นรสิงหาวตาร'
มียักษ์ตนหนึ่งชื่อว่า หิรัณยกศิปุ ได้บำเพ็ญเพียร จนสามารถขอพรจาก พระศิวะ พรนั้นก็คือ
ไม่ว่าเทวดา มนุษย์ สัตว์ หรือ ศาสตราวุธใดๆ ก็มิอาจ ฆ่า ยักษ์ตนนี้ให้ตายได้
มิอาจตายทั้งบนบก ใต้น้ำหรือ บนฟ้า แม้เวลา ทิวา หรือ ราตรี
ในเคหะสถาน หรือที่โล่งแจ้ง ก็ไม่สามารถทำให้ยักษ์ตนนี้ ตายได้
แต่หนหลัง ยักษ์ตนนั้น มีความแค้นเคือง พระนารายณ์ มาก่อน จึงหมายจะแก้แค้น
จึงร้องท้าพระนารายณ์ลงมาต่อสู้กัน
พระนารายณ์จึงอวตารลงมาเป็น "นรสิงห์" ซึ่งมีหัวเป็นราชสีห์ ตัวเป็นมนุษย์ เล็บยาวเป็นกริชนิลกาฬ
พระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า..
นรสิงห์จับยักษ์ตนนั้นมาไว้ระหว่างธรณีประตูบ้าน พร้อมทั้งเสกฝนให้ตกท่วมครึ่งตัวของยักษ์ตนนั้น
นรสิงห์ร้องถามยักษ์ตนนั้นว่า (ตัวอักษรสีส้มเป็นเสียงเจ้ายักษ์ตอบ)
ขณะนี้เป็นเวลากลางวันใช่หรือไม่ "ไม่ใช่"
ขณะนี้เป็นเวลากลางคืนใช่หรือไม่ "ไม่ใช่"
ขณะนี้เจ้าอยู่บนบกหรือไม่ "ไม่ใช่"
อยู่บนฟ้าหรือไม่ "ไม่ใช่"
งั้นก็อยู่ใต้บาดาลหล่ะสิ "ไม่ใช่"
เอ... เจ้าอยู่ในบ้านอยู่หรือเปล่า "ไม่ใช่"
งั้นก็นอกบ้านหล่ะสิ "ไม่ใช่"
นรสิงห์ ซึ่งไม่ใช่ทั้ง มนุษย์ สัตว์ หรือ เทวดา ก็ใช้เล็บอันแหลมคม(ไม่ใช่ศาสตราวุธ) ฆ่ายักษ์ตนนั้นลงได้สำเร็จ
