รายงานการเดินทางเชียงใหม่ - น่าน วันที่ 5 - 9 ครับ

[jackal2008]

เพิ่งกลับมาถึงเมื่อวันเสาร์ เลยมาโพสให้ท่านที่สนใจได้อ่านต่อกันเลยครับ ช่วงครึ่งหลังนี่ื ถือว่าเป็นรายการโหดของจริง

[jackal2008]

11 พย. 2552 (วันที่ 5 ของการเดินทาง)

พวกเราสองคนตัดสินใจว่าจะหยุดพักที่น่านหนึ่งวัน เพื่อพักผ่อน และ ถ่ายภาพในตัวเมืองน่าน อากาศของเมืองน่านในตอนนี้ก็คงจะเหมือนกับทั่วๆ ไปคือ ร้อนตับแล่บในตอนกลางวัน ส่วนตอนเช้านั้นอากาศเริ่มเย็นแล้ว ที่เมืองน่านนี่ต้องชมว่าเมืองสะอาดมากครับ รวมถึงให้ความสำคัญกับคนที่ปั่นจักรยานไปทำงาน ท่องเที่ยว และฯลฯ
หากใครไม่ได้เอารถจักรยานไป เขาก็มีรถจักรยานให้ยืมด้วย (ขอบอกว่าที่เมืองแพร่ก็ทำเหมือนกันครับ) เมืองน่านนั้นในเขตของพิพิธภัณฑ์ซึ่งอยู่ในตัวเมือง เขาจะพยายามรักษาเอกลักษณ์เอาไว้ ส่วนสถานบันเทิงหรือย่านธุรกิจ ก็จะต้องอยู่ห่างจากส่วนนี้ออกไป
ที่น่านส่วนใหญ่จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เกี่ยวกับวัฒนธรรม ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับเมืองหลวงพระบางของประเทศลาวเป็นอย่างมาก จริงอยู่ว่าเมืองน่านมีสถานที่ท่องเที่ยวประเภทวัดเป็นอย่างมาก แต่วัดเหล่านั้นก็มีเนื้อหาและเรื่องราวที่น่าสนใจเป็นอย่างมากเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นวัดภูมินทร์ หรือ วัดต่างๆ ที่มีอยู่ในใจกลางตัวเมืองน่าน
ชุมพล ได้ดูรูปที่ผมถ่ายเอาไว้และบอกว่า เฮ้ย ใหญ่ นี่มันหลวงพระบางชัดๆ เลยนะ ใครอยากไปเมืองลาว ไม่ต้องไปแล้ว มาเที่ยวที่น่านนี่ละ ดีกว่าอีก ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าที่ไหนดีกว่ากัน เพราะว่าไม่เคยไปเมืองหลวงพระบางมาก่อน แต่ทราบว่า ในเดือนธันวาคม จะเป็นการเดินทางไปที่น่านอีกครั้งสำหรับผมเพื่อทำการถ่ายภาพและเก็บเรื่องราวต่างๆ ของเมืองน่านเอาไว้
มาดูรูปที่ผมคัดเอามาให้ชมกันครับ เป็นรูปดิบๆ ที่ผมยังไม่ได้ทำการปรับแต่งใดๆ จาก photoshop เลย ส่วนใครอยากจะดูรูปมากกว่านี้ก็แวะไปที่ http://bicycletouring.multiply.com ซึ่งเป็นเว็บไซต์รวบรวมเรื่องราวและรูปภาพจากการเดินทางของผมและเพื่อนๆ

[jackal2008]

รูปบางส่วนของการเดินทางในวันที่ 5 ครับ

[jackal2008]

12 พย. 2552(วันที่ 6 ของการเดินทาง)

