ปั่นฉลองวันปิยะฯ

[willy]

อ่านอย่างเมามัน กระตุ้นต่อมที่จะปล่อยสารอะดรีนาลีนของกระพ๊ม ใช่เลยครับ พี่นิน นี่แหละ สักครั้งของกระพ๊มที่วาดฝันไว้ดังนี้


วันพฤหัส พี่อ้อย message ชวนไปปั่นรับพี่นินที่เชียงยืน และประมาณ 4 โมงเย็นกว่า ๆ หมอหมีก็โทรมาชวน เป็นช่วงเวลาผมอยู่บนภูพานพอดี ไม่ได้สังเกตเลยว่าจะได้สวนทางกับพี่หรือเปล่า

รออ่านต่ออยู่นะครับพี่

[ninjapan]

อุตส่าห์พิมพ์ตัวบรรจงตั้งนานแต่ส่งไม่ได้ ข้อความหายหมด ต้องเริ่มต้นอีก ว้ากำจิง ๆ

[ninjapan]

ขี่ไปเรื่อย ๆ ออกจากสมเด็จเวลาเที่ยงเศษ ๆ แดดร้อนมากแต่ต้องไปเพราะระยะทางยังอีกไกลจะท้อไม่ได้อย่างไรก็ต้องไปให้ถึงบ้าน เกือบถึงตัวอำเภอประมาณ 11 กม. มีรถบรรทุกวิ่งตามหลังมาข้างหน้ามีกองเศษแก้วอยู่ไหล่ทางจะหลบเข้าในก็ไม่ได้ จะหยุดก็ไม่ทัน เลยเสี่ยงเฉียด ๆ ไป แต่ผ่านไปไม่ถึง 20 เมตร ยางล้อหลังแฟบ ยังดีที่อยู่ใกล้ศาลาข้างทาง เข้าไปเปลี่ยนยางอะไหล่เติมลมไม่เต็มที่เพราะสัมภาระหนักแต่เห็นหมู่บ้านอยู่ไม่ไกล ก็เคยค่อย ๆ ประคองขี่มาเรื่อย ๆ ถึงหมู่บ้านปะยางอะไหล่เติมลมให้เต็มที่แล้วออกเดินทางต่อ เกือบถึงอำเภอเป็นทางตรงถนนดีมาก เห็นรถควายเหล็กอยู่ข้างหน้ารีบกดจนทันแล้วเกาะเจ้าควายเหล็กไป คุยกับพี่ที่ขับและสอบถามเส้นทางไป อ.ยางตลาด พอได้เรื่องก็ลาพี่เขาไปต่อ ถึงปากทางเข้าพิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์แวะถ่ายรูปหน่อยแล้วเดินทางต่อเส้นทางสหัสขันธ์ - กาฬสินธุ์

[ninjapan]

ก่อนถึงปากทางแยกเข้าสวนสะออนประมาณ 5 กม. แวะซื้อข้าวโพดต้ม กับฝรั่ง ข้างทางคุยกับแม่ค้าสอบถามเส้นทางที่ผมผ่านมาและทางที่จะไปรู้สึกเราจะคุยกันสนุก นึกขึ้นได้เลยโทรศัพท์ไปหาพี่อ้อยคุยเล่น ๆ ให้ออกมารับ ก็คุยกันตามประสาคนคุ้นเคยสุดท้ายคิดว่าปั่นถึงเชียงยืน แต่ก่อนหน้านี้คุณโหน่ง โทรมาแจ้งแล้วจะมาดักรอที่ อ.ยางตลาด แต่ดันบอกว่าให้มารับเฉย ๆ พี่แกเลยจะโทรแจ้งพี่น้องให้มารับ ลาแม่ค้าเสร็จออกเดินทางต่อถึงทางแยกเข้าสวนสะออน ถนนไม่ค่อยดีต้องขี่แบบระมัดระวังเพราะเดี๋ยวตะแกรงท้ายพังอีกจะเสียเวลาไปอีก ปั่นมาเลาะเขื่อนลำปาวแวะถ่ายรูป แล้วเดินทางต่อ

[ninjapan]

ก่อนถึงยางตลาดประมาณ 15 กม. เจอรถตู้จอดอยู่ข้างทางมีพระด้วย 1 รูป เลยแวะถามได้ความว่ายางรั่ว 2 เส้น ติดต่อช่างแล้วเดี๋ยวมา พระท่านก็ซักถามใหญ่เลยไปมาอย่างไร จะไปไหนต่อ จนได้เรื่องราวว่าท่านก็อยู่ขอนแก่นเหมือนกัน อยู่วัดหนองแวง คุยกับลุงอีกคนหนึ่งแกก็ปั่นจักรยานอยู่รอบบึงแก่นนครเหมือนกัน แกเกษียณอายุราชการแล้ว 2 ปี ระหว่างนั้นมีรถอิซูซุมาจอด ได้ความว่าเป็นนักจักรยานเหมือนกัน แกบอกว่าพี่อ้อยบอกให้มาดู พี่แกชวนขึ้นรถแกถึงยางตลาดก่อนแล้วค่อยปั่นต่อ แต่ก็ขอบคุณ ขอไปเอง ตัวใหญ่ ๆ ลืมถามชื่อพี่แก

