สรุปทริป ย้อนรอย ปั่นไปสู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์

[โอ๊ตนนท์]

ออกจากโบสถ์ มีคนรอถวายปัจจัย
หลังจาก พิธีอุปสมบทจบลงไปอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็ช่วยกันปิดหน้าต่างโบสถ์ แล้วก็
เตรียมตัวไปศาลาต่อ ผมก้าวออกมาจากประตูโบสถ์
มีคนนั่งรอ ถวายปัจจัยต่างให้ เยอะแยะมาก นำมาใส่ในย่ามให้ หลังจากนั้นก็เดินกันไปศาลา เพื่อเตรียมถวายเลี้ยงเพล และผมฉันเพลด้วย


ถ่ายรวม ยาย(น้าของแม่),ญาติยาย?,ลุง ,ญาติยาย?

แฟนลุง,น้า,แม่

แม่..ขอบคุณครับแม่ เห็นหน้าแม่อิ่มใจแบบนี้ พาผมอิ่มใจไปด้วย


แม่กำลังรดน้ำให้พระใหม่..
พอกลับมาถึงศาลาได้ บรรดาญาติ ก็บอกให้พระใหม่(ขออนุญาตเรียกตัวเองว่าพระใหม่นะครับ กลัวเรียกผมเรียกตัวเอง ซึ่งสภาพต่างกันกับตอนนี้ครับ)
มานั่งเก้าอี้ พระใหม่ก็เลยนั่งเก้าอี้ อย่าง งงว่าจะทำอะไรเพราะมีคนหอบเอา ถาด ถังน้ำ พร้อมแก้วน้ำมา...
และมีพระพุทธรูป วางอยู่ในถาดอยู่ใกล้ แล้วบรรดาญาติๆ ก็เรียงกันมารดน้ำให้พระใหม่
มีโยมยายคนนึงอายุมากแล้ว ก็มารดน้ำให้ แต่มือสั่น แล้วก็ยิ้ม พระใหม่เลยบอกว่าโยมยาย ใจเย็นๆ ยายแกก็หัวเราะบอกว่าดีใจ ได้มารดน้ำให้พระใหม่...

พระใหม่กำลังเลี้ยงเพลให้พระรุ่นพี่ และเจ้าอาวาส
หลังจากญาติๆได้รดน้ำ พระใหม่จนครบ ก็ถึงเวลาเพล โยมแม่บอกเพราะใหม่ให้นำสำรับ อาหารไปถวายให้เจ้าอาวาส เริ่มตั้งแต่ ตักข้าวใส่โถให้ วางสำหรับ ให้แด่ พระรุ่นพี่แต่ละวง แต่วันนั้นได้เกียรติ เจ้าอาวาสให้พระใหม่ฉันร่วมวง กับเจ้าอาวาสด้วย

อาหารฝีมือแม่ ทำไวมากๆ แต่ก็ได้ญาติเป็นคนช่วยเตรียมของ
แต่แม่ผมเป็นคนปรุงเอง...
ฝีมือการทำอาหารของแม่ผม ผมคิดว่าไม่ใช่ย่อย ผมกินอาหารมาหลายๆที่ แต่ฝีมือแม่นี่อร่อยจริงๆ
ขนาดเจ้าอาวาสยังชมว่าอร่อยเลย ส่วนพระใหม่อยากจะกินแบบเดิม(แบบผมคนเดิมที่กินข้าวที่ สองสามจาน)ต้องลดปริมาณมาเหลือจานเดียว เกิดจาก ยังไม่ชิน
และต้องทำตัวสำรวมขึ้น(จะว่าไปผมกินสองสามจานผมก็สำรวมนะ แต่เพียงตักข้าวหลายรอบ )

[Bike Addict]

กำลังมองหาคนถือหมอน อยู่ครับ คุณโอ๊ต

ขออนุโมทนา ย้อนหลังด้วยอีกคนนะครับ


อ่านแล้ว ชอบมาก เขียนมาจากใจ อ่านแล้วคิดถึงแม่จัง

[Bike Addict]

กำลังมองหาคนถือหมอน อยู่ครับ คุณโอ๊ต

ขออนุโมทนา ย้อนหลังด้วยอีกคนนะครับ


อ่านแล้ว ชอบมาก เขียนมาจากใจ อ่านแล้วคิดถึงแม่จัง

[โอ๊ตนนท์]

กำลังมองหาคนถือหมอน อยู่ครับ คุณโอ๊ต

ขออนุโมทนา ย้อนหลังด้วยอีกคนนะครับ


อ่านแล้ว ชอบมาก เขียนมาจากใจ อ่านแล้วคิดถึงแม่จัง

สวัสดีครับ พี่ หมายถึงผมหรือพี่เอง ครับนี่ หาคนถือหมอน??
ถ้าเป็นผม ก็คงต้องดูวาสนาตัวเสียก่อน ว่าบุญพอไหม
ช่วงนี้ผมก็คิดถึงแม่ มากๆจริงๆนะแหล่ะครับ เลยบรรยาย ออกมาหมด เพราะตอนบวชแม่ผมตั้งใจ
และภูมิใจมากๆ และหลังจากผมบวชไปแล้ว แม่ผมก็เปลี่ยนตัวเองหลายอย่าง เช่น จากดื่มหนัก สูบหนัก
ตอนนี้ เดือนนึง แทบจะไม่ได้ดื่ม สูบก็ลดได้ครึ่งเท่า เลย เพราะพระใหม่ ขอโยมแม่ไว้ตอนนั้น



โยมแม่นิมนตร์ ให้พระใหม่ไปเยี่ยมบ้าน ตอนนี้กำลังกลับวัด
หลังจาก ฉันเพล เสร็จเรียบร้อย ก็กลับกุฎิ โยมแม่บอก นิมนตร์พระใหม่ ไปบ้าน
เลยชวนหลวงพี่ ที่โกนหัวให้ เมื่อเช้าไปด้วย(ขอเรียกว่าหลวงพี่ต้นแล้วกันนะครับ)โดยเช่ารถของลูกศิษย์วัด พาไปบ้านที่จังหวัดนนท์ โยมแม่ตื่นเต้น เป็นพิเศษ และคงดีใจมากๆ ที่วันนี้ นิมนตร์พระมาบ้าน ก่อนกลับโยมแม่ยังเอาของมาถวาย ให้พระต้น กับพระใหม่ ให้เอากลับไปไว้ฉัน กันอีก..

