ย ไม่มาซะทีกรูไปก่อนนะเมิง......