วันนี้เราต้องเดินทางออกจากน่านแล้วครับ โดยจุดหมายอยู่ที่เมืองเชียงม่วน พะเยา ซึ่งในตอนแรกคิดว่าน่าจะเป็นงานง่ายเพราะระยะทางไม่เกิน 80 km เท่านั้น แต่มันกลับกลายเป็นการเดินทางที่ดุเด็ดเผ็ดมันส์ที่สุดในการเดินทางครั้งนี้ เส้นทางการปั่นออกจากตัวเมืองน่าน เป็นทางเรียบที่ค่อยๆ ไต่ระดับความสูงเรื่อยๆ ผมนึกในใจว่าถ้าทางเป็นอย่างนี้ วันนี้หวานแล้ว
แต่.... ความฝันและความคิดมันก็เป็นเพียงแค่นั้น เพราะพอเรามาถึงหมู่บ้านสองแคว เท่านั้น ก็เจอการขึ้นเนินแบบยาวเหยียด ทั้งชันและยาว จริงอยู่ว่าจากที่ผมได้เคยปั่นที่อื่นมา มีที่ชันกว่านี้เยอะ เอาว่าถ้าที่อื่นเป็น 10 คะแนน ที่นี่ก็ประมาณ 8-9 คะแนนสำหรับความชัน แต่ๆๆๆ ความยาวเหยียดของทิศทาง และ สภาพของแดดที่จะไล่หลังตลอด ทำให้ที่นี่เป็นเส้นทางที่ทำให้เราสองคนต้องเหน็ดเหนื่อยที่สุด ตัวผมเองไปปาย มาแล้ว ยังไม่ต้องออกแรงมากขนาดนี้ เนินนี้มีชื่อเป็นทางการว่าเนินช่างค่า เข้าใจว่าจะเขียนว่าเนินช่างฆ่า ก็ดูจะน่ากลัวเกินไป ระยะทางในการไต่เนิน 46 กิโลเมตร (ไม่มีการลงเนินเลยแม้แต่นิดเดียว ขี้นและก็ขึ้นอย่างเดียว) จากประสบการณ์ของผม ตอนนี้ขอยกให้เนินนี้จัดอยู่ในหมายเลข 1 ในใจของผม
และพอลงมาถึงบ้านท่าหลวง ให้ได้พักทานข้าวกลางวันกัน ก็เจอเนินน้อง เข้าให้ ไม่อยากจะบอกเลยว่าวันนี้เป็นมหกรรมขึ้นเนินที่เหนื่อยที่สุดทริปหนึ่งของผม ดูจากข้อมูลการปั่นที่ได้จากเจ้า velo8 ก็น่าจะพอทราบว่าวันนี้โหดขนาดไหนเราถึงเชียงม่วนประมาณ 16.00 น. (นี่หากเตรียมเสบียงไปก่อนหน้านี้ พวกเราสองคนคงจะกางเต็นท์นอนที่จุดชมวิวของด่านกักสัตว์แล้ว) แล้วก็ตัดสินใจเดินทางต่อไปอำเภอปง เพราะหากว่าพรุ่งนี้เราจะเข้าเชียงราย หรือ เดินทางตัดกลับเชียงใหม่ก็สามารถทำได้ ผมเองตอนนี้เจ้า converse คู่ยากเริ่มมีปัญหาซะแล้ว ส่วนชุมพล ก็ต้องกลับวันอาทิตย์ แล้วแนวคิดในการเดินทางของเราก็คือ ไปแล้วต้องกลับด้วยกัน
มาถึงปงประมาณ 19.00 น. เข้าพักแล้วนอนเป็นตายเลย เพราะเหนื่อยจริงๆ
Dst. 108
Av 14.3
Max 63.4
Tm 7.35

[jackal2008]

รูปบางส่วนจากการเดินทางวันที่ 6

[jackal2008]

13 พย.2552 (วันที่ 7 ของการเดินทาง)

