DAHONแห่งสายน้ำคงคา

[เหน่ง......คมช.]

จูงจักรยาน มาถึงย่านตลาดใหม่ NEW market อยู่ใก้ลๆกับตลาดสดผ่านไปทางไหน
คนก็ตะโกน Korea บ้าง Japanบ้าง ดีเหมือนกันผมมองตัวเองในกระจกเหมือนมาจาก
แถวๆโรงเกลือมากกว่า ของที่ขายก็พวกเครื่องครัว เสื้อผ้า เครื่องใช้ไฟฟ้า

[เหน่ง......คมช.]

หลังจากเป็นพระยาน้อยชมตลาด เริ่มบ่ายแล้วก็ปั่นกลับเจดีย์พุทธคยาดีกว่า
จะไปหาซื้อตั๋วรถไฟไป พาราณสี รู้ว่าของทางการรถไฟขายอยู่ข้างๆวัดไทยพุทธคยา
ไปถึงที่ขายตั๋วมีคนรุมซื้อเป็นจำนวนมากทั้งแขกตัวดำๆ ฝรั่งตัวขาว ไหนจะมีพวกทิเบตอีก
ที่ขายก็แคบมากมีชายแก่นั่งอยู่หน้า คอมอยู่คนเดียว ผมตะโกนขอแบบฟอมร๋มากรอก
การเดินทางถึงสามครั้งยังไม่ได้เลย เพราะโดนพวกข้างหน้ามันบังความหล่อหมดความ
อดทนไปซื้อกับพวกนายหน้าดีกว่า ผ่านมาเห็นพระไทยกำลังให้แขกโกนผมให้แปลกดี














ข้างร้านตัดผมมีร้านข้าวแกงกะหรี่ เห็นแล้วนึกถึงพี่แป๊ะแสนพันธมิตรเคยบอกกับผม
เป้นคติประจำใจว่าความสุขคือการได้เดินทางกินของอร่อยๆ

[เหน่ง......คมช.]

ขอพักก่อนน่ะ งานเข้า

[lekbike]

หวัดดีค่ะเฮียเหน่ง คมช..ขออนุญาติ
หญิงเล็กแวะมาชมภาพสวยๆค่ะ
ปล..ว่างๆผ่านมาทางบางแสนจะขอคำปรึกษาค่ะ..ขอบคุณมากๆ

[ซาเล้งสีแดง]

เฮียเหน่ง คมช

ปั่นพับ ไปแหล่งอารธรรม เจ๋งเป้งครับ

[เหน่ง......คมช.]

มาแล้วคับ ว่างสักที หลังจากหาตั๋วรถไฟอยู่หลายเจ้าก็มาได้ของเอเย่นหนุ่มน้อยเจ้าหนึ่ง
แต่อีกสองวันถึงจะเดินทาง ผมเลยมีเวลาเดินเที่ยวบริเวณเจดีย์ให้ทั่วในวันรุ่งขึ้น ดูรูปกันคับ



พระพุทธเมรตตา


เสาพระเจ้าอโศก


ศีรมหาโพธ์เป็นต้นที่สี่แล้วคับ

ที่ประทับของพระพุทธเจ้า ประวัติเพื่อนๆพอทราบกันอยู่แล้วจะไม่ขอบรรยามาก

[เหน่ง......คมช.]

งานสาธยายพระไตรปิฎกมีพระมารวมอยู่หลายชาติหลายภาษา นั่งสวดสิบวันสิบคืน

ไม่ต้องบอกก็รู้ของประเทศอะไร


ของเนปาล หลวงพ่อท่านจำวัดป่าที่ผมพักท่านเคยมาบวชที่วัดปากน้ำภาษีเจริญยี่สิบพรรษา
พูดไทยได้ชัดเจน ผมบอกกับท่านว่าถ้ามีบุญจะไปนมัสการที่เนปาล

พระพม่า

พระเวียดนาม ถ้ามีแจกเหรียญทองในงานสงสัยชิงกับพระไทยอีกฮาๆ

มีพระภิษุณีด้วย


ทุกๆที่ๆมีที่ว่างจะมีนักบวช นั่งสวดอยู่ หรือ ภันเตในภาษาฮินดี้ของอินเดีย

[เหน่ง......คมช.]

