พอส่งคู่หูคู่ฮา สองตัวแสบพี่น้อง ไปโรงเรียนเสร็จเรียบร้อย ผมก็เปลี่ยนเสื้อผ้า
เติมน้ำใส่กระติก คาดกระเป๋าเอว จูงจักรยานคันโปรดออกหน้าบ้าน
เข็มนาฬิกาชี้ที่ 8 โมงเช้ากว่า ๆ แดดอ่อน ๆ ลมบาง ๆ อากาศไม่ร้อน ...
เริ่มออกตัวล้อหมุน หลังจากทำการวอร์มอัพ ยืดเหยียดกล้ามเนื้อ (ควรทำทุกครั้งก่อน
ที่จะใช้ร่างกายไปทำอะไรก็ตามแต่ที่ต้องใช้พละกำลัง ขนาดช่วงเดือนก่อนออกไปคุมงาน
ต่อเติมร้านขายอาหารที่ตลาดนัด ผมยังต้องวอร์มอัพทุกเช้า คนงานมองกันตาปริบ ๆ .. )
... ขี่ไป ก็คิดไป วันนี้จะไปทางไหนดีน้อ ....
แถว ๆ ดอนเมือง ที่น่าไปขี่จักรยานออกกำลังกายก็มีเส้นทางโลคอลโรด วิ่งไปจนสุดถึง
รังสิตแล้ววกกลับ ไม่ก็ออกไปสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ฯ ขี่วนที่แทร็คใต้ทางด่วน
ไปสุดที่เมืองทองธานี น่าไปทั้งสองเส้นทางแหละ มันมีเสน่ห์กันไปคนละแบบ
ถ้าวิ่งโลคอลโรด จะได้บรรยากาศเหมือนไปขี่จักรยานที่ต่างจังหวัด แต่รถรามันเยอะไปนิด
แต่ถ้าไปสวนสมเด็จฯ บรรยากาศจะสงบเงียบกว่า เสียแต่ระยะทางระหว่างบ้านไปถึงสวนสมเด็จฯ
ต้องขี่ผ่านสี่แยกคลองประปา ลอดใต้ทางด่วนศรีสมาน ซึ่งรถเยอะมาก แถมขับทำความเร็วกัน
ชนิดที่วิ่งผ่านเรานี่ใจหายวูบ ๆ ...
วันนี้เลือกไปสวนสมเด็จฯ ฮะ อยากไปดูต้นไม้ ดูน้ำในสระกว้าง ๆ ดูสาวใส่ชุดจ๊อกกิ้ง .. 555
ออกกำลังกายเช้า ๆ นี่ บรรยากาศดีจริง ๆ เน้อ ...
(บนแทร็คทางวิ่งจ๊อกกิ้ง ในสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ฯ ดอนเมือง)
(เหนือผืนน้ำมีรถยนต์ ติดผืนน้ำมีรถจักรยาน ... 555)
(แดดอ่อน ๆ ลมเบา ๆ ฟ้าใส ๆ .. และเงาสะท้อนที่ผืนน้ำ)
...
ลืมไปว่า วันนี้เป็นวันธรรมดา สาว ๆ ใส่ชุดทำงาน ไปออฟฟิสกันหมดแล้ว เหลือแต่กลุ่ม
แม่บ้านสมานฉันท์ เดินไป เมาท์กันไปเรื่องดาราตบตีกันทางจอทีวีเมื่อคืน ...
โว๊ยย .. ออกกำลังกาย ร่างกายแข็งแรงดีจริง ๆ เล๊ยวันนี้ แต่ทำไมมันรู้สึกเซ็งเป็ด
เซ็งห่านอย่างนี้ฟะเนี่ย ...
