ฉันหาความสุขได้จากการปั่นจักรยาน จึงถ่ายทอดความสุขให้ท่านฟัง

[หนุ่มน้อยบ้านนา]

ชีวิตดีด้วย... รอยยิ้ม
ความแข็งแรงประการหนึ่งในชีวิตคนเรา คือการมีจิตใจที่ผ่องใส สดชื่น ซึ่งมักจะส่งผ่านออกมาทางบุคลิกบางประการ ได้แก่ การเป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใสนั่นเอง

หลายคนมองข้ามการเป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่คิดว่ามันจะสลักสำคัญอะไร ดิฉันจึงขออนุญาตชี้ให้เห็นว่า หากใครก็ตามที่มีบุคลิกเป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส เขาจะมีอะไรๆ ที่ "เป็นต่อ" คนอื่นๆ อยู่หลายเรื่องเลยทีเดียว

1. มีเสน่ห์

หลายคนแม้ไม่ได้หล่อจัดสวยจัด แต่ทุกครั้งที่ยิ้ม ก็เหมือนกับว่าโลกทั้งโลกสว่างไสวไปกับรอยยิ้มของเขา หลายคนไม่รู้ตัวหรอกว่า ตัวเองยิ้มสวยแค่ไหน ต้องลองยิ้มกับกระจกและสำรวจดูบ้าง การเป็นคนมีเสน่ห์นั้น ทุกคนคงนึกออกใช่ไหมคะ ว่ามีคุณต่อชีวิตของเราอย่างไร

2. มีมิตรมากกว่าศัตรู

รอยยิ้มที่จริงใจและถูกกาลเทศะ จะสร้างมิตรมากกว่าสร้างศัตรู ว่ากันว่า รอยยิ้มคือเครื่องมือกะเทาะกำแพงน้ำแข็ง หรือความเย็นชาแปลกหน้าที่ผู้คนมีต่อกันได้เป็นอย่างดี ใครจะรู้ รอยยิ้มเล็กๆ ที่ส่งให้กันในวันนี้ อาจนำพาเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตมาให้เราก็ได้ คุณต้องการหรือเปล่า เพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตน่ะ

3. มีความสดชื่น

รอยยิ้มเป็นสัญลักษณ์ของอารมณ์ที่สดชื่น เหมือนกับความสดชื่นนั้นคือต้นไม้ และรอยยิ้มก็คือดอกไม้นั่นแหละค่ะ อารมณ์และสภาพจิตของคนเรา ปลูกต้นอะไรไว้ก็ย่อมจะออกดอกเป็นสิ่งนั้น

4. มีกำลัง

หลายคนบอกว่า เมื่อเผชิญกับปัญหา ความทุกข์ หรือความยากลำบาก ให้ยิ้มเข้าไว้ จะทำให้มีเรี่ยวแรงกำลังที่จะฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ ได้ง่ายขึ้น เพราะว่ารอยยิ้ม คือกำลังของชีวิตอย่างหนึ่ง เขาถึงบอกว่า ยิ้มกันเข้าไว้ ยิ้มให้เริงร่า

5. มีมุมมองที่ดี

ทุกคนทุกสำนักความรู้ ต่างอธิบายไว้คล้ายคลึงกันว่า คนที่มีอุปนิสัยยิ้มแย้ม จะเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี แม้ในเวลาที่มีปัญหา ก็จะยิ้มสู้ และพลิกปัญหาหรืออุปสรรคเหล่านั้นให้กลายเป็นโอกาสขึ้นมาได้

หลายคนเป็นทุกข์ และไม่เห็นหนทางแก้ทุกข์ เพราะมองโลกเป็นแต่เพียงด้านเดียว โดยเฉพาะในด้านที่ร้าย หรือหนทางที่ตีบตัน เกิดมาเป็นคนแล้วนั้น ต้องหมั่นฝึกฝนตนเองให้มองได้กว้าง คิดให้ไกล และใฝ่้ดี

ยิ้มเป็นเรื่องที่ต้องฝึกฝน เริ่มจากเปิดโอกาสให้ตนเองและผู้อื่น ไม่รีบด่วนสรุปหรือตัดสินคน ตัดสินปัญหา แต่ให้โอกาส ให้เวลาที่จะครุ่นคิดพิจารณา มีจิตใจที่รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย

ขอให้โชคดี และมีรอยยิ้มเป็นเหมือนเครื่องประดับที่สูงค่า

พี่หญิงเล็กครับ..บทความนี้ถูกใจผมจังครับ....
...ผมไม่หล่อ... แต่ชอบแจกรอยยิ้ม..เวลาทำงานจะได้ไม่เครียดครับ...

