สรุปทริปหลวงพระบางภาค 2 มิตรภาพหวนคืน 13-24 มกราคม 2561

[เอส-เมอร์ริด้า]

ทริปหลวงพระบาง ภาค 2 ไม่ได้เตรียมการถ่ายภาพแบบฟลูโหลด คิดว่าเส้นทางโหดแล้ว ขอเบาๆ สะบายๆ ดีกว่า ผมพกเพียงกล้อง d80 บวกเลนส์ 18-105 และฟิก 50 mm. เท่านั้น ไม่ได้เอาขาตั้งตัวใหญ่ไป และอุปกรณ์อื่นๆ ลดลง การเน้นการถ่ายภาพเลยไม่ได้ถ่ายภาพแบบ RAW ไว้เลย

การสรุปทริปหลังจากกลับมา จะแบ่งเวลาเพื่อสรุปในเวปจักรยาน ThaiMTB ไว้ด้วย รวมกับ Facebook เนื้อหาอาจจะคล้ายๆ กัน

ทริปนี้การจัดการดีมาก การบริหารเวลาลงตัวได้ดี และเพื่อนๆ สมาชิกที่มาปั่นด้วยกันก็รู้จัก รู้ใจ และได้เพื่อนนักปั่นที่ดีมากๆ น้ำใจดี ได้คอยช่วยเหลือผมตลอดทริปนี้ คือพี่แม๊ค

เป็นทริปที่ไม่บาดเจ็บอะไรเลย ยางรั่วก่อนเริ่มทริปครั้งเดียว จังหวะลงเขาอย่างมั่นใจ มีล้มช่วงทางหินลอยบ้าง ก็ไม่เจ็บ เพราะขาดความมั่นใจ และใกล้มืด ถือว่าควบคุมได้ดี

มือถือก็พัง แต่ก็เหมือนจบทริปแล้ว ครั้งนี้ไม่ได้ไปภูหลวง เนื่องจากเห็นว่าพีคที่เส้นทางที่ผ่านมาแล้ว ก็ได้ไต่ภูคูนแล้ว จึงแยกกันลงจากสาลาภูคูน พี่จุกก็ต้องกลับก่อน เด่นก็ไม่อยากไปต่อ พี่แม็คเกรงว่าผมจะไม่ไหว และมีเพื่อนๆ ทัดทานไว้ จึงขอจบการปั่นจริงๆ แค่กาสี ก็เหมารถกลับเวียงจันทร์เลย

ผมได้อาศัยบ้านพี่คำไดพักสามคืน ต้องขอขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่ง และพี่วี ที่ให้กำลังใจมอบความสำเร็จด้วยเบียร์ลาวจำนวน 24 กระป๋อง แต่เด่นเหมาหมด ตกถึงท้องผมแค่ 3 ป๋องเองมั๊ง 555

ทริปนี้อยากให้เพื่อน ๆ รีบมาสัมผัส ไม่ได้ยากเกินไป และบ้านดอนคำจะถึงน้ำท่วมจากการสร้างเขื่อน ทำให้อาจจะไม่ได้เห็นหมู่บ้านนี้ตลอดไป เป็นหมู่บ้านที่น่าอยู่มากๆ

แต่ถ้าบอกว่าจะไปรอบสอง สาม เหมือนภูสามสุ่มมั๊ย คิดหนักนะครับ 555

เอาเป็นว่าจะพยายามสรุปทริปให้ได้เรื่อยๆ

ปล. รูปนี้ถ่ายตอนเช้า แสงกำลังสาดไปด้านข้างของภูพระเจ้า ไม่ใด้ใช้ขาตั้งกล้อง ดัน iso= 800

เอส-เมอร์ริด้า
25 ม.ค. 61

[ว่าวต้องลม]

รอติดตาม

[NOKNICE]

รอชมครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

"วันนี้แล้วที่เริ่มต้นการเดินทาง"