พระต้นมาช่วยแนะนำ พระใหม่ว่าต้องทำไงบ้าง เตรียมบาตรไว้ หรือเตรียมของที่ต้องใช้ไปบิณฑบาตรพรุ่งนี้เช้า
กว่าจะกลับมาถึงวัด ก็ราวๆเกือบสี่ทุ่มแล้ว พระต้นบอกว่าเดี๋ยวช่วยเตรียมของ บิณฑบาตรให้
หลังจากนั้นพระต้นเข้ามาในกุฎิผม ก็เริ่มเตรียมบาตรให้ เตรียม จีวรให้


กำลังทำพินทุ
หลวงพี่ต้น ช่วยบอกพระใหม่ ทำพินทุ ??? เห็นบอกว่าเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของบาตร รวมถึงสิ่งของต่างๆ ของพระใหม่ โดยการ เอาปากกามาเขียนวันจุดกลมๆเล็กๆ แล้วก็ท่องคาถา พินทุ?? ไม่รู้เขียนผิดถูกยังไง แต่จำได้ว่าเป็นแบบนั้นหล่ะครับ


ได้เวลาจำวัด
หลังจากทำพินทุเสร็จ ก็สนทนากับพระต้น จนได้เวลาจำวัด เพราะต้องตื่นตีห้า ออกบิณฑบาตร
รู้สึกเพลียเหมือนกันเพราะว่าวันนี้ ทั้งวัน นอนน้อยมากๆ

[โอ๊ตนนท์]

ช่วงเวลาราวๆตีห้าหลวงพี่ห้องข้างก็เปิดไฟ ซึ่งผมนอนก็ไม่ค่อยจะหลับ เพราะเป็นคืนแรกที่พระใหม่อย่างผมจะต้องไปบิณฑบาตร ยังไม่รู้เลยว่าจะต้องทำอย่างไร อย่างไงบ้าง เลยตื่น มาล้างหน้า แปรงฟัน แล้วก็หยิบบาตรกับจีวร มารอ แต่พระใหม่ยังห่มจีวรไม่เป็น

พระพี่เลี้ยง ช่วยห่มจีวร ห่มดิบ ให้
พระพี่เลี้ยง เลยช่วยห่มให้ก่อน ซึ่งเป็นการห่มดิบ พระใหม่เองก็ไม่ทราบจริงๆว่า การแต่งจีวรมีแบบไหนบ้าง การห่มดิบ ก็เป็นการห่มแบบคลุมทั้งตัว นั่นเอง


ออกบิณฑบาตร วันแรก..
หลังจัดการห่มจีวรได้เสร็จ ก็นำปิ่นโต แล้วก็เดินออกจากุฎิ ด้วยเท้าเปล่า..อากาศกำลังเย็นสบาย ช่วงเช้าๆ ยังรู้สึกหนาวอยู่บ้าง แต่การห่มจีวร แบบห่มดิบ ทำให้รู้สึกอบอุ่นขี้นเพราะว่า คลุมทั้งตัวเลย ยังคิดว่าถ้าได้รับใส่บาตร พระใหม่ต้องทำอะไรบ้างนะ


มาถึงบ้านแรก เอาแล้วพระใหม่เริ่มคิดต้องทำอย่างไง แต่ที่แน่ๆ ต้องสำรวมแล้วนิ่งไว้ และถาม แค่การเปิดบาตร ก็ยังไม่ถนัดเลยเพราะไม่เคยเปิด บาตร อยู่ในจีวร หยิบออกมายากเหมือนกัน ขนาดทำฝาบาตรตกเลย เพราะมันไม่ถนัดและลื่น


สวดให้พร ชาวบ้านที่ใส่บาตร
หลังจากรับอาหารที่ชาวบ้านมาใส่บาตรแล้ว..ก็สวดให้พร แต่พระใหม่ ยังสวดไม่เป็นเลย ได้แต่ ยืนสงบนิ่ง....


เริมฉันอาหาร
หลังจากบิณฑบาตรจนถึงบ้านสุดท้าย เป็นบ้านของพระพี่เลี้ยง ที่ร่วมเดินบิณฑบาตรด้วยนี่เอง
และพ่อของพระพี่เลี้ยงก็ขับรถมาส่งถึงวัด เลย..
อาหารที่บิณฑบาตรได้เช้านี้

แบ่งเป็นวง นั่งล้อมฉันอาหารเช้า อาหารที่ได้รับใส่บาตรมา ก็จะมีไว้ฉันอีกรอบ ในเวลาฉันเพล

สำหรับอาหารที่เหลือๆ เด็กวัดจะนำมาคลุก เป็นกาละมัง แล้ว แจกบรรดา น้องหมาวัด ทั้งหลาย

ฉันเสร็จก็ ช่วยกันล้างจาน

[มุก]

สวัสดีครับ"น้องโอ๊ตนนท์" เห็นภาพโกนผมแล้วนึกถึงฉากหนึ่งของหนังเรื่อง 2499 อันพาลครองเมืองเลยครับ
...แต่ในหนังเค้ามีคนถือหมอนนะครับ..แหะ ๆ ล้อเล่นนะ เข้ามาเหยียบซ้ำ เอ้ย!!! เข้ามาให้กำลังใจ รู้ว่ากำลังซดน้ำใบบัวบกอยู่

2499 - ลูกผู้ชายตัวจริง

[โอ๊ตนนท์]

สวัสดีครับ"น้องโอ๊ตนนท์" เห็นภาพโกนผมแล้วนึกถึงฉากหนึ่งของหนังเรื่อง 2499 อันพาลครองเมืองเลยครับ
...แต่ในหนังเค้ามีคนถือหมอนนะครับ..แหะ ๆ ล้อเล่นนะ เข้ามาเหยียบซ้ำ เอ้ย!!! เข้ามาให้กำลังใจ รู้ว่ากำลังซดน้ำใบบัวบกอยู่