[ball เท้าไฟ]

ขอร่วมเป็นกำลังใจปั่นไปกับพี่เนิ่มตลอดทางคับ

[ต้นอ้อย]

สวัสดีค่ะคุณเนิ่ม...อ่านหัวข้อกระทู้แล้วโดนใจเลยเข้ามาแวะเยี่ยมเยียนค่ะ
ชอบหลายความรู้สึกที่สัมผัสได้ตรงกัน
จักรยานลดอัตตา ความเป็น"ฉัน"ลงได้จริงๆ
เมื่อก่อนอ้อยเคยเป็นคนเรื่องมาก คิดมาก
เดี๋ยวนี้ กลายเป็นคน กิน อยู่ ง่ายขึ้น
เมื่อปั่นไปนานๆเรื่อยๆ บางครั้งจะเกิดเหมือนใจนิ่งๆ มีความสุขสงบในใจ
และสัมผัสได้กับความสวยงาม ของสถานที่ ที่ปั่นผ่าน
เมื่อเข้ากลุ่มได้สัจธรรมมาอีกข้อว่า ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร มีตัวตน อัตตา ขนาดใหน
แต่เมื่อก้าวขึ้นอานเพื่อปั่นสู่จุดหมาย สุดท้ายก็เหนื่อยเหมือนๆกัน และต้องฟันฝ่ากับอุปสรรคทุกอย่างด้วยตัวเอง
อาจจะยังเข้าไม่ถึงลึกซึ้งมากเท่าคุณเนิ่ม
แต่อยากเข้ามาช่วยยืนยันอีกเสียงว่า ปั่นจักรยาน สามารถสัมผัสกับ "ความสุข"ได้จริงๆค่ะ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

สวัสดีในยามเช้าวันจันทร์ที่ความมีตัวตนได้เดินทางมาเยือนกระทู้แห่งมิติที่ล้ำลึก ขอขอบพระคุณ น้องรุ่ง ทางลัด มิตรภาพจากเมืองสองแคว ผู้ที่ช่วยเหลือเคยมอบเงินให่เด็กทานข้าว 2000 บาท เราต่างก็มีภาระกิจในการดำรงชีวิตด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น แต่ใจเรานั้น ไม่เคยคับแคบ ใจเรานั้น กว้างไกลเดินทางเข้าสู่มิติที่ลำลึกได้ เพราะความกว้างจากใจจริงเช่นนี้ ได้มลายการยึดครอง ได้สลายความมีตัวตนเป็นที่ตั้งไปได้อย่างสิ้นเชิง
.
พี่หนุ่มน้อยบ้านนา คุณหญิงเล็ก น้องบอล เท้าไฟ และมิตรภาพต่างแดนใจเดียวกัน คุณต้นอ้อย ท่านที่เดินทางเข้ามาเยี่ยมเยือนกระทู้แห่งนี้ แน่นอนว่า ใจเราสื่อสารถึงกันได้ แล้วเราจะเข้าใจอย่างลึกซึ้งร่วมกันได้ หากการเดินทางยังคงดำรงอยู่...
.
กระทู้นี้ เป็นการค้นหาพลังที่ไร้ขอบเขต พลังที่บรรดานักจักรยานทั่วทั้งโลกต่างถวิลย์หา ต้องการให้มาสถิตย์กับตัวเอง แต่เป็นการยากนัก เพราะว่า การเขียนภาษาบอกเล่า จะต้องให้เกิดความแน่ใจในเรื่องที่ว่า มิได้ละเมอเพ้อหา ต้องให้ท่านทั้งหลายได้เข้ามาร่วมค้นหาพลังแห่งชีวิตด้วยกัน การตรวจสอบที่มาของพลัง มิได้เป็นเรื่องที่คิดขึ้นมาเองอย่างไร้ร่องรอย แต่เป็นเรื่องที่ข้าพเจ้ากำลังเชื้อเชิญให้ทุกท่านเข้าไปสัมผัส สัจจะภายในตัวเรา...
.
เช้าวันนี้ ขอทักทายมิตรภาพแต่เพียงเท่านี้ก่อน ขอบพระคุณมากครับ