[ninjapan]

ถึงยางตลาดแวะปั๊ม ปตท.เข้าร้าน 7-11 ซื้อน้ำพักเหนื่อย ตอนนั้นจวนจะ 6 โมงแล้ว พี่อ้อยก็โทรเช็คตลอดถึงไหน ๆ รีบก็รีบ แต่สังขารเราก็ต้องรับผิดชอบกันเพราะถ้าแกเปลี่ยนใจกลับก่อนเพราะเราช้าก็จะขอปั่นท่ามกลางแสงจันทร์ลองดู เพราะทางบ้านก็โทรมา บอกจะกลับวันนี้แน่นอน นั่งนับนิ้วดูเริ่มปั่นตั้งแต่ตี 5 จนป่านนี้13ชั่วโมง ร่างกายคนมิใช่เครื่องจักร จะเร่งตามใจเดี๋ยวเครื่องพังจะว่าไง พักจนดูฮาร์ตเรตว่าอยู่ระดับปกติ แล้วออกปั่นต่อถนนเรียบปั่นสบายเบาดีเพราะตอนนี้ความชินเกิดขึ้นแล้ว ไม่รู้สึกว่าหนัก กลับมองว่าดีเสียอีกเวลาหยุดปั่นยังมีแรงส่งเยอะ

[ninjapan]

พี่อ้อยก็โทรเช็คตลอด จนถึงทางแยกบ้านฮ่องฮี เลยมาหน่อยเป็นยูเทิร์น เห็นรถกระบะบีบแตรเรียก ครั้งที่ 2 ถึงรู้ว่าเรียกเรา พี่อ้อยนี่เอง ความเหนื่อยหายเป็นปลิดทิ้ง ยกจักรยานขึ้นรถหมอแก้มที่พี่อ้อยขับมารับ จนถึงเชียงยืนเจอชาวคณะมารอรับ มีหมอตั้งสองหมอ คือ หมอแก้ม และหมอหมี คุณเล็ก คุณมาตี้ คุณโหน่ง คุณน้อย คุณสมยศ และภรรยา เราตัวเล็ก ๆ แค่นี้ยังได้รับเกียจขนาดนี้เลยหรือ ไม่ทันไรปลดกระเป๋าพ่วงท้ายจักรยานออกพี่อ้อยบอกให้ปั่นไปจะได้จบทริปแบบสวยงาม ไม่รีรอเลยอารมณ์ขณะนั้นไม่คิดว่าตนเองปั่นมากี่ชั่วโมง กี่กิโลมาแล้ว เมื่อได้รับเกียรติขนาดนี้ เป็นไงเป็นกัน พอได้ปั่นรถเปล่ารู้สึกว่ามันเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรที่อัดอั้นมานาน โล่ง อัดกัน จนคุณเล็ก กับคุณมาตี้ ต้องขึ้นรถเซอวิส ใส่กันมา 3 คน มีหมอหมีเป็นผู้นำ บางอารมณ์ก็นึกกลัวตัวเองจะวูบอยู่เหมือนกัน เพราะการพักผ่อนก็น้อย เดินทางตากแดดตากลมมาทั้งวัน ยังมาปั่นแบบอัดไล่กันขนาดนี้ แต่ความเมื่อยล้าก็ไม่มากเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ประมาทพยายามดูดตามหมอหมีไปเรื่อย ๆ ต้องขอโทษคุณหมอ ณ ที่นี้ด้วย ที่เอาเปรียบ ส่วนน้องน้อยก็สลับขึ้นบ้าง หลัง ๆ ก็ตามกันมาตลอด ถึงขอนแก่นเวลาเท่าไหร่ลืมดูอารมณ์ขณะนั้นมันปีติมากกว่าเหนื่อย สำเร็จเสร็จสิ้นเสียที

[ninjapan]

สำหรับแรงบันดาลใจ เบื้องหน้าเบื้องหลัง และอนาคต จะเป็นอย่างไร ขอเล่าต่อวันต่อไป วันนี้ต้องขอตัวพักผ่อนพรุ่งนี้ พี่อ้อยนัดไปฆ่าที่เขื่อนอุบลรัตน์

[ninjapan]

เป็นลางสังหรณ์ที่เป็นจริง อุตส่าห์ปั่นล่วงหน้ามาก่อนรอที่ปั๊ม ปตท.หวังว่าจะได้เกาะรถไปลงที่ทางเลี่ยงเมืองเพื่อกลับบ้าน ฝนหยุดตกเกือบชั่วโมงยังไม่มีใครมา ต้องก้มหน้าก้มตาปั่นกลับแบบเดียวดายอีกตามเคย ปั่นแวะโน่นแวะนี่จากอุดร ไปสกลฯ ได้174 กม. ปั่นไป-กลับจากบ้านไปเขื่อน 164 กม. สบายตัวไป ฮือฮือ.....

