โปรดติดตาม"ปั่นระห่ำ ภาคพิเศษ5...คนบ้า...ปั่นทางไกล"เร็วๆนี้

[ปั่นละมัยจ้า]

บทที่ 6 พี่โก๋ไปไหนมาคะ.............ว๊าว...ไปมาได้ไง

4 ทุ่มครึ่ง ของวันเสาร์ปลายเดือนกุมภาฯ ต้นปี 52 อากาศเริ่มส่งสัญญาณการเปลี่ยนแปลงฤดูกาลแล้ว ผมก้าวลงจักรยาน ที่พึงจบจากการเดินทาง ระยะไกล ผมเผ้าเปียก เสื้อมีกลิ่นเหงื่อ ในทริปแรก โดยมิได้สังเกตว่ามีสายตาคู่นึง จ้องอยู่อย่างสนใจ

"พี่โก๋ไปไหนมาเนี่ย"
"ไปนครปฐมมาจ๊ะ"
"ต๊าย....พี่โก๋ไปมาได้ไง"

สักขีพยานในการปั่นทางไกลคนแรก ก็คือ น้องแป้ง เด็กหญิงอายุ 10 ขวบ ลูกป้าวี ขายของที่ตลาด พักข้างๆห้อง (คนที่ผมเล่าเรื่องผีให้ฟังเมื่อบทที่แล้ว) แววตาลุกโพลง เมื่อผมตอบคำถามน้องว่าไปไหนมา
น้องขึ้นห้องเสร็จสรรพ รีบบบอกแม่ตามประสาเด็กทันที ว่าพี่โก๋ปั่นจักรยาน จากกรุงเทพ ไปนครปฐม กลับภายในวันเดียว กลายเป็นความสนใจและความน่าทึ่งไปในทันที ณ เวลานั้น ก็ใครจะไปคิดล่ะ ว่าจักรยานนั้น สามารถปั่นข้ามจังหวัดได้ แถมปั่นไปกลับ ไม่แข็งแรง ก็ บ้า แล้ว
มันกลายเป็นมหากาฟย์ทันที เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้น ผมไปซื้อของที่ตลาด ถูกแม่ค้าถามไถ่ ตลอดทางที่เดินผ่าน

ปั่นระห่ำแรก ผ่านไปด้วยความสนใจของคนนอกวงการปั่น ...................180 กม. กับจักรยานเทอร์โบ ในเวลานั้นผมรู้สึกสุดยอดอย่างบอกไม่ถูก แต่ไปๆมาๆรู้สึกธรรมดา เมื่อเจอคนในวงการปั่นจักรยาน ที่เคยมีวีรกรรมบนหลังอานยิ่งกว่าผม

คิดว่าบทนี้จะจบเหรอ........... ยัง!!!! ต่อเลยดีกว่า

แล้วต้นเดือนมีนา ก็ได้จักรยาน แกรี่ วาฮูคันแรก

ทริปแรกไปเกาะเกล็ดกับกลุ่มสาธร

มันตื่นเต้นตรงไหนหว๋า............

ทริปต่อมาส่งคุณกฤษณ์ ปั่นทางไกล ซื้อจักรยานใหม่ให้น้อง เรื่องของจักรยานที่ตื่นเต้น มันเริ่มหลังทริปนี้นี่เอง

โปรดติดตามตอนต่อไป ในตอน "มึงทำได้แค่นี้เองเหรอ!!!!!!!!!!!!!!" เร็วๆนี้

[kodomo84]

พี่โก๋......รออ่านตั้งนานนนนน...บทที่หกเป็นแค่ปฐมบทเองหรอเนี่ยยยยยย

รอๆๆอ่านบทต่อไปอยู่แล้วหน่า

[Wanted]

สั้นจัง ......ขอยาววววว

[treechan]

พี่โก๋......รออ่านตั้งนานนนนน...บทที่หกเป็นแค่ปฐมบทเองหรอเนี่ยยยยยย

รอๆๆอ่านบทต่อไปอยู่แล้วหน่า

เรื่องนี้มันยิ่งกว่ามหากาพย์ เรียกได้ว่า บูญชูหรือบอป นั้นแหละ มีเรื่อยๆไม่มีวันสิ้นสุด จนกว่าจะสิ้นสุดคนสร้าง

[ปั่นละมัยจ้า]

บทที่ 6.1 มึงทำได้แค่นี้เองเหรอ!!!!!!!!!!!!!!

