"เหนือเขื่อนภูมิพล" โสมง-หินลาดนาไฮ-สันป่าป๋วย-ห้วยริน-นาอีเปย

met

มันยังไม่8นาฬิกาดีเมื่อเรามาถึงปากทางมุ่งหน้าสู่ห้วยริน
ป่าก็คือป่า เข้ามาสักสามร้อยเมตรเราก็หลงอีกจนได้ 555

มันไปคนละสันดอยกับชาวบ้านได้ไงฟระ เอ้าแบกสิ ข้ามหุบไปขึ้นสันนู้น
รออัลไลเล่า 555

met

ทางช่วงสันป่าป๋วย-ห้วยริน ชาวบ้านใช้หาของป่าแค่ใกล้ ๆหมุ่บ้านเท่านั้น
ทำให้พ้นหมู่บ้านมาสัก2โล เราก็ทิ้งชาวบ้านคนสุดท้ายที่มาหาของป่าไว้เบื้องหลัง และมุ่งหน้าลำพังสู่ห้วยริน

"เป็นทริปและทางที่ดีวันหนึ่ง" พี่ตึ๋งได้กล่าวไว้
"ผักหวานต้นใหญ่บึ้ม สุดยอด" พี่วันชัยคงอยากกล่าวแบบนี้
"..." ผมไม่ได้กล่าวอะไรไว้ 555

met

ต้องบอกว่า เราแค่ปะติดปะต่อเส้นทาง จากคำบอกเล่าชาวบ้าน + ที่เราหาจากเน็ต
อย่างไรก็ตาม ผมไม่พบว่ามีใครเขียนแผนที่ละเอียดถึงลำดับสถานที่ จุดต่อจุด ของหมู่บ้านต่าง ๆ จุดที่น่าสนใจ

ดังจะเข้าใจในวันต่อไป ซึ่งเราไม่เชิงหลงทาง แค่ไปคนละทางกับที่ตั้งใจไว้ 555

ฟาก

ภาพเล่าเรื่องวันที่2จากหินลาดนาไฮถึงสันป่าป๋วย

ฟาก

ภาพเล่าเรื่องวันที่2จากหินลาดนาไฮถึงสันป่าป๋วย

met

ฝนกำลังมา ยังยืนกางเต้นท์ริมหาดอย่างใจเย็น สักพักพายุทราย ฝน ลม มาครบเลย

: IMG_3900.JPG (73.13 KiB) เข้าดูแล้ว 1233 ครั้ง

: IMG_3890.JPG (80.45 KiB) เข้าดูแล้ว 1232 ครั้ง

ฟังคนสันป่าป๋วยบอก ฝนนี้น่าจะฝนแรก
ครูบอกให้นอนบนบ้าน กลัวตะขาบ แมงป่อง งู มันชุม ทีแรกคิดว่าก็ไม่เท่าไร

: IMG_3904.JPG (78.99 KiB) เข้าดูแล้ว 1233 ครั้ง

555 วันต่อมานี่ แทบจะดง...

เอ หมวกฟาง

...เหล่าตำนาน ก็ยังคงสร้างตำนานบทต่อไป

met

ทางเป็นซิงเกิ้ลแทรคไปจนถึงห้วยแห่งหนึ่ง จากนั้นทางกว้างขึ้นและเห็นรอยล้อรถจาง ๆ
กำลังนั่งพัก เผอิญแหงนหน้ามองยอดไม้เจอหน้าคนมองลงมา

555 จั่นเจา มาจากไหนกลางป่า โคมลอยสิครับ เคยได้ยินข่าวไหมที่โคมลอยจากพม่าลอยมาตกแถวเหนือเขื่อนภูมิพล
พระเจ้าถ้ามันไม่ชัดขนาดเห็นแล้วรู้เลยว่าจั่นเจา สงสัยมีหลอน นึกว่าตัวอะไรบนต้นไม้

แต่ทางสวยครับ ผักหวานก็เยอะมากถึงมากที่สุด แต่เห็ดยังไม่มา คาดว่าอาทิตย์นึงหลังเรากลับน่าจะพรึ่บ

met

เอ หมวกฟาง เขียน:...เหล่าตำนาน ก็ยังคงสร้างตำนานบทต่อไป

ดีคับ
ไปเที่ยวด้วยกันคับ ถ้าชอบเที่ยวป่า + ปั่นแทรค รับรองชอบแน่นอน

met

ยังไม่เที่ยงดี เราแวะเติมพลังงานกันก่อน
เที่ยวด้วยกันมานาน รู็ใจกัน บางครั้งก็แบกท้องไปหาที่เหมาะ ๆ กินข้างหน้า ชีวิตที่ช้าช่วยให้มีเวลาอยู่กับตัวเองและธรรมชาติรอบตัวได้อย่างละเอียดขึ้น โดยไม่มีมือถือมารบกวน... เพราะไม่มีสัญญาน 555

เราข้ามเขามาลูกนึงน่าจะได้
ทางสายนั้นพาเราเลาะไปตามไหล่เขา ขึ้นไปจนถึงช่องเขาแคบ ๆ แห่งหนึ่งก่อนลาดลงจนมาพบห้วยน้ำแห่งนั้น
ป่าที่เขียวสดชื่น น่าจะได้น้ำจากฝนเมื่อคืนที่โปรยปรายลงมา
ผีเสื้อป่าหลากสีบินตอมกินเกลือบนหาดทรายริมห้วย เราจอดจักรยานลงและวักน้ำล้างหน้าล้างตา

พี่ตึ๋งเห็นว่าทำเลเหมาะ จึงปลดสัมภาระและผมรับหน้าที่ต้มกาแฟ
มันเป็นหม้อใบเก่า ก้นดำไหม้เสียแล้ว กว่า10ปีไม่น่าเชื่อเรายังใช้หม้อใบเดิม
และแน่นอนมาม่าเหมือนเดิม แต่คราวนี้มีคุณค่าทางโภชนาการมากขึ้นด้วยผักหวานป่าสด ๆ จากพรานประจำคณะ "พี่วันชัย"

และแน่นอน หม้อใบเดิม ตบตูดด้วยกาแฟ

พักนานจนหายเหนื่อย เวลาไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเราเลย ก็ห้วยตรงนี้มันสวยงาม และ พี่ตึ๋งบอกว่า "ไม่ได้มาบ่อย"