ทางทิศตะวันตกคือ...พม่า

[นพพล]

...เช้าอีกวันเช่นกันที่ผมไม่ลืมว่าชายคนหนึ่งเชิญผมให้นั่งข้างๆเขาในร้านข้าวร้านหนึ่ง
รวมถึงมีน้ำใจตักน้ำใส่แก้วยื่นส่งให้ทั้งที่เขาก็เป็นลูกค้าร้านข้าวคนหนึ่งเช่นกัน
ด้วยอัธยาศัยผู้คนเหมือนย้อนกลับแถวบ้านผมราวสี่สิบกว่าปีก่อน

[นพพล]

...สายตาผมสอดส่ายมองหาร้านกาแฟซึ่งน่าจะเป็นจุดศูนย์รวมของผู้คนในตลาดยามเช้า ที่สุดก็เจอมัน
เพื่อนของผมบางคนมีนิสัยที่น่าเลียนแบบ เธอมีร้านกาแฟขาประจำในเส้นทางที่เธอใช้เดินทางต่างจังหวัด
เธอมีความสุขกับการเสาะหาร้านกาแฟ พาตัวเองเข้าไปแสวงหามุมมองบรรยากาศใหม่ๆ
ถูกใจบ้าง ผิดหวังบ้างแล้วแต่จังหวะและโอกาส
ขึ้นชื่อว่าการแสวงหาหรือผจญภัยใดๆก็ตาม บางครั้งเราไม่อาจคาดหวังว่าทุกสิ่งจะเป็นไปดั่งใจ
แต่จากการที่ผมฟังเธอเล่าประสบการณ์ของเธอ ผมรู้ว่าเธอมีความสุขในแบบของเธอ
การเปลี่ยนบรรยากาศนั่งดื่มกาแฟจริงๆก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
สวย เก๋ เท่ ฮิปสเตอร์ คือนิยามของร้านกาแฟเมืองไทยในยุคนี้
แต่เรื่องราวที่เธอค้นพบในร้านกาแฟบางครั้งเดินลึกเข้าไปถึงชีวิตของเจ้าของร้าน
ที่มาที่ไป รวมถึงแรงบันดาลใจในการสร้างร้านกาแฟร้านหนึ่งขึ้นมา
บางร้านมีเรื่องราวย้อนกลับไปสู่รุ่นพ่อรุ่นแม่ที่ก่อตั้งร้านขึ้นมา
ผมยังเคยแอบอิจฉาเธอบ่อยๆ
ที่เธอมักไปเจอร้านกาแฟบางแห่งแล้วกลับมาพร้อมกับเรื่องราวสดใหม่จนน่าแปลกใจ

[นพพล]

...มาพม่าเที่ยวนี้เป็นโอกาสที่ผมจะเอาอย่างเธอ
ไม่วาดฝันไปถึงร้านกาแฟสดระดับไฮเอน
หรือละเลียดกาแฟแฟนตาซีท็อปอัพรูปใบไม้จากเครื่องชงราคาหลักแสน
แต่ขอแค่ร้านกาแฟในบรรยากาศดั้งเดิมก็พอใจแล้ว

[นพพล]

...ร้านแห่งร้านนั้นซุกตัวอย่างสงบหลังแผงเพิงขายผัก ตัวร้านเป็นอาคารไม้ที่เก่าตามกาลเวลา
แต่ก็ดูยังขรึมขลังมากประสบการณ์อย่างคนโชนโลก สวยงามในแบบฉบับของมัน
ภายในค่อนข้างมืด แสงสว่างที่พึ่งพาแค่แสงจากภายนอกที่ส่องเข้ามาเท่านั้น
ผมเลือกนั่งที่โต๊ะริมประตูทางเข้าท่ามกลางสายตาของคนพม่าที่นั่งอยู่เต็มร้าน
ชายคนหนึ่งจากโต๊ะข้างๆเงยหน้ามองผมอย่างสงสัย
ผมยิ้มก่อนแนะนำตัวว่าผมเป็นชาวโยเดีย เขายิ้ม
ความรู้สึกอึดอัดแปลกที่แปลกถิ่นที่ติดตัวมาจากวันแรกลดลงไปอย่างรู้สึกได้ชัด
มันเริ่มหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