ทริปโครงการปั่นทางไกล ซื้อจักรยานใหม่ให้น้อง ได้มีจุดแวะพัก หลังจากส่งทีมปั่นทางไกล ถึงปิ่นเล้าเรียบร้อยแล้ว
จักรยานกว่า 20-30 คัน ได้ไปพักกันที่ "ศาลาพักใจ" บ้านคุณ ทูร บางสีทอง

นี่เป็นครังแรกที่ทำให้ผมได้มีความรู้สึกเต็มๆว่า มิตรภาพบนหลังอาน มีไม่จำกัด เป็นความจริง หลากหลายสมาชิก หลากหลายกลุ่มมาก ในวันนั้น ทั้งจากกลุ่ม TOUR BIKE กลุ่มรวมมิตร กลุ่มดอนเมือง ฯลฯ มีผมอยู่คนเดียว ที่ไม่สังกัดกลุ่มใด มาโดดๆ เดี่ยวๆ ตามกระทู้ในไทย MTB แล้วมาหาเพื่อนเอาดาบหน้า แต่มันไม่ใช่ดาบนี่สิ มันเป็นพรมนุ่มๆ แห่งมิตรภาพเสียทั้งนั้น บ้านคุณทูร ร่มรื่นมาก ทั้งหมดได้ไปนั่งพักที่ ศาลา หลังคามุงจาก ครึ่ง กระเบื้องครึ่ง บนโต๊ะ ที่เต็มไปด้วยน้ำหวานน้ำอัดลม ผลไม้จากสวน ขนม นมเนย เยอะ ขอบอก

การแนะนำตัวได้เริ่มขึ้น เนื่องจากว่า ผมยังไม่รู้จักใครเลยในวันนั้น ที่ตามมาได้ เพราะเกิดจากการชักชวนของ ป้าลักษณ์ แม่ใหญ่ของกลุ่มTOUR BIKE ชวนให้ผมปั่นตามมา การพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ได้เริ่มขึ้น และดำเนินไปอย่างเมามันส์ หลากหลายคำถาม ถามซึ่งกันและกัน

"มาเริ่มปั่นจักรยานได้ไง"
"ปั่นอย่างงี้ คนที่บ้าน(เมีย) ไม่ว่าเหรอ(กูมีเหรอ)"
"ปั่นนานยัง"
"ปั่นสนุกมั๊ย"
"ฯลฯ............"

นับจากวินาทีนั้น ผม ก็มีเพื่อนนักปั่น เเพิ่มอีก เป็นกอง

15.30 น. ก็เริ่มแยกย้ายกลับบ้าน เส้นทางกลับ ผมได้ปั่นกลับร่วมกลับ เสือปาน เสือป๊อบ เสือดิน 4 คน
ตอนออกจากซอย ไม่เท่าไหร่

แต่พอถึงถนนเส้นหลัก เฮ๊ย......ทำไมปั่นเร็วงี้ว๊ะ ผมมองดูไมล์ขณะที่ปั่นตาม 3 เสือนั้น ขึ้น 33 แล้ว และมีแนวโน้มว่า มันจะเร็วขึ้นอีก
.
.
.
และมันเป็นอย่างที่ผมคิดไว้จริงๆ
.
.
ระยะทางจากบางสีทอง ถึงสะพานพระราม 4 ผมต้องดูดเสือดินไปด้วยความเร็ว 35 ต้นๆ เสือมือใหม่อย่างผมในตอนนั้น มีสภาพหมาหอบแดด ใต้สภาวะอากาศร้อนตลอดการปั่น พอลงสะพาน พระเจ้า !!!!ไมล์เรา 45 แต่เห็นหลังของสามเสือนั่น ค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ และโชคดีมากที่ ลงสะพานแล้ว มีไฟแดง พอให้ผมได้หยุดหายใจบ้าง