สวัสดีครับพี่มุก.. แหม ฉากนั้นผมนึกอยู่ในหัวได้เลยครับ เพราะเรื่องนี้ผมจำได้ว่าผมดูเกิน ห้ารอบครับ..ยิ่งตอนบวช
ปุ๊ ระเบิดขวด..กับ ดำ เอซโซ่ มาพังงานบวช โห หัวอกของแม่นี่ เศร้าเลยตอนนั้น..
สวนคนถือหมอน เดี๋ยวถ้ามีบุญ ก็คงมีคนมาถือให้มั๊งครับฮ่าๆๆ ที่บวชครั้งนี้น้าผมมาถือให้ครับ น้าเป็นเพื่อนแม่ตั้งแต่สมัยผมแปดขวบแหน่ะ..ไม่ได้เจอนานแล้วด้วย
ปล.วีดีโอ ยูทูป ที่จีนบล็อกครับไม่สามารถดูได้ แต่มีคนช่วยทำส่งเมลมาให้ผมแล้ว แต่รู้สึกจะไม่ได้เหมือนกัน เพราะแรกบอกว่าโหลดวันเดียว มาดูอีกทีบอกว่าโหลดสิบเก้าวัน... งงเลย แต่ไม่เป็นไรครับฉากตอนโกนผม ของแดง ไบเลย์ ผมจำได้ครับ อยู่ในหัวผมแล้ว ครับผม


โยมแม่นิมนตร์ ใส่บาตร
ประมาณอาทิตย์นึงก่อนสึก แม่ผมก็กลับมาที่ฉะเชิงเทราอีก และนอนอยู่บ้านยายเลย ตอนเช้าก็รอใส่บาตร
ในเวลานั้น พระใหม่สามารถสวดให้พรได้แล้ว เหลือแต่เวลาไปสวด ให้พระบวชใหม่ หรือว่า งานศพ
พระใหม่สวดยังไม่ได้เลย กำลังฝึกทีล่ะบท ก็สวดได้เฉพาะบางบทเท่านั้น...
แถมตอนสวด ต้องให้พระพี่เลี้ยง ช่วยติ๊กในหนังสือให้ว่าหน้าไหน
บทไหน ต้องกางหนังสือท่อง


พระนอน ของจริง
โยมแม่ ได้นิมนตร์พระใหม่ ไปฉันเพล ที่บ้านโยมยาย ให้มอเตอร์ไซด์มารับที่วัด ก็เลยเดินทางไปบ้านโยมยาย แต่หลังจากฉันเสร็จ ก็นั่งสนทนากันสักพัก ระหว่างรอมอเตอร์ไซด์ กลับมารับ แต่..รอนานเกินจนง่วง ก็เลย......


แมวงามๆ
ระหว่างตื่นขึ้นมาพระใหม่ เห็นแมวตัวนี้นอนอยู่ใกล้ๆเลย เห็นว่าสวยดี เลยบอกให้ก้องช่วยถ่ายรูปแมวให้หน่อย แมวตัวนี้เป็นแมวของยายเองเครับ


เดินกลับกุฎิ
ทุกวันก็ ไปบิณฑบาตรยามเช้า มาฉันอาหารเช้า แล้วก็มาฉันเพล ส่วนมากผมจะใช้เวลา ในการท่องบทสวด เสียมากกว่า อยากจะท่องให้ได้ จะได้ไปงาน ต่างๆแล้วสวดได้เอง ไม่ต้องพิ่งหนังสือครับ


ทำวัตร
บางเวลา ก็ออกมาทำวัตร กัน กวาดลานวัด กวาดพื้นที่โบสถ์ ถางหญ้า ถือเป็นการออกกำลังกายอย่างดี


หน้าห้องกุฎิของพระใหม่
ผมรื้อจักรยานแล้วจอดล็อกไว้หน้าห้องกุฎิพระใหม่ ส่วนรถก้องล็อกอยู่ข้างล่าง เพราะก้องใช้จักรยานไปซื้อของบ่อยๆ

[โอ๊ตนนท์]

สวดมนตร์ก่อนจำวัด
ยามดึกก่อนจำวัดพระใหม่ก็สวดมนตร์ก่อน แต่ยังต้องแบหนังสือสวดมันอ่าน เพราะว่าท่องยังได้ไม่หมดเหมือนกัน


มียั่ว
บางวัน ก้องหาเรื่องมาแกล้งพระใหม่สนุกๆ เช่น พระใหม่เลยฉันเพลแล้ว บ่ายเริ่มหิว ก้องก็จัดการ
หาขนมมา แกะกินกร๊วบกร็อบ อยู่ใกล้... หรือไม่ตอนกลางคืน... ท้องร้องจ๊อกๆๆ ก้องก็เล่นทำมาม่าร้อนๆ
กลิ่นโชยเต็มห้อง อดทน อดกลั้น ขันติ หิริโอตะปะ มีไรเอามาใช้ให้หมด ในเวลานั้น


เมื่อยามหิวถามหา
สิ่งที่พระใหม่โปรดมากๆเวลานั้น คือ เมื่อหิว ก็หาน้ำดื่ม น้ำหวาน หรือ น้ำช็อกโก้แล๊ต ไมโล นมถั่วเหลือง มาดื่ม ช่วยให้คลายหิวได้บ้าง เพราะว่า จากที่เคยทานเยอะอยู่แล้ว ต้องทานน้อยลง แถม โดนตัดจำนวนมื้อลงไป
พระใหม่ก็หิวสิ แต่ก็ค่อยปรับตัวไปเรื่อย จนหลังๆ ค่อย อยู่ตัวแล้ว..


ต่อกรกับมดน้อย....ยนิด แต่ความขยันแสนยิ่งใหญ่
มีคืนนึงกลับมากุฎิ กำลังจะดื่มน้ำหวาน..มดน้อยๆขึ้นเต็มไปหมด แล้วพระใหม่จะทำไงดี
ฆ่าไม่ได้ บาป ชีวิตเขาก็รักชีวิตเขา ไปล้างน้ำมันก็ตายหมด เอาไปเคาะก็พอไหวแต่มันก็มาอีก เลยใช้ยุทธการ....
ห้ามมด...เริ่มจากการ หากระป๋องที่ไม่ใช้แล้วใส่น้ำแล้ววางไว้ขาโต๊ะ ทุกขา..มดยังอ้อมขึ้นกำแพงมาปีน เกาะสิ่งของ
ที่อยู่บนโต๊ะติดกำแพง ก็เลยเอาของที่ติดกับกำแพงออก ทีนี้ไม่มีทางขึ้นมาดื่มน้ำหวานแน่ๆ
แต่แล้ว....มาดูอีกทีถึงกับตะลึง เมื่อเห็นบรรดามดน้อยนิด ที่แสนจะขยันแล้ว มันยังสามัคคีอีกด้วยซ้ำ
มันเล่นต่อตัวเป็นสะพานข้ามจากขอบกระป๋องมาถึงขาโต๊ะ ทำไงดีหล่ะนี่ เลยลองเอายาหรืออะไรก็ได้มาทารอบๆขาโต๊ะ เพื่อให้กำจัดกลิ่น มด(มดมักจะเดินตามกลิ่นของพวกพ้อง)
แต่แล้วมันก็ผ่านด่านนี้ได้อีก พระใหม่เลยยอมแพ้ คิดว่าเออ มันขยัน มันสามัคคีกันดีนะ
เอ้าให้รางวัล พระใหม่เลยหาฝาเก่าๆ เทน้ำหวานให้มัน แล้ววางไว้ที่อื่นแถวๆนั้นแทน
เพียงแค่นี้ มันก็ไม่กวนขวดน้ำหวานของพระใหม่แล้ว


