ปั่นจักรยานถวายพระพรจากนครศรีธรรมราชมุ่งสู่กรุงเทพมหานคร

[ดาร์กี้ ผีทะเลทราย]

รายงานตัวครับ กลับมาดว้ยความ..บอบแบบ..บับบับ เหม็ดผึด

[LIGOR 006]

ตอนนี้สมาชิกก็พักแข้ง พักขา..
ใช้มือตอบกระทู้บริหารกล้ามเนื้อกันต่อ..
นักกีฬาท่านใด..ที่อยากจะเล่าสู่กันฟัง..กับ
ความประทับใจ..ในทริปครั้งนี้..เชิญเลยค่ะ..
เราอยากเป็นส่วนร่วมในทริปครั้งนี้..ถึงจะไม่ได้ไป..
ก็คอยลุ้น..และให้กำลังใจท่านอยู่เงียบๆๆ

[ดาร์กี้ ผีทะเลทราย]

รวมใจปั่นไกลไปถวายพระพร
13เช้า 4.00น.
ได้ไปถ่ายรูปร่วมกันที่ศาลหลักเมือง
และได้ไปรวมกลุ่มที่ท่าศาลา
โดยเสือมรได้เป็นเจ้าภาพเลี้ยงส่ง
และทีมนคร-ท่าศาลาได้ร่วมปั่นส่งถึงบ้านใน
ออกเดินทางไปกินข้าวเช้าที่สุราษ
เดินทางด้วยความเร็ว30อัฟ มารับเสือหนึ่งที่บิกซี
เดินทางต่อ และพักตามจุด จะเป็นปั้มปตท เสียเป็นสว่นใหญ่
ความร้อนและความเหนื่อยล้าเข้ามาเยือน ทำให้หมดแรงไปตามๆกัน
ส่วนใหญ่หัวลาก จะเป็น เสือเซ็ง โกหลี ช่างทิพย์
ส่วนผมดูดและดูด
เริ่มปั้นไป เริ่มคิดหลายๆอย่าง แต่ไม่รู้ใครจะคิดแบบผมหรือเปล่า
วันแรกทำไมถึงขนาดนี้ แล้ววันที่สองละ
คงไม่หนักหรอก(คิดไปเอง ให้กำลังใจไป)
อาการเริ่มเห็นได้ชัดกับหลายๆคนโดยเฉพาะ....
คนที่ลากก็ลากไป คนที่ดูดก็ดูดอย่างมีระเบียบ หลบลมให้มากที่สุด
ยางที่รั่วคันแรกคือ โกกวง
ผมกับโกกวงช่วยกันเปลียนยาง อยู่ข้างหลัง 2คน
กลุ่มหน้าไปหมดแล้ว
ซึ่งทุกคนรออยู่ข้างหน้า และคิดว่างานนี้ดึกแน่
ปั่นไปสักพัก โกกวงได้เอาเท้าเข้าล้อ ใจผมหายวาบ
นึกว่าต้องนอนกองตรงนั้นแน่ ฉีกกันไปคนละทางสองทาง
ทำให้ล้อคด แต่ก็ยังปั่นไปได้
เพื่อจะได้ถึงที่พักที่ตั้งใจไว้
ถึงชุมพร หิวก็หิว เลยได้กล้วยประทังความหิวได้
มืดก็มืด สิบล้อก็มาก นึกอยู่ในใจว่า.. ขออย่าให้ยางรั่วเถิด
ก่อนจะถึงที่พัก เริ่มแตกเป็นสองกลุ่ม ดูแล้วหมดกันทุกคน
ถึงประมาณ 8.00น ปั่นกัน15-16ชม. กินระยะทาง 340กม.
อาบนำ กินข้าว ส่วนผมก็เริ่มเกิดอาการ กินไม่ลง
ส่วนพวกหัวลาก และคนอื่นๆกินข้าวตามด้วยเบียร์
ส่วนโกกวง ไม่ยอมแตะเบียร์เลยสักหยด (เป็นคนดีเลยวันนี้)
ในใจไม่รู้คิดอะไรอยู่
กินข้าวเสร็จ ให้หมอนวดมานวดถึงห้องนอนเลย(สวยๆทั้งนั้น) แต่.....
ทำให้หายเหนื่อย ความล้าหายในพริบตา
ส่วนผมก็นวดครับ ยิ่งนวดยิ่งซำเข้าไปอีก
แย่เลยคราวนี้ ได้นอนกันประมาณ 5ทุ่มครับ
วันที่2ค่อยต่อ

[LIGOR 006]

อ่านแล้วเหมือนช่วยลุ้นด้วย..เหมือนว่า..
ยังอยู่สมรณภูมิรบ..ยังงัย..อย่างงั้น..

