


ผู้ดูแล: เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม



ขากลับเราเลือกเส้นทางที่ไม่ซ้ำกับทางเดิมที่เรามา คือเรากลับด้านหลังเมืองแกนมุ่งหน้าเข้า ม.แม่โจ้ ทะลุเขตเมือง(กลางเมืองเชียงใหม่) ไปโผล่ที่สถานีรถไฟแล้วใช้เส้นทางเรียบรถไฟกลับถึงบ้าน
เส้นทางนี้เรียกว่าเราหลบรถยนต์ มอไซด์ได้มากแต่สองข้างไหล่ถนน เขาไม่มีการทำสะอาดเพื่อสำหรับให้จักรยานได้ร่วมใช้เส้นทาง เราจึงต้องระมัดระวังรถยนต์พอสมควร บางคันบีบแตรไล่ก็มี พูดถึงเส้นทางจักรยานบ้านเมืองเราคงอีกนาน เพราะบรรดาผู้ใหญ่เขาไม่ใช้จักรยาน เขาเอาแต่มโนและคุยอย่างนั้นอย่างนี้สร้างภาพไปวัน ๆ รู้ว่าจักรยานดีแต่เขาไม่เคยลงมาดูแลเส้นทางเพื่อให้ความปลอดภัย ผมคิดเสมอ ๆ ว่าวันหนึ่งที่น้ำมันหมดโลก เศรษฐกิจย่ำแย่วันนั้น "จักรยานคือทางเลือก" เชิญชวนกันมาปั่นจักรยานเสียแต่วันนี้ครับ 


ฝากปฏิทินแผ่นเดียวไว้ใช้กันครับ Andamansky เขียน:กราบ สวัสดีครับ
ผมเข้าอ่านประสบการณ์ การเดินทางของ "คุณพี่ ผู้พันแดง" ตั้งแต่หน้าแรก จนถึงปัจจุบัน
ได้รับทราบมุมมองการใช้ชีวิต และที่สำคัญคือแนวคิดที่ปรับใช้กับการปั่นจักรยานแบบ "ธุดงค์ธรรม" (ค่ำไหน นอนวัดที่ใกล้ที่สุด)
นับว่าเป็นเรื่องชวนให้น่าติดตาม และน่าเลียนแบบอย่าง เป็นอย่างยิ่ง ... ตราบเท่าช่วงนึงของชีวิตหากได้มีโอกาสเช่นนี้
ไม่มีอะไรมากครับ เพียงแต่ขออนุญาตเข้ามาให้กำลังใจ ผู้ถ่ายทอดเรื่องราวที่ดี ได้มีกำลังใจในการถ่ายทอดต่อไปครับ
ด้วยความเคารพ ...
เริ่มออกจากบ้านแบบสบาย ๆ ปั่นไปทานอาหารเช้าที่ร้าน เจ ข้างวัดพระธาตุหริกุญชัย ก่อนที่จะค่อย ๆ ปั่นเที่ยวไปผ่านวัดพระบาทตากผ้า และวัดสำคัญ ๆ อีกหลายวัดและเนื่องจากเมืองลำพูนเราเที่ยวจนทะลุปรุโปร่ง จึงเพียงแต่ผ่าน ๆ และเมียงมองไม่ลงไปเหมือนก่อน ๆ ภาพก็ไม่ได้เก็บนอกจากจะมีที่สดุดใจใหม่ ๆ เท่านั้น
ถึงบ้านโฮ่งในระยะทาง ๖๐ กว่าโลสบาย ๆ เราแวะทานอาหารที่ร้าน เจ อยู่ติดกับร้านขายขนมเค็กลำใยและขนมเค็กหอม เป็นร้านที่มีชื่อเสียงที่สุดของบ้านโฮ่ง เราไม่ลืมที่จะซื้อเค็กทั้งสองชนิดไว้กินเป็นอาหารเช้าด้วย หลังจากเสร็จมื้อเที่ยงเราก็ตัดสินใจ ย้อนกลับไปทาง อ.จอมทอง(แยกซ้ายตรงหอนาฬิกา) ซึ่งมีวัดตั้งเรียงรายหลายวัดที่น่าสนใจ
วัดแรกที่มีชื่อเสียงมาก ๆ ในการเข้าค่ายปฏิบัติธรรม แต่พอเราปั่นขึ้นไปบนวัด ก็รู้สึกผิดหวังมาก ๆ สภาพวัดโทรมมาก ไม่สมกับที่โด่งดัง มีคนอยู่อาศัย(จากการเฝ้าฟังเสียง)ไม่เกิน ๔ คน ผมพยายามทำเสียงดัง ก็ไม่มีใครออกมา เราพากันเดินชมความเสื่อมโทรมจนรอบวัด จึงตัดสินใจโบกมือลา ไปต่อยังวัดอื่นดีกว่า
ห่างจากวัดเดิมมาอีกประมาณ ๕-๖ กม.ก็มาถึงวัดดอยหลังถ้ำ นึกได้ว่าแม่ค้าร้าน เจ เล่าให้ฟังว่า "ถ้าอยากจะได้บรรยากาศแบบดาวบนดิน" ให้ไปขอนอนที่วัดดอยหลังถ้ำไม่ผิดหวัง พอเห็นป้ายเราก็รีบปั่นขึ้นไป ทางขึ้นวัดชันพอควรนะครับ เมื่อขึ้นไปถึงก็ไม่ผิดหวัง วัดสะอาดมากมีสิ่งก่อสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกเพียบ ต่อมาเราได้สนทนากับพระลูกวัด พอทราบเบื้องต้นว่าเป็นวัดสำหรับปฏิบัติธรรมของ อ.บ้านโฮ่ง เจ้าอาวาสรับนิมนต์ไปในบ้านถ้าจะกางเต้นท์ขอให้รอ และเมื่อท่านกลับมา ท่านก็ต้อนรับเราสองคนดีมาก ๆ เราขอกางเต้นท์นอนท่านบอกว่า "ขอให้เกียรติทางวัดต้อนรับด้วยกุฏิสวย ๆ สักครั้ง" เป็นอันว่าเราไม่ได้กางเต้นท์นอนชมเดือนหงายที่ บ.โฮ่ง ดังเจตนา(ผิดหวังนิด ๆ )
มื้อเย็นคุณนายทำข้าวต้มเบา ๆ ง่าย ๆ หลังอาบน้ำอาบท่ากินข้าวต้มเรียบร้อยเราก็เตรียมตัวไปร่วมทำวัตรเย็นกับพระที่มีอยู่ ๒ รูป คืนนั้นเราสวดมนต์และนั่งภาวนากัน ๒ องค์ ๒ คน รวม ๔ ชีวิต 
สวดมนต์นั่งภาวนาเสร็จสองคนตา - ยาย ก็มานั่งชมดาวบนดินและสัมผัสกับอากาศที่หนาวเย็น มีความสุขมากครับ บรรยากาศแบบนี้หายากนะครับ 