วันนี้พวกเราตัดสินใจว่าจะเดินทางกลับเชียงใหม่ด้วยกัน เพราะเป็นสำหรับผมแล้ว หัวใจหลักของการปั่นด้วยกัน ไม่ใช่เพียงแค่การไปถึงจุดหมายปลายทางด้วยกันเท่านั้น แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือการพบความสำเร็จด้วยกันกับเพื่อนเดินทาง เราวางแผนว่าจะเดินทางจาก ปง ไป จุน จากนั้นก็จะตัดเข้าดอกคำใต้ และเข้ามาพักที่อำเภอวังเหนือ ก่อนที่จะตัดมาออกทางแม่ขะจาน แล้วขึ้นดอยนางแก้ว กลับเชียงใหม่ ผ่านทางดอยสะเก็ด และ เข้าตัวเมืองตามลำดับ
วันนี้ปัญหาหนักของเราก็คือแดดเหมือนเดิม เพราะร้อนอย่างกับเป็นฤดูร้อน ถึงจะมีเนินให้ไต่กันบ้างก็ไม่ยากเท่ากับที่เราผ่านมาแล้ว แต่ทิ่เจอวันนี้เป็นเนินเล็กๆ แบบเป็นลูกระนาด ซึ่งก็เหนื่อยไปอีกแบบ และ สร้างปัญหาในการปั่นสำหรับผมพอสมควร แต่สำหรับชุมพลแล้วน่าจะสบายมาก เพราะปั่นไอ้หมอบและชำนาญทางเรียบอยู่แล้ว
นึกว่าทริปนี้จะไม่ได้กางเต็นท์ซะแล้ว ในที่สุดก็ได้เอามาใช้จนได้ สาเหตุก็เพราะเราไม่สามารถเดินทางไปถึงอ.วังเหนือได้ ตามกำหนด เนื่องจากหนทางจากแยกเข้ามา เป็นทางขึ้นเนินแทบทั้งนั้น เลยต้องมากางเต็นท์นอนกันที่จุดชมวิว ซึ่งก็ดีอย่าง เพราะได้มีโอกาสเห็นทิวทัศน์ในตอนกลางคืนของกว๊านพะเยา แต่สำหรับท่านที่เดินทางในเส้นนี้ ผมขอแนะนำว่าให้เดินทางต่อจากจุดที่เราพักสัก 500 เมตร ก็จะมีสถานีตำรวจฯ ซึ่งสามารถจะไปขอเข้าพักได้ (กางเต็นท์นะ ผมคิดว่าได้แน่ แต่ถ้าไม่มีเต็นท์แล้วต้องการห้องพัก คงจะเป็นเรื่องยากแน่ๆ) หรือหากมีแรงพอ จุดที่น่าจะพักที่สุดคือน้ำตกธารทองซึ่งอยู่ห่างไปอีก 10 km (ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 60 นาทีจากจุดชมวิว)
สภาพอากาศของจุดที่เราพัก ค่อนข้างเย็น รวมถึงมักจะมีแขกมาเยี่ยมชมใจจุดนี้ตอนดึกๆ เยอะมาก โดยเฉพาะหนุ่มๆ ประจำหมู่บ้าน เลยนอนหลับไปแบบหนวกหูพอสมควร
ตอนนี้ผมเริ่มมีปัญหากับกล้ามเนื้อขาบ้างแล้ว เนื่องจากสองวันมานี้ใช้งานอย่างหนัก แต่คิดว่าน่าจะปิดทริปได้อย่างตามที่หวัง แต่จะเป็นอย่างที่คาดหรือไม่อย่างไร ก็คงต้องดูพรุ่งนี้อีกที
Dst 98.67
Av 15.2
Max 44.7
Tm 6.28

[jackal2008]

รูปบางส่วนจากการเดินทางในวันนี้ครับ

[jackal2008]

14 พย. 2552 (วันที่ 8 ของการเดินทาง)

ตื่นกันมาแต่เช้า ผมมาถ่ายภาพพระอาทิตย์กำลังขึ้น โดยมีพระจันทร์เสี้ยวเป็นส่วนหนึ่งของรูปด้วย วันนี้เราออกเดินทางกัน 7.30 อากาศตอนเช้าเย็น แต่ดูแล้วไม่แคล้วต้องเจอแดดอีกแน่ๆ เพราะเริ่มแสดงให้เห็นว่าวันนี้แดดจะร้อนแรงตั้งแต่เช้าเลย
พวกเราแวะมาทานอาหารเช้ากันที่อำเภอวังเหนือใช้เวลาในการเดินทางมาประมาณ 120 นาที จากนั้นก็เป็นการขึ้นเนินเรื่อยๆ เพื่อมาอำเภอแม่ขะจาน ระยะทาง 19 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทางเกือบ 2 ชั่วโมง มาถึงต้องมาพักกันที่ปั๊มฯ กันเกือบ 30 นาที เพราะแดดร้อน และ ต้องการรักษากำลังของกล้ามเนื้อขาที่จะใช้ปั่นต่อถึงเชียงใหม่เอาไว้
วันนี้ชุมพลออกอาการเนือยๆ มารู้เอาตอนหลังว่าไข้เริ่มถามหาแล้ว
ออกจากแม่ขะจาน ก็เจอดอยแห่งความท้าทาย นั่นคือดอยนางแก้ว ขาปั่นมาจากเชียงรายจะง่ายกว่าปั่นจากเชียงใหม่ เพราะการขึ้นเนินมีระยะทางสั้นกว่า แต่ที่ต้องระมัดระวังสำหรับทางเส้นนี้ก็อย่างที่เคยบอกนั่นละ คือ เศษแก้วที่แตกเยอะแยะไปหมดตรงข้างทาง และ อุบัติเหตุจากรถยนต์ที่ขับรถผ่านไปมาในเส้นทางนี้
และแล้วทริปนี้ก็เสร็จสิ้น พวกเรามาถึงเชียงใหม่ 18.00 มาถึงก็เหนื่อยกันสุดๆ ขอพักกันก่อน ส่วนผมหลังจากพักซักแป๊บก็มาพิมพ์นี่ละ รวมถึงคัดภาพที่ถ่ายไว้เพื่อจะนำมาให้ได้ชมกัน แล้วพบกันใหม่ ในทริป เชียงใหม่ – แม่ฮ่องสอน ซึ่งจะออกเดินทางในวันที่ 20-29 พย. 2552 นี้
รูปทั้งหมดในทริปนี้ สามารถดูได้ที่ http://bicycletouring.multiply.com