"แฮกๆๆๆๆ พี่ดิน ปั่นกันเร็วจังครับ"
"อ้าว เร็วเหรอ นี่ชิวๆกันนะ"

ได้ยินแล้ว ผมรู็สึกเป็นตัวถ่วง 3 เสือนี้ยังไงยังงั้น

พอไฟเขียว เสือปานเสือป๊อบ ได้ปั่นฉีกออกเพื่อกลับบ้าน เหลือผมกับเสือดิน 2 คันปั่นตามกันไป กลับกรุงเทพฯ

หายใจยังไม่อิ่ม ก็ต้องปั่นตามเสือดิน ด้วยความเร็ว 32-33 ผมเหนื่อยมาก จนต้องให้เสือดินปั่นซัก 25 ปลายๆ พอ ผมจะได้ตามทัน

ใจผมคิดตามหลังเสือดินในทันที

นี่นะหรือ ความเร็วบนหลัอาน 2 เดือนที่ผ่านมา ที่คิดว่าปั่นเร็วแล้ว มันไม่ได้ติดฝุ่นคนอื่นเลยซักนิด เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ เรายังไม่แกร่งพอ
.
มึงทำได้แค่นี้เองเหรอ!!!!!!!!!!!!!!
.
ความคิดฝังใจจนผมแยกกับเสือดินที่ ประตุน้ำ

ผมปั่นเดี่ยวกลับบ้าน ก็ยังติดความคิดนี้มาตลอด

นี่ฉันต้องปั่นอีกเท่าใดนี่ ถึงจะตามพวกนี้ทัน ฉันปั่นมาขนาดนี้ ยังไม่ทันอีก มันสับสน ว้าวุ่น......

จนทำให้เช้าวันต่อมา ผม ไม่ได้ปั่นจักรยาน ไปทำงาน จะต้องทุ่มเทให้มันขนาดไหน ถึงจะไปด้วยความ เร็ว แรง อึด (ประสบการณ์การปั่นผมมันน้อยมากในตอนนั้น มันทำให้ผมคิดได้แค่นั้น)

1 สัปดาห์ผ่านไป ผมไม่ได้แตะจักรยานเลย........แต่แล้ว

เย็นวันศุกร์ ผมปั่นทอดน่องไปซื้อของกินที่ตลาดรุ่งเจริญ แล้วไปเจอกับลุง เพื่อนนักปั่นคนหนึ่ง ปั่นจักรยานผ่านสาธุฯตัดใหม่
ผมทักทันที สวัสดีครับ
สวัสดีครับ พี่เค้าชื่อ เอก ปั่นจักรยานราคาค่อนข้างแพง สีขาว ไจแอนด์ ผมปั่นแซงขึ้นไปทัก จนกลายเ้ป็นจอดจักรยานทักทายกันตามประสาคอจักรยาน
เราพูดคุยกันนานมาก จนมาถึงคำถามที่ผมถามว่า ปั่นจักรยานมาตั้งแต่ตอนไหน ผมได้คำตอบที่กระตุ้นผมมาก

"พี่ก็ปั่นจักรยานมาร่วมๆ จะ 10 ปีแล้ว ไปก็หลายทริป ปั่นแรงมั่งไม่แรงมั่ง ใครที่เร็ว ก็เร็วไป ใครที่ช้า ก็ช้าไป สุดท้าย จุดหมายก็ที่เดียวกันทั้งนั้น มันก็แล้วแต่ ว่าจะไปแบบไหน ถ้าไปเร็ว ก็ถึงเร็ว ถ้าไปช้า ก็ยังมีแรงไว้คุยกับเพื่อนระหว่างปั่นซะอีก พี่เป็นพวกหลังมากกว่า"

