สรุปทริปหลวงพระบางภาค 2 มิตรภาพหวนคืน 13-24 มกราคม 2561

[เอส-เมอร์ริด้า]

เริ่มต้นการไต่ของผม เริ่มลำบากมีรถจอดขวางอยู่ ซักพักมีมอร์ไซต์มาขนาบข้าง อ้าวตรูก็ต้องเบี่ยงซ้าย เสียวรถสวนทางมาอีก ปรับเกียร์เบาสุดระดับ 1 ผมดันเนินแบบชันสุดๆ เริ่มจะไม่รอดต้องเลื้อยแล้วว่ะ การหายใจเริ่มหนักขึ้น ไม่ฟิตก็เงี้ย ไม่เคยซ้อม แต่เราก็พยายามจะควบคุมไปให้ได้ ผมเริ่มจะคิดว่าไม่ไหวแล้วล่ะ ทำให้ตัวเองต้องจอดขาแตะพื้นเรียบร้อย พี่แม๊คตามหลังมาก็จอดเป็นเพื่อน พี่แม๊คบอกว่าให้กำหนดรอบเดินเบา รอบเดินเบา พูดไปท่องไป รอดได้ทุกเนิน วิชาของพี่แม๊คนี่สุดยอดจริงๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

พ้นเนินนั้นแบบเต็มกลืน รอบเดินเบาใช้ได้ผล ตอนนี้เวลาใกล้มืดแล้ว พี่จุก เด่น นำหน้าไปก่อนเหมือนเดิม ผมกับพี่แม๊คตามปิดท้าย จนมีเนินอยู่เนินหนึ่งทำผมเกือบจบทริปก่อนใคร

มีเนินชันอยู่ตรงหน้า ผมนำพี่แม๊คมาก่อน เห็นรถบรรทุกตามหลังมา ผมกะว่าจะหนีลงเนินไปก่อน ผมไม่แตะเบรคลงเนินเต็มที่ แต่เนินดันมันหักศอกขึ้นชันจนผมไม่สามารถหักแฮนด์กลับมาได้ ถไลไป เบ้ออกขวาจนเกือบจะตกขอบทางที่เป็นร่องข้างทาง ผมคิดว่าไม่รอดแน่โดดลงจากรถเลย ล้อหน้าเกือบตกลงไปแล้ว จอดพักหายใจซักครู่ ถ้าร่วงลงไปคงได้แผลแน่นอน สองครั้งแล้ววันนี้ที่เกือบไม่รอด

ปั่นเข้าเมืองโพนไซ ทางไหลลงจนมองเห็นไฟฟ้าแสงสว่างของหมู่บ้าน ใกล้ถึงที่หมายแล้วจนจอดพักริมสะพาน มีร้านอาหาร มองหาเด่น พี่จุกยังไม่เห็น ต้องปั่นขึ้นเนินอีกหน่อย ก่อนไหลลงมาเจอเด่น และพี่จุกจอดพักกันอยู่

ปรึกษากันว่าพักที่นี่เลยมั๊ย ชื่อเฮือนพัก ก๊อปมังกร เกสต์เฮาส์ ราคาต่อห้องพัก 70000 กีบ เอาเลยล่ะกันไม่ต้องไปหาแล้ว เหนื่อยๆ ไปต่อคงไม่ไหวสรุปสุดท้ายนอนที่นี่

[เอส-เมอร์ริด้า]

หลังจากได้ที่พักเรียบร้อย เด่นเข้าไปร้องตกอกตกใจ ห้องแม่งกว้างใหญ่โต นอนแบบสี่คนยังเหลือๆ ถ้าได้เข้ามาชมก็จองแค่ห้องเดียวก็พอแล้วมั๊ง

ได้พูดคุยตกลงกันว่าจะยังงัย อาบน้ำเรียบร้อย ต่างก็ตามอัธยาศัย ผมกับเด่นนอนห้องเดียวกัน พี่จุกกับพี่แม๊คนอนอีกห้อง และต่างคนต่างแยกกันทาน เพราะพี่จุกกะจะทำอาหารกินเอง ส่วนผมกับเด่นก็ออกไปในเมืองโพนไซ หาอะไรทาน

