สอบถามเส้นทางจากออมก๋อยออกทางแม่สลิดหรือบ้านแม่ละเมิง

[met]

เกือบละดอยตั้วเพ้ง

[met]

วิวสวย ๆ

[met]

ยอดดอยตั้วเพ้ง คือ จุดที่มีอาคารชมวิวบันไดเหล็กสูง ๆ
จะมีป้ายตรงเนินปากทาง "เขตอช.ภูหินร่องกล้า" ตรงนี้ป้ายแรกบอกเราว่าเข้าเขตอุทยาน

[met]

ขึ้นมาถึงตรงนี้จะเห็นเนินตรงหน้า ยอด"ดอยตั้วเพ้ง"อยู่ด้านหลังเนินนี้
เนินจะบังอาคารจุดชมวิวยอดดอยตั้วเพ้งอยู่

ในรูป ทางจะเลี้ยวไปขวา เห็นป้ายเขต อช.ภูหินร่องกล้าป้ายแรก

[met]

บันไดขึ้นเป็นราวเหล็กพาด ค่อนช้างชันและมีสนิม
คงต้องระมัดระวังกันเองนะครับเพราะมันสูงมากเลย

[met]

จากอาคารชมวิว บนยอดดอยตั้งเพ้ง ถ้ามองไปทางเหนือจะเห็นหน้าผาสันดอยไกล ๆ พวกเราดันเข้าใจผิดว่านั่นคือยอดดอยตั้วเพ้ง
และเรายังไม่ถึง ชาวบ้านบอกบนดอยมีอาคาร2หลังและเรามองไปเห็นอาคารลาง ๆ ลิบ ๆ

เราก็เลยเข้าใจผิดกันครับ ว่านั่นคือยอดดอยตั้วเพ้ง และเราจะอ้อมเขาหาทางขึ้นกัน
อ้อมไปอ้อมมาเราเข้าเขตป่า รกขึ้น ๆ เริ่มทางเล็กแคบ มืด
สุดท้ายเมื่อแสงหมด เรายังต้องไปต่อกลางป่ามืด ๆ แต่ใจยังนึกว่าคืนนี้จะได้นอนยอดผาดอยตั้วเพ้ง

กำลังที่ได้ยินเสียงรถแว่วมา และนึกว่าคงลอยมาไกล ๆ จู่ ๆ แสงไฟรถก็โผล่มาตรงหน้าและเราก็ทะลุออกจากป่าสู่ ทล.2331 แบบงง ๆ 555

หลังจากดูกูเกิ้ลแล้วสรุปสันดอยไกล ๆ ที่เราเห็นอาคารสูง ๆ นั้นน่ะ มันก็คือ"จุดชมวิวธารพายุ" ก่อนขึ้นถึงยอดทับเบิก (ตรงหน้าด่านอช.ภูหินร่องกล้า)นั่นเอง
และอาคารที่เห็นลาง ๆ ก็คือรีสอร์ท 555
เหลี่ยมเขามันหลอกสายตาเราครับ

[met]

555

[met]

หลังจากโผล่ออกทล.2331 ทุ่มน่าจะได้ เราปั่นย้อนมาทางเข้าภูทับเบิกประมาณ4โล
วันนี้วันแรก ทีแรกก็ไม่คิดว่าจะหนักตั้งแต่วันแรก ผมงี้น่วมเลย

นาทีนั้นเริ่มหนาว และ หมดแรงแล้ว ในป่ามันน่วมจริง ๆ ขึ้นลงหุบเป็นว่าเล่นแทบไม่มีที่ให้หยุดพักหายใจ
สรุปคืนแรกเราได้ที่พัก1000บาท/3คน กะอาหารเช้าข้าวต้มก็โอเค เป็นเต้นท์ผ้าใบขนาดใหญ่บนยกพื้นสูง วิวดี แต่หนาวลมแรง กะเหนือ่ยจนไม่มีกะใจทำไร 2คนนั้นกรนสนั่น ผมจะรออะไรล่ะ กรนบ้างดีกว่า

[met]