วันทำงาน ที่สมาธิหลุดลอยไปถึงการออกทริปในเย็นวันนี้ สรุปไม่ได้งานเลยซินะ เวลาบ่ายสองกว่าๆ ขออนุญาติหัวหน้าออกก่อนเวลาเลิกงาน เพื่อไปเตรียมความพร้อม และยังขาดอะไรอีกบ้าง

ทำรายการที่จะต้องแบกไป คิดเอาไปเผื่อก็หนักอีก คิดไม่เอาไป ก็กลัวว่าจะต้องใช้แล้วไม่มี นี่แหล่ะปัญหาของนักเดินทาง แม้จะเดินทางมาหลายปี ก็ยังเป็นอยู่ซินะ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เที่ยวรถทัวร์นครชัยแอร์ First Class 30 ที่นั่ง เวลาออก 21.00 น.

ผมปั่นออกมาจากบ้านไม่ไกลจากท่ารถนครชัยแอร์มากนัก จากบ้านวงศ์สว่าง ไม่เกิน 5 กม. แป๊ปเดียวก็มาถึง ทุกๆ ครั้งต้องสวดมนต์ขอให้เดินทางโดยปลอดภัย

วันนี้คนเยอะนะ แน่นทุกที่นั่ง คนเดินทางอย่างเราก็จะต้องมาแย่ง ยิ่งช่วงนี้ยังไม่หมดปีใหม่ คนก็ยังไม่ซาซักที ผมมีเวลาเหลืออีกเกือบชม. ก็มารอที่ช่องโดยสารประจำเลขที่ 16 ก่อนใคร เพราะมีจักรยานที่จะต้องถอดล้อหน้าออก และมัดรวมกันตัวรถ เพื่อความสะดวกในการยกขึ้นไปไว้ใต้ท้องรถ

กระเป๋าออลิปทั้ง 5 ใบก็ถอดออกมาแยกจากกัน พร้อมด้วยเต็นท์ ถุงนอน สูบยางใหญ่ พกไปเถอะครับ ไม่หนัก เพราะสะดวกรวดเร็วกว่าสูบเล็กเยอะ เราไม่ได้ปั่นเสือหมอบ ไม่ต้องกลัวหนัก และจำเป็น

[เอส-เมอร์ริด้า]

การนั่งรถทัวร์นาน ๆ บางทีก็ต้องมีกิจกรรมประวิงเวลาไปเรื่อยๆ รถทัวร์ระดับ first class มีบริการมากมายแก้เหงา คงไม่ได้คิดเป็นอื่นนะครับ

บางคนอาจจะฟังเพลง อย่างผมเป็นต้น หรือดูหนังมากมายให้เลือก เล่นเฟส คุย messenger หรือเล่น Line ต่างคนต่างก็มีกิจกรรมของตัวเองบนรถที่ค่อยๆ วิ่งไม่เกิน 90 กม.ต่อชม.

ผมนัดพี่คำได มารับผมที่ด่านลาว และนัดเจอพี่แม๊คที่ด่านฝั่งไทย ส่ง Location ว่าถึงไหนแล้ว

เรื่องการทำเอกสารผ่านแดน เดี๋ยวนี้ง่ายๆ มากๆ ไม่ต้องกรอกอะไร ยื่นให้เจ้าหน้าที่ก็สแกนผ่านได้เรียบร้อย ส่วนฝั่งลาว ยังใช้เขียนแบบเดิมๆ อยู่ เมืองไทยพัฒนาสะดวกขึ้นเยอะมากจริงๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ลุ้นอยู่เหมือนกันว่าจะทันเที่ยว 9 โมงเช้ารึไม่

พี่คำไดก็พยายามเร่งเครื่อง แต่ก็ต้องไปรับเด่นที่บ้านด้วย ป้ายตารางเวลาเดินรถมีให้เราเลือกเที่ยวรถที่ต้องการ ผมเลยต้องเลือกเที่ยวรอบ 11 โมงแทน เพราะคลาดมาไม่ทันไม่ถึง 10 นาทีเอง