[เนิ่ม ชมภูศรี]

มีพลังงานที่ไร้ขีดจำกัดอยู่ พลังเช่นนี้ คือพลังที่เราท่านสามารถค้นพบความจริงได้ ...
.
มีคำถามว่า ท่านเชื่อหรือ ว่ามีพลังงานชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นพลังงานบริสุทธิ์ ดุจดั่งทารกแรกเกิด ท่านเชื่อหรือ
.
.
สำหรับข้าพเจ้า ไม่มีความเชื่อเช่นนี้เลย ถ้าหากท่านเชื่อ การค้นหาย่อมจบสิ้น เพราะท่านทำได้แค่เพียงอ่านหนังสือ ที่คนอื่นได้บอกกับท่าน ว่า มีพลังงานอันไร้ขีดจำกัดอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง ในห้วงจักรวาล แน่นอนว่า ที่แห่งนั้น ไร้ความเป็นตัวตน ไร้ความเป็นฉัน ไร้ลาภยศสรรเสริญ ไร้การแข่งขัน ไร้ทุกสรรพสิ่ง....
.
บทความนี้ เป็นบทความของการเริ่มต้นเรียนเรื่องชีวิตตนกับการปั่นจักรยาน การค้นหาพลังภายในของตนเอง แต่เป็นที่น่าเสียดาย จักรวาลมิได้มีไว้สำหรับสภาวะจิตที่อัดแน่นไปด้วยภูเขาหนักของความทรงจำ
.
ขอจบอยู่ตรงจุดนี้ก่อน ก่อนที่จะก้าวย่างต่อไป กับความงดงามของซี่ลวดและดุมล้ม....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

...........................................พลังแห่งชีวิต

[เนิ่ม ชมภูศรี]