ว่าแล้วต้องให้เสือตัวจริงบรรยายดีกว่า..
เข้าถึงบรรยากาศ..ทั้งร้อน..ทั้งเหนื่อย..
แต่ทำเพราะใจรัก..

[เสือตัวสุดท้าย]

ไม่มีไหรมาก ..........แค่อยากจะบอกว่า สุดยอด เลยครับ

ผมเจอแค่120ไปกลับรวมแล้ว ยังไม่หายเลยครับ หวัดรับประทานเสียแล้ว

[Ligor007]

วันนี้เสือกวงปั่นได้แล้วครับ ดูๆแล้วงานนี้คงมีเรื่องคุยกันยาวเลย ว่าแต่จะไปคุยกันที่ใหนดีเนี่ย

[ดาร์กี้ ผีทะเลทราย]

วันที่2 (เสตรสที่2)
เริ่มต้นตื่นตั้งแต่ตี4.00น.
ไปหาอะไรกินกันที่ปั้ม กันเล็กน้อยก่อนเดินทาง
เริ่มออกเดินทางประมาณ6.00น.
ไม่ทันได้ตั้งตัว ก็เจอเนินลูกแรกเสียแล้ว... ชั้งยาวดีแท้
ยิ่งปั่นยิ่งเจอเนิน มากเสียจนไม่อยากนับ
ระหว่าง ชุมพร-ประจวบเนินตลอด
อากาศร้อนเหมือนเดิม ไม่เจอฝนเลยสักเม็ด
และเริ่มบ่นกันเล็กน้อย
"ไหนว่าปั่นกันแค่ประมาณ28-30ละ นี่ปั่นกันมาทั้งวัน..
ผมไม่เห็น28-30เลย 28ก็ตอนขึ้นเนินเท่านั้น"(คุณชัยพูด)
พอช่วงบ่ายผม มีครอบครับมารับที่ประจวบ
แต่ในใจก็อยากกลับ อีกใจหนึ่งอยากสู้ต่อ
ถามเพื่อนๆในทีมจะกลับดีไหม แต่ไม่มีคำตอบ
เลยตัดสินใจไปต่อ
พอช่วงเย็น ทุกคนเริ่มมีอาการ อยากจะบอกมาตั้งนานแล้ว
คืออาการเจ็บก้น(ทนไม่ไหวแล้วโว้ย)
หัวลากทั้งหลายก็เกิดความคิดดีๆ ให้ใช้เสปรยาชาดีกว่า(ที่นักฟุดบอลเขาใช้กัน)
ทีนี้ก็เริ่มหาร้านขายยา ได้มา 1ขวด
ไปหาปั้มข้างหน้า..ไปฉีดเสปรที่ก้นกันเลยพวก
บางคนเสนอให้ใช้ถุงพลาสติกห่อไว้ (อย่าให้โดนเป้าหมาย) ความคิดดีแท้
เมื่อทุกคนได้พ่นเสปรที่ก้นกันทุกคนแล้ว ก็โลกเป็นของเราแล้วนี่(อะไรจะขะไหนหนาด)
ค่อยมาเล่าต่อ..

[นาย วันวัน]

ถ้าไม่เอาถุงห่อไว้..... คงชาไปอีกนาน

[สมพร]

ว่าทำไม่006จึงไม่ยอมกลับบ้าน เพราะยาชานี้เอง 5555

[LIGOR 006]

กลับมาแล้วครับรายงานตัวก่อน ตอนนี้ก้นยังระบมอยู่เลยดีนะที่มันไม่แตก
เพิ่งจะรู้นะว่าการปั่นจักรยานนานๆแล้วมันเบลอทีแรกนึกว่าเป็นคนเดียว
แต่ไปไปมามาหลายคนบอกเออเป็นเหมือนกัน
ตอนนี้ปลายเท้ามันก็ยังชาอยู่เลยไม่รู้อีกกี่วันจะหายชา
นึกว่าเป็นคนเดียวตกลงโกหลีกับพี่ทิพย์ก็เป็นเหมือนกัน

เมื่อครู่สมชัยโทรมาบอกกำลังดื่มคลายเส้นอยู่ที่ร้านข้าวต้มเจ้าพระยาอยู่กันหลายคนซะด้วย
เสียดายจังไม่ได้ออกไปด้วย

[Ligor007]

กลับมาแล้วครับรายงานตัวก่อน ตอนนี้ก้นยังระบมอยู่เลยดีนะที่มันไม่แตก
เพิ่งจะรู้นะว่าการปั่นจักรยานนานๆแล้วมันเบลอทีแรกนึกว่าเป็นคนเดียว
แต่ไปไปมามาหลายคนบอกเออเป็นเหมือนกัน
ตอนนี้ปลายเท้ามันก็ยังชาอยู่เลยไม่รู้อีกกี่วันจะหายชา
นึกว่าเป็นคนเดียวตกลงโกหลีกับพี่ทิพย์ก็เป็นเหมือนกัน