เวลาเดินทางจากเวียงจันทร์ ไปเมืองหลวงพระบาง ประมาณ 10-11 ชม. กะว่าซัก 3 ทุ่มก็ถึงครับ

แต่จากประสบการณ์หลายๆ คน รถคันใหญ่ เช่นรถบัสนั้น จะไม่สะดวกในการขนจักรยาน และอาจจะมีความเสียหายได้ รถที่เราได้เป็น มินิบัส มีหลังคา ใส่ให้ครบทั้งสามคัน ที่นั่งก็ระบุชัดเจนว่าเรานั่งเก้าอี้ตัวไหน เพราะผมคิดว่ามาก่อนได้จองก่อน ไม่นะครับตามบุ๊กหน้าตั๋วจะมีเลขที่นั่งระบุอยู่

[เอส-เมอร์ริด้า]

กล่าวขอบคุณพี่คำได ที่มาส่ง ทุกครั้งได้รับน้ำใจจากพี่คำได และพี่วี ที่นับถืออย่างมาก

พวกเรามีเวลาเหลือๆ ก่อนรถจะออก ก็แลกเงินกีบ คิดอัตรา 250 กีบ = 1 บาท พวกเราแลกกันคนละ 5000 บาท ผมและไป 7000 บาท เผื่อเหลือไว้ก่อน

สามารถแลกที่ท่ารถก็ได้ หรือด่านก็ได้ แนะนำให้แลกกับร้านค้าดีกว่า ไม่ยุ่งยาก และเช้าๆ ธนาคารลาวยังไม่เปิด

ผมหาซื้อถ่านไฟก้อน 3A เผื่อไว้ หายากมากๆ คนลาวไม่ค่อยได้ใช้กล้องมากนัก ก็เลยนั่งกินข้าวกันก่อน เพราะเดินทางอาจจะแวะให้กินระหว่างทางได้เหมือนกัน ขอกินก่อนดีกว่า

[เอส-เมอร์ริด้า]

จากประสบการณ์ ถ้าไม่อยากให้รถเป็นรอย เราควรจัดการมัดรถซะเองจะดีกว่า หรือต้องคอยกำกับ ขึ้นไปช่วยดู เพราะเค้าอาจจะทำให้ตีนผีเราพังก็ได้ ถ้าไม่อยากจบทริปก่อนเวลาอันควร 555

เชือกเค้ามีให้ แต่เราควรเตรียมไปเองดีกว่า ทุกๆ อย่างเราต้องพร้อม สายรัดยางยืดก็ใช้ได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

พวกเราได้เพื่อนร่วมทางไปหลวงพระบางด้วยกัน ก็มีคนไทยกลุ่มหนึ่งมาเที่ยวด้วย คุยกันเหมือนไม่เคยมาลาวกันเลยมั๊ง ก็ฟังเค้าสนุกดี พวกเรามากันบ่อย แทบจะรู้ทุกเส้นทางหมดแล้ว เลยได้แต่เงียบๆ ไม่กระโต๊กกระต๊าก

คนลาวก็ฐานะต่างกันเยอะ เมืองหลวงขับรถหรูก็มาก การแต่งตัวสมัยใหม่ วัยรุ่นนิยมบริโภควัตถุต่างๆ ก็ไม่ต่างจากไทยหรอก คนชนบท ชาวบ้าน ก็หาเงินได้น้อยก็อยู่แบบพอมีพอกิน

[เอส-เมอร์ริด้า]

ใครอาจจะมาท่ารถสายเหนือไม่ถูก ถ้ามาจากตัวเมืองจะมีถนนสายรองขนานคู่กันมา คั่นกลางระหว่างสนามบิน ห่างจากเวียงจันทร์ 10 กม. อีกแห่งจะเป็นท่ารถสายใต้ แต่ก็มีสายเหนือร่วมด้วย จะไปจุดไหนก็ได้เหมือนกัน

