Adventure SAPA : เวียดนามเหนือกับเสือเมืองเดช

[khunhan]

ธรรมชาติ ล้อเล่นวัดใจเราอยู่ตลอดเวลา

ทะเลโคลนที่เละเป็นแยมอย่างนั้นทำให้เราต้องค่อย ๆ ประคองตัว ลื่นได้ แต่ห้ามล้ม และเมื่อล้มแล้ว ต้องรีบลุก

พอเหงื่อเริ่มซึม ๆ เราก็ได้พบกับภาพที่สวยงามต้อนรับ ภูเขาสูงตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า มีหมอกขาวโพลนบังตาทำให้ภาพดูนุ่มนวล เย็นตา สบายใจ ต่างกับความรู้สึกตอนเผชิญฝุ่นเมื่อวานเย็นอย่างสิ้นเชิง

ด้านซ้ายเป็นสายน้ำที่ขุ่นขลักไปด้วยโคลน เห็นการสร้างทางไต่ขึ้นไปบนเขา เครื่องยนต์หนักกำลังเดินเครื่อง แต่ข้างหน้าของเรานี่สิ ?

ชักภาพมาอวดเพื่อน ๆ กันก่อน





วันนี้ ไม่เห็นจะต้องรีบ มันสวยหนะ



เลยที่นั่นมาอีกนิด เราก็ข้ามสะพานมุ่งหน้าสู่เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง

อ๊ะ สร้างภาพกันก่อน









สูดหายใจยาว ๆ เพื่อความสดชื่นเต็มที่แล้วเราก็ไปกันต่อ นึกในใจว่า ยังไง วันนี้ คงได้เล่นโคลนภูเขาทั้งวันแน่
พ้นสะพานเลี้ยวซ้ายอีกครั้งนึง ฝั่งซ้ายเป็นสายน้ำข้ามไปเป็นเขาสูง ฝั่งขวา ก็เป็นเขาสูง

เรากำลังไต่ตามร่องเขา

[เสี่ยวภูธร]

คำเตือน..ต่อจากนี้ไปผมล้มกลิ้ง ล้มงาย 3 ครั้งครับพี่น้อง..

[เมืองเดช]

ด้านหลังที่เรายืนถ่ายอยู่นั่นคือตอหม้อสะพานที่กำลังสร้างใหม่ ตลอดเส้นทางในวันนี้ถ้าไม่มีฝุ่นก็จะเป็นโคลนครับ.

พี่เสี่ยวฯไม่ต้องน้อยใจ พี่ขุนหาญแกกลัวว่าชุดแกจะสะอาดเกินไปถัดไปจากนี้อีกไม่ไกลแกก็ลงไปแช่ในน้ำโคลนเหมียนกัลลลลล....เสียดายจับภาพไม่ทันมัวตะลึงอยู่กลัวรถบรรทุกที่ตามหลังมามันจะทับเอา.

[khunhan]

คำเตือน..ต่อจากนี้ไปผมล้มกลิ้ง ล้มงาย 3 ครั้งครับพี่น้อง..

555 รู้แล้วละ ว่าตอนเฮียเสี่ยว กลิ้งคลุกโคลน มันมันสสสส์ ยังไง

[khunhan]

..

[khunhan]

เห็นชื่อเข้ามาแว้บ ๆ มาเลยพี่หมาย มาส่งการบ้าน เร็ว ๆ เข้า

[scott ณ.เมืองตาก]

พรุ่งนี้อย่าลืมชม เรื่องราวของ เจ้าหม่องคำลือ เจ้าองค์สุดท้ายของเชียงรุ่ง(สิบสองปันนา)
ดูแล้ว คราวหน้าไปสิบสองปันนา จะได้ซึมซับอะไรๆอีกหลายอย่างอีกมากมายกว่าเดิม....ทาง thaiPBS ครับ

อืม เห็นแต่ความทุกข์ ก็ดูหน้าหัวหน้าเมืองเดชแต่ละรูป เหมือนเบื่อมากกกมายเลยทีเดียว หุหุ.....