[นพพล]

...พูดกันตรงๆควรจะเรียกร้านที่ผมเข้าไปนั่งว่าร้านชานมน่าจะเหมาะกว่า
เครื่องดื่มตรงหน้าผมมีส่วนผสมของกาแฟน้อยมาก มันคือชาผสมนมที่มีฟองนมละเอียดลอยฟ่อง
โรยหน้าบางๆด้วยผงกาแฟโรบัสต้าด้านบน
ผมกินมันพร้อมๆไปกับแป้งย่างกรอบๆบางๆรสชาติเค็มปะแล่มๆที่เรียกว่า”นาน”
ซึ่งซื้อมาจากแม่ค้าสาวขี้อายคนหนึ่งในตลาด

[นพพล]

...ด้วยความที่เคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษมาก่อนทำให้วัฒนธรรมการกินชาหยั่งรากลึกลงที่นี้
คนพม่าชอบกินชานมมากกว่ากาแฟ จากข้อมูลเก่าๆของพม่าเท่าที่เคยผ่านตามา
ในอดีตกาแฟเป็นเครื่องดื่มสำหรับคนป่วย ซึ่งคนทั่วไปไม่นิยม
คนพม่าเพิ่งเริ่มมานิยมกินกาแฟในช่วงที่พม่าเป็นเจ้าภาพซีเกมส์ในปี2013
โดยกาแฟที่คนพม่านิยมกินกันก็คือกาแฟซองสำเร็จรูป
ซึ่งมีทั้งที่นำเข้าจากบ้านเรารวมถึงยี่ห้อที่พม่าผลิตได้ในประเทศเอง

[นพพล]

...จากด้านในร้านผมนั่งมองดูสารพัดผักผลไม้ถูกซื้อขายขึ้นรถสามล้อ แม่ค้าขายผักคนนั้นเป็นใบ้
เธอสื่อสารด้วยภาษามือกับลูกค้าของเธอ ภาษามือและภาษาปากต่อรองกันพัลวันก่อนผักผลไม้ถูกหยิบใส่ถุง
การเคลื่อนไหวของผู้คนรถราบนถนนเหมือนสายน้ำที่ไหลเรื่อยไปตามคดโค้งของถนน
หยุดแวะร้านนั้นเข้าร้านนี้ ต่อรองซื้อขายตรงนั้นก่อนเดินหายลับตาไปในตรอกหรือโค้งถนนข้างหน้า

[นพพล]

...ผมเดินกลับเข้าเกสเฮาส์ในช่วงสาย
วันนี้เป็นวันพักผ่อนไม่คิดจะออกไปไหนไกลว่าถนนเส้นนี้
ห้องพักของเกสเฮาส์มีขนาดพอที่จะยัดเตียงเดี่ยวเข้าไปหนึ่งเตียง
โดยเหลือเนื้อที่ว่างข้างเตียงให้วางของข้างเตียงอีกราวสองฟุต
ไฟฟ้าที่นี่ยังติดๆดับเหมือนกอกะเร็ก
แต่ที่นี่ดีกว่าหน่อยที่ไฟฟ้าจะถูกตัดช่วงเที่ยงก่อนจะมาอีกครั้งในเวลาราวสี่โมงเย็น

[นพพล]

...ห้องพักที่นี่เป็นห้องที่สร้างต่อเติมขึ้นมา มันไม่มีหน้าต่าง
ช่วงบ่ายที่ไฟฟ้าดับห้องทั้งห้องจึงมืดจนแทบมองไม่เห็นอะไรเลย
เกสเฮาส์เงียบไปถนัดเพราะฝรั่งออกไปเที่ยวข้างนอกกันหมด
ระเบียงด้านหลังของเกสเฮาส์ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนกลางแทบจะตกเป็นของผมคนเดียว
แล้วความเงียบก็จูงมือผมจมดิ่งไปกับเจสสิก้าอีกครั้ง