การเดินทางถ้าเราศึกษาเส้นทางจากกูเกิลก็ไม่ยาก หรือไม่รู้ก็สอบถามจากชาวบ้าน

[เอส-เมอร์ริด้า]

ดูเหมือนจะได้เวลาแล้ว เข้าห้องน้ำกันให้เรียบร้อย เพราะรถมักจะจอดให้เยี่ยวข้างทางได้ทุกเมื่อ ก็ขอได้นะ

ค่าตั๋วไปหลวงพระบางราคา 110000 กีบ ราวๆ 300 บาท และค่าระวางจักรยานอีก 100000 กีบ รวมๆ ก็ 550 บาทไทย จากข้อดีของรถแบบเปิด ไม่ต้องมีแอร์ดีกว่านะ ไม่อึดอัดถ้าเลือกแบบนี้

[เอส-เมอร์ริด้า]

ผมเองนะ ใครๆ ชอบเรียกว่า "ประธาน" มันมีที่มาที่ไปจากหลวงพระบาง ภาค 1

เส้นทางสายโหด จนเพื่อนๆ ต้องเรียกว่า ประธาน ชอบเส้นทางดินลูกรัง หินลอย ปั่นไนท์ทริป และระยะทางก็เกินร้อยในแต่ละวัน พักหลังๆ ความโหดไม่มีแล้วล่ะ เพราะประธานก็เอาตัวไม่รอดซะทุกที 555

ผมดีใจที่มีสมาชิกที่สนิทดูแลตลอดเส้นทาง ให้ความช่วยเหลือ แต่เราก็ต้องดูแลตัวเองให้ได้เช่นกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

นั่งรถมาถึงหลวงพระบางเกือบ 3 ทุ่ม ก็ได้โพสต์คุยกับคุณปู้นๆ ที่มาร่วมทริปด้วยกัน แต่เดินทางโดยเครื่องบินมาก่อนซัก 4 โมงเย็น หาที่พักให้เรียบร้อย ชื่อว่า ซิตี้ แบ๊คแพ๊คเกอร์ โฮสเทล เนื่องจากเป็นสไตล์ห้องรวม มีห้องน้ำด้านนอกจะถูกกว่า และฝรั่งนิยามการพักแบบนี้ ได้ลองของแปลกบ้าง

มื้อเช้ามีให้รวมกับค่าห้องเรียบร้อย อาหารง่ายๆ กาแฟ ขนมปัง แซนด์วิส แต่พวกเราก็จะหาซื้ออาหารพื้นเมืองมาทานด้วย เช่น หมูย่าง เนื้อย่าง ข้าวเหนียว ไส้อั่ว

เมื่อคืนผมก็เพลียจากการเดินทาง ไม่ได้ดูหนังสดเลย เด่นคงจะนอนไม่หลับ เตียงโยกทั้งคืนมั๊ง 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

อยากพอมีเวลาเดินเที่ยวเมืองหลวงพระบางซักพักนะ แต่ก็ได้เวลาล้อหมุนออกจากเมืองแล้ว เพราะระยะทาง 65 กม. จนถึงเมืองโพนไซ ก็ไม่อยากให้ค่ำ และถ้าเวลาเหลือก็จะไปต่ออีก นี่คือแผนการคร่าวๆ

เกือบจะ 10 โมงก็ออกจากที่พัก ผมยังต้องหาซื้อถ่านก่อน บอกเพื่อนๆ ให้ช่วยเตือน และเมื่อคืนก็ได้รับข่าวว่าคุณปู้นๆ ไม่สามารถร่วมทริปไปกับเราได้ติดงานด่วนกระทันหัน น่าเสียดายแทน

จึงแนะนำให้เดินทางไปเมืองไซยะบุรี ไปออกด่านห้วยโกร๋นแทน เราเลยต้องร่วมทริปกันเพียงข้ามคืนเท่านั้นเอง