เช้าตี ๒/๔๕ ระฆังตีปลุกให้ลุกขึ้นทำวัตรสวดมนต์เช้า เราก็ไปร่วมสวดมนต์และนั่งภาวนากับพระท่าน หลังจากเสร็จการสวดมนต์นั่งภาวนาก็เป็นเวลา ที่ทำสะอาดวัดเราช่วยกวาดวัดด้านหน้า หลังจากกวาดวัดเสร็จเราพากันไปเฝ้าดูพระอาทิตย์ขึ้นยามเช้า สวยงามมาก ๆ เก็บภาพได้จนจุใจ ก็กลับกุฏิเตรียมอาหารมื้อเช้า ก็เป็นเค็กลำใยและเค็กหอมที่เตียมไว้ ต้มกาแฟสดเป็นเครื่องแกล้ม หลังจากเสร็จภารกิจช่วยกันทำสะอาดกุฏิ นำกุญแจไปคืนพร้อมกับถวายปัจจัยเป็นค่าน้ำ-ค่าไฟและร่วมบุญในการบำรุงพระพุทธศาสาน ก็อำลาพระท่านเดินทางกลับ 
ขากลับเราแวะทานมื้อเที่ยงที่ร้าน เจ ข้างวัดพระธาตุหริกุญชัยร้านเดิม หลังจากเสร็จจากมื้อเที่ยงเราก็ตระเวนเที่ยวในตัวเมืองลำพูน จนได้เวลาพอสมควรจึงกลับบ้าน ถึงบ้านยังไม่มืดรวมระยะทาง ๒ วัน ๑ คืนที่ร้อยสามสิบกว่าโลกำลังสบาย ๆ การเดินทางที่ไม่เร่งรีบถือว่าได้คุณภาพทั้งทางร่างกาย-จิตใจ เรียกว่าคุ้มกับการออกเดินทางมาก ๆ ครับ 
โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระฉายาลักษณ์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 9 เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา 12 สิงหาคม 2560
ร่วมวงทานมื้อเที่ยงกันที่ร้านฮิมบ้านสวน
ไปต่อกันที่ร้านไอซ์กรีมเซเวนเซน ในห้างบิ๊กซี คุณย่าทวดท่านชอบมากกับไอติม 
สองก้อนทานหมดไม่ธรรมดาครับ ของชอบ ๕๕.
ตอนเย็นที่บ้านสารภีกราบแม่อวยพรและขอพรจากแม่ ก็ขอให้เจริญ ๆ ทำมาค้าขึ้นมีความสุขทั้งลูกและหลาน