ลงจากตรงนี้ก็คือ จุดสูงสุด
- IMG_3274.jpg (46.53 KiB) เข้าดูแล้ว 812 ครั้ง
มาดูลีลา เมื่อถึงจุดสูงสุดของ อาจารย์เอี้ยง โอ๊ะ โย่ว โย๋ กันก่อน
- IMG_3275.jpg (73.29 KiB) เข้าดูแล้ว 810 ครั้ง
- IMG_3276.jpg (72.24 KiB) เข้าดูแล้ว 807 ครั้ง
- IMG_3277.jpg (73.82 KiB) เข้าดูแล้ว 889 ครั้ง
และแล้วผมก็ได้พบกับเซอร์ไพรซ์ ของพี่ยิ้มอีกครั้ง ตลอดทางพี่ยิ้มคอยถามไถ่อยู่เสมอว่า ไปถึงใหนแล้ว
มารู้อีกว่าพี่ยิ้มช่วยประสานงานกับ พี่สรรเสริญ แห่งชมรมจักยานเมืองตรัง ซึ่งท่านก็ได้ขี่มอเตอร์ไซค์มารับตรงเส้นแบ่งเขต พัทลุง ตรัง พอดิบพอดี
ว้าวขอบคุณพี่ยิ้ม ลุงยิ้มมากเลยครับ
- IMG_3278.jpg (68.24 KiB) เข้าดูแล้ว 884 ครั้ง
ไม่เคยได้รับการต้อนรับ แบบนี้ ผมก็ออกอาการ ทำตัวไม่ถูกเช่นกันครับ
ผมมันแค่ คนเดินทางตัวเล็ก ๆ ขาวๆ หน้าไม่หล่อเหล่า คนนึงเท่านั้น มิหาญกล้าจะได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นเช่นนี้
เดี๋ยวผมก็เป็นเด็ก spoil เอาหรอก
กราบขอบคุณคุณพี่ยิ้มและพี่สรรเสริญ ที่ให้เกียรติกับข้าผู้น้อยทั้งสองด้วยครับ
ว่าแล้วก็ชวนกันทานอาหารที่ร้านอาหาร ณ จุดชมวิวเขาพับผ้า
- IMG_3280.jpg (60.99 KiB) เข้าดูแล้ว 885 ครั้ง
หลังจากรับประทานอาหารกันเอร็ดอร่อย ยาคลายเส้นก็ถูกยกมา ส่วนพี่สรรเสริญขออนุญาติเพราะท้องใส้ยังไม่ดี
จิบยาได้ซักพัก ก็เริ่มคุยกันออกรส และตอนนี้เองผมก็ได้ทราบอีกว่า อาจารย์เอี้ยงนอกจากเก่งเรื่องไสยศาสตร์แล้วเรื่องทางกฏหมายก็แม่นนัก
อาจารย์เอี้ยงได้หยิบยกข้อกฎหมายมาข้อนึงมาถกกัน อันเกี่ยวข้องกับการเดินทางออกนอกประเทศแล้ว กฏหมายประเทศไทยจะไปใช้ ณ ประเทศนั้นๆ ไม่ได้
ดังนั้นเมื่อเราออกนอกประเทศแล้ว คำว่าภรรยาจึงไม่ผลทางกฎหมาย ดังนั้นเมื่อออกนอกประเทศ เราจึงเป็นโสดใน บัดดล
อืมมมม ถ้าจะจริง อย่างนี้เราต้องเอาไปใช้บ้างแล้ว
ซักพัก สายโทรศัพท์ของ อาจารย์เอี้ยง ก็ดังขึ้น เสียงหัวเราะดังร่วนเมื่อตะกี้ของอาจารย์เอี้ยงก็เงียบลง
อาจารย์เอี้ยง บอกเดี๋ยวภรรยา จะมารับถึงที่
กูว่าแล้วไง...........................
เราต่างร่ำลา กัน อย่างอาลัย
ขี่ด้วยกันสองสามชั่วโมง ไหงทำให้เราผูกพันถูกคอกันเช่นนี้ นี้ก็เพราะใจรักในเสียงเพลง เอ้ย มนต์เพลงจักรยานเหมือนกัน น้าน นะ ซิ
อาจารย์เอี้ยง...........................
หลังจากส่งอาจารย์เอี้ยง ผมกับ พี่สรรเสริญ ก็ขี่ต่อเพื่อไปถึงเมืองตรัง ซึ่งอยู่ห่างไปอีกยี่สิบกว่ากิโล โดยพี่สรรเสริญขี่มอเตอร์ไซคืคอยส่องไฟหลังให้ขาหลงเขาผมเมาไปหน่อยหรือเปล่า เพราะขี่เร็วจนพี่สรรเสริญแอบแซว จนมาถึงในเมืองตรังในเวลาไม่นานในเวลานั้นเหลือบกลับไปดูข้างหลังอีกที ก็เจอชาย ท่านนี้ขี่มอเตอร์ไซค์มาประกอบ
ทราบชื่อจากพี่สรรเสริญว่า ท่านชื่อ โกยาว
โปรดจับตา โกยาว ท่านนี้ให้ดีๆ โกยาว ทำเอาผม อึ้ง ทึ่ง เสียว ไปนานเลยทีเดียว
ทั้งสองท่านส่งผมจนถึงบ้านที่พักของญาติฝั่งศรีภรรยาที่รัก และก็ร่ำลาโกยาวกับพี่สรรเสริญ ส่วนผมก็พูดคุยกับผู้ใหญ่ซักพักหาอะไรกินอีกหน่อย ก็ได้เวลานอนหลับฝันดี
Mission แรกของผม ก็สำเร็จตามความมุ่งหมายนั้นคือ ถึงเมืองตรังอย่างเบิร์ดๆ ชิวๆ กิ๊วๆ
คราวนี้แก้มือได้สำเร็จ
สำหรับสรุปทริปในวันแรก ก็จบลงแค่นี้
