เรื่องเล่าเมื่อคราวขี่เรือบินไปปั่นที่หลวงพระบาง

[ลุงแซม]

ไปรอรับรถจักรยานที่สายพานไม่นาน เจ้าหน้าที่ก็ยกมาให้ ไม่ได้มาทางสายพาน รับรถแล้วเราจัดการประกอบไม่นานก็เสร็จ ผู้กระเป๋าท้ายให้เข้าที่เข้าทาง จากนั้น อาวิลลี่ก็ปั่นนำผมเข้าเมือง ผมเองไม่เคยมาก็ต้องเป็นฝ่ายตามอย่างเดียว

[ลุงแซม]

แรก ๆ ก็ปั่นทางซ้ายด้วยความเคยชิน พอนึกได้ต้องรีบชิดขวา อาวิลลี่พาอ้อมเข้าเมืองไปทางช่องเขา ผ่านสะพานข้ามน้ำคาน ปั่นไปทางวัดพระธาตุพูสี ริมน้ำโขง แล้วอ้อมมาทางเส้นถนนตลาดมืดที่กลางคืนปิดถนนขายของ จัดการแลกเงิน แลก 1000 บาท ได้ 253,000 กีบ

[ลุงแซม]

ตอนบ่ายแดดแรง อากาศร้อนมาก เราเลยแวะดื่มน้ำเย็นในขวดสีชา แกล้มเฝอ เจ้าประจำของอาวิลลี่

[ลุงแซม]

ดูใกล้ ๆ หน่อย หน้าตาเฝอ ชามละ 10,000 กีบ หรือ 40 บาท น่ากินอย่างไร

[ลุงแซม]

กินเฝอกับผักน้ำมันเข้ากันดีราวกับปี่กับขลุ่ย ผักน้ำขึ้นอยู่ในน้ำไหลมีขายในตลาดเป็นที่นิยมของชาวลาวและต่างชาติมาก รสชาติบอกไม่ถูกแต่อร่อยก็แล้วกัน ตามด้วยถั่วฝักยาว หรือพริกเม็ดจิ้มกะปิเป็นเครื่องเคียง เผ็ดจนต้องสั่งเบียร์ลาวเย็น ๆ มาแก้เผ็ดอีกหลายขวด ซี๊ด ๆ ๆ

[ลุงแซม]

นี่ไง น้ำเย็นแก้เผ็ด บางร้านก็ขายหนึ่งหมื่นกีบ ซื้อตามร้านโชห่วยก็แปดพันหรือ 32 บาท คืนขวด ไม่คืนขวด เก้าพัน ก็ 36 บาท มากับอาวิลลี่ผมไม่มีโอกาสได้ดื่มน้ำเปล่าเลย รู้สึกมีอาการหวัดยังไม่มีเวลากินยาเลย ซิบอกไห่ 555

[ลุงแซม]

กินมื้อบ่ายเสร็จเราก็ไปหาที่พัก ตกลงกันว่าอากาศร้อนอย่างนี้ต้องห้องแอร์ พัดลมคงอยู่ไม่ไหว อาวิลลี่พาไปไม่ไกลก็เจอเรือนพัก ชื่อว่าเรือนพักวัฒนธรรม เพิ่งสร้างใหม่ เตียงคู่ มีแอร์ ตู้เย็น โทรทัศน์ น้ำอุ่น มีที่ว่างสำหรับเก็บจักรยานด้วย

[ลุงแซม]

อ่านว่าเรือนพักแผนกแถลงข่าวและวัฒนธรรม ราคาคืนละ 400 บาท พอได้ที่พักเราก็อาบน้ำอาบท่า อาวิลลี่ขอนอนพักผ่อน ส่วนผมอาบน้ำเสร็จ ก็ออกปั่นไปรับเพื่อน ๆ ที่มาจากทางเชียงของ เพราะตอนเช้าเรายังติดต่อกันได้ว่า จะปั่นจากอุดมไชยมา 3 คน มีคุณนพดล คุณกอล์ฟ และคุณพูนศักดิ์ ส่วนป้าแสงจันทร์ นั่งรถบัสขนของมารอที่ขนส่งสายเหนือของหลวงพระบาง
...ผมไม่รู้จักทาง ก็ใช้ปากนี่แหละนำทางไปเรื่อย ถ่ายรูปไปด้วยกันหลง 555

