เศรษฐีในประเทศเหล่านั้น ต้องเสียตังส์แพงๆ เพื่อให้คนจัดทริปไปปั่นจักรยานในที่อื่นๆทั่วโลก รวมถึงเมืองไทย
แต่แปลกใจนิดหนึ่งว่าทำไมพวกนี้ไต่เขาเก่งจัง ทั้งที่ในบ้านมีแต่ Sand Dune งงงง
เรื่องเส้นทางในทะเลทรายแบบนี้ ต้องใช้ความชำนาญในการขับรถและการใช้ GPS ไม่งั้นแม้แต่ข้าวลิงก็ไม่มีกิน
เส้นทางนี้ ป๊อปก็ป๊อปเหอะ ถึงกับไปไม่เป็น หุหุ
โรงแรมนี้ถูกสุดราคา 70000 บาทต่อคืน ไม่เหมาะกับเสืออย่างเรา

ทางหลวงรถไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะประชากรไม่มาก และทำงานกันแบบสบายๆ รัฐเลี้ยงดูตั้งแต่เกิดจนตาย

ในย่านเมืองเก่า

น้ำทะเลทำเป็น เป็นน้ำจืด แล้วก็นำมาเนรมิตผืนดินสีเขียวๆ อย่างนี้

อันนี้วังเก่าของกษัตริย์ดูไบ หลังจากเจอน้ำมันทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป

คณะหนุ่มพเนจร

Multiple Track

แล้วตูจะไปไหนต่อดีเนี่ย

กลับไปที่กาตาร์ อันนี้อุโมงค์สุดจะกว้าง

บรรยากาศตอนชั่วโมงเร่งด่วนที่กาตาร์
<a href="http://image.ohozaa.com/show.php?id=876 ... 561079289f" target="_blank"><img border="0" src="http://image.ohozaa.com/tw/dsc04865.jpg" /></a>
อันนี้รถติดสุดๆ ที่กาตาร์

สัญลักษณ์ของเมือง กาน้ำ

บ้านคือวิมานของเรา

คงรู้ว่าอะไรทำให้ผมรักเมืองไทยมากกว่า

รักจริงๆนะ

ตาก๊อตเพื่อนผมคนนี้เองที่ทำให้ผมต้องลำบากจนถึงทุกวันนี้ เพราะเช้าวันหนึ่งที่ที่ทำงาน ไอ้กระผมดันไปบอกเจ้าเพื่อนเกลอว่า เฮ้ยบักก๊อต ถ้าน้ำมันดิบมันทุละ 100 เหรียญต่อบาเรลเมื่อไหร่ อั้วจะปั่นจักรยานมาทำงาน อั้วว่าราคามันแพงเกินไปแล้วว่ะ อย่างนี้ชาวบ้านชาวเมืองเดือดร้อนกันหมด สามปีมาแล้ว ที่ผมได้ทำตามที่คุยกับตาก๊อตไว้ และไม่มีท่าทีว่าจะหยุด
ตาก๊อตคนนี้พยายามชวนผมไปสำรวจเส้นทางจักรยานที่แคนาดามาสองปีแล้ว แต่ยังไม่สำเร็จหรอกเพื่อนเกลอ ไว้รอโลกร้อนกว่านี้อีกนิดข้อยจะไปเด้อ (ตอนนี้ตะแกอยู่ แม็กซิโก ก็ชวนผมไปปั่นอีก ช่างพยายามจริงๆพ่อหนุ่ม)

ประกาศ หลังจากจบทริปชุมพร- ระนอง ข้าพเจ้าต้องไปสำรวจเส้นทางเฮ้ยไม่ใช่ สำรวจแหล่งก๊าซธรรมชาติที่รัฐ Gujaraj State อยู่ตอนใต้อินเดีย 3 วัน กลับมานั่งเล่นไม่กี่วันแล้วบินไปต่อที่มาเลย์อีก 3 วัน (11 - 13 พฤศจิกายน)
ชีพจรลงเท้า เล่นเอาเหนื่อยพี่น้อง
ดังนั้นอย่าเพิ่งจัดทริปแหล่มๆ นะเฟ้ย ข้อยไม่สามารถหนะเฟ้ย เอาไว้หลังจากนี้ก่อนนะ