[jackal2008]

รูปบางส่วนของการเดินทางวันนี้ครับ

[Tiger วุฒิ]

เมืองน่าน งดงามจริงๆ ขอบคุณพี่ใหญ่ สำหรับข้อมูลและภาพสวยๆครับ ถามอีกนิดครับ เนินช่างค่า นี่พอจะสูสี ยูยี กับ ดอยอินทนนท์ไหมครับ 40 กว่าโลเหมือนๆกัน

[tppt]

ขออนุญาตแก้ไขข้อมูลครับ แม่ขะจานเป็นหมู่บ้านหนึ่งของเวียงป่าเป้าครับ ไม่ใช่ตำบลด้วยนะ ถ้าจำไม่ผิดอยู่ในตำบลแม่เจดีย์ แต่เจริญกว่าตัวอำเภอหลายอำเภอครับ

ไหล่เป็นไงบ้างครับ พิมพ์ได้ขนาดนี้คงจะดีขึ้นเยอะแล้ว

[jackal2008]

เมืองน่าน งดงามจริงๆ ขอบคุณพี่ใหญ่ สำหรับข้อมูลและภาพสวยๆครับ ถามอีกนิดครับ เนินช่างค่า นี่พอจะสูสี ยูยี กับ ดอยอินทนนท์ไหมครับ 40 กว่าโลเหมือนๆกัน

เท่าีที่ขึ้นดอยมา คิดว่าที่นี่หนักที่สุดเลยครับ โดยเฉพาะแดด ร้อนแรงสุดๆ วัดได้ประมาณ 43 องศา

ขออนุญาตแก้ไขข้อมูลครับ แม่ขะจานเป็นหมู่บ้านหนึ่งของเวียงป่าเป้าครับ ไม่ใช่ตำบลด้วยนะ ถ้าจำไม่ผิดอยู่ในตำบลแม่เจดีย์ แต่เจริญกว่าตัวอำเภอหลายอำเภอครับ

ไหล่เป็นไงบ้างครับ พิมพ์ได้ขนาดนี้คงจะดีขึ้นเยอะแล้ว

ฮาๆๆ ผมไม่ได้อาบน้ำมาสองวันแล้วครับ เพราะเจ็บจนถอดเสื้อไม่ได้เลย นี่ก็พิมพ์ไว้ตั้งแต่กลับมาเลยค่อยยังชั่วหน่อย ตอนนี้อาการเจ็บเท่าเดิมครับ ไม่หนักกว่าเก่า แต่ที่ผมห่วงคือ อาการชาที่นิ้วเพราะมันเหมือนเป็นตะคริว แต่ไม่ใช่

[TSK]

ไต่จากสองแควขึ้นมาปางค่าได้ต้องขอยกนิ้วให้เลยครับ ผมตระเวนทำงานอยู่แถวนั้นช่วงหลังนโยบาย 66/33 สมัยนั้นขับรถลงยังกินเวลากว่าชั่วโมง ขาขึ้นมีหม้อน้ำเดือดเป็นประจำ

ผู้ใหญ่ในหน่วยงานผมเรียกดอยลูกนี้เล่นๆ ว่า ปังฆ่า ครับ ประวัติคงไม่ต้องเล่ามาก ผู้มีชื่อเสียงประเทศเราหลายคนก็เคยอยู่แถวนี้มาก่อน

[phiya]

วิวสวยดีครับ ขอให้หายไวๆนะครับ

[TheRocky]

ภาพสวย ใจเกินร้อยจริงๆครับ ขอให้สุขภาพฟื้นคืนในเร็ววันครับ