มาส่งลุงเพียร

[rainbow]

ผมกล่าวทิ้งท้ายไว้ให้ไตร่ตรองกันว่า

"หากผมเป็นทหาร..ผมจะไม่ทิ้งร่างเพื่อนร่วมสมรภูมิไว้กลางสนามรบ
ผมจะเอาเขากลับมาด้วย ไม่ว่าเป็นหรือตาย แม้ว่าจะเสี่ยงมากขึ้นอีกก็ตาม"

[rainbow]

ประเด็นเรื่องกินเบียร์ เล่นหวย อะไรนั่น
ที่แม้ว่าพวกเราส่วนมากก็กินหรือกระทำกัน แต่ความเหมาะสมในการกำลังดำรงสภาพถือครอง
กิจกรรมการกุศลเกี่ยวกับวัดวา และมีการอ้างถึงมูลนิธิชัยพัฒนาเข้ามาเกี่ยวข้องว่า
"หากเงินเหลือ" จะให้กับมูลนิธินี้ต่อไป ย่อมไม่สมควรทั้งสิ้น

เข้าใจไหมว่า "กาละเทศะคืออะไร"
แต่ความผิดนั่นไม่ว่าอย่างไรเป็นเรื่องระดับผิวๆ
อย่าไปมัวเสียเวลาถกเถียงกันอยู่เลย
เอาประเด็นเนื้อหัวใจเลยดีกว่า
คนทิ้งเพื่อน ถ้าไม่เรียกว่า "ปราชิก" แล้วจะให้เรียกว่าอะไร

[rainbow]

พฤติกรรมสะสมในอดีตในทริปอื่นๆ สมควรหรือไม่ที่จะนำมาอภิปรายร่วม เป็นเรื่องที่น่าคิด
บางท่านว่าไม่ควร บางท่านว่าควร ขนาดแนวทางของศาลยุติธรรมท่านยังเอาเรื่องเหล่านี้มาพิจารณาร่วมดูเจตนา
และกำหนดความหนักเบาโทษทัณฑ์เลย เราจะไม่เดียงสาไปหน่อยหรือ ที่จะถูกผิดว่าแต่ในทริปนี้เท่านั้น
สิ่งเหล่านี้ผมไม่รู้มาก่อน ไม่ใช่รู้แล้วไปกับเขาทำไม แม้ผมไม่เห็นกับตา แต่บอกว่า พยานเต็ม ใครเชื่อก็ตามใจ ไม่เชื่อก็ตามใจ

[rainbow]

เรื่องการจัดการทางการเงิน

ครั้งที่ผมยังอยู่ภายใน การจัดการเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องของหัวหน้าเท่านั้น รู้แต่เพียงยอดเงินบริจาคราว สองหมื่น(ตอนนั้น)
เป็นยอดที่หัวหน้าบอกเรา ไม่ใช่ยอดที่เราจะไปรู้บัญชีจริง
ถ้าหัวหน้าเห็นว่า นี้เป็นโครงการของฉันที่ฉัน designed ขึ้นมา ฉันจะทำอย่างไรกับมันก็ได้ ถูกต้อง
แต่คุณต้องเอาคำว่า “มูลนิธิชัยพัฒนา” ออกไป
ถ้าจะอามูลนิธินี้เพื่อเรียกความน่าเชื่อถือ ต้องมีการจัดการอย่างเป็นระบบมีการตรวจสอบเช็คแอนด์บาลานซ์ ไม่ใช่ว่าเองลำพัง

นี่ไม่ได้ว่าเธอโกงนะ ติ้ดต่างว่าเงินเหลือ 10 บาท ในการสิ้นโครงการ แต่เธอบอกเหลือ 2 บาท เอาเข้ากระเป๋า 8 บาท
เพื่อปกป้องไม่ให้สภาพนี้เกิดขึ้น ต้องมีการพิจารณาร่วม โดยคณะกรรมการฯ (ไม่ควรจะเป็นนักปั่นสมาชิก) ที่ยังไม่มี ไม่ได้ตั้ง
แต่การดำเนินการก่อนการจัดตั้งบุคคลภายนอกเข้าไปให้โปร่งใส ก็ให้สมาชิกที่เหลืออีก 3 คนร่วมดูแล ก็ยังดีกว่า หัวหน้าเป็นเหรัญญิกเอง

