เล่าเรื่องปั่น จากคลองเปรมประชากร ถึงคลองสระบัว อยุธยา

[ลุงแซม]

...วันอาทิตย์ที่ 6 ธ.ค. มีเวลาว่างทั้งวัน อยากจะออกไปปั่นจักรยานออกกำลังและท่องเที่ยว ...เปิดดูกระดานชวนปั่นไม่เห็นมีใครชวนไปปั่นที่ไหน เดี๋ยวนี้ดูพวกเราชาวจักรยานห่างเหินกันไป เพราะแต่ละกลุ่มจะแยกเข้าไปอยู่ในห้องตัวเอง นัดปั่นก็นัดกันเฉพาะกลุ่ม มันเป็นสังคมยุคใหม่ (กระดานใหม่) ที่บ้านติด ๆ กันแต่มีรั้วรอบขอบชิด ไม่เหมือนยุคก่อน ที่บ้านแต่ละหลังเปิดกว้างไม่มีรั้วรอบขอบชิด เราเดินผ่านก็รู้จักกันหมด ....ไม่มีเพื่อนปั่นเป็นไรไปหาเอาข้างหน้า ชาวจักรยานเรารู้จักและสนิทกันง่าย แค่เราปั่นสวนกันก็โบกมือทักทายกันแล้ว 07.00 น ผมปั่นออกจากบ้านย่านบางซื่อ ข้ามคลองเปรมปรชากร ตรงหมู่บ้านกลางเมือง ใต้สะพานรัชวิภา แล้วปั่นตรงขึ้นเหนือขนาดกับคลองเปรมประชากร เลียบทางรถไฟขึ้นไปรังสิต ไปถึงดอนเมืองได้เจอเฮียอ๋าเพื่อนชมรมดอนเมืองปั่นเสือหมอบมา จึงชวนกันไปกินข้าวมันไก่ ข้างเวิร์คพอยท์ เพื่อตกลงกันว่าจะปั่นไปไหนกันดี ผ่านหน้าร้านครูอ้อ เจอคุณหมึกเพื่อนเก่าเล่ายี่ห้อ กำลังเก็บจักรยานใส่รถ สอบถามจึงรู้ว่ายางแบนรั่วที่จู๊บปะไม่ได้ เลยเก็บรถ พวกเรากินข้าวมันไก่ เสร็จก็ปั่นเลาะคลองเปรมประชากรขึ้นไปทางบางปะอิน เลยหลังธรรมศาสตร์ไปหน่อย เจอเสือกลุ่มหนึ่ง ตะโกนเรียกอยู่ที่ศาลาข้างทาง ผมถือโอกาสพักเหนื่อยบอกเฮียอ๋า แวะไปทักทายเพื่อน ๆ ก่อนยังไม่รู้เหมือนกันว่ากลุ่มไหน พอวกรถกลับไปจึงรู้ว่าเป็นกลุ่มเสือสะพานแดง มีคุณจี (ซ้ายสุด) คุณ Leopard 2 ผมเรียกท่านว่า ลีโอป้าด (คนกลาง) และพี่ เขียว ทางขวามือ เราคุยกันอยู่พักหนึ่งก็ออกปั่นไปพร้อมกัน

[ลุงแซม]

ผมโดนเฮียอ๋าลากไปด้วยความเร็วประมาณ 30 กม./ชม. จนถึงตลาดโก้งโค้ง เลยชวนกันพักหาอะไรใส่ท้องกันหน่อยดีกว่า เข้าไปพบเพื่อน ๆ ชาวจักรยานอ่างทองมากันร่วม 30 คัน ...เห็นไหมออกจากบ้านคนเดียวตอนนี้เจอเพื่อนหลายสิบแล้ว

[ลุงแซม]

ผมได้ของหวาน เป็นกล้วยเชื่อมและมันเชื่อมหนึ่งถ้วย เพิ่มน้ำตาลในเส้นเลือดหน่อย ไปหาหมอเมื่อเดือนก่อนหมอบอกว่าเบาหวานผมลดแล้วเลยต้องเติมให้น้ำตาลขึ้นหน่อย

[แม่บักข้าวเหนียว]

"ตลาดโก้งโค้ง" แน่ใจป่ะว่าชื่อ ตลาด อิอิ
แค่เดินเข้า อูยยย ปวดเอว จะมีแรงถือกับข้าวกลับบ้านป่ะเนี่ย (ล้อเล่น คริคริ)

[ลุงแซม]

"ตลาดโก้งโค้ง" แน่ใจป่ะว่าชื่อ ตลาด อิอิ
แค่เดินเข้า อูยยย ปวดเอว จะมีแรงถือกับข้าวกลับบ้านป่ะเนี่ย (ล้อเล่น คริคริ)