การขี่จักรยานคือการก้าวย่าง เดินทางไปท่ามกลางความปวดร้าวของสภาวะกรดและของเสียที่ถาโถม ความเจริญด้วยสติจนเกิดความตระหนักรู้ รู้ทุกกระบวนการเคลื่อนไหวจากภายใน รู้ถึงที่มาของการนึกคิด รู้และดำรงอยู่กับสภาวะที่เกิดขึ้น ....
.
รู้รอยยิ้มที่เป็นรูปโฉมภายนอกอันรับเรื่องราวความสุขจากภายใน จนเป็นการกระทำที่เป็นไปเอง อย่างฉับพลัน ฉันสื่อสารกับทุกสิ่งทุกอย่าง ด้วยรอยยิ้มแห่งความปิติเบิกบาน รอยยิ้มนี้ ได้ส่งให้ฉันเดินทางไปสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตบนดวงดาว ที่พร้อมสะท้อนกลับเป็นความสุขร่วมกัน ด้วยความเข้าใจในมิตรภาพ ด้วยการตอบรับอย่างสุดไมตรีจิต จิตของเราสื่อสารถึงกันด้วยความเบิกบาน ผ่านการเดินทางของชายไร้นาม ที่ไม่เคยได้เห็นหน้ารู้จักมักคุ้นกันมาก่อนแต่หนหลัง แต่ด้วยการสื่อสารที่เป็นดั่งพลังอันไร้ที่มา มิตรภาพของฉันได้เบ่งบานอยู่เต็มสองข้างทาง.....
.
ดอกไม้นี้ ได้เบ่งบานสะพรั่ง กลางดวงใจของสรรพสิ่ง ที่ที่ฉัน ไม่เคยได้เข้าไปสัมผัส กลิ่นไอหมอกลมหนาวเย็นนี้ ได้พัดโชยให้ทุกสิ่งลับหายไป พัดใล่ความเก่งกล้าสามารถเมื่อในอดีต พัดไล่ความมุ่งมั่นที่ต้องการจะเอาชนะตนเอง ลมหนาวเย็นนี้ ได้เปิดประตูพาฉันเดินทางไปยังจุดเริ่มต้นในชีวิตการเป็นนักจักรยานเมื่อวัยไร้การกำหนด วัยที่ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย....
.
ไม่รู้เรื่องกรดแลคติค ไม่รู้เรื่องของเสียสะสม ไม่รู้เรื่องถังพลังงาน ไม่รู้เรื่องคอร์ดการฝึก ฉันตระหนักรู้ได้เพียงอย่างเดียว คือความสุขอันเป็นกิจที่เป็นขณะนี้ กับการขี่จักรยาน ในวัยนั้น ฉันไม่มีเหนื่อยล้า ไม่มีใครมาคอยเตือนว่า ขึ้นเขาต้องทำอย่างนี้ ต้องทำอย่างนั้น ต้องเปลี่ยนเกียร์แบบนี้ ต้องวางเท้าแบบนั้น
.
ฉันได้แต่ปั่นไป ปั่นไป ปั่นไป จนไม่มีอะไรเลย.......
.
ท่ามกลางความไม่มีอะไร คือความว่าง คือปฐมภูมิ คือจุดเริ่มต้น คือจักรวาล ที่เป็นต้นกำเนิดของชีวิต คืออากาศ คือน้ำ คือลม คือดิน ที่เป็นดั่งจุดร่วมเดียวกันกับทุกกระบวนการแห่งธรรมชาติ ที่เป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป
.
แต่ฉันได้ให้ความยิ่งใหญ่กับองค์รวมทั้งหมดในทุกสิ่ง ให้ความยิ่งใหญ่กับความรู้ ให้ความยิ่งใหญ่กับการฝึกซ้อม ให้ความยิ่งใหญ่กับแผนการฝึก ให้ความยิ่งใหญ่กับเครื่องมือเทคโนโลยี แต่เรื่องที่เป็นธรรมดาสามัญ เรื่องที่เป็นจุดเริ่มต้น เรื่องที่เป็นปฐมภูมิ เรื่องที่เกี่ยวกับจิตตน ฉันละทิ้งไปอย่างสิ้นเชิง ด้วยความต้องการที่จะได้รับคำตอบถึงความเป็นเลิศ ด้วยการที่ต้องการที่จะได้รับการยกย่อง ว่าเป็นผู้เก่งกล้า ว่าเป็นผู้ที่ปั่นจักรยานดี ว่าเป็นผู้ที่มีความอดทนเป็นเลิศ ว่าเป็นผู้ที่อยู่เหนือคน...
.
ทั้งหมดนี้คือกัปดักที่ผ่านการมองของม่านหมอกจากสายตาอันพร่ามัว ของตัว ฉัน.....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

การขี่จักรยานท่ามกลางความว่างเปล่า แน่ใจได้หรือว่าจะเป็นการเปิดประตูสู่มิติใหม่ได้....
.หรือว่าตัวฉันละเมออยู่เพียงคนเดียว

[เนิ่ม ชมภูศรี]

.............................................................................................

[lekbike]

หวัดดีค่ะพี่ชายเนิ่ม หนุ่มน้อยบ้านนา พี่สะใภ้และพี่น้องที่แวะมาบอร์ดนี้ :lol
ความสุข..ความพึงพอใจของแต่ละคน มีไม่เท่ากัน

ความสุขหาได้จากที่ไหนบ้าง

บางคนมีเงินทองมากมาย

แต่หัวใจไม่มีความสุข..รุ่มร้อน..ทุรนทุราย

แท้ที่จริงแล้วความสุขหาได้จากทุกหนทุกแห่ง

จากดอกไม้เล็กๆข้างทาง

จากสายลมเย็นที่นำมาซึ่งความชุ่มฉ่ำใจ

จากรอยยิ้มจริงใจจากคนรอบข้าง

ความสุขหาได้ง่ายๆ

เพียงแต่เลิกกำหนดตัวเองว่า

อย่างนี้คือสุข อย่างนั้นคือสุข

ความสุขเริ่มต้นเมื่อใจเป็นสุข

อย่าลืมนะคะ ความสุขที่อยู่ใกล้ตัวเราที่สุด คือความสุขในใจ

[lekbike]