ขอย้ำ เอาคำว่า “มูลนิธิชัยพัฒนา” ออกไป แล้วจัดการตามใจ จะง่ายกว่ามั้ง ของสูงอย่าทำอะไรมั่วๆ ไม่ใช่เด็กเล่นขายของ
ขอแรงเพื่อนสมาชิกจักรยานร่วมไตร่ตรองกรณีนี้ด้วย
พฤติกรรมเก่าก่อนที่เจ้าตัวหัวหน้าส่งของที่คนช่วยเหลือให้สมาชิกทุกท่าน
ใส่กล่องไปรษณีย์กลับบ้าน มีมาแล้ว ย้ำเตือนไว้

[กำนันถึก]

ได้อ่านบทความจากคุณ rainbow แล้วคงจะหูตาสว่างไปบ้างนะครับ

พอดีผมไปพบกระทู้นี้ ลองเข้าไปอ่านให้ละเอียดนะครับว่า ความเห็นที่ 14 พฤติกรรมของบุคคลคนนี้เป็นอย่างไร ?

http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkatoo.pl?id=108449

[บุญชัย เสือสระแก้ว]

ชัดเจน กล้าหาญ ปัญญาชนอ่านดูก็รู้ใครของจริงใครของปลอม น่าจะมีผลถ้ากระทู้นี้ถูกเปิดเผยมากขึ้น ขอบคุณและเป็นกำลังใจเคียงข้างคุณrainbowครับแม้ตอนนี้จะมีผู้ลิงค์กระทู้นี้แล้วบอกว่าไม่สบายใจไม่อยากให้สังคมจักรยานแตกแยกก็ตาม

[เสือที่ 10]

สวัสดีครับท่าน...rainbow...ผมรู้สึกไม่สบายใจมานานแล้ว ตั้แต่พอรู้ว่า ตาเพียร พี่ใหญ่เสือใต้ ท่านได้เข้าร่วมโครงการณ์ เที่ยวนี้กับเขาด้วย ก็ได้แต่เก็บความสังหรณ์ อยู่ในใจ แล้วก็คอยติดตามความเคลื่อนไหว อยู่เสมอ ด้วยความเป็นห่วง พี่ใหญ่ เพราะท่านเป็นฅนซื่อตรง พูดน้อย ต่อยมาก ต่อมาอีก 3 วัน พอผมรู้ว่าตอนนี้ ตาเพียร ท่านขอยุติการร่วมทริปนี้แล้ว เพียงแค่นี้ ผมก็รู้สึกโล่งอก โล่งใจ มาก ที่ท่านยังไม่ทันตกม้า และรีบส่งสารแสดงความยินดีมายังท่านทันที เป็นฅนแรก ที่ท่านตัดสินใจได้ถูกต้อง ผมและ คณะชาวเสือใต้ ขอ ขอบคุณท่าน...rainbow...ด้วยที่ได้อุตส่าพาพี่ใหญ่ผมไปส่งถึงบ้าน วันหน้าถ้ามีโอกาสผมไป นครสวรรค์ เมื่อไรอยากเจอคุณบ้าง และร่วมแจมด้วยกันสักยก เพราะลูกผมเขาทำงานอยู่ที่ ป่าไม้เขตนครสวรรค์ และตอนนี้เขาก็ได้ลงหลักปักฐาน เป็นชาวนครสวรรค์แล้ว คุณ...rainbow...ครับ ผม และพรรคพวก (ไม่ได้ว่า และโทษใคร ) เปื่อยมาก่อนหน้านี้แล้ว เพราะรู้ไม่เท่า แต่พูดไม่ออก...บอกไม่ได้...เพราะว่าเรามันโง่เอง (คบฅนให้ดูหน้า คบฅนขี่จักรยานให้ดู โคน่า ) สวัสดีครับ.