...สวัสดีครับ คุณแม่บักข้าวเหนียว ขอบพระคุณที่เข้ามาทักทาย ผมเองมัวแต่ติดตามกระทู้ของคุณแม่บักข้าวเหนียวเลยไม่มีเวลามาโม้ในกระทู้นี้ อ่านกระทู้คุณแม่บักข้าวเหนียวแล้วน้ำตาไหลพรากเลย ไม่ใช่เศร้าครับแต่ขำมาก ๆ ขำเสียน้ำตาเล็ดเลยซีบอกไห่ ... ตลาดนี้คนซื้อต้องก้มลงมาแต่ผมว่าไม่ถึงกับโก้งโค้ง ดูอย่างในรูปข้างบน คนซื้อแค่ก้มเฉย ๆ ถ้าโก้งโค้ง มันต้องอย่างรูปที่คุณ Leopard 2 เขาถ่ายมาในงานบอลลูน ที่วัดมเหยงคณ์ เดี๋ยวผมไปหาลิงค์ภาพก่อน



...ภาพนี้ซีครับถึงจะเรียกว่าโก้งโค้งตัวจริง เห็นแล้วขำน้ำตาเล็ดเช่นกัน ประติมากรรมอะไรก็ไม่รุ๊ 555

[ลุงแซม]

...อ้าวลืมแล้วว่าเล่าถึงไหน
...อ๋อ เมื่อผมได้ขนมหวานก็ไปหาที่นั่ง เจอกับโต๊ะพวกจักรยานด้วยกันมีที่นั่งว่าง ไม่ลังเล เข้าไปขอนั่งด้วยทำความรู้จักเสียเลย ก็เราพวกเดียวกันอยู่แล้วนี่ จ๊ะเอ๋กับลุงตุ้ยประธานชมรมจักรยานอ่างทองพอดี คนขวามือสุดนั่นแหละครับ
...รู้จักประธานคนเดียวก็เท่ากับรู้จักนักจักรยานทั้งชมรม สรุปมีเพื่อนเพิ่มอีก 30 คน

[ลุงแซม]

...เพื่อน ๆ ชาวอ่างทองจะปั่นไปชมพระราชวังบางปะอิน เราลากันที่ตลาดโก้งโค้ง ส่วนผมกับเฮียอ๋าปรึกษากันว่าเราจะไปไหนต่อดี ผมไม่กล้าบอกว่ากลับ เพราะขาผมล้าไปหมดแล้ว สาเหตุเพราะห่างจักรยานไปตีกอล์ฟจะมีแรงปั่นซะที่ไหนที่มาถึงก็อาศัยบุญเก่าที่เหลืออยู่น้อยเต็มที ตกลงเฮียอ๋าบอกว่าเราดูไปตลาดน้ำคลองสระบัว เห็นว่ามีการแสดงกลางน้ำด้วยแต่เราไม่เคยไป ตอนที่เจอกลุ่มเสือสะพานแดงได้รับคำบอกกล่าวว่า ไปทางวัดหน้าพระเมรุ แล้วอ้อมไปข้างหลัง ...ผมเคยไปที่วัดหน้าพระเมรุมาก่อน ปั่นนำหน้าพาเฮียอ๋าพร้อมกับโม้ให้ฟังไปด้วยว่า วัดหน้าพระเมรุเป็นวัดเดียวที่ยังสมบูรณ์อยู่พม่าไม่ได้เผาทำลาย เพราะตั้งกองบัญชาการอยู่ที่นั่น พระประธานในอุโบสถคือหลวงพ่อพระพุทธนิมิตวิชิตมารโมลีศรีสรรเพชญ์บรมไตรโลกนาถ ซึ่งสร้างปลายสมัยอยุธยาเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องหล่อสำริดขนาดใหญ่ที่สุดที่ปรากฏและมีความงดงามมาก

[ลุงแซม]

...ผมโม้ต่อให้เฮียอ๋าฟังว่า วิหารด้านข้างพระอุโบสถมีพระพุทธรูปศิลาแบบนั่งห้อยพระบาทสมัยทวาราวดีสวยงามมาก นับเป็น 1 ใน 6 องค์ ที่มีอยู่ในประเทศไทย
...เฮียแค่ร้องตอบว่า อ๋อหรอ....