เช้าวันที่2 ณ รีสอร์ทแห่งหนึ่งก่อนจุดชมวิวภูทับเบิก
หลังจากมื้อเช้าเรากะจะย้อนออกไปทางเข้าป่าเพื่อจะลุยกลับขึ้นไปหาทางขึ้นดอยตั้วเพ้ง ตรงนี้ยังมึนเข้าใจผิดเรื่องยอดดอยตั้วเพ้งอยู่ครับ

พอดีรถพี่วันชัยต้องซ่อมคอรถนิดหนอ่ยเลยจะเข้าหมู่บ้านไปดูร้านซ่อมเชื่อม
แต่หมู่บ้านดันลงเขาไปค่อนข้างไกล ไปมาเลย ๆ ตามเลยครับ แพลนเปลี่ยนขี้เกียจย้อน

เราจะเลยเข้าไปบ.หมันขาว ยิงขึ้นเขาไปเที่ยวยอด "ภูลมโล" กัน
เห็นเค้าว่าที่นี่จุดชมซากุระเมืองไทย

[วันชัย คำแพง]

ขอบคุณเฮียที่ชม แต่ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง 10ปีแล้วใหมครับที่ร่วมทริปกัน ถ้าเป็นเฟสบุคระบบคงรวบรวมสัมพันธไมตรีดีๆไว้ให้ได้ดูเล่น แต่นีมีแต่ความทรงจำดีๆแทน
ทุกทริปก็ประทับใจแบบแตกต่างกันไป แต่สงสัยเพราะประสบการณ์เยอะไปหน่อย เลยมองทริปนี้แบบชิวล์ๆ ก่อนไปผมไม่ได้
เตรียมตัวเตรียมใจว่าจะพบพาลกับสภาพทางอย่างนี้เลย ทั้งรถทั้งเสบียงเคร่ืองดื่ม ไม่มีอะไรพร้อมเลย แต่ถ้าให้ผมให้แต้มเส้นทาง ผมว่าเส้นนี้มีทางที่ยากระดับ5ดาวเลยเที่ยว แต่ดีตรงที่มันไม่ได้นวดเรายาวๆเลยรอดมาได้ ที่ว่า5ดาวคือช่วงบ่ายแก่ๆทีหลุดเลยจากยอดตั๋วเพ้งไปทะลุทางหลวงนั่นหละ ผมยอมเลย ทั้งเหนื่อย ทั้งหิว ทั้งมืด ระบบร่างกายยังไม่พร้อมรับสภาพด้วย
เย็นนั้นผมมีขนมกรุบกรอบที่รับแจกบนรถทัวร์มา2ซอง ผมต้องขออภัยเพื่อนร่วมทริปนะครับ ผมแอบจกมากินก่อนครึ่งซองโดยไม่ได้บอกกล่าวเพื่อนเลย แอบกินแบบน้ำตาแทบร่วงและรำพึงว่า นี่ถ้าเพือนเราก็หิวแล้วเราจะทำอย่างไร แต่ทั้งเนื้อทั้งตัวก็มีอยู่แค่นี้ ขนมก็เหนียวติดคอก็ไม่กล้าจิบน้ำเพราะไม่มั่นใจเส้นทางที่กำลังมุดอยู่ เหนื่อยมากกกก เข็นไปด้วยพยายามคิดแผนการแก้ปัญหาว่านี่ถ้าไม่หลุดหรือเราหมดแรงจริงๆ จะกางเต็นส์อย่างไรที่ก็แค่นี้ แฉะ มืด หนาม วังเวง มองสองข้างทางมันไม่มีอะไรให้ก่อไฟได้เลย แต่อย่างน้อยเส้นนี้ดีอย่างครับตลอดทางมีกล้วยป่าอุดมสมบูรณ์มากๆ จนผมยอมเหนือยเพิ่มออกแรงที่มีอยู่น้อยนิดล้มกล้วยไป2ต้น พร้อมกับด่าตัวเองไปด้วย เฮ้ยลำพังกระเป๋าท้ายมันยังหนักไม่พอหรือไง มึงถึงเอากล้วยมาห้อยเพิ่ม สุดท้ายผมก็ต้องแบกกล้วยไปทิ้งหน้ารีสอร์ททางเข้าทับเบิกที่เรานอนคืนแรก อันนี้เป็นประสบการณ์วันแรก เดียววันหน้าจะมาระบายความรู้สึกว้นที่สองให้ฟัง ว่าคนที่เข็นตามหลังตลอดมีความในใจอย่างไร อย่าเบื่อก่อนนะครับ