[ups]

ขออนุญาติเข้ามารับทราบข้อมูลครับ ได้อ่านแล้วมีแง่คิดมากมายจริงๆครับ

[ตี๋เล็ก-เด็กรังสีฯ]

ได้อ่านแง่มุม เบื้องลึก เบื้องหลัง ของท่าน rainbow และท่าน กำนันถึกแล้ว ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างมากครับ ที่กล้าเปิดเผยแง่มุมเบื้องลึก เบื้องหลังให้พวกเราได้รับรู้รับทราบ ต่อไปใครจะพิจารณาเป็นประการใด ก็คงต้องใช้วิจารณญานของแต่ละบุคคลประกอบการตัดสินใจเป็นหลักครับ สำหรับผม เห็นด้วยกับพี่บุญชัยครับ ของจริงที่พิสูจน์มาแล้วหลายครั้ง...

[เจษฎา]

ขอบคุณครับ

[FedEx-CEI]

รับทราบครับ

[Francios]

จริงหรอเนี่ย

[rainbow]

วันแรก (วันที่ 8 เดือน 9 ปี 2009) ที่เจอกับเพื่อนๆที่จะร่วมชีวิตกันไปอีก 6 เดือนข้างหน้าในโครงการที่สนามหลวงจุดนัดพบ ผมรู้จัก(อย่างไม่สนิทด้วย) เพียงบางคน และอีกหลายคนเป็นการเจอกันเป็นครั้งแรก เมื่อแปลกหน้าต่อกัน เราต้องเรียนรู้ให้รู้ใจกันภายในเวลาอันสั้น

และไม่ว่าจะชอบนิสัยนั้นหรือไม่ เราต้องอยู่ด้วยกันกับเขาไปอีกนานชีวิตภายนอกโครงการ แม้เราจะยังเป็นนักจักรยานกัน แต่ขี่ปั่นที่บ้านใครบ้านมัน
ไม่จำเป็นที่จะต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา ต่างคนต่างอยู่

แต่ในโครงการ ทันทีที่เสียงระฆังยกแรกกังวาน เราต้องมีสำนึกภายในที่จะผนึกชีวิตรวมกันเป็นหนึ่ง
ผนึกความสำเร็จคือเป้าหมายเดียวกัน ความปลาบปลื้มที่ทำได้ในท้ายที่สุด เป็นรสชาติที่เราดื่มด่ำจากถ้วยอมฤตเดียวกัน
ปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้นระหว่างทางมิใช่เป็นปัญหาของแต่ละปัจเจกต่อไปอีกแล้ว แต่มันย่อมเป็นปัญหาของกลุ่ม
อุปสรรคของใครเมื่อบังเกิดขึ้น มันย่อมไม่เป็นแต่อุปสรรคผู้นั้นเท่านั้น แต่เป็นอุปสรรคของโครงการ ของคนทั้งหมดไปด้วย นั่นเอง

[rainbow]

แรกๆผมก็ไม่ชอบขี้หน้าลุงพุ่ม ขี้โม้ฉิบเป๋ง น่ารำคาญ นี่ขอยอมรับ แต่ทันทีที่เคลื่อนขบวน ผมต้องรับเอาปัญหาลุงพุ่มเข้ามาเป็นปัญหาตัวเองด้วย
ลุงขี่ปั่นได้ช้าเพราะสองสถาน สถานที่หนึ่งร่างกายที่ฟิตไม่พอ (อายุ 72 ปี) กับตัวรถที่ยังไม่ผ่านการเตรียมมาพร้อม อาจจะเป็นเพราะความดูเบาภารกิจ
คิดว่าตัวเองทำได้ประมาณนั้น เรื่องตัวรถเป็นเรื่องวัตถุ แก้ไขได้ ไม่น่ามีปัญหาใหญ่ แต่อาจถ่วงขบวนบ้าง แต่ถ้าด้วยการปรับแต่ง
ด้วยการเปลี่ยนอะไหล่ใหม่ๆเสริม และด้วยคำปรึกษาจากช่างจู๋ และความจริงใจและเต็มใจจากเพื่อนสมาชิกทุกคน ผมเชื่อว่าลุงพุ่มจะผ่านอุปสรรคไปได้