ปั่นออกมาจากห้องพัก มีแยกไปทางขวาเข้าไปยังตลาด แต่ค่ำแล้วเกือบทุ่มกว่าๆ ร้านค้าปิดเกือบหมด มีร้านเฝอเพียงร้านเดียวที่เปิดอยู่ เราปั่นผ่านกันไปก่อนเจอร้านขายปิ้งย่าง แม่ค้าน่าตาน่ารัก เด็กน้อย เด่นมองดูว่ามีอะไรก็สั่งทั้งปีกไก่ เอ็นวัว เนื้อ เกือบคนละ 10 ไม้

[เอส-เมอร์ริด้า]

เด่นปั่นมาเรื่อยๆ ไปตามทางลัดเลาะเลี้ยวซ้ายที ขวาที จนสุดทางหมู่บ้าน ก็จะเป็นทางลูกรังนิดหน่อย ได้ยินเสียงเพลงจังหวะมันส์ ลักษณะทึบไม่เห็นทางเข้า เข้าใจได้เลยว่านี่คือแหล่งบันเทิง และมีผู้สาว ผมกับเด่นมองหน้ากัน แวะซักหน่อยมั๊ย นี่ถ้าพี่จุกมาด้วยนะ เข้าไปแล้ว 555

ปั่นไปปั่นมาเจอร้านค้าอยู่ร้าน เด่นรีบปรี่เข้าไปทันที ผมก็ค่อยๆ ปั่นตามไป เจอแม่ค้าสาวสวย สไตร์บ้านๆ นั่งขายปิ้งย่างเหมือนกัน แต่มีผักพื้นเมือง ผมกับเด่น ก็เข้าไปพูดคุย แซวแม่ค้าบ้างนิดหน่อย แม่ค้าสาวดูจะเขินอาย เด่นก็พูดหยอกเล่น จนแม่เค้าออกมาคุมเชิง ผมก็ไม่รู้ว่าแม่เค้าคงหวงลูกสาว แสดงความไม่พอใจทางสีหน้า ซึ่งไม่รู้จริงๆ ผมก็เหมือนจะแซวเล่นๆ ไปด้วย ต้องขออภัยด้วยนะครับ

พวกเราได้อาหารมาแกล้มเบียร์กันหลายๆ อย่าง ทั้งเนื้อ หมู ผักย่างเกือบ 30 ไม้ หมดไปหลายกีบ จนมาถึงร้านเฝอที่ยังไม่ปิดร้าน สั่งเบียร์มาเกือบ 6 ขวด นั่งพูดคุยกันหลายๆ เรื่อง ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

วันที่สองของการปั่น จากเมืองโพนไซ - บ้านพักหก ระยะทาง 27 กม. (เด่นแยกไปพักที่บ้านลองลาด บนยอดเขา)

กลับมาถึงห้องพัก ผมเพลียขอเด่นนอนไปก่อน เด่นยังหิ้วเบียร์มาอีก 3 ขวดนั่งจิบไปคนเดียว ตื่นเช้ามาเกือบสายมากๆ 7 โมงครึ่ง บอกพี่แม๊คว่าจะตื่นกัน 6 โมงเช้า อาบน้ำมีน้ำอุ่นให้อาบด้วย เพราะเมื่อคืนไม่ได้อาบ เหมือนจะแพ้อากาศหนาวซะดื้อๆ จัดของสัมภาระดูแล้วยังเอามาเยอะเหมือนเดิม

ทานกาแฟเรียบร้อย พร้อมล้อหมุนจากเฮือนพักเกือบ 8 โมงกว่าๆ ก็ถือว่าสายมากแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

สิ่งที่ต้องการก่อนออกเดินทางคือการเตรียมเสบียงระหว่างทาง ที่อาจจะไม่มีก็ได้ เตรียมให้พร้อมจากตลาดเช้าสี่แยกกลางเมืองโพนไซ ปั่นตรงมาเรื่อยๆ มีร้านค้ามากมายที่เปิดกัน ร้านเกือบทุกร้านมีของชำ ที่เราหาได้ หลายอย่างก็มาจากเมืองไทย แม้แต่ผลไม้ก็มาจากเมืองไทย ยกเว้นส้ม หรือแตงโม ที่มีปลูกตามท้องที่ได้

ที่สี่แยกกลางเมือง มีความพลุกพล่านพอสมควร มีร้านเฝอ ร้านข้างข้าวเหนียว เนื้อย่าง ไส้อั่ว พวกเราทานมื้อเช้าไปพร้อมๆ กัน มีไข่พะโล้คนละ 3 ฟอง กับข้าวเหนียว