จุดหมาย จุดหมาย ใช่ จุดหมาย ปั่นจักรยานกับใครไม้ต้องกังวลหรอกว่าจะแรงหรือไม่แรง จุดหมายในวันนั้นก็เหมือนกัน คือ ไปให้ถึงจุดหมาย

กรอบที่ผมคิดว่า ปั่นให้แรง เพื่อนหาเอาข้างหน้าพังทลายลงทันที

มันกลายเป็น ปั่นแรงคือน้ำจิ้ม ปั่นไป มีเพื่อนไป ได้ประสบการณ์ไปสิ เหมือนอาหารที่กินไม่มีวันหมด

ผมกับพี่เอกก็สวัสดีลากันเพื่อปั่นให้ไปถึงจุดหมายคนละจุดหมาย ของฝากในวันนั้นคือ มิตรภาพ ที่ยั่งยืน

ปัจจุบัน พี่เอก ก็เป็นลูกค้าขาประจำของร้านเฮียชัย นราทิวาสฯซอย 24 ไปทุกครั้งก็พบพี่เอกอยู่เสมอ

โปรดติดตามตอนต่อไป

[ไนล์]

ติดตามตอนต่อไป

[LiJinWen]

มาลงทะเบียนอ่าน

[akega]

ใกล้เวลาที่โครงการนี้ จะเริ่มแล้ว สิครับ เอาใจช่วยนะครับ
ผมเชื่อว่าคุณโก๋ต้องเป็นชาวจักรยานที่ดีในอนาคตแน่ๆ ไม่เหมือนพวกรุ่นเก่าบางพวก กะโหลกกะลา

[aunmtb]

โก๋ซื้อจักรยานเสือหมอบรุ่นไหนครับ ที่เคยโทรถามตอนนั้นยังไม่ได้ซื้อ

ผมก็จะขับรถไปขอนแก่นคืนวันที่30ธันวาคม

ขอให้เดินทางโดยปลอดภัยนะครับ

อั๋น สุวรรณภูมิ

[Sunday_morning]

พึ่งได้เข้ามาอ่านกระทู้สุดมันส์ของคุณโก๋ (คนบ้านเีดียวกัน อิ อิ ) เมื่อคืนนี้เอง ไม่รู้หลงตาผมไปได้ไง ทั้่งๆที่เป็นแฟนตามทริป ขอเกาะตัวหนังสือคุณโก๋ไปเที่ยวทุกครั้ง

จะออกเดินทางวันไหนครับ ขอเอาใจช่วยเหมือนเคย ขอให้เป็นทริปกลับบ้านที่สนุกสนาน ท้าทาย และปลอดภัยนะครับ ยินดีต้อนรับกลับบ้านช่วงปีใหม่ครับ ... ปั่น ละ ไม ...

[Wanted]

ศิลปิน.......ปั่นละมัยจ้า

[kodomo84]

ขอบคุณนะค่ะสำหรับเสื้อสวยๆ...จริงๆเสื้อตัวนี้เจ้าของที่แท้จริงคือแตง....แต่ว่ามันหลงทาง...เลยไปอยู่ที่พี่โก๋มาสักพัก...ฮ่าๆๆ

แตงเอาเสื้อพี่ไปแช่เดทตอลแล้ว....ฮ่าๆ (ล้อเล่นนะค่ะ...แต่แช่จริง)

เดี๋ยวจะเอามาใส่....เห็นแล้วอยากปั่นขึ้นมาทันที....ของเค้าดีจริงๆ

[bkzolo]

เป็นกำลังใจให้นะครับพี่โก๋ สุดยอดมากๆเลยครับพี่ กระทู้พี่เป็นกระทู้ที่ผมอ่านทุกข้อความทุกอักษรเลยนะครับ เจ๋งมากๆเลยครับพี่

[sleepy]

มารอติดตามตอนต่อไป

[โอละนอ]

มาติดตามอ่านครับ