
เริ่มต้นรวมตัวกันที่หน้าร้านอมรจักรยานที่เพิ่งเปิดใหม่หน้ามิสทีนครับ
จากซ้ายไปขวาครับ เริ่มด้วยน้องจูเนียร์กับน้องโดนัท เป็นหลานของพี่เจริญ อุชชินหรือพี่ติ๊กที่อยู่ข้างๆ
ถัดไปก็พี่เดชที่ตอนแรกนึกว่ามาส่ง เพราะใส่ชุดทำงานมา

ถัดไปก็เป็นพี่ป๋อง แล้วก็ป๋าวินิจครับ พี่ป๋องนี่บ้านอยู่ติดกับบ้านผมเลย รวมกันก็เป็นที่มาของเจ็ดคนกะเจ็ดคต

ไม่พูดพล่ามทำเพลงครับ มาลุยกันเลย
หลังจากจอดรถที่โรงเรียนวัดบึงไม้ พอเซ็ทรถเสร็จก็เริ่มออกปั่นกันเลย เริ่มปั่นกันก็เก้าโมงกว่าๆแล้วครับ ลมไม่ค่อยมีแต่ดีที่แดดไม่ร้อนมาก(มั้ง

)
รูปนี้หันไปตอนจะถ่ายรูป นึกว่าเมดมาด้วย

พี่ป๋องเสื้อขาวมากับ Giant Iguana แต่เท่าที่เคยเห็นรถพี่แก รู้สึกว่าจะเล็กไปหน่อย เพราะพี่เขาสูงพอๆกับพี่เดชเลย ซึ่งตอนนั้นพี่เดชใช้Giant ไซส์ 19 แต่พี่ป๋องที่ร้านแนะนำให้เอา ไซส์ 17 ซึ่งเป็นขนาดที่ผมใช้อยู่(Giant ท่อบนค่อนข้างสั้น) เลยดูเหมือนจะเซ็ทรถไม่ค่อยลงตัว เพราะใช้สเต็มยาวมาก เบาะก็เลื่อนไปจนเกือบสุด เห็นว่ากำัลังเล็งTREK 17.5 อยู่ ไม่รู้จะพอดีหรือเปล่า

เส้นทางร่มรืนตลอดทาง ที่สำคัญรถน้อยมากๆ(แทบไม่มีเลย)

ปั่นมาได้พักนึงก็เริ่มเข้าทางลูกรัง แต่อัดแน่นครับ เสือหมอบไปได้สบายๆ

หลักฐาน อิอิ รูดปื้ด รูดปื้ด แรงจริงๆเด็กๆสมัยนี้

ว่าแล้วเพื่อไม่ให้ผิดคอนเซ็ปสัมมากรก็ต้องหลงกันหน่อยครับ เลยไปทางน้ำตกโกรกอีดกโน่น พี่คนนึงช่วยขี่มอเตอร์ไซค์นำทางกลับมา ก็ทางเข้ามันไม่มีคำว่าน้ำตกเจ็ดคตเลยอ่ะครับ เลยหลงกันหมด

ก่อนมาสอบถามเส้นทางจากคุณRit(หนุ่มบ้านนาที่ชอบแอบเมียมาขายของ

) คุณRit บอกว่าเวลาน้ำเยอะจุดนี้ต้องลุยน้ำข้ามกันเลย พอทีสอบถามจากอาจารย์ที่โรงเรียนมาแล้วว่าตอนนี้น้ำไม่สูง ไม่งั้นได้ปั่นเส้นอื่นแน่ๆ(กลัวน้ำ

)

แต่พี่ติ๊กไม่กลัวแฮะ เลยลงไปลุยอีกรอบ