[ปู๊น ปู๊น]

กำลังสนุกเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

เมืองโพนไซ ถือเป็นอำเภอ (distince) จุดศูนย์กลางของเมือง หมู่บ้านที่อยู่โดยรอบจะเข้าเมืองมาที่จุดนี้เพื่อหาซื้อของใช้ แม้แต่การรักษาพยาบาล ทำให้ตลาดที่นี่ใหญ่ หาซื้อได้ครบ เราจะเห็นว่ามีการเดินทางเข้ามาจากเส้นทางดินลูกรัง เห็นขนรถยนต์มาซ่อมที่เมืองนี้ด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

ยามเช้าที่มีหมอกลงหนารอบๆ ตัวเมือง มองขึ้นไปบนยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหมอก เรายังแอบหวังลึกๆ ว่าพรุ่งนี้เราได้นอนบนยอดเขา คงได้เห็นทะเลหมอกเป็นแน่แท้

เพื่อนๆ ได้หาซื้อของเสบียงอาหารกัน ราคามาตรฐานของเมืองลาวจะแพงกว่า สองเท่าหรือสามเท่า เรื่องอาหารจะแพงพอควร ราคามาตรฐานก็ราวๆ 12000 กีบ ถ้าเป็นหมูย่าง เนื้อย่างก็จะราวๆ 20000 กีบ บางทีเราก็จะซื้อราวๆ 30000 กีบรวมข้าวเหนียวด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

นานๆ นักท่องเที่ยวจะมาเยือน ย่อมเป็นที่สังเกตุของผู้คน ได้ยิ้มทักทาย สะบายดีไปตลอดทาง ผู้คนสนใจพวกเรานักเดินทางด้วยจักรยาน เส้นทางนี้มีนักจักรยานชาวฝรั่งมากันมากกว่า ผมเลยอยากจะนำเสนอให้ชาวไทยได้มาลองเส้นทางนี้บ้าง จะพบอะไรที่น่าสนใจอยู่มากมายทีเดียว

[เอส-เมอร์ริด้า]

เฮือนพักก่อนถึงสามแยกเข้าเมือง เลยสะพานข้ามน้ำป่า ดันขึ้นเนินมาก็เจอ อยู่ตรงข้ามห้องการของเมืองโพนไซ ด้านขวามือ ชื่อว่า ก๊อปมังกร ของสองพี่น้องครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ใจกลางของตลาดทั้งสี่ทิศมีร้านของชำ ร้านซ่อมรถ ร้านขายเสื้อผ้า และตลาดมุมนี้ มีผลไม้มากมายพอสมควร พวกเราซื้อส้มตุนไว้ระหว่างทางด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

ไม่ค่อยเห็นบ่อยที่พ่อบ้านจะอุ้มลูกมาเดินตลาด ปกติผู้หญิงจะอุ้มลูกเดินเที่ยวมากกว่า

[เอส-เมอร์ริด้า]

ปั่นออกมาจากตลาด ขึ้นเนินซึมๆ กลางเมืองก่อนถึงสามแยกที่บรรจบกันอีกครั้ง มองเห็นเด็กน้อยน่าสนใจ จอดแวะถ่ายภาพซักหน่อย ให้เพื่อนๆ ปั่นนำไปก่อน ดูเด็กก็สนใจกล้อง ไม่เขินอาย บางทีอยากจะเป็นเลนส์แต่ก็ไม่ทันใจ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ปั่นออกมาก็เจอเนินรับแขกของเมืองโพนไซทันทีเนินแรก อาหารยังไม่ทันเรียงเม็ด รอบขาไม่ดีอาจจะจุกได้ ค่อยๆ รอบเดินเบา เนินช้าๆ ไปเรื่อยๆ ก่อน ดันไปจนสุดทางเนิน ก็จอดพักหายใจหายคอกันก่อน วิวสวยอยู่ด้านขวา แสงตะวันเจิดจ้า ย้อนแสงลงมา ภาพที่เห็นเป็นทุ่งข้าวที่เก็บเกี่ยวไปก่อนแล้ว และมีกระต๊อบกลางนา ลำห้วยพาดผ่าน เบื้องหลังเป็นขุนเขา ที่ยังมีหมอกปกคลุมยอดเขาไม่เจือจาง มองแล้วสดชื่นใจ