ขออีกสักบทหนึ่งนะค่ะพี่ชายเนิ่ม..
[color=#FF00FF]ใจที่สงบเกิดขึ้นได้จากการกระทำที่ถูกต้องดีงาม เริ่มจากการไม่เบียดเบียนหรือเอาเปรียบใครทำให้ไม่มีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจจากนั้นก็ก้าวไปสู่การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ มีน้ำใจต่อผู้อื่น ช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก การหยิบยื่นความสุขแก่ผู้อื่นย่อมทำให้เรามีความสุขตามไปด้วย ขณะเดียวกันก็ช่วยลดความเห็นแก่ตัวทำให้ความโลภน้อยลงจึงพอใจกับชีวิตที่เรียบง่าย ใช่หรือไม่ว่ายิ่งความอยากลดลงมากเท่าไร ความสุขสงบในใจก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นเท่านั้น ถึงที่สุดแล้วความสุขของเราก็อยู่ที่ใจเป็นสำคัญถ้าใจกังวลกลัดกลุ้มกินอะไรก็ไม่อร่อย เพลงจะเพราะแค่ไหนก็ติดอยู่ที่หู เข้าไม่ถึงใจ

ชีวิตที่มีความสุขจึงไม่ได้อยู่ที่เงินล้นเหลือ มีสิ่งเสพ สิ่งบริโภคมากมายเพราะถึงจะมีเงินแสนล้านก็ยังต้องประสบกับความพลัดพรากสูญเสีย ความไม่สมหวัง ความแก่ ความเจ็บและความตายอยู่นั่นเอง ผุ้คนทั้งหลายกลัดกลุ้มเพราะสิ่งเหล่านี้แต่ความจริงแล้วเราไม่จำเป็นต้องทุกข์เพราะสิ่งเหล่านี้ก็ได้หากเราตระหนักในสัจธรรมว่าชีวิตนั้นไม่เที่ยง ความแปรปรวนเป็นเรื่องธรรมดา ผู้ที่เข้าใจความจริงย่อมรู้ดีว่าไม่มีอะไรที่น่ายึดถือ ถ้ายึดมั่น ถือมั่นให้มันเที่ยงหรืออยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจตนเมื่อใดก็มีแต่จะทุกข์สถานเดียว

ใจที่รู้จักปล่อยวางไม่ว่าจะประสบกับความพลัดพรากสูญเสีย ความเจ็บป่วย ความล้มเหลว หรือคำกล่าวร้ายก็ยังมีความสงบอยู่ได้ทั้งนี้เพราะความเข้าใจแจ่มแจ้งถึงสัจธรรมของชีวิตและโลก ปัญญาที่เข้าถึงสัจธรรมดังกล่าวย่อมทำให้จิตเกิดความสงบสุขอย่างแท้จริง[/color ]

[The_exotic]

[เนิ่ม ชมภูศรี]

ขออีกสักบทหนึ่งนะค่ะพี่ชายเนิ่ม..
[color=#FF00FF]ใจที่สงบเกิดขึ้นได้จากการกระทำที่ถูกต้องดีงาม เริ่มจากการไม่เบียดเบียนหรือเอาเปรียบใครทำให้ไม่มีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจจากนั้นก็ก้าวไปสู่การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ มีน้ำใจต่อผู้อื่น ช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก การหยิบยื่นความสุขแก่ผู้อื่นย่อมทำให้เรามีความสุขตามไปด้วย ขณะเดียวกันก็ช่วยลดความเห็นแก่ตัวทำให้ความโลภน้อยลงจึงพอใจกับชีวิตที่เรียบง่าย ใช่หรือไม่ว่ายิ่งความอยากลดลงมากเท่าไร ความสุขสงบในใจก็ยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้นเท่านั้น ถึงที่สุดแล้วความสุขของเราก็อยู่ที่ใจเป็นสำคัญถ้าใจกังวลกลัดกลุ้มกินอะไรก็ไม่อร่อย เพลงจะเพราะแค่ไหนก็ติดอยู่ที่หู เข้าไม่ถึงใจ