แต่ความเป็นจริง กลุ่มยังแทบจะไม่ได้ลองพยายามทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันที่จะเรียกได้อย่าเต็มปากว่า เราได้มีส่วนช่วยเหลือลุงพุ่มเลย

ทำไมเป็นเช่นนั้น แรกๆผมก็ไม่ชัดเจน แต่พอจะมาทราบเลาๆภายหลังว่า เพื่อนสมาชิกหลายคนเหม็นหน้าลุงพุ่มเพราะ ความที่ “ปากมาก” ของแกนั่นเอง
แต่ในสายตาผมเห็นว่าแม้ปากแกจะเป็นคนอย่างนั้น แต่ “ใจดี” แกเป็นคนไม่มีอะไร ดีแต่พูดไปเรื่อยเปื่อย
เพื่อนนักจักรยานที่เคยสัมผัสลุงพุ่มมา และรู้จักเขาดี น่าจะออกมายืนยันนิสัยนี้ได้
พยานพวกเราหนึ่งในสี่ที่ออกมายืนยันได้ว่า ได้ยินหัวหน้าโครงการกล่าวว่า “ไม่ต้องเอามันไปด้วย” “ไม่ให้ไป”
นี่เขากล่าวอย่างไม่เป็นทางการ กล่าวกับอีกคน ที่เขาแอบไปได้ยินเข้า

นี้จึงเข้าใจได้ถึงเหตุผลที่ทำไมความเร็วของขบวนจึงกลายเป็น 25 – 27 ก.ม.ต่อ ช.ม. แทนที่จะปรับลงต่ำมาที่ 20
ตัวเลขบนหน้าปัมท์มียืนยันกันทุกคัน

เมื่อเป็นดังนี้ สองกลุ่ม คือกลุ่มแรก กับกลุ่มตามจึงห่างออกจากกันไปเรื่อยๆ ไกลมากขึ้นเรื่อยๆ กลุ่มแรกรอนานขึ้น
สร้างความเบื่อหน่ายกับสมาชิกกลุ่มแรกขึ้นมาอย่างมีแผนการ

[rainbow]

ถ้าหัวหน้าโครงการถือว่านี่เป็นโครงการของเขา เขาย่อมควรเลือกสมาชิกที่เข้ามาให้มีคุณสมบัติที่ตรงตามสเป็ค
กล่าวอย่างสั้นๆ ถ้าลุงพุ่มอ่อนพลัง ไปไม่ไหว ก็ต้องมองให้ออกตั้งแต่แรก และไม่รับเข้ามาตั้งแต่ต้น
แต่หากรับเข้ามาแล้ว ต้องอุ้มกันไปให้ได้ ก็เข้าสมรภูมิเดียวกันแล้วนี่นา แล้วหากเริ่มมีปัญหาการขี่ปั่นตามไม่ทัน
ก็ต้องพยายามช่วยแกให้มากเท่าที่สามารถ และหากพยายามแล้วก็ไม่ได้ ค่อยมาประชุมกันว่า เราจะทำไงต่อไปดี
แต่นี่ กลุ่มไม่ได้ทำอะไรเช่นนั้นเลย หัวหน้าโครงการพยามวางเฉย ต้องตามให้ทัน ใครตามไม่ทันก็ให้พิจารณาออกไปเอง