ยามว่างของก้อง ก็ใช้คอม หรือไม่ก็อ่านหนังสือ


สำหรับพระใหม่ นอกจากพยายามท่องบทสวดแล้ว บางเวลาก็หนังสืออื่นมาอ่านเช่นกัน

[patlung]

สวัสดีครับคุณโอ๊ต ว้าว!เก็บภาพและเรื่องราวได้เยี่ยมมากครับดูแล้วมีความสุขไปด้วยเลย

ขออนุโมทนา ย้อนหลังด้วยอีกคนนะครับ ด้วยผลบุญขอให้เจอคนถือหมอนไวๆ

[โอ๊ตนนท์]

สวัสดีครับคุณโอ๊ต ว้าว!เก็บภาพและเรื่องราวได้เยี่ยมมากครับดูแล้วมีความสุขไปด้วยเลย

ขออนุโมทนา ย้อนหลังด้วยอีกคนนะครับ ด้วยผลบุญขอให้เจอคนถือหมอนไวๆ

ขอบคุณที่ติดตามชมครับพี่.. ใกล้จะจบแล้วครับอีก แค่โพสต์สองโพสต์เอง กะรวบรัดให้เสร็จภายในคืนนี้ครับ..


ลายสักแสนขลัง
ก้องถามผมว่าลอยสักที่อยู่บนตัวของหลวงพี่ท่านนี้คืออะไร..
พระใหม่ ก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง สักยันต์ ซะเท่าไหร่ เลยตอบไปอย่าง กุ้งหอยปูปลาน้ำเต้า
ว่าเป็นลอยสัก ที่มีอาคม อาจจะคุ้มครองภัย หรืออาจจะฟันแทงไม่เท่ากระมัง...


โยมแม่ มาถวายปัจจัย ให้พระใหม่
โยมแม่ มาอยู่บ้านโยมยายเป็นอาทิตย์เพราะอยากจะทำบุญ ใส่บาตรให้พระใหม่ วันนี้เลย


โยมแม่มาเลี้ยงเพลด้วย
รู้สึกวันนั้นเป็นสำคัญอะไรสักอย่างผมก็ลืมแล้วครับวันพระใหญ่ หรืออะไรนี่แหล่ะครับ
คงเป็นวันพระเพราะว่ามีชาวบ้านมาเต็มเลย แล้วก็ มีเทศให้ฟังชาวบ้านฟังด้วย พลัดกันเทศทั้งเจ้าอาวาสและหลวงพี่ต้น เทศน์กันมาราธอนเลย
กว่าจะจบก็เย็นๆ หลวงพี่ต้นเป็นพระที่เรียนรู้เรื่องพระธรรมมากๆครับ เก่งขนาดได้ขึ้นเทศน์เลยทีเดียว


ยามวันไหน เพลไหน ที่ของที่รับใส่บาตรไม่พอ ก็ต้องสั่งซื้อมาฉัน

ขอนำเสนอ หมูกะทะ
ช่วงเพลวันนึง อาหารที่ได้รับบิณฑบาตร ไม่เพียงพอ(จำไม่ได้อีก ว่าวันอะไรหรือว่าเป็นวันที่ไม่ได้ออกบิณฑบาตรก็ไม่ทราบลืมแล้ว)
เจ้าอาวาสจึงต้องสั่งอาหารเข้ามาฉัน เลี้ยงพระลูกวัดทั้งวัด พระใหม่ก็ไม่รู้ว่า เจ้าอาวาสจะสั่งอาหารอะไรมาให้ฉันกันเพลนี้ พอถึงเวลาฉัน มีคนหอบหม้อ แล้วอาหารใส่ถุงมาเต็มเลย มาเห็นเป็นหม้อไฟ ??? วันนี้จะฉันสุกี้หรือ?? เอ๊ะไม่ใช่สุกี้ หมูกระทะนี่... แบ่งได้ทั้งหมดสี่ชุด สำหรับพระฉันไปสามชุด ชุดนึง ฉันกันประมาณ สี่ห้ารูป
ส่วนวงที่คิดว่าน่าจะได้เปรียบที่สุด ไม่ใช่ วงของพระ แต่เป็นเด็กวัดกับก้อง นั่นเอง แค่สองคน ฉัน เอ๊ย..กินทั้งชุด มื้อนี้ก้องกับเด็กวัด ที่อยู่ที่วัดเหลือคนนึงในเพลนั้น คงบอกว่าสุดยอด..ด

[โอ๊ตนนท์]

พ่อค้าเร่....ยามเย็นวันนึงมีรถกระบะเข้ามาจอดแถวหน้ากุฎิ แล้วก็มีคนลงมาสองคน เอาแคร่ เอากล่องมาวางเรียงกันเต็ม.... แล้วก็เริ่มมีบรรดาหลวงพี่ เดินลงไปดูอะไรกันแถวนั้น พระใหม่ก็คงต้องขอลงไปชมบ้างว่า เขาไปดูอะไรกัน


ของวางขายกันเรียงราย จากพอค้าเร่..
พอลงมาดูก็เห็นเลยว่าเขาเอาของมาขายให้พระ แรกๆก็สงสัยอยู่ว่าทำไม ไม่ขายตามตลาดนัด น่าจะขายได้ดีกว่า แต่แล้วก็พอทราบว่าเขาจะมาเดือนล่ะครั้งได้ ซึ่งพระจะได้ไม่ต้องไปตัวเมืองหาซื้อ ของที่ขายก็พวกเครื่องมือช่าง อะไหล่ ที่แขวนของ ไม้แขวนเสื้อ กระจก ถัง กาละมัง ขัน ฯลฯ.....