[ลุงแซม]

เราปั่นผ่านวัดราษฎร์บูรณะ เลยให้เฮียอ๋าเป็นนายแบบ เพื่อเป็นหลักฐานว่าเราปั่นมาจริงไม่ได้โม้...ส่วนรูปผมที่เฮียอ๋าถ่ายให้หาอย่างไรก็ไม่มีในเมมโมรี่ กล้องมันใกล้พังแล้วมั๊ง เปิดกล้องทีหนึ่งกว่าเลนส์จะยืดได้ดังครืดคราด ๆ เฮ้อ

[ลุงแซม]

พอถึงวัดหน้าพระเมรุ ชวนเฮียอ๋าเข้าไปไหว้พระ เฮียบอกว่าไหว้ข้างนอกก็ได้มั๊ง ....ปัดโธ่เฮียล่ะก็อุตส่าห์โม้ให้ฟังเป็นวักเป็นเวร มาถึงจริงไม่เข้าไปไหว้และชมซะอีก ดูได้แค่หลังวิหารที่ซึ่งประดิษฐานพระศิลาแค่นั้นเอง

[ลุงแซม]

เราปั่นไปทางด้านขวาของวัดหน้าพระเมรุ ไปตามทางจะมีป้ายบอกทางไปตลาดน้ำคลองสระบัว ไปไม่ไกลก็ถึง ไปถึงเห็นแต่รถยนต์จอดแล้วคนเขาเข้าไปทางไหนกัน เราปั่นเลยทางเข้า ซึ่งเป็นทางเดินช่องเล็ก ๆ ไม่ทันสังเกตุ ปั่นเลยไปสุดทางเข้าบ้านคนจึงถามเจ้าของบ้าน ย้อนกลับมาใหม่จูงจักรยานเข้าไปด้วย ไปถึงก็เจอเพื่อน ๆ ชาวจักรยาน จากชมรมคลองรังสิต นั่งรอชมการแสดง พวกเราทักทายกันตามธรรมเนียม น้อง ๆ เขาเห็นผมมีอายุหน่อยก็ยกมือไหว้ซึ่งผมว่าเป็นวัฒนธรรมที่ดี ผมเองเจอคนที่อายุไล่ ๆ กันก็จะยกมือไหว้เช่นกัน แก่อ่อนไม่ใช่เรื่องสำคัญ เป็นการสวัสดีทักทายกัน

[ลุงแซม]

มีผู้คนเข้าชมเป็นจำนวนมาก พื้นที่การแสดงอยู่ในสระน้ำใหญ่ ทำเวทีไว้ใต้น้ำ ส่วนผู้ชมนั่งรอบ ๆ สระ มีอาหารการกินขายรอบ สระ ต้องซื้อคูปองไปแลกอาหารเครื่องดื่ม ก่อนการแสดง พวกเด็ก ๆ ไปเดินเล่นกันบนเวทีกลางน้ำเป็นที่สนุกสนาน ผมจะลงไปเล่นบ้างแต่อายเด็ก ๆ น่ะ

[ลุงแซม]

สอบถามน้อง ๆ ชมรมคลองรังสิต แล้ว ว่ารอบนี้จะแสดงมโนรา รอบหน้าชาละวัน เอ ...มโนรา กับ กินรีเล่นน้ำ เรื่องเดียวกันหรือเปล่าหว่าจำไม่ได้ ... ทำให้นึกถึงว่า กินรีหน้าตาเป็นอย่างไรแต่งตัวอย่างไร จำได้ว่าเคยปั่นไปชมสนามบินสุวรรณภูมิตอนยังไม่เปิดใช้ ริมเส้นทางเข้าสนามบินเขาทำรูปกินรี ไว้ข้างทางเป็นระยะ งานนี้คนแสดงคงแต่เนื้อแต่งตัวอย่างนี้แน่

[ลุงแซม]

แหม คิดปุ๊ป ก็มาปั๊บเชียว กินรีสาว แต่ตอนนี้ยังไม่ติดปีกติดหาง.... อ้าว ทำไมแต่งตัวไม่เหมือนในเทพนิยาย (รู้สึกผิดหวังนิดๆ) แต่น้องนักแสดงเขาก็สวยน่ารัก

[ลุงแซม]

กลุ่มเสือสะพานแดงตามมาทีหลัง เห็นว่าใช้วิชาเดินบนน้ำข้ามฝากมาที่เกาะอยุธยา มาแล้วเชิญมาถ่ายภาพกับพรานหน่อย แต่ตัวนี้ไม่ใช่พรานบูรณ์คงจะเป็นลูกน้องพราน ผมล่ะอยากเป็นพวกพรานบูรณ์ซะจริง ๆ จะได้ไปจับมโนราห์ กลับบ้านสักตัว เอาไปเป็นผู้ช่วยแม่บ้าน เพราะสงสารแม่บ้านอายุมากแล้ว
...น้อง ๆ ขอเปลี่ยนชุดเถอะ เอาชุดจักรยานของลุงไป ถอดชุดแสดงมาให้ลุง ลุงจะไปจับมโนราห์