[met]

เดียววันหน้าจะมาระบายความรู้สึกว้นที่สองให้ฟัง ว่าคนที่เข็นตามหลังตลอดมีความในใจอย่างไร อย่าเบื่อก่อนนะครับ

คนอยู่ข้างหน้าก็ไม่ต่างกันคับพี่
แต่จะอยู่ทำไมล่ะ แค่ยืนพักหายใจพอคล่องก็ต้องรีบไปต่อแล้ว
ก็บอกแล้วจะอยู่ทำไมล่ะ มันมาข้างละ2-3ตัวแล้ว ทากกกกกกกก 555

ปล. ทริปยังคงเอกลักษณ์การปั่นจักรยาน+เที่ยวป่า อย่างเสมอต้นเสมอปลายนะครับ ไม่ลดลงเลยไม่ว่าปั่น หรือ ป่า

[ฟาก]

ครับผู้นำพาเส้นทางที่ตื่นเต้นมาให้ เริ่มแรกเดินทางกันแบบชิว ๆ ไม่กินอาหารเช้ากัน
เลยมากินที่น้ำตกสันติสุขแทน และน่าจะเป็นวิวดี ของวันที่ไหนได้ออกมาก็หลง ทางหลงไปก็สวยไม่ใช่เล่น
เลยย้อนกับมากัน แต่คราวนี้ขี่ของจริงเพิ่งเริ่มต้น ในป่าผมมองหายอดดอยตั้งเพ้งที่ชี้กันไว้
และหาที่โล่งเพื่อกางเต้น ก็ลุยกันออกมาที่ถนนแบบงงๆ ที่ประหลาดใจมากคือรองเท้าผมไม่เปื้อนโคลนเลย
ดอยตั้งเพ้ง/ถึงทางหลวง เป็นทางที่ขี่เยี่ยม

[met]

คนที่เคยขึ้นดอยตั้วเพ้ง หรือ ตั้งเพ่ง หรือ ตั่วเพ้ง แล้วแต่จะเรียก (เค้าเรียกกันหลายชื่อจริง ๆ)
คนที่เคยไปอาจงงว่าแปลกใจอะไรนักหนา หรือ ไม่เห็นมีอะไรต้องงง
อย่างงี้ครับ เพราะเราไม่เคยไปหนึ่ง สองเรานกึกว่าตั้งเพ่ง หมายถึงดอยสูงจนแหงน สามเจ้าหน้าที่ตรง พตท.กองทัพภาค3ศูนย์ม้งอพยพเก่า ให้ข้อมูลเราว่ามีอาคารบนยอดดอย อีทีนี้ฟังว่ายอดดอย ก็นึกว่าจะสูง ใครจะไปนึกว่าไอ้ตรงเนิน เรียกว่าเนินนะ มันจะยอดดอย 555

แล้วดันไปเห็นยอดดอยที่อยู่ไกล ๆ ลิบ สูงขึ้นไป ก็เลยไปเข้าใจว่านั่นแหละยอดดอย 555
ที่ไหนได้ไอ้ที่นึกว่ายอดดอย คือ ไหล่เขาตรงจุดชมวิวธารพายุของภูทับเบิก และอาคารนั้นคือรีสอร์ท
ครับ เหลี่ยมมุมของภูเขา กะจินตนาการภาพในหัว มันรวมหัวกันหลอกให้เราคิดไปเองว่านั่นคือยอดดอย

แล้วเราก็ตั้งหน้าตั้งตาจะไปให้ถึงมัน ลุยป่าไม่คิดชีวิตเลยเชียว 555

ขนาดวันจะกลับยังเถียงกันว่า ไอ้ที่เห็น คือ จุดชมวิวภูแผงม้า
สรุป ไม่ใช่นะฮะ มันคือไหล่เขาเหนือถนนขึ้นทับเบิกนั่นเอง + รีสอร์ทชาวบ้าน 555