เมื่อครู่สมชัยโทรมาบอกกำลังดื่มคลายเส้นอยู่ที่ร้านข้าวต้มเจ้าพระยาอยู่กันหลายคนซะด้วย
เสียดายจังไม่ได้ออกไปด้วย

น่าแปลกใจจังที่ไม่ได้ออกไป หรือว่ารอดื่มงานใหญ่เลยทีเดียวหรือเปล่าครับ

[louis04]

whatever will be will be...อะไรจะเกิด...ก็ต้องเกิด
เมื่อคิดและมุ่งมั่นที่จะทำ...เราจะทำ...ทุกคนมีเหมือนกัน....

whatever will be will be...อุปสรรค เรื่องราว ข้างหน้า
คือความท้าทาย...ที่ต้องลอง...หากยังมีไฟ...

whatever will be will be...แล้วใยเราต้องท้อแท้และสิ้นหวัง

มีอีกมากมาย...ที่เปรียบเทียบ...มีอีกมากมาย...ที่ต้องสร้างขวัญกำลังใจ...

...วงล้อจักรยาน ประสานใจ ให้พวกเรา...เป็นหนึ่งเดียว...

...ใครหนอช่างคิด...ประดิษฐ์จักรยาน...

[sunyalux]

ต่อไปจะค่อยๆทยอยๆลงภาพกับCLIP VDOนะครับ...ผมคัดลงแค่บางส่วนเท่านั้นเพราะภาพเยอะเหลือเกิน...เลือกเอารูปในเหตุการณ์ที่สำคัญๆ...ตั้งแต่เริ่มภารกิจจนจบภารกิจ...ตั้งแต่เตรียมธง..เริ่มเดินทาง...ไปขอพรศาลหลักเมืองของเรา..เดินทาง...ไปลงนามถวายพระพร...ถือว่าเสร็จสิ้นภารกิจแล้วก็เก็บของกลับบ้าน....ไม่ต้องมีคำบรรยายใต้รูปนะครับเพราะรูปแต่ละรูปมันมีคำบรรยายในตัวของมันเองอยู่แล้ว..ยิ่งภาพที่ผมเอามาโพสชุดนี้มาจากกล้องมือถือของหนึ่งในทีมปั่นในภารกิจครั้งนี้ด้วย...คือเสือสมชัย...ลองนึกภาพตามนะครับตอนที่หยุดปั่นแล้วถ่ายรูปหน่ะไม่เป็นไร...แต่ตอนปั่นไปถ่ายไปเนี่ยผมนับถือสมชัยจริงๆ...อยากได้รูปข้างหน้าต้องปั่นแซงหัวลากให้ได้ระยะก่อน...ถึงถ่ายได้...อยากได้รูปทั้งทีมต้องอยู่ข้างหลังสุดถึงจะถ่ายได้...มันไม่ใช่ปั่นไปกลับจากชมรมเราไปบางปูนะครับที่เราปั่นกันทุกวัน30กว่ากิโล...นี่เกือบ800กิโล....ยิ่งรถของสมชัยเป็นเสือภูเขาด้วย...ยิ่งต้องเกาะหัวหน้าทีมซึ่งส่วนมากจะใช้เสือหมอบกัน...ความเร็วAVก็ไม่ใช่น้อยๆ28-30..โอกาศต่อไปผมค่อยโพสคลิบตอนปั่นให้ดูนะครับ...พวกเราปั่นกันตวามเร็ว30-35ไปบางปูทุกวัน30กว่ากิโลก็น้ำลายเหนียวอยู่แล้ว..นี่ปั่นไปกรุงเทพ...2วันครึ่ง...ไม่ธรรมดาครับ...สำหรับเสือทุกท่านทีร่วมปั่นในภารกิจนี้...ที่อยู่ใน WEB MTB ไม่ว่าจะเป็นดาร์กี้...โกกวง(louis04) เซ้ง(Ligor006) ช่างทิพย์ เสือเอ หรือ พี่ชาญ( Ligor008) อาจารย์นัน...ช่วยเข้ามาบรรยายเพิ่มเติมด้วยนะครับคงจะได้อารมณ์มากขึ้น...ผมคงบรรยายได้ไม่เท่ากับท่านที่ทำภารกิจนี้ด้วยตัวเองหรอกครับ

[sunyalux]

[sunyalux]

ถึงที่พัก..น่าจะเป็นวันที่2...ล้ากันเต็มที่