[โอ๊ตนนท์]

พรุ่งนี้อย่าลืมชม เรื่องราวของ เจ้าหม่องคำลือ เจ้าองค์สุดท้ายของเชียงรุ่ง(สิบสองปันนา)
ดูแล้ว คราวหน้าไปสิบสองปันนา จะได้ซึมซับอะไรๆอีกหลายอย่างอีกมากมายกว่าเดิม....ทาง thaiPBS ครับ

อืม เห็นแต่ความทุกข์ ก็ดูหน้าหัวหน้าเมืองเดชแต่ละรูป เหมือนเบื่อมากกกมายเลยทีเดียว หุหุ.....

หนัง หรือ ละครครับ .... เสียดายจัง อยู่ทิเบต อดดู กลับไทยคง ไปหา ซื้อแผ่นดู คงมีมั๊ง ว่าแต่ชื่อ หนังเรื่องอะไรเหรอครับ
หนังไทยทำหรือเปล่าครับผม....

[scott ณ.เมืองตาก]

เป็นสารคดี เกี่ยวกับเจ้าองค์สุดท้ายของเมืองเชียงรุ่ง หรือจิงหง ที่อยู่ในแคว้นสิบสองปันนา
ครับ น่าสนใจมาก สำหรับคนที่ชอบเดินทาง เพราะเส้นทางไม่ได้มีแค่ถนนและเม็ดเหงื่อ ฮา....

เส้นทางสำหรับคนเดินทางจึงมีเรื่องราวมากมายไม่รู้จบ อย่างการไปสิบสองปันนา ผมหวังอย่างยิ่ง
ว่าคนที่ไปน่าจะได้เรียนรู้หรือซึมซับกับ ความสูญเสีย มิตรภาพ และการพยายามต่อสู้ของคนพื้นเพที่นั่น
บทเรียนเหล่านั้นจะมากจะน้อย มันคือสิ่งล้ำค่าสำหรับเรา หรือสังคมที่เราดำรงอยู่ไงครับ

ส่วน ซาปา ของป้ากับหัวหน้า เห็นแล้ว ก็อดดีใจด้วยไม่ได้ ที่ได้ทำตามความตั้งใจ นี่ถ้าป้ารู้ว่า
เกิดอะไรขึ้นที่เดียนเบียนฟู ป้าอาจจะค้างที่นั่นอีกหลายๆวันก็ได้ ....

รศ.ดร.สุรชาติ บำรุงสุข กล่าวไว้ว่า
คุณูปการของการยุทธ์เดียนเบียนฟูว่า "สงครามเดียนเบียนฟูนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงของยุทธศาสตร์ 3 ประการใหญ่ๆ คือ

1.ชัยชนะที่เดียนเบียนฟูของพี่น้องเวียดนาม นำไปสู่การกำเนิดของประเทศเวียดนามที่เป็นเอกราช
2.ชัยชนะที่เดียนเบียนฟู ตอกย้ำถึงการสิ้นสุดของระบอบอาณานิคมของชาติมหาอำนาจตะวันตกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
3.เป็นการส่งสัญญาณถึงพี่น้องหลายๆ ประเทศที่เป็นอาณานิคมว่า ถึงเวลาที่ต้องกู้ชาติแผ่นดินอยู่แล้ว ...เดียนเบียนฟูเป็นกรณีศึกษาของคนที่ต้องเรียนประวัติศาสตร์การทหารทุกคน และในทางการเมืองเดียนเบียนฟูเป็นหัวข้อใหญ่ที่นักคิดทางการเมืองต้องคิด"



55 ปี ของชัยชนะที่ประชาชนเวียตนาม ประชาชนชาติเล็ก มีเหนือมหาอำนาจฝรั่งเศส.............ของน้อมคารวะ

[วีว่า52]

"เดียนเบียนฟู" มิใช่แค่เรี่องเอกราชของเวียดนามเท่านั้น!!...

ยังมีเรื่องราวความ "ขมขื่น" ของชนเผ่า "ไทดำ" ที่โดนเวียดนามหลอก..รวมอยู่ด้วย!!!

