เรื่องเล่าเมื่อคราวขี่เรือบินไปปั่นที่หลวงพระบาง

[ลุงแซม]

แม่ค้าคนนี้ปลอกยอดหวายได้คล่องแคล่วมาก ทางอีสานบ้านเราก็ชอบบริโภคหวายขมเช่นกัน เมื่อก่อนมีการส่งเสริมให้ปลูกหวายขมตัดยอดขาย เพราะสามารถปลูกแซมกับไม้อื่นได้ ส่วนรสชาติผมจำไม่ได้แล้ว ว่าเป็นอย่างไร เขาเอาไปแกงคงออกขมนิด ๆ มั๊ง

[ลุงแซม]

อันนี้ไม่รู้ว่ามีจริงหรือเปล่า คนขายบอกว่าต้นมัคลีผล มีจริง อยู่ทางเหนือของลาว จำไม่ได้แล้วว่าเมืองอะไร เขาบอกว่าเหลืออยู่ต้นเดียว ออกลูกมาเหมือนในภาพ....ผมว่าภาพนี้เคยเห็นตามตลาดนัดเมืองไทยเหมือนกัน

[ลุงแซม]

อันนี้เป็นผลแห้งรูปร่างเหมือนคน มีทั้งหญิงและชายคู่กัน สอบถามราคาคู่หนึ่งตั้งแสนกีบ (400 บาท)
...พูดถึงต้นมัคลีผล ที่พวกฤๅษีไปเก็บมาสมสู่น่าจะเป็นก่อนสมัยพุทธกาล พวกฤๅษีที่ไปเก็บนี่คงไม่มีวิชาแก่กล้าเท่าไร ถ้าเป็นฤาษีที่มีวิชาแก่กล้าไม่ต้องเก็บให้เสียเวลา ตั้งพิธีกองกูลอัคคี เสกเป่าสามที ก็ได้แม่นางอันนเลอโฉมมาเชยชมแล้ว ถ้าในเรื่องรามเกียรติ์ก็ต้องดูฤๅษีโคดมซึ่งเป็นคุณตาของหนุมาน บำเพ็ญตบะมาตั้งสองพันปีจนหนวดเครายาว เจ้านกกระจาบมาทำรังที่เครา วันหนึ่งพ่อนกไปหากินเหนื่อยเข้าไปพักในดอกบัวหลวงเพลิน จนเย็นบัวหุบนกกระจาบออกไม่ได้ กลับมารังโดนแม่นกต่อว่าหาว่าไปเที่ยวอาบอบนวดมา มีเกสรติดเต็มตัว พ่อนกสาบานถ้าโกหกของให้มีบาปเหมือนตาฤๅษีที่เรามาทำรังอยู่ ฤๅษีตบะแตกจึงถามว่าบาปอย่างไร นกบอกว่าท่านไม่มีลูกสืบสกุล ถือเป็นบาปหนัก ฤๅษีเห็นจริงจึงเลิกบำเพ็ญตบะ เสกเป่าเพี่ยง ๆ สามลา ก็ได้นางกาญอัจนา ร่ายรำให้ชม มีลูกคนโตชื่อนางสวาหะ ต่อมามีลูกอีกสองคน คือพาลี พระอินทร์แอบมาขโมยกินนางกาญอัจนา และอีกคนหนึ่งคือสุครีพ พระอาทิตย์ก็ไม่เบาแอบแว๊บมาเหมือนกัน นางสวาหะนี่แหละเป็นแม่หนุมาน เอแต่พ่อนี่เป็นใคร พระพายเป็นเพียงพ่อในนามเฉย ๆ น่าจะเป็นพระอิศวรที่ให้พลังส่วนหนึ่งไปใส่ปากนางสวาหะแล้วตั้งท้อง
....อ้าวไปกันใหญ่แล้ว พูดถึงต้นมัคลีผล ไหงออกไปเรื่องรามเกียรติ์ 555

[ลุงแซม]

เห็นหอยเล็ก ๆ ในภาพข้างบนลืมซื้อมาเก็บไว้ เพราะมันคล้ายกับเงินเบี้ยของไทยสมัยก่อน ผมว่าใช้หอยชนิดเดียวกันกับที่เห็นนี่แหละ
...ข้าง ๆ ตลาดมีวัด ชื่ออะไรน๊า น่าจะเป็นวัดชนะสงครามอะไรประมาณนี้ เป็นวัดที่สวย ผมชอบทรงหลังคาโบสถ์ อ่อนช้อยดี เลยแวะถ่ายภาพเสียหน่อย

[ลุงแซม]

หลังจากชมตลาดเราก็ไปนั่งกินกาแฟ ข้าวเหนียว ไก่ปิ้ง หมูปิ้ง ที่ซื้อมา ที่ร้านประชานิยม หรืออะไรเนี่ย อยู่ริมฝั่งโขง เป็นกาแฟโบราณเหมือนบ้านเรา คนไปนั่งกินกันเยอะเลย ส่วนมาก็คนไทยนั่นแหละ

[ลุงแซม]