มาชมบรรยากาศหน้าทางเข้าเจดีย์






ทำโยเกิต ร้านนี้จะขายเครื่องดื่มเกือบทุกชนิดผมลองกาแฟร้อนแก้วหนึ่ง
มีแต่นมสะเป็นส่วนใหญ่มีกลิ่นกาแฟผสมอยู่นิดหน่อยเอง10รูปี

[เหน่ง......คมช.]

วันรุ่งขึ้นผมต้องนั่งรถไฟที่สถานีคยา เวลาบ่ายสองโมงในตั๋วบอกจะไปถึงสถานี
มงคลส่าหร่ายห้าโมงเย็น ตั๋วที่ผมซื้อมาผ่านเอเย่นเป็นกระดาษเอสี่ที่ปริ้นท์มาจาก
อินเตอร์เนตไม่รู้จะใชได้หรือโดนแขกหลอก ต้องวัดดวง ที่สถานีรถไฟเป็นอะไรที่
วุ่นวายจะไปทางไหนดีละตู รถที่จอดอยู่ก็มีหลายขบวนมีสะพานลอยข้ามไปลง
ชานชลาตรงกลางก็มี ถามแขกๆบอกรถด่วนมหาโพธิคันที่ผมจะขึ้นอยู่ที่ชานชลาตรงกลาง
เวรงานเข้าต้องแบกเจ้าขุนอินขึ้นสะพาน ถึงข้างรถไฟต้องถามนายตรวจตั๋วว่านั่ง
โบกี้ไหนอีกมันชี้เดินอีกไกล ถามอีกสองคนถึงๆโบกี้ที่นั่ง ขึ้นไปบนรถไฟเหมือน
นรกแตก (ลืมบอกไปผมซื้อตั๋วแบบSL เป็นชั้นประหยัดราคา215รูปี)ในโบกี้เมื่อ
ผมขึ้นไปถึงแขกหยุดการสนทนามองมาที่ผมคนเดียว ผมจัดการหาที่นั่งเจอ
แต่ก็มีแขกผู้หญิงนั่งอยู่เธอไม่ยอมลุกผมจัดการเอาสัมภาระไว้ที่เตียงชั้นบน
สักพักรถเรื่มวิ่งนายตรวจตั๋วมาตรวจตั๋วพร้อมพาสปอร์ตมองหน้าผมสองครั้ง
ก่อนจะไล่ผู้หญิงคนนั้นออกจากที่นั่งผมเหนื่อยโคตรๆ

ผมใช้กล้องมือถือถ่าย ตรงข้ามที่นั่งผมเป็นแนวขวางมีหกเตียงแต่กลางวัน
จะถูกพับเก็บ ส่วนที่ผมนั่งเป็นสองเตียงแนวยาวโบกี้เท่ากับ1บล๊อกมี8เตียง

ส่วนคนที่ใส่สูทอยู่ด้านหลังคือนายตรวจตั๋ว

[เหน่ง......คมช.]

ผู้ชายอินเดียจะชอบคุยกันมากแม้นไม่รู้จักกันมาก่อน ส่วนพวกไม่มีตั๋ว
ก็จะมามั่วนิ่มนั่งไปด้วย ขณะนี้ผมโดนแขกเบียดเป็นนั่งสี่คนแล้ว
ในรถไฟไม่ต้องกลัวอดมีของขายเป็นขบวนเริ่ม จากจัยๆๆๆๆๆชาใส่นมร้อนๆ
ต่อด้วยกะหรี่ป๊บ กล้ยวหอม ขายถั่ว ขายฝรั่งขี้นก ขายหมากฝรั่ง ปิดท้ายขบวนด้วย
ขอทานโอ้พระเจ้านึกว่าจบแล้วมันจะถูกเริ่มต้นขบวนการขายใหม่ทุกๆ5นาทีแม่เจ้า



รถไฟนั่งนิ่มกว่าของบ้านเราเป็นเพราะรางที่กว้างกว่าโบกี้จึงใหญ่กว่าไปด้วย
หัวจักรใช้พลังไฟฟ้า ส่วนห้องน้ำเหม็นเหมือนกันเลย

[เสือหางยาว x]

ขอบคุณครับ ที่นำภาพและการบรรยายให้ชมเหมือนได้ไปด้วย ในชีวิตไม่เคยได้เห็นก็ได้เห็น นี่แหละครับโลกกว้างของจักรยาน

[เหน่ง......คมช.]

