เรื่องเล่าเมื่อคราวขี่เรือบินไปปั่นที่หลวงพระบาง

[ลุงแซม]

ใกล้เวลาเรือบินออก ก็จะเรียกเพื่อตรวจสอบกระเป๋าเดินทาง แล้วให้ไปนั่งรอข้างใน รออยู่นานไม่รู้ทำอะไรก็นั่งจิบเบียร์ดำกับอาวิลลีไปเรื่อย ๆ

[ลุงแซม]

มีห้องอนุญาตให้สูบยาด้วย

[ลุงแซม]

อาวิลลี่ เป็นคนรักเด็ก เห็นเด็กสองคนฝาแฝดนี่จึงชวนไปซื้อของที่มีขายอยู่ในสนามบิน คนพี่ชื่อนูนู คนน้องชื่อนานา คนพี่เลือกเอาตุ๊กตาหมี คนน้องเอาปลาหมึก
...มาคุยกับคุณแม่ชื่อ ตุ้ย จึงรู้ว่า คุณตุ้ยเป็นเจ้าของร้านค้าปลอดภาษีที่ด่านลาว ชื่อร้านเอสเค ใหญ่โตมาก วันนี้บินไปดูบ้านพักที่ซื้อมาปรับปรุงใหม่ที่หลวงพระบาง

[ลุงแซม]

พอได้เวลาก็มีรถบัสสนามบินมารับไปขึ้นเครื่อง นั่งได้ 72 คน

[ลุงแซม]

เครื่องบินรูปร่างอย่างนี้ครับ แพนหางท้ายเป็นรูปดอกจำปา ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติลาว บ้านเราเรียกว่าลั่นทมหรือลีลาวดี

[ลุงแซม]

ขึ้นเครื่องเรียบร้อยแล้ว โฮสเตรสลาวหน้าตาน่ารัก ก็ประกาศให้คำแนะนำว่า อย่าลุกจากที่นั่งจนกว่าไฟจะมอด

[ลุงแซม]

เรือบิน บินได้นิ่มนวลมาก พอเครื่องบินได้ระดับ 13000 ฟิต ไฟเตือนก็จะมอด มีการเสริฟเครื่องดื่ม เป็นน้ำหนึ่งจอก
...ภาพนี้เครื่องเริ่มไต่ระดับมุ่งสู่หลวงพระบาง ไม่รู้ว่าเป็นถนนสายนี้หรือเปล่าที่ไปหลวงพระบาง

[ลุงแซม]

บินได้สักสิบนาที มองลงไปเห็นเป็นทะเลสาบมีเกาะแก่ง ยังงงว่า ลาวมีทะเลสาบหรือ นึกขึ้นได้คงเป็นแอ่งน้ำในเขื่อนน้ำงึม

[ลุงแซม]

ภาพนี้เป็นเส้นทางที่มุ่งสู่หลวงพระบางแน่เพราะมีเส้นเดียว น่าจะเป็นแถว ๆ กิ่วกะจำ

[ลุงแซม]

ที่เห็นคดเคี้ยว เป็นแม่น้ำ ส่วนถนนคงไม่คดเคี้ยวอย่างนั้น ส่วนภาพนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าที่ไหน น่าจะแถว ๆ เชียงเงินแล้วมั๊งเพราะใกล้จะลงแล้ว

[ลุงแซม]

ใช้เวลาบิน แค่ 35 นาที ก็ถึงหลวงพระบาง ถ้าไปทางรถใช้เวลาประมาณ 10 ชั่วโมง ค่ารถ 600 กว่าบาท ใครจะไปทางไหนก็เลือกเอาครับ
ลดระดับเห็นน้ำโขงเหมือนงูยักษ์

[ลุงแซม]

ผ่านสนามกีฬา และตลาดโพธิ์ศรี (เพิ่งมารู้จักตอนขากลับ เพราะปั่นผ่าน)

[ลุงแซม]

อีกรูป ก่อนที่ล้อเรือบินจะแตะพื้น

[ลุงแซม]

ถึงแล้วสนามบินหลวงพระบาง

[ลุงแซม]

มีป้ายต้อนรับนักกีฬา ซีเกมส์ด้วย เราก็นักกีฬาเหมือนกัน นึกว่าเขาทำไว้ต้อนรับเราก็แล้วกัน