พระใหม่อยากได้ไฟฉาย.ดึกๆเดินเข้าห้องน้ำไม่มีไฟ
ในที่สุดพระใหม่ ก็เลือกได้... ไฟฉายนั่นเอง เพราะว่ากลางคืนต้องเดินไปอาบน้ำ ห่างจากุฎิราวๆ
เกือบร้อยเมตร ทั้งมืด ทั้งเปลี่ยว ทั้งผ่าน เมรุเผาศพ.. แถมจากห้องน้ำเปิดประตูก็เห็นเมรุแล้ว
อาจจะคิดว่าทำไมพระต้องกลัวผี ก็ไม่เชิงกลัว แต่เกรงใจ มาดีก็จะให้บุญ แต่ถ้ามาแบบให้ตกใจนี่ บุญกระเจิงหมดอดให้นะแบบเนี๊ยะ


สปอร์ตไลท์ ล้านแรงเทียน
หลังจากคลำหาไฟฉายเลือกอยู่นานสองนาน อยากได้แบบดีๆหน่อยสว่างๆ ในที่สุดก็ไปเจอสปอร์ตไลท์ ล้านแรงเทียนเข้า ซึ่งผมเคยใช้มาก่อนตอนทำอาสา
เลยตัดสินใจซือสปอร์ตไลท์มือถืออันนี้ เพราะตั้งใจจะเอาไปติดรถจักรยานอาสาแทนอันเดิมที่พังไปแล้วเช่นกัน
แต่คิดว่าจะซื้อเป็นของเราเอง ก็เลยไม่ใช่เงินที่คนนำมาถวาย ก็เลยต้องเดินกลับขึ้นกุฎิไปหยิบกระเป๋าเงินในกระเป๋าหน้าจักรยานที่แขวนอยู่ในห้องเอามาจ่ายแทน..ตกกลางคืนก็เดินเล่นกับก้อง ลองไฟดูว่าสว่างขนาดไหน จริงก็รู้แล้วเพราะเคยใช้ แต่เอามาเปิดให้ก้องดู

แมงมุมลายตัวนั้น ฉันเห็นมันซมซานเหลือทน ตาข่ายใยรังมันใหญ่มากๆ
มาเจอใยแมงมุม ขนาดใหญ่พอๆกับถาด สงสัยจะจับผีเสื้อกลางคืนได้เลยมั๊ง คืนนั้น พระใหม่ก็เลยได้ไฟฉายไปอาบน้ำอย่างสบายใจขึ้นเยอะ



ถึงวันที่ก้องต้องเดินทางปั่นจักรยานไปลาว
เช้าขึ้นมาวันครบรอบอาทิตย์นึงในการบวช ก้องก็บอกว่าจะเดินทางปั่นจักรยานต่อแล้ว ก็เลยเตรียมขนมอาหารเสบียงให้ก้อง
จากนั้นสายๆก้องก็เดินทาง จากไป ซึ่งหลังจากนั้น พระใหม่ก็ต้องนอนคนเดียวในกุฎิ ปราศจากการยั่วยุ ต้มมาม่ากินเวลากลางคืน หรือ คนกินขนมยั่ว เวลาเลยเพล
แต่จะว่าไป กลับกลายนอนไม่หลับ อยู่ห้องสี่เหลี่ยมคนเดียวแบบนั้น ผมจะจุดแค่เทียนไข จะได้ดูสงบนั่นสมาธิสบาย แต่ มันรู้สึกเหมือนมีคนมาอยู่ในห้องด้วยไงไม่รู้
หลังจากนั้น สองอาทิตย์ ผมก็ได้สึก ในตอนหกโมงเช้า โดยเจ้าอาวาส รอสึกให้ โดนน้ำรดตัวตอนสึกหนาวจับใจ(หน้าหนาวแล้วตอนนั้น)
ยามสายๆ แม่ก็มาวัด ผมก็ประกอบจักยานคืน พร้อมขี่ อยากจะปั่นกลับ แต่แม่บอกว่าไม่ให้ปั่น ให้เอาขึ้นรถลุงไปด้วยเลย กลับพร้อมกัน
ก็เลยจำใจเอาจักรยานขึ้นรถกระบะลุง แต่ก่อนช่วงเพล ผมเอาปัจจัยที่ได้ ถวายให้หลวงพี่หมด แล้วก็เงินที่ได้มา ก็เอาไปซื้อ กับข้าวมาทำเลี้ยงพระหมด ยังกระซิบบอกแม่ว่า แม่ๆ ซื้อซี่ดครงไก่มาเยอะเลย จะมาแจก หมาวัดหน่อย เอาให้โครงละตัวเลยแล้วกัน.
และแล้ววันนั้น แม่เลี้ยงเพลงด้วยเส้นใหญ่ราดหน้า ยอดผักคะน้า...รสเด็จ ขนาดเจ้าอาวาสยังเอ่ยปากชมเลยว่าน่าจะเปิดร้านอาหารนะฮ่าๆๆ ซึ่งประจวบเหมาะ ผมไม่ได้เป็นเพราะแล้วก็เลยกินชดเชย มาราธอน ไปสี่จาน หลังฉันเพลเสร็จแล้วผมก็ไปไหว้หลวงพี่ตามกุฎิ ขอลากลับบ้าน กว่าจะกลับบ้านก็บ่ายๆ ถึงบ้านก็เย็นๆเกือบค่ำเลย

ระหว่างทางก็นึกถึงเหตุการณ์ตั้งแต่ตอนปั่นมาวัด จนบวช และสึกมา มานึกคิดว่า เวลามันสั้นไปนะ สักวันจะต้องขอกลับไปบวชอีก ขอสักสามเดือนก็ยังดี เพราะบวชครั้งนี้ ติดงาน เลยบวชนานไม่ได้ บวชได้เพียง สามอาทิตย์เท่านั้น สิ่งที่ผมได้รับมา คือ ความสงบ ใจเย็น ความรู้สึกเป็นผู้ใหญ่ สมาธิดีขึ้น และแม่ผมอิ่มใจ แถมผลพลอยได้ แม่ผมยอมลด ดื่ม และสูบ น้อยลงกว่าเดิมมาก เพราะพระใหม่ ได้ขอไว้ ส่วนทางด้านรสพระธรรมนั้น
ผมได้เรียนรู้ได้ไม่เยอะ หนังสือที่เจ้าอาวาสให้พระใหม่มา ให้มาเรียนความเป็นพระการปฎิบัติตัว สำหรับพระกฎต่างๆ ผมเพิ่งอ่านได้ไม่ถึงครึ่งเล่มเลย แต่ก็ได้รู้ว่า การที่จะมาบวช ถ้าใจไม่ตามมาบวชด้วย ก็ยังเป็นพระไม่ได้สมบูรณ์ ตัวอย่างมีให้ผมเห็น ในตอนที่ผมบวช มีหลายอย่างที่ คิดว่า ไม่ดีไม่ควร ในเมื่อเป็นพระผมก็ได้เห็น แล้วช่วงเวลานั้น ผมก็ต้องเลือก ว่าจะตามไปทางนั้น หรือจะตามสิ่งที่ผมตั้งใจไว้ ในระหว่าง ที่เป็นพระ ผมได้ช่วยสอน คน สองคน คนแรก ก็ญาติ หลานยาย มาขอเงินไปทำงานในกรุงเทพ พระใหม่ให้เงิน แต่สอนรู้จักอดทนต่องาน เพราะว่า หลานยายคนนั้น ทำงานไม่เคยทนสักที่ ทำงานไม่นานก็ออกจากงาน คนที่สองลูกของยาย ก็คือเป็นลุงผมนั่นเอง วันๆเอาแต่เมา แล้วก็คำครวญถึงแต่ลูกของลุงที่เสีย เพราะว่า ขี่มอเตอร์ไซด์ชนควาย จนเสียชีวีต ตายไปด้วย.ก็เลยบอกว่านั่นคงเป็นกรรมเก่าสิ้นเวรสิ้นกรรมเพียงเท่านี้ ถ้าโยมลุงยังคงจะดื่มเหล้าต่อ เพราะเรื่องลูก คิดว่าเอาเวลาทำมาหากินดีกว่า แล้วก็ ยิ่งเป็นห่วงคิดถึงลูกมากเกินไป วิญญาณของลูกก็จะเป็นหวง และอาจจะทำให้ไปเกิดไม่ได้....เพราะการทำให้บุพการี เสียใจ ลูกก็บาปไปด้วย ตอนนั้นพระใหม่เลย สัญญาว่าจะช่วยสวดมนตร์ กรวดน้ำให้ลูกของลุงทุกคืน ก่อนนอน
มีเรื่องเราอยู่ว่า มีคืนนึง... พระใหม่ลืมกรวดน้ำให้ เพราะง่วงมากๆ รีบนอน ปรากฎว่า ตีเท่าไหร่ไม่ทราบตื่นมาลืมตาแต่ลุกไม่ได้.. พยายามดิ้นก็ดินไม่ได้ หายใจยังหายแทบไม่ออก พูดไม่ได้ด้วย ก็เลยหลับตานึกบทสวดอะไรได้ สวดเลย แล้วก็พยายามลุกขึ้นมา จนรู้สึกได้ว่าลุกมานั่งแล้ว...แต่ว่า.. พอลืมตามา ตัวเองกลับยังนอนอยู่ที่เดิมขยับไม่ได้
พระใหม่เริ่มคิดว่าเกิดไรขึ้น ก็เลยจะพยายามเอามือเอื้อมไปเปิดสปอร์ตไลท์ที่อยู่ข้างตัว แต่แขนขยับไม่ได้ เลยหลับตาแล้วฝืนเต็มที่จนรู้สึกไปจับสวิตสปอร์ตไลท์แล้วรีบกดทันที แต่กดไม่ติด เลยลืมตาเหลือกไปดูสปอร์ตไลท์ไม่มีมือผมไปกดเหลือกตามาดูมือตอนนี้อยู่ไหน มันยังอยู่ที่หน้าอก
ก็เลยต้องนิ่งๆ ทำใจให้นิ่งที่สุด ไม่กลัวและตั้งสติ แล้วนึกว่าวันนี้มันเกิดอะไรขึ้น พอนึกได้เรื่องกรวดน้ำ ว่าลืมกรวดให้ ก็เลยพูดลอยๆว่า นี่ขนาดพระยังจะทำแบบนี้เลยเหรอ เอาอยากให้กรวดน้ำให้ก็ปล่อยสิ เดี๋ยวจะลุกมาสวด กรวดน้ำไปให้ พอพูดจบตัวพระใหม่ขยับได้เป็นปกติ
เลยลุกขึ้นมานั่งแล้ว ก็สวดกรวดน้ำ พร้อมกรวดน้ำให้ตรงนั้นเลย แล้วค่อยนอนต่อ นอนไปก็คิด ทำไมพระตั้งเยอะตั้งแยะ ไม่ไปขอบุญพระอื่นบ้าง ทำไมมาขอแต่พระใหม่รูปเดียวหล่ะนี่....
ก็ไม่ได้กลัวไรมากมาย เพราะเมื่อความกลัวหมดเพราะมีสติ อยากได้บุญ ตอนนั้นก็ให้แต่ขอให้มาดีๆหน่อยแล้วกัน


เมี๊ยววว..ว เมี๊ยว เหมียว..ว(แปลว่า นอนรอสักครู่นะคะ)
ขออภัย กำลังอัพโหลดรูป กรุณา ถือเม้าท์รอสักครู่
ทริปนี้อาจจะกว่าจะโพสต์เสร็จ อาจจะนานหน่อยนะครับ เพราะว่า รูปเยอะแล้วก็ เวปเก็บรูป เขาจำกัด การอัพโหลดรูปต่อเดือนด้วย ถ้าอัพเกิน มันจะส่งลิงค์ไม่ได้....และบางช่วงอาจจะมีการแทรกภาพเพิ่มเติม เพราะว่ายังมีอีกหลายรูปที่ยังไม่ได้อัพรูปครับ..
ขอบคุณที่ติดตามชมครับ

[veenono]

อ่านและดูภาพจบแล้วมีความสุขครับ
บอกได้ว่าความสุขคนเราอยู่ที่ใจและความพอเพียงจริงๆ

ความบริสุทธิ์ของการเล่าทำให้น่าติดตามและมีเสน่ห์ครับ

[โอ๊ตนนท์]

อ่านและดูภาพจบแล้วมีความสุขครับ
บอกได้ว่าความสุขคนเราอยู่ที่ใจและความพอเพียงจริงๆ

ความบริสุทธิ์ของการเล่าทำให้น่าติดตามและมีเสน่ห์ครับ

ขอบคุณที่ติดตามชมจนจบครับพี่วี ผมได้เห็นการใช้ชีวิต ของผ้าเหลือง ได้เห็นอะไรหลายอย่าง ถึงไม่หมด
ก็ทำให้ผมทราบว่าจริงๆแล้วทุกๆสังคม ก็มีเหมือนกันหมด คนดี คนไม่ดี คนเกเร หรือ คน เรียบร้อย มีผสมกันไปหมด
คนที่จะตัดสินว่าเราจะต้องเลือกไปทางไหนนั้น ก็คือตัวเรานั่นเองหล่ะครับ


ปัจฉิมเรื่องราวกระทู้นี้
อย่างไงก็เล่ากันมายาว....ว แล้ว กระทู้นี้เกี่ยวกับ การอุปสมบท ผมขออนุญาต นำบทสวดขอ อุปสมบท ฝากไว้ในกระทู้นี้ด้วยนะครับ
เผื่อวันนึงผมมีโอกาสได้บวช จะได้มาดูกระทู้นี้ แล้วมาท่องเตรียมบวชอีกรอบ จะไม่ให้พลาดเลยสักนิดครับ....



พิธีคำขออุปสมบท
คำวันทาเสมาแบบที่ ๑

วันทามิ อาราเม พัทธะเสมายัง โพธิรุกขัง เจติยัง,
สัพพะ เม โทสัง, ขะมะถะ เม ภันเต.
ทุติยัมปิ วันทามิ อาราเม พัทธะเสมายัง โพธิรุขัง เจติยัง,
สัพพะ เม โทสัง, ขะมะถะ เม ภันเต.
ตะติยัมปิ วันทามิ อาราเม พัทธะเสมายัง โพธิรุขัง เจติยัง,
สัพพะ เม โทสัง, ขะมะถะ เม ภันเต.

คำวันทาเสมาแบบที่ ๒

อุกาสะ วันทามิ ภันเต,
สัพพัง อะปาราธัง ขะมะถะ เม ภันเต,
มะยา กะตัง ปุญญัง มัยหัง,
สามินา กะตัง ปุญญัง มัยหัง,
ทาตัพพัง สาธุ สาธุ อะนุโมทามิ.
สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต,
อุกาสะ ทวารัตตะเยนะ กะตัง,
สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต,
อุกาสะ ขะมามิ ภันเต.
วันทามิ ภันเต,
สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต,
มะยา กะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง,
สามินา กะตัง ปุญญัง มัยหัง
ทาตัพพัง สาธุ สาธุ อะนุโมทามิ.

เมื่อวันทาเสร็จแล้ว จึงเข้าไปภายในพระอุโบสถ กราบไหว้พระประธานทางด้านพระหัตถ์ขวา
แล้วกลับมาขอขมาและรับผ้าไตรจากบิดามารดา

คำกล่าวขอให้พระอุปัชฌาทำการบรรพชาให้ตนได้เป็นสามเณร

อุกาสะ วันทามิ ภนเค,
สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต,
มะยา กะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง,
สามินา กะตัง ปุญญัง มัยหัง,
ทาตัพพัง สาธุ สาธุ อะนุโมทามิ.
อุกาสะ การุญญัง กัตวา,
ปัพพัชชัง เทถะ เม ภันเต

เสร็จแล้วนั่งคุกเข่าประนมมือกล่าวต่อไปว่า...

อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ.
ทุติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ.
ตะติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ.
สัพพะทุกขะ,
นิสสะระณะนิพานะ,
สิจฉิกะระณัตถายะ,
อิมัง กาสาวัง คะเหตวา,
ปัพพาเชถะ มัง ภันเต,
อะนุกัมปัง อุปาทายะ

ตั้วแต่บทว่า "สัพพทุกขะ" เป็นต้นมา จนถึงบทว่า "อุปาทายะ" ให้กล่าว ๓ หน แล้วอุปัชฌาย์
จะรับเอาผ้าไตร เสร็จแล้วให้กล่าวต่อไปอีก ๓ หนว่า...

สัพพะทุกขะ,
นิสสะระณะณัตถายะ,
สัจฉิกะระณัตถายะ,
เอตัง กาสาวัง ทัตวา ปัพพาเชถะ มัง ภันเต,
อะนุกัมปัง อุปาทายะ

ลำดับต่อไป พระอุปัชฌาย์ก็จะให้โอวาทและบอก "ตะจะปัญจะกะ กัมมัฏฐาน" ให้ว่าตามพระ
อุปัชฌาย์ไปทีละบทโดยอนุโลมและปฏิโลมดังนี้ว่า...

เกสา, โลมา, นะขา, ทันตา, ตะโจ. (อนุโลม)
ตะโจ, ทันตา, นะขา, โลมา, เกสา. (ปฏิโลม)

หลังจากนั้น พระอุปัชฌาย์ก็จะชักเอาผ้าอังสะออกมาจากไตร มาสวมใส่ให้ แล้วสั่งให้ออกไป
ครองผ้าไตรจีวร เสร็จแล้วรับเครื่องไทยทานเข้าไปหาพระอาจารย์ ถวายเครื่องไทยทานแด่
พระคุณท่าน แล้วกราบลง ๓ หน ครั้นแล้วจึงยืนขึ้นประนมมือ เปล่งวาจาขอบรรพชาอีกครั้ง
ดังนี้...

อุกาสะ วันทามิ ภันเต,
สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต,
มะยา กะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง,
สามินา กะตัง ปุญญัง มัยหัง,
ทาตัพพัง สาธุ สาธุ อะนุโมทามิ.
อุสาสะ การุญญัง กัตวา,
ติสะระเณนะ สะหะ,
สีลา เทถะ เม ภันเต

เสร็จแล้ว จึงนั่งคุกเข่าประนมมือ เปล่งวาจาขอสรณะและศีลต่อไป

คำกล่าวขอให้พระอาจารย์บอกศีลแก่ตน

อะหัง ภันเต, สะระณะสีลัง ยาจามิ.
ทุติยัมปิ อะหัง ภันเต, สะระณะสีลัง ยาจามิ.
ตะติยัมปิ อะหัง ภันเต, สะระณะสีลัง ยาจามิ.

ลำดับนั้น พระอาจารย์ท่านก็จะกล่าวคำนมัสการนำ ให้ผู้ขอบรรพชาว่าตามท่านไปดังนี้ว่า

นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ,
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ,
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ.

จากนั้น พระอาจารย์ก็จะสั่งด้วยคำว่า...

เอวัง วะเทหิ หรือ
ยะมะหัง วะทามิ ตัง วะเทหิ

ผู้บรรพชาพึงกล่าวรับว่า...

อามะ ภันเต

ต่อจากนั้น พระอาจารย์ก็จะกล่าวนำให้ผู้ขอบรรพชา เปล่งวาจาว่าสรณคมน์ตามท่านไปทีละ
ตอนดังนี้...

พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ.
ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ.
สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ.
ทุติยัมปิ พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ.
ทุติยัมปิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ.
ทุติยัมปิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ.
ตะติยัมปิ พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ.
ตะติยัมปิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ.
ตะติยัมปิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ.

เมื่อจบสรณคมน์แล้ว พระอาจารย์ท่านจะบอกว่า...

ติสะระณะคะมะณัง นิฏฐิตัง

ผู้บรรพชาพึงรับว่า...

อามะ ภันเต

ลำดับนั้นพระอาจารย์ท่านก็จะบอกให้ผู้ขอบรรพชาได้ทราบว่า การบรรพชาเป็นสามเณรนั้น
สำเร็จแล้วด้วยสรณคมน์เพียงเท่านี้ ต่อแต่นั้นไปให้สมาทานสิกขาบท ๑๐ ประการ ด้วยการ
เปล่งวาจาว่าตามท่านไปดังนี้...

๑. ปาณาติปาตา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๒. อะทินนาทานา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๓. อะพรหมมะจริยา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๔. มุสาวาทา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๕. สุราเมระยะมัชชะปะมาทัฏฐานา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๖. วิกาละโภชะนา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๗. นัจจะคีตะวาทิตะวิสูกะทัสสะนา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๘. มาลาคันธะวิเลปะนะธาระณะมัณฑะนะวิภูสะนัฏฐานา เวระมะณี สิขาปะทัง
สะมาทิยามิ.
๙. อุจจาสะยะนะมะหาสะยะนา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.
๑๐. ชาตะรูปะระชะตะปะฏิคคะหะณา เวระมะณี สิขาปะทัง สะมาทิยามิ.

อิมานิ ทะสะ สิขาปะทานิ สะมาทิยามิ
อิมานิ ทะสะ สิขาปะทานิ สะมาทิยามิ
อิมานิ ทะสะ สิขาปะทานิ สะมาทิยามิ

จบแล้วให้กราบลง ๑ หน เสร็จแล้วยืนขึ้นเปล่งวาจากล่าวว่า...

วันทามิ ภันเต,
สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต,
มะยา กะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง,
สามินา กะตัง ปุญญัง มัยหัง,
ทาตัพพัง สาธุ สาธุ อะนุโมทามิ.

จบแล้วนั่งคุกเข่ากราบลง ๓ หน

ต่อไป ให้สามเณรรับเอาบาตรอุ้มเข้าไปหาพระอุปัชฌาย์ ในสังฆสันติบาต วางบาตรลงไว้
ข้างตัวรับเอาเครื่องไทยทานมาถวายพระอุปัชฌาย์ แล้วกราบลง ๓ หน เสร็จแล้วก็พึงยืนขึ้น
ประนมมือ กล่าวคำขอนิสสัย...

คำกล่าวขอให้สงฆ์อนุเคราะห์บวชตนให้เป็นภิกษุ
สังฆัมภันเต, อุปะสัมปะทัง ยาจามิ,
อุลลุมปะตุ มัง ภันเต,
สังโฆ อะนุกัมปัง อุปาทายะ.
ทุติยัมปิ ภันเต, สังฆัง อุปะสัมปะทัง ยาจามิ,
อุลลุมปะตุ มัง ภันเต,
สังโฆ อะนุกัมปัง อุปาทายะ.
ตะติยัมปิ ภันเต, สังฆัง อุปะสัมปะทัง ยาจามิ,
อุลลุมปะตุ มัง ภันเต,
สังโฆ อะนุกัมปัง อุปาทายะ.

ลำดับต่อไปพระอุปัชฌาย์จะถามเผดียงสงฆ์ เสร็จแล้วพระอาจารย์ สวดสมติตนถามอันตรา
ยิกธรรม

อุปสัมปทาเปกขะพึงกล่าวรับว่า นัตถิ ภันเต ๕ หน
อามะ ภันเต ๘ หน
บอกชื่อตน ๑ หน บอกชื่ออุปัชฌาย์ ๑ หน รวมเป็น ๒ หน ต่อแต่นั้น พึงนั่งฟังท่านสวดกรรม
วาจาอุปสมบทไปจนจบ

ครั้นจบแล้ว ท่านเอาบาตรออกจากตัว แล้วให้กราบลง ๓ หน เสร็จแล้วให้นั่งพับเพียบประนม
มือฟังพระอุปัชฌาย์บอกอนุศาสน์ไปจนจบ พอจบให้กล่าวรับว่า อามะภันเต เป็นสร็จพิธีอุปสม
บท แล้วกราบพระอุปัชฌาย์ ๓ หน แล้วรับเครื่องไทยทานถวายพระอันดับ เสร็จแล้วคอยฟัง
พระสงฆ์อนุโมทนา เมื่อพระอนุโมทนาพึงกรวดน้ำ ตั้งใจอุทิศบุญกุศลให้แก่ผู้มีพระคุณ

เมื่อพระว่า ยะถา จบลง ก็ให้เทน้ำโกรกลงไปให้หมด ต่อไปนั่งประนมมือฟังอนุโมทนาไปจน
จบแล้วกราบลง ๓ หนเป็นเสร็จพิธี

[น๊อต สุ1000]

เพิ่งมีเวลาได้มาอ่านกระทู้นี้
อ่านแล้วรู้สึกดีมากๆเลยครับ
ขอบคุณนะครับพี่โอ๊ต ที่นำเรื่องราวดีๆมาแบ่งปันครับ

[โอ๊ตนนท์]

เพิ่งมีเวลาได้มาอ่านกระทู้นี้
อ่านแล้วรู้สึกดีมากๆเลยครับ
ขอบคุณนะครับพี่โอ๊ต ที่นำเรื่องราวดีๆมาแบ่งปันครับ

โห...อุตสาห์มาเยี่ยม...มาม่ะ มาให้พร.....อายุ วัณโณ สุขัง พลัง สาธุ สาธุ สาธุ เพี้ยงงงง.....ง อุ๊ย โทษทีจ๊ะน้องน๊อต น้ำลายกระเด็นใส่หน้าเต็มเลย เช็ดๆๆๆๆ....ๆ