[ninjapan]

วันนี้บิ้วความจำไม่ขึ้นเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน ขอผลัดเล่าเรื่องการปั่นสักวันน่ะครับ

[มีมา]

ติดตามชมอยู่นะครับ

[ninjapan]

ฃอเล่าเรื่องต่อสักวันนะครับ
วันนี้ไปร่วมงานฌาปนกิจศพญาติผู้ใหญ่ที่ อ.โกสุมฯ กลับมาค่ำ คิดว่าจะเห็นกลุ่มเสือแถวโกสุมฯ บ้างแต่มืดเสียก่อน สักวันจะต้องไปขอความรู้จากพี่ต้อมฯ โกสุมฯ ให้ได้
ขอเล่าต่อเรื่องการปั่นของตนเองต่อนะครับ ขอบคุณคุณมีมา ที่อดทนอ่าน ถึงไม่มีสาระแต่ก็กลั่นออกจากใจหาใช่อยากอวดอ้างไม่ สืบเนื่องจาก thaimtb.com เฮียเต่ เป็นผู้แนะนำนับจากวันที่ซื้อจักรยานวันแรก ก็ได้เข้าไปดูกระทู้ต่าง ๆ ที่สนใจคือ “ปั่นคนเดียว กับปั่นหลายคน อย่างไหนดี” มีผู้ให้ทัศนะหลากหลายมาก และก็ได้มาอ่านกระทู้ของคุณมีมา แห่งบ้านดอกฝ้าย จุดนี้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจอยากจะไปเยี่ยมเยียนให้ได้สักครั้ง เคยลองเข้าไปโพสขอทราบเส้นทางในกระทู้ของคุณมีมา ก็ได้รับคำตอบจากคุณมีมา ได้กรุณาลงแผนที่เส้นทาง พร้อมเชื้อเชิญให้โทรฯ ไปหา แต่ก็ไม่กล้าโทรฯ จนกระทั่งมีวันหนึ่งได้อ่านกระทู้การปั่นเดี่ยวของนักปั่นหลาย ๆ คน มีทั้งชาย ทั้งหญิง ในจำนวนนั้นมีนักปั่นท่านหนึ่งเล่าเรื่องการเดินทางด้วยจักรยานค่ำไหนนอนนั่น เสียดายที่คนหากระทู้เก่าเหล่านั้นไม่เจอแล้ว แต่ก็จำสาระได้ขึ้นใจ ทำให้เกิดแรงขับเต็มที่ ต้องดูการเตรียมตัวในการปั่น และการดูแลตัวเองและจักรยานในการปั่นระยะไกล ๆ สุดท้ายก็ลองแหยม ๆ ชวนเพื่อนในกลุ่มจักรยานขอนแก่น ดู ว่ามีท่านใดปั่นแบบทัวริ่งบ้างก็ไม่มีใคร มันเป็นทางเดินทางด้วยจักรยานครั้งแรกก็ยอมรับว่ากลัวมาก แต่แรงขับภายในมันกระตุ้นให้ต้องทำ เลยเข้าไปโพสในกระทู้สอบถามเส้นทางปั่นสถานที่ต่าง ๆ ทั่วไทย ตั้งว่าจะไปออกพรรษาที่เชียงคาน เผื่อฟลุ๊กมีเพื่อนร่วมทาง ถ้าเกิดไม่มีจริง ๆ ก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องไปคนเดียว เพราะทนไม่ไหวแล้วได้จัดล็อกลาที่ทำงานกำหนดวันเรียบร้อย สุดท้ายเหมือนเป็นเดชะบุญ มีผู้จะร่วมเดินทางด้วย 2 คน จนวินาทีสุดท้ายเหลือ 1 คน คือคุณโหน่ง มันเป็นอะไรที่กระทันหันมาก

[ninjapan]