[khunhan]

สวัสดีค้ะ ลุงก็อต พี่วีว่า ขอบคุณที่ช่วยมาเพิ่มข้อมูลค่ะ

บอกตามตรง ว่าเราไม่ได้มีความรู้เรื่องพื้นหลังของเมืองเวียดนามเลย รู้เพียงว่า เวียตนามแทบทั้งประเทศคงจะเป็นสมรภูมิรบ

เมื่อคราวเราไปฮอยอันครั้งก่อน ก็เห็นป้ายฉลองอิสระภาพเมืองเคซาน เมื่อไม่นานมานี้ ก็ฉลองอิสรภาพเมืองเดียนเบียนฟู ครั้งนี้ ขณะเราเดินทาง ก็มีการเฉลิมฉลองปลดปล่อยเมือง ไลเจา

ด้วยข้อจำกัดของเวลา เราคงไม่อาจพักในเมืองที่มีประวัติศาสตร์อย่างที่ลุงก็อตว่า แค่เรามีโอกาสปั่นจักรยานไป เพียงได้ชื่นชมกับธรรมชาติที่สวยงาม ที่บรรพบุรุษของคนที่นั่นมอบให้เป็นมรดกของประเทศเค้า แค่นี้เราก็ถือว่าเราโชคดีมากพอแล้ว และที่สำคัญ ตอนนี้ บ้านเมืองที่นี่ สงบสุขและ มีความสุขมากค่ะ ลุงก็อต

พี่วีว่าคะ ขากลับ เราปั่นกลับทางเมือง Than Yein เมือง Guit Yia ซึ่งผ่านชุมชน ไทดำ ระหว่างนั้น คนพื้นถิ่นที่นั่น ทำให้เรารู้สึกอบอุ่น จนเกือบจะลืมไปเลยว่ากำลังปั่นในเวียตนาม

เราอาจรู้มาก่อน ว่าเราจะพบเจอคนไทดำ แต่เราไม่คาดคิดว่า คนไทดำอัธยาศัยน่ารัก อบอุ่นขนาดนี้
และก็อีกนั่นแหละ เพิ่งรู้ ว่า คนไทดำ..ถูกหลอก !!

เราคงเป็นแค่คนปั่นจักรยานธรรมดา ๆ คนนึง ที่ปั่นไป คุยกันไป ได้ตรวจสอบความรู้สึกของตัวเองไป ได้อยู่ใกล้ชิดธรรมชาติ พอเหนื่อย ก็อยากนอนบนพื้นดิน อยากเล่นน้ำเย็น ๆ ที่ไหลผ่านซอกเขา พอหิว ก็กินอะไรที่ง่าย ๆ เต็มที่ในแต่ละวัน พอค่ำ เราก็นอน.. พักผ่อน เพื่อให้มีกำลัง เดินทางต่อไป

พอมีความสุขก็อยากกรีดร้องให้ดังลั่นฟ้า แวะพักทักทายผู้คนที่ตั้งใจจะสื่อสารถามไถ่ทุกข์สุข เล่าสู่กันฟังถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น และเมื่อมีโอกาสก็พยายามเก็บภาพมาเล่าเรื่องให้เพื่อน ๆ ได้ดูได้ชมกัน นี่แหละค่ะ

ดีนะคะ ที่พี่ ๆ มาช่วยให้ข้อมูล ช่วยให้การสรุปทริปนี้ น่าสนใจ เผื่อพี่น้องผองเพื่อนของเรา จะได้นำไปเป็นข้อมูลในการเดินทางครั้งต่อ ๆ ไป

ส่งมาอีกนะคะ

โอ๊ตต์นนท์

เรื่องราวกำลังสนุก โปรดติดตามต่อไปนะคะ

[เมืองเดช]