[นพพล]

...หลังออกจากโรงพยาบาลและผ่านการพักฟื้นมาแล้ว เธอก็กลับไปเข้าเรียนอีกครั้งหนึ่ง
เพื่อนๆและครูต่างให้กำลังใจเธอ บนรถเข็นเธอเหมือนอยู่ในโลกอีกใบ
โลกที่ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรับรู้ว่ามีโลกใบนั้นรวมทั้งเพื่อนบางคน
บนรถเข็นเธอมีโอกาสได้รู้จักเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านี้เหมือนคนที่ถูกเพื่อนทั้งห้องหลงลืม
คนที่นั่งรถเข็นเรียนหนังสืออย่างเดียวดาย
คนที่เลือกนั่งหลังสุดของห้องเรียน
เจสสิกาไม่เคยสนใจเธอมาก่อนจนกระทั้งวันที่เธอต้องนั่งรถเข็นเหมือนกับ...โรซา

[นพพล]

...โรซาเป็นเด็กพิเศษที่เก่งในวิชาเลข
แต่เบื้องหลังใบหน้าที่ดูผิดปกติจากคนทั่วไปนั้น สมองของโรซากลับซ่อนความเป็นอัจฉริยะทางด้านการคำนวนเอาไว้
ทั้งคู่สนิทกันอย่างรวดเร็ว จนโรซากลายเป็นเพื่อนพิเศษคนหนึ่งของเจสสิกา
เธอสามารถสอนจนทำให้เจสสิกาเข้าใจเลขขึ้นมาได้อย่างน่าประหลาดใจ
จนสอบได้คะแนนดีขึ้นมาอย่างผิดหูผิดตา

[นพพล]

...หากเจสสิกาไม่ได้มานั่งบนรถเข็นเหมือนกัน
เธอก็คงเห็นเหมือนๆกับคนอื่น ที่มองเห็นแค่สภาพง่อยเปลี้ยบนรถเข็นภายนอก
คนทั่วไปรับรู้เพียงแค่ว่าเธอพูดจาสื่อสารไม่ชัด จนยากที่จะสื่อสารกับเธอและเข้าใจเธอ
วันหนึ่งโรซาบอกเจสสิกาว่า
"ฉันอยากให้คนมองเห็นตัวตนของฉัน ไม่ใช่สภาวะของฉัน"

[นพพล]

ความเชื่ออาจไม่ใช่ความจริง
ก่อนจะเดินทางข้ามพรมแดน ผมมีชุดความเชื่อบางอย่างที่ฝังหัวมาตลอด
มันถูกฝังมาจากใหนบ้างก็ไม่รู้ เท่าที่ผมจำได้อย่างน้อยมันมาจากบทเรียนประวัติศาสตร์หนึ่งล่ะ
สิ่่งเหล่านี้มันฝังมานานและลึกมาก
มันอยู่ในรูปของอคติสารพัด

[นพพล]

แต่ทุกความเชื่อสามารถเปลี่ยนได้
และความเชื่อไม่จำเป็นต้องเป็นความจริงเสมอไป
ผมควรจะเชื่อจากสิ่งที่ผมได้เห็นและสัมผัส
และผมไม่จำเป็นต้องเชื่อเหมือนคนอื่นอีกต่อไป

[นพพล]

...เย็นวันนั้นผมกลับไปเดินในตัวตลาดอีกครั้ง ก่อนจะกลับมาพร้อมกับภาพชุดหนึ่ง
รวมถึงคำบางคำที่นึกขึ้นได้ในใจขณะเดินตามถ่ายภาพชุดนั้น
นึกถึงภาพตัวเองขณะกำลังเดินดักหน้าดักหลังลูกชีจีวรสีชมพูอ่อนในวันนั้นแล้วเผลอยิ้ม

แม่ชีเดินนำหน้า ลูกชีเดินตามต้อยๆ
คนโยเดียห้อยกล้อง คอยจ้องเดินตาม