กินกันอิ่มแล้วก็ถึงเวลา ปั่นชมเมืองแบบไม่เป็นเรื่องเป็นราวสักที กลับที่พักพาเสือออกมาวิ่งเล่น อาวิลลี่พาเราไปชมที่วัดเชียงทอง สอบถามแล้วว่าจะมีใครเข้าไปชมหรือเปล่า ค่าเข้าชม 20000 กีบ 80 บาท ไม่มีใครเข้า ผมเองก็เคยเห็นภาพถ่ายที่เพื่อน ๆ เขาไปเที่ยวมาก่อนถ่าย่ไว้มากมาย เข้าไปถ่ายเองสวยสู้ที่เขาถ่ายมาแล้วไม่ได้ ก็เลยไม่เข้า ดูอยู่ห่าง ๆ
...ถ่ายจากประตูด้านหลัง

[ลุงแซม]

ถ่ายด้านประตูหน้า
...กล้องผมมันใกล้จะกลับบ้านเก่า ซูมก็ไม่ได้แสงเข้ามากไป ปั่นไปถ่ายไปก็ไม่ได้เพราะต้องเปิดหน้ากล้อง เปิดใช้งานกว่าเลนส์จะยืดเข้ายืดออกช้ามาก รุ่นเดียวกันที่เพื่อน ๆ ซื้อมาใช้พังหมดแล้ว ของผมก็ใกล้พังเหมือนกัน จึงไม่ค่อยได้ถ่ายภาพ ถ่ายมาก็ไม่ค่อยสวนเหมือนกล้องรุ่นใหม่ ๆ

[ลุงแซม]

เอาใจคุณสุนทร หน่อย อยากได้ภาพถ่าย ไบค์ฟรายเดย์

[ลุงแซม]

หลังจากชมวัดที่สวยที่สุดแล้ว พวกเราก็ปั่นไปเที่ยวน้ำตกตาดกวางสี ห่างจากหลวงพระบางไปประมาณ 30 กม. เส้นทางมีขึ้นเขาบ้าง ขาไปผมว่าขึ้นไม่เท่าไรแล้วลงยาวหลายกิโลเมตร ยังนึกในใจขากลับขาปั้นแน่ (ตะคริวกิน)
...วันนี้คุณกอล์ฟ บ่นเจ็บก้นเพราะเมื่อวานปั่นมาจากอุดมไชย จึงเช่ามอเตอร์ไซค์ขี่ไปเที่ยว วันละ 600 บาท ป้าแสงจันทร์ซ้อนท้าย เห็นว่าไปเที่ยวถ้ำติ่งบ้านสร้างไห แล้วจะตามไปที่น้ำตกตาดกวางสีทีหลัง
...สองข้างทาง รัฐบาลลาวปลูกต้นสักไว้มากมายดูแล้วต้นสักเจริญงอกงามดี พื้นที่น่าจะเหมาะสมกับการปลูกสักมาก

[ลุงแซม]

ปั่นกันพอเหงื่อซึม ๆ ก็ถึงน้ำตกตาดกวางสี ต้องเสียค่าเข้าชม 20000 กีบ 80 บาท ผมไปเจรจากับเจ้าหน้าที่เก็บเงิน บอกว่า ผมป่าไม้เมืองไทยลดค่าเข้าชมบ้างได้บ่ ...ไม่ได้ผล ต่ออีก สี่คนซื้อ 3 ใบ ได้บ่ ...ไม่ได้อีก เลยต้องจ่ายไปในราคาเต็ม

[ลุงแซม]

...มาถึงร้อน ๆ พวกเรานั่งพักจิบเบยลาว กันที่ร้านติดกับทางเข้าน้ำตกก่อนดีกว่า ชื่อร้านนางติ๋ว มีลูกสาวชื่อนางตุ้ย จบมัธยมแล้ว มาช่วยแม่ขายของ ดูแล้วน้องเขาทำได้ทุกอย่างไม่ได้หยุดมือเลย ขยันสุด ๆ ใครได้ไปเป็นแม่บ้านนี่สบายเลย ตั้งแต่ปิ้งไก่ ตำส้มตำ ทำน้ำปั่น ทำเครป ฯลฯ

[ลุงแซม]

เราเดินสายล่างผ่านกรงหมี เห็นมีคนคอยชมหมีเยอะอยู่ แต่ตอนนี้หมีคงพักเที่ยงจึงยังไม่ออกมา พวกเราเลยไม่ได้เห็นหมี

[ลุงแซม]

สภาพป่าร่มรื่น ดีจัง

[ลุงแซม]

ถึงสถานที่เล่นน้ำ ฝรั่งเล่นกันอยู่หลายคน อาวิลลี่รีบถอดเสื้อเตรียมเล่นน้ำ

[มุก]

...มาถึงร้อน ๆ พวกเรานั่งพักจิบเบยลาว กันที่ร้านติดกับทางเข้าน้ำตกก่อนดีกว่า ชื่อร้านนางติ๋ว มีลูกสาวชื่อนางตุ้ย จบมัธยมแล้ว มาช่วยแม่ขายของ ดูแล้วน้องเขาทำได้ทุกอย่างไม่ได้หยุดมือเลย ขยันสุด ๆ ใครได้ไปเป็นแม่บ้านนี่สบายเลย ตั้งแต่ปิ้งไก่ ตำส้มตำ ทำน้ำปั่น ทำเครป ฯลฯ

สวัสดีครับพี่เกษม คราวหน้าต้องแวะไปซิมร้านนี้ซะหน่อย แต่พี่เกษมเนี่ย ใช้ชีวิตแบบมีความสุขดีนะครับ แวะมาขอบคุณสำหรับรายงานทริปดีๆครับ