การได้ปั่นจักรยานไปเที่ยวทางไกลถือว่าเป็นความสุขอย่างหนึ่งที่เลือกไว้ครับ. แต่กว่าจะได้มันมาก็จะต้องแลกกับความเหน็ดเหนื่อยอย่างแสนสาหัสและเจ็บต..รู...ดด้วย ความเครียดมันอยู่ที่เงื่อนไขของระยะทางและเวลาในการเดินทางเป็นตัวกำหนด แต่มันก็ไม่สำคัญเท่ากับจิตใจของเราที่ตั้งใจจะไปและพร้อมที่จะรับกับสถานการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้นอย่างที่เราตั้งใจไว้หรือนอกเหนือความคาดหมาย การที่ได้รู้ประวัติศาสตร์ไปด้วยก็ดีจะช่วยทำให้เราปรับตัวในการวางตัว รู้เขารู้เรา เข้าเมืองตาลิ่วก็ต้องลิ่วตาตาม ตลอดเส้นทางที่ผมปั่นผ่านไปในทริปนี้ก็ได้พบเจอกับคนที่คิดว่ามีเชื้อสายเดียวกัน คือดูที่หน้าตาและการใช้ภาษาถิ่นที่สื่อสารกับเราได้รู้เรื่องและเข้าใจกันภาษาที่ใช้คือสำเนียงอีสาน(ลาว)ไม่ใช่ภาษาไทยกลาง หลายคนที่ผมได้สนทนาด้วยบางคนรู้ประวัติศาสตร์ในการเคลื่อนย้ายอพยพของชนเผ่าไตลำ(ไทดำ)ของเขาว่าเป็นอย่างไร ผมคิดว่าเขากับเราก็ไม่แตกต่างกันแต่วิถีชีวิตที่เราไม่เหมือนกันคงจะเป็นเพราะสถานการณ์และสภาพแวดล้อมที่เป็นตัวที่จะทำให้เขาเป็นแบบนั้น แต่ผมไม่ได้ไปค้นหาสิ่งเหล่า การที่ได้ไปพบเห็นสิ่งต่างๆในสถานที่ต่างๆเป็นการเพิ่มประสบการณ์ชีวิตของการเรียนรู้โลกใบหนึ่งของผมและเพื่อนเท่านั้นเอง.

ในแต่ละครั้งที่ได้เดินทางไปเที่ยวผมได้กำหนดการและวางแผนไว้พอสมควรและเลือกแล้วว่าจะใช้วิธีปั่นจักรยานเที่ยวให้ได้มากที่สุด หากมีความจำเป็นที่จะต้องใช้ตัวช่วยบ้างก็คงจะไม่ทำให้ผมเสียคอนเซ็ปไป ทุกเส้นทางมีความหมายในที่ที่เราผ่านไปนำมาเพิ่มประสบการณ์ชีวิตในการเรียนรู้โลกมากขึ้น.

ผมเลือกที่จะเห็นความทุกข์ก่อนที่จะเห็นว่ามีความสุข ผมว่าทุกวิธีการมันจะต้องมีการลงทุนนะขึ้นอยู่กับว่าเราจะเอาอะไรไปแลกมันมาเท่านั้นเอง....หุ...หุ...หุ.

[เมืองเดช]

เพิ่มเติมพี่ขุนหาญ เมืองLAI CHAU ได้ฉลอง 100ปี ของการตั้งเมือง และ60 ปีในชัยชนะที่มีต่อผู้รุกรานผมเข้าใจอย่างนั้น ท่านผู้รู้ช่วยเพิ่มเติมด้วยครับ. ในวันนั้นเราเลยเมืองนี้ไปนอนที่ Tam Doung เพราะเวลาในการปั่นยังเหลืออีกมาก.

[ตุ๊]

..... ติดตามตลอดจ้า ....

[เสือหงอย]

เพิ่งจะมีโอกาสมาเปิด เพราะคอมไม่ทำงาน ตื่นเต้น เร้าใจ แข่งแกร่งทั้งทีม
ถ้าเป็นกลุ่มใหญ่เหมื่อนพี่เสี่ยว ก็จะอีกแบบ จุดที่เป็นโคลน ถ้าปั่นตอนมืดเหมือนผมกับพี่เสี่ยว มันหวาดเสียวจริงๆ จะคอยติดตามจนจบ แล้วหวังว่าวันหลังจะได้ร่วมทริปกับเมืองเดชอีก เอาแบบมันๆแบบนี้
ไม่น่าเชื่อว่าทริปแบบนี้ เมื่อตอนปั่นนึกตลอดว่า เวลามันน้อย น่ามีเวลามากกว่านี้ ทรมาณกับปั่นกับปั่นตลอดเวลาแทบไม่มีเวลาดื่มด่ำกับวิวสองข้างทางและคิดว่าจะไม่ขอมาอีก แต่เมื่อกลับบ้านแล้วยังนึกถึงบ่อยๆว่า ถ้ามีเวลาว่างๆนานๆยังอยากจะไปอีกเลย ไม่น่าเชื่อ