ของดีจากบ้านที่สุราษฎร์ธานี..มีภาพเก็บตกที่น่าสนใจมาให้ชมค่ะ

oiltrips

ร้านเจ๊ตั๋นทองม้วน สูตรโบราณ

...ทำขนมทองม้วนขายต้นตำรับโบราณรุ่นตายายให้มา ตั้งขายของอยู่สุดปากทางตรงข้ามทางเข้าร้านอาหารสามร้านที่นั่น

ฉันบอกว่า อร่อยดี ขอสั่งเพิ่มอีกกล่องหนึ่งด้วยค่ะ พ่อค้ายิ้มน้อมรับทำปิ้งขนมให้สุกๆ ของร้อนจากเตาดีกว่า

ขนมทองม้วนรสมะพร้าว มีขายที่นี่แห่งเดียว ไม่เหมือนเจอที่ไหน? ต้องโทรไปสั่งเพิ่มให้ส่งของทางรถบขส.ส่งไปได้ ฉันอยากได้กินขนมอีกด้วย

หมายเหตุ ขนมทองม้วนที่สุราษฎร์ธานี มีรสอร่อยดี ไม่เหมือนขนมทองม้วนภาคกลาง แถวกาญจนบุรี เพราะใส่เครื่องปรุงผสมกัน ไม่มีงาดำโรยใส่ด้วย

oiltrips

ฉันถามเรื่องจุดถ่ายรูปวิวทัศน์สวยที่ไหนดี? พ่อค้าขนมทองม้วนบอกว่า มีสะพานเดินชมป่าชายเลนอยู่ข้างหลังร้านผมนี่ เปิดให้เข้าไปชมได้เลย จึงให้น้าเขียวขับมอเตอร์ไซค์บิดเสียงยนต์ให้เบาๆ เพื่อไม่รบกวนนกชายเลนบินมาหากินใกล้ๆ ได้ยินเสียง อย่างระมัดระวังเป็นสิ่งที่ฉันคำนึงถึงความปลอดภัยด้วย

สะพานนี้เพิ่งสร้างปีเดียว ยังให้เวลาเหลือรับประกันตั้งสองปีว่า หักตรงไหน? ต้องจ่ายค่าซ่อมแซมเพิ่มอีก

oiltrips

ชมวิวทัศน์อ่าวไทย ตรงที่ปากน้ำกระแดะ มีฟาร์มเลี้ยงหอยนางรม หอยแมงภู่ และปลาทะเล เขาบอกมีโฮมสเตย์อยู่ แต่ไม่ได้ตรวจสอบให้เปิดหรือไม่?

oiltrips

nj เขียน:หวัดดี ออย แวะมาดู เรื่องเล่า ชอบชีวิตต่างจังหวัด เงียบสงบ อบอุ่นดี

งูทางมะพร้าวมันไม่มีพิษ มีเขี้ยว ไม่ค่อยกