ปั่นจักรยานแม่บ้าน ไปชมศูนย์ศิลปาชีพบางไทร กับ TCC

[ลุงแซม]

…อ๋อ มอง ครูอ้อ เจ้าของร้านกำลังชงกาแฟนั่นเอง ผมเปลี่ยนชื่อครูอ้อ เสียใหม่เป็น คุณแป้ง เพราะเหมือนนางเอกลครทรทัศน์ เรื่อง บางรักซอย 9 ที่นางเอกทำเค๊กขาย ดูครูอ้อเผิน ๆ ก็คล้าย ๆ อ้อม พิยะดา เหมือนกันนะ
...สวัสดี คุณ iteerex

[ลุงแซม]

… วันนี้ผมปั่นจักรยานแม่บ้าน จึงไม่ใส่ชุดจักรยานเพราะดูแล้วมันไม่เข้ากันระหว่างชุดปั่น กับจักรยาน ดูสภาพตัวเองแล้วก็คล้าย ๆ พวกปั่นจักรยานขายล๊อตเตอรี่ ต่างกันแค่ไม่มีแผงล๊อตเตอรี่แค่นั้นเอง…ปั่นไปทักทายพวกจักรยานด้วยกัน เขาก็จำไม่ได้ บางคนก็ถามว่าลุงปั่นมาจากไหน แล้วจะไปไหน เล่นเอาผมตอบไม่ถูกเหมือนกัน…บางทีปั่น ๆ ไปอาศัยเสือภูเขาคันข้างหน้าบังลม เพื่อนก็ปั่นหนีซะอีก เพราะคงกลัวเสียศักดิ์ศรีที่รถแม่บ้านตามมาจี้ก้น ผมก็เลยต้องปั่นไปกับกลุ่มสุภาพสตรี แรก ๆ ก็ปั่นไปกับเจ้ สุเกียง และ คุณหน่อง ปั่นไปปั่นมา เจ้สุเกียงไม่ทราบหลุดหายไปไหน ปั่นมาถึงสะพานลอย หลัง ม.ธรรมศาสตร์ เห็นเพื่อน ๆ จอดกันอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ แวะสอบถามว่ามีอะไร คุณณัฐ สรรหาแด๊ก บอกว่า สุนัขตัดหน้าเลยเกี่ยวกันเองล้ม เสือภูเขาล้อคด

[ลุงแซม]

…เสือหมอบ ซี่ลวดขาด ดุมหน้าแตก น่าเสียดาย

[ลุงแซม]

…ทักทายกับหลาย ๆ คน ที่เพิ่งเห็นหน้ากันแล้วก็ปั่นต่อไป เรื่อย ๆ ฟังเพลงไปด้วย ปั่นไปด้วย ร้องไปด้วย ไม่รีบร้อน อากาศช่วงเช้าเย็นสบาย ช่างมีความสุขเสียนี่กะไร
…ปั่นไปถึงวัดโพธิ์นิ่ม ฯ เห็นมีกลุ่ม สว.ทั้งชายและหญิง จอดอยู่ จึงแวะทักทาย อาเจกสุนทร กำลังคุยกับอาสุวิทย์

[ลุงแซม]

…ป้าอ๋อย สว.หญิง รถมีปัญหา เลยเปลี่ยนจากปั่นไปขึ้นปิคอัพ แทน

[ลุงแซม]

น้องแนน กับ น้องอะไรน๊า
...กลุ้มใจตัวเองจริง ๆ ทำไมจำชื่อผู้ชายไม่ค่อยได้ก็ไม่รู้...อ๋อ นึกออกแล้ว น้องโจ้ บ้านอยู่รามอินทรา

[ลุงแซม]

…ผมรอจนน้าหมี ซึ่งเป็นคนปิดท้ายมาถึง จึงปั่นต่อไป เลยวัดไปไม่เท่าไร อาสุทธิชัย รออยู่ตรงทางแยก บอกให้ไปทางซ้าย เราเลี้ยวแล้วปั่นตรงไป ลอดใต้ทางด่วน แล้วไปข้ามถนนวงแหวนรอบนอก หลังจากนั้นปั่นเฉียด ๆ วัดไผ่ล้อมไปข้ามถนน 347 เพื่อตรงไปศูนย์ศิลปาชีพบางไทร
…น้าหมี รองประธาน TCC ตามมาทัน ผมจึงบอกให้น้าหมีไปก่อน ส่วนผม รอเพื่อนๆ ที่ตามมา กลุ่มหลัง นั่นไงกำลังข้ามถนนมาแล้ว เจอคุณพ่อนินา อยู่ในกลุ่มนี้ด้วยทักทายกันตามสมควร

[ลุงแซม]

…ปั่นมาได้หน่อยหนึ่ง เห็นนกกลุ่มใหญ่กำลัง ลงหากินในนาข้าว เป็นนก “ปากห่าง ขาถ่าง หลังโก่ง หน้าหัก” ผมตั้งชื่อให้ใหม่ตามลักษณะของมัน 555

[ลุงแซม]

…ปั่นอีกไม่นานก็ถึงบริเวณศูนย์ศิลปาชีพบางไทร ข้างหน้าเป็นศูนย์ส่งเสริมการส่งออกสินค้าของศิลปาชีพ ฯ ข้างในกว้างขวางใหญ่ โต ติดแอร์เย็นฉ่ำ เมื่อสองปีก่อนเคยไปดูงานแสดงผ้า ของชนเผ่าต่าง ๆ ซึ่งทริปนั้นเป็นผู้นำทริปให้ TCC

[ลุงแซม]

…เราปั่นอ้อมเข้าไปด้านหลัง เห็นทหารม้าใส่ชุดนักรบไทย ฉากหลังเป็นบ้านทรงไทย สวยดีจึงจอดถ่ายภาพ

[ลุงแซม]

…เข้าไปดูใกล้ ๆ อีกนิด โอ้โฮ เทห์มาก ๆ ทหารม้าขี่ม้าข้ามยอดต้นกล้วย สุดยอดไปเลย

[ลุงแซม]

…ดูป้ายเสียหน่อยว่า ทหารม้าของใครกัน อ้อเป็นทหารม้าของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชนั่นเอง มีบทร้อยกรองด้วย… เห็นทหารกล้าที่เสียสละชีวิตเพื่อกอบกู้รักษาดินแดน ให้ชาติไทยเราดำรงค์อยู่จนถึงปัจจุบันแล้วเป็นปลื้ม …มาวันนี้ หดหู่ใจดูคนไทยแตกแยกแบ่งพรรคแบ่งพวก แล้วรู้สึกอายรูปปั้นหทารกล้าจัง เมื่อไรเหตุการณ์บ้านเมืองจะสงบเสียที ยิ่งขณะนี้บ้านเมืองต้องการความสามัคคีเพราะกำลังมีปัญหาเรื่องเขตแดนกับเขมร ใกล้จะเปิดศึก กันอยู่แล้ว

[ลุงแซม]

...ผ่านเรื่องการเมืองไปดีกว่า
…ไปดูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งบริเวณหน้าศูนย์ศิลปาชีพฯ กว้างมาก คงเป็นบริเวณมั๊งที่เขาเรียกว่าลานเท

[ลุงแซม]

…มีศาลาริมน้ำด้วย แต่ตอนนี้ยังไม่เข้าไปชม เพราะหิวข้าวแล้ว เพื่อนๆ รออยู่ที่ศาลาอาหาร

[ลุงแซม]

…ปั่นข้ามสะพานเล็ก ๆ ทางด้านซ้ายมือมีอาคารว่างเปล่าเมื่อก่อนเคยขายของกินและของฝาก เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว ข้าง ๆ มีรูป ปั้นจรเข้ ใหญ่ไว้หลายตัว ไม่รู้ว่าตัวไหนเป็นเจ้า “ชาละวัน ตัวเขียว ทีอยู่ตัวเดียวในถ้ำ เจ้าชาละวันตัวดำ มันอยู่ในถ้ำตัวเดียว” ที่เห็นคงไม่ใช่เพราะเจ้าชาลวันมันอยู่ในถ้ำ