[ลุงแซม]

ผมชอบที่หลวงพระบางไม่ค่อยมีรถยนต์ มีแต่จักยานและมอเตอร์ไซค์ แหมถ้ามีแต่จักรยานก็คงจะดีไม่มีเสียง ไม่มีควันรบกวน

[ลุงแซม]

เส้นทางที่ชาวบ้านบอก ลัดกว่าที่อาวิลลี่พามาจากสนามบินเยอะเลย ข้ามขัวเหล็ก (สะพานเหล็ก) ก็จะถึงทางเข้าสนามบินแล้ว ข้ามได้เฉพาะจักยานกับมอเตอร์ไซค์

[ลุงแซม]

ปั่นตรงไปถึงทางเข้าสนามบิน เราเลี้ยวซ้ายขึ้นเหนือไปสักสองสามกิโล ก็ถึงสถานีขนส่งสายเหนือของหลวงพระบาง

[ลุงแซม]

ไปถึงเห็นป้าแสงจันทร์นั่งเฝ้าของอยู่ ไปไหนไม่ได้ พอเห็นหน้าผมก็ดีใจบอกว่าลุงเสมช่วยเฝ้าของไว้หน่อยขอเข้าห้องน้ำก่อน
...วันนี้คงต้องหยุดโม้ไว้เพียงแค่นี้ได้เวลา เตรียมอาหารแล้ว พรุ่งนี้พบกันใหม่ครับ สบายดี (สวัสดี)

[โอ๊ตนนท์]

สวัสดีครับอาเกษม ... แวะมาชมเรื่องราว เมืองลาวนี่ก็น่าปั่นดีนะครับ แต่เคยได้ยินข่าวว่า หลวงพระบาง เขาห้ามปั่นจักรยานตอนกลางคืน จริงหรือเปล่าครับ....
อยากไปเที่ยวลาวบ้างจัง ยังไม่มีโอกาสไปเลย เคยไปแค่ ตีนสะพาน มิตรภาพไทย ลาวฝั่งไทย ไม่กล้าข้าม กลัวไปหลง สาวลาวเข้าให้ ฮ่าๆ

[simpleway]

Ha ha ชอบมากๆ "..อย่าลุกจากที่นั่งจนกว่าไฟจะมอด.." เป็นคติเตือนใจที่ดี
ฝากอาแซม ถ่ายรูป คู่กับมดดำ มาเยอะๆ นะครับ ท่าทางจะนำกล้องตัวจ๊าบไป
เที่ยวให้สนุกและปลอดภัยครับพี่เกษมและชาวดอนเมือง ผมจะรออ่านไว้เป็นแนวทางเที่่ยวดุ่มๆ สักวันหนึ่ง

[ลุงแซม]

สวัสดีครับ น้องโอ๊ตนนท์ และคุณsimpleway
...พวกผมก็ปั่นกลางคืน มีรถตำรวจวิ่งตรวจไม่เขาเห็นว่าอะไร แต่พวกรถมอเตอร์ไซค์ต้องใส่กันน๊อคไม่อย่างนั้นโดนปรับ
...ลืมลงรูปสภาพห้องพักให้ดู ราคา 400 บาท นี่เฉพาะไม่ใช่ช่วงเทศการท่องเที่ยวนะครับ พอเดือนพฤศจิกายน หรือทางลาวเรียกเดือน 11 ถึงเดือนเมษายน หรือปีใหม่ลาว ราคาจะเพิ่มไปเท่าตัวเป็น 800 บาท