ชีวิตที่มีความสุขจึงไม่ได้อยู่ที่เงินล้นเหลือ มีสิ่งเสพ สิ่งบริโภคมากมายเพราะถึงจะมีเงินแสนล้านก็ยังต้องประสบกับความพลัดพรากสูญเสีย ความไม่สมหวัง ความแก่ ความเจ็บและความตายอยู่นั่นเอง ผุ้คนทั้งหลายกลัดกลุ้มเพราะสิ่งเหล่านี้แต่ความจริงแล้วเราไม่จำเป็นต้องทุกข์เพราะสิ่งเหล่านี้ก็ได้หากเราตระหนักในสัจธรรมว่าชีวิตนั้นไม่เที่ยง ความแปรปรวนเป็นเรื่องธรรมดา ผู้ที่เข้าใจความจริงย่อมรู้ดีว่าไม่มีอะไรที่น่ายึดถือ ถ้ายึดมั่น ถือมั่นให้มันเที่ยงหรืออยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจตนเมื่อใดก็มีแต่จะทุกข์สถานเดียว

ใจที่รู้จักปล่อยวางไม่ว่าจะประสบกับความพลัดพรากสูญเสีย ความเจ็บป่วย ความล้มเหลว หรือคำกล่าวร้ายก็ยังมีความสงบอยู่ได้ทั้งนี้เพราะความเข้าใจแจ่มแจ้งถึงสัจธรรมของชีวิตและโลก ปัญญาที่เข้าถึงสัจธรรมดังกล่าวย่อมทำให้จิตเกิดความสงบสุขอย่างแท้จริง[/color ]

ขอขอบพระคุณมากครับ กระผมหายหน้าไปสองสามวัน เนื่องจากพาเด็กไปแข่งจักรยานที่จังหวัดตาก ได้ไปพบกับมิตรภาพแบบบังเอิญ ด้วยการเดินไปทานข้าวที่ริมปิง ไปพบกับชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพจังหวัดตาก ต่างก็ดีใจเป็นอย่างมาก แล้วก็ทราบมาว่า พี่ตี๋เล็ก เด็กรังสิต เป็นเลขาอยู่ด้วย เลยถามไถ่กันอยู่นาน แล้ววก็มีการพูดคุยกันในเรื่องที่ว่า รู้จักคุณหญิงเล็ก จาก L.T. BIKE บางแสน ได้ข่าวว่า ชอบนำอาหารทะเลติดตัวไปด้วยตลอด
.
ดีใจครับ ได้เจอมิตรภาพอยู่ทั่วประเทศไทย...

[เนิ่ม ชมภูศรี]

จักรวาล....
.
เมื่อข้าพเจ้ากล่าวคำว่าจักรวาล หลายท่านหากได้อ่านข้อความดังกล่าว อาจจะเดินทางไปไกลหรือล่องลอยท่องเที่ยวไปกับวิชาความรู้ที่ได้เคยร่ำเรียนมา คำว่าจักรวาลของท่านจึงไปไกลถึงระบบสุริยะจักรวาล ไปไกลถึงดาวพุธ ดาวพฤหัส หรืออาจจะไปไกลถึงการกำเนิดจักรวาล ที่มีการระเบิดครั้งใหญ่ที่นักวิทยาศาสตร์เรียกปรากฎการครั้งนั้นว่า บิ๊กแบงค์ ซึ่งผ่านกาลเวลามานานนับหลายพันล้านปีแสง....
.
จักรวาลสำหรับข้าพเจ้า อยู่ใกล้ตัวเพียงสัมผัสเดียว มิได้หมายถึงจักรวาลที่ผ่านกาลเวลา ....

[เนิ่ม ชมภูศรี]

...