[met]

ถนนเริ่มแคบลงไม่เป็นถนนแล้ว บางช่วงไม้ล้มต้องลุยอ้อมข้างทางแต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปเพราะสภาพไม่น่าหยุดครับ 555
เวลาในรูป เราเริ่มเข้าเขตป่าประมาณบ่าย3ครึ่ง

มีหยุดพักหายใจบ้างสั้น ๆ แต่ไม่รู้จะหยุดทำไม มันวังเวง แหะ ๆ
ก็ตอนนั้น ยังคิดกันว่าอ้อมเขาลูกนี้จะขึ้นสันดอยตั้วเพ้งที่มองเห็นลิบ ๆ (ที่เข้าใจผิด) 555

[met]

เช้าวันที่2 ณ รีสอร์ทแห่งหนึ่งก่อนจุดชมวิวภูทับเบิก
หลังจากมื้อเช้าเรากะจะย้อนออกไปทางเข้าป่าเพื่อจะลุยกลับขึ้นไปหาทางขึ้นดอยตั้วเพ้ง ตรงนี้ยังมึนเข้าใจผิดเรื่องยอดดอยตั้วเพ้งอยู่ครับ

พอดีรถพี่วันชัยต้องซ่อมคอรถนิดหนอ่ยเลยจะเข้าหมู่บ้านไปดูร้านซ่อมเชื่อม
แต่หมู่บ้านดันลงเขาไปค่อนข้างไกล ไปมาเลย ๆ ตามเลยครับ แพลนเปลี่ยนขี้เกียจย้อน

เราจะเลยเข้าไปบ.หมันขาว ยิงขึ้นเขาไปเที่ยวยอด "ภูลมโล" กัน
เห็นเค้าว่าที่นี่จุดชมซากุระเมืองไทย

ขออนุญาตไม่เรียงลำดับฮะ คนสรุปก็มึน
อย่างที่เกริ่นไว้ วันแรกช่วงเช้าเราชิลมาก แต่ไม่รู้เลยว่าช่วงบ่าย-ค่ำ จะทรหด
มืดแล้วเกือบทุ่ม ตอนที่เราโผล่ออกมาทล.2331 อย่างงง ๆ ก็เลยต้องคุยกันใหม่ว่าจะนอนไหน พี่วันชัยคงอยากพักแล้วเพราะทีแรกจะขึ้นไปจุดชมวิวภูทับเบิกกางเต้นท์ แต่พอผ่านรีสอร์ทชาวม้งก็เลยเปลี่ยนใจนอนซะเลย แหมปั่นวันแรกอย่างกะปั่นมา10วันเลยเชียว 555

เช้ามาวันสอง ไหลลงไปเชื่อมซ่อมคอรถพี่วันชัย ซางมันขยับ ร้านอยู่ในหมู่บ้านทับเบิก
ทีแรกยังข้องใจจะกลับลไปดอยตั้วเพ้ง ลุยป่ากลับเข้าไปอีก พอไหลงลงไปแล้วเลยไม่อยากขึ้นย้อนกลับ เลยจะเดินหน้าต่อไปขึ้นภูลมโลทางบ้านหมันขาว
นึกว่าจะชิล ทีนี้หนักอีกละ หนักทาก 555

ช่วงซ่อมรถ ปรากฏว่างานงอกที่ผม เพราะไม่ได้เช้คผ้าเบรคดิสค์มาปรากฏว่าหมดเกลี้ยง เหล็กสีเหล็ก
กำลังที่สับเอาผ้าเบรคหน้ามาใส่หลัง ปรากฏว่าเบรครั่วอีก ความซวยมาเยือนครับ

ตอนนี้เหลือแต่เบรคหน้าอย่างเดียวละ จักรยานมีแต่เบรคหน้า บวกกะลงเขาเข้าแทรก ทางดินหินลอย
ทีนี้หนักกว่าเพื่อนอีก