เมืองพาราณสีอยู่ห่างจาก เมืองคยา 250กม.รถด่วนมหาโพธิวิ่ง3ชม.
ก็มาถึงสถานีมงคลสาหร่ายโชคดีเป็นของผมที่ตรงเวลา ส่วนใหญ่จะเกินเวลา
อยู่มากคุยกับคนไทยที่คยาบางคนเจอ เรท24ชม.ก็มี กะโดดลงจากรถมีแขก
เดินเข้ามาหา เป็นคนขับรถออโต้อีกคนรับจ้างแบกของ ผมถามเจ้าคนขับรถรู้จัก
วัดจีนที่สารนาถไหมมันบอกชัวร์ I understand แล้วเจ้าคนแบกของคิดยังไง
มันบอก50รูปี ผมบอกให้ได้ยี่สิบเอาไหมมันเอาส่วนค่ารถต่อกันไปมาได้ที่250รูปี
จาก350รูปี




พอผมก้มหน้าจะหยิบเจ้า450Dขึ้นมาถ่ายรูป มันยกของเสร็จแทบวิ่งแบกของ
โดยไม่สนใจผมเลย(ของอยู่กับตูแล้ว)ตกใจต้องวิ่งตามไปขึ้นสะพานลอยในสถานี
สองอันก็ถึงรถออโต้

[เหน่ง......คมช.]

สถานีมงคลสาหร่ายอยู่นอกเมืองพาราณสีราว15กม. ส่วนวัดจีนอยู่ห่างจากสถานี
ประมาณ30กม.ผมนั่งรถออโต้ข้ามสะพานแม่น้ำคงคา มันจอดถามทางไปวัดจีน
ผมถามไม่รู้จักหรีอมันบอกรู้จักแต่ไม่เคยมา แขกจอดถามทางไปร่วมสิบครั้งขนาดที่
ที่หน้าวัดยังจอดถามดูมันกับฉันด้าย ยังมีหน้ามาขอทิปอีก
ถึงวัดสองทุ่มกว่า เริ่มมีอาการไข้พบหลวงพี่ชุมพลช่วยหาที่พักให้
บอกหาอะไรทานในโรงครัวได้เลย ในครัวมีคณะชาวเวียดนามนั่งกินข้าวกันอยู่
มีแม่ชีชาวเวียดนามชวนผมกินอาหารเวียดดูไม่มีทางเลือกสำหรับผมไปหยิบถาดหลุมมา
ตักข้าวกับสามอย่างกินแบบอร่อยพร้อมชาวเวียดสิบกว่าคน เจอคนไทยมั่วนิ่มบ้าง




หลวงพี่ชุมพล

[เหน่ง......คมช.]

คืนแรกเข้านอนแบบซักแห้ง ตื่นมามีไข้กินยาแล้วไม่ออกไปไหน
ถ่ายรูปเล่นบริเวณวัด วัดจีนแห่งนี้ได้ยกให้กับพระไทยเป้นผู้ดูแล
กว่าสิบปีมาแล้ว







สวนมะมว่งหลังวัด มีฝูงนกยูงอยู่10กว่าตัว

[เหน่ง......คมช.]

ส่วนนี้เป็นจักรยานนอนขี่ของนักศึกษาไทยขี่มาจากกัลกัตตาที่อยู่ห่าง
จากที่นี่700กม.หลวงพี่เล่าให้ฟังว่าบ้างคืนที่ไหนไม่ปลอดภัยเขาจะนอนในรถ
ขับสองล้อหน้าไม่มีเกียร ล้อหลังบังคับเลี้ยวกล่องสังกะสีข้างบนเป็นที่เก็บของ





เบรคขอดื่มกาแฟสักถ้วย บ่ายๆเจอกันอีกรอบ