เรานัดเจอกันที่ร้านเฮียเต้ ครั้งแรกเรากำหนดเส้นทางว่าจะปั่นออกไปทางเขื่อนอุบลรัตน์ ไปจ.หนองบัวลำภู ทะลุเข้า อ.วังสะพุง กะให้ได้ระยะทาง 150 กม.แล้วจะหาที่พักกันโดยเราตกลงจะกางเต็นท์นอนกัน แต่วันก่อนเดินทางคุณโหน่งขอแก้ไขเส้นทางเนื่องจากไม่สามารถลาต่อได้ จึงขอเริ่มปั่นจากชุมแพ กะจะไปให้ถึงเชียงคานภายในวันเดียว กำหนดเวลา 05.30 น.ของวันที่ 11 ต.ค.51 ที่แยกสามเหลี่ยม ก่อนหน้านี้ได้เล่าเรื่องการจะเดินทางครั้งนี้ให้พี่อ้อยฟัง พี่แกก็หวังดีจะหาเพื่อนร่วมทางให้ก็บอกว่าน้องเอก จะไปด้วย แต่ใกล้วัน น้องเขาขอยกเลิก ก็ไม่ทำให้เกิดการหวั่นวิตกแต่อย่างใด ก็เคยคุยกับคุณเล็ก ก่อนหน้านี้ว่าถ้าน้องเอกไปด้วย ก็จะให้กลับพร้อมคุณโหน่ง เพราะวันต่อไปจากนั้น ถ้าเกิดอะไรขึ้น ผมคงรับไม่ไหว การเดินทางก็ดำเนินไปได้ด้วยดี หลังจากคุณโหน่งกลับไปแล้ว ได้ร่วมปั่นกับคุณมีมา ไปตามเส้นทางเลาะโขง ทำให้เกิดความมั่นใจมากขึ้นในการจะก้าวต่อไป ในใจเส้นทางนี้ถ้าได้แวะวัดหินหมากเป้ง กับวัดหลวงปู่เหรียญฯ จะถือว่าสุดยอดแล้ว แต่ด้วยระยะเวลา ทั้งเกรงใจคุณมีมา เลยต้องได้แต่มองทางเข้าวัด หลังจากผ่านวัดหลวงปู่เทสก์ ฯมาแล้ว แต่ก็มิได้นึกเสียใจเลยดีเสียอีกจะได้กลับมาเยี่ยมเส้นทางนี้อีกแน่นอน

[ninjapan]

จากการเดินทางที่ผ่านมาทำให้เกิดการเรียนรู้และแรงบันดาลต่อไปอีกว่าจะต้องทำอะไรกับการเดินทางครั้งต่อไป จากบกพร่องที่ผ่านมา หลังจากที่ดูมีอาชีพเล่าประสบการณ์การท่องเที่ยวไม่ได้เปลืองอักษรขนาดนี้ ก็สามารถทำให้ผู้ชมสามารถเข้าใจได้ ด้วยการใช้ภาพถ่ายเล่าแทน ทำให้เกิดแนวคิดว่าปั่นจักรยานได้อย่างเดียวน่าจะไม่พอสำหรับนักทัวริ่ง แรก ๆ ก็ไม่อยากจะเล่าเรื่องอะไรให้มากมายเพราะกลัวว่าจะเป็นการโอ้อวดซึ่งข้อนี้ตระหนักในใจมาตลอด แต่คิดเสมอว่าจะต้องบันทึกอะไรไว้ให้ลูก ๆ และครอบคัวได้รู้ตลอดระยะการเดินทาง เพื่ออย่างน้อย ๆ เผื่อว่าวันข้างหน้าจะได้พาพวกเขาไปตามเส้นทางที่พ่อเคยไป หรือถ้าไม่มีวาสนาคงจะเป็นแรงบันดาลใจให้ลูก ๆ หรือคนอายุชั่วต่อไป ได้แกะรอยทางที่พ่อเดิน ว่าจริงหรือเล่น ว่าลำบากหรือสบาย เมื่อนำแผ่นซีดี ภาพถ่ายที่รวบรวมการเดินทาง ไปให้คุณจงชัย เพื่อคัดเลือกเพื่อแจกให้กลุ่มพี่น้องได้ดูกัน ถึงได้คำแนะนำจากคุณจงว่า น่าจะเล่าขยายเพื่อเป็นวิทยาทานให้แก่ผู้ที่ไม่ได้เดินทางไปด้วยได้รับรู้ โดยที่ไม่ต้องเดินทางไปเอง หรือเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักปั่นรุ่นต่อไป เพื่อปลูกฝังการเดินทางแบบประหยัดและได้สัมผัสธรรมชาตินานกว่าการเดินทางด้วยรถยนต์ หรือมอเตอไซด์

ท้ายที่สุดนี้ขอขอบพระคุณท่านผู้ที่อดทนอ่านจนจบ ขอบคุณ thaimtb.com ที่กรุณาให้สถานที่ลงข้อความ ขอบคุณพี่น้องชาวจักรยานขอนแก่นทุกท่านที่เป็นกำลังใจให้ทั้งไป และกลับ หวังว่าโอกาสหน้าถ้ามีคงจะได้นำเสนอเรื่องราวการเดินทางด้วยจักรยานอีกผิดพลาดประการใดขอได้รับการอภัยด้วย เพราะใหม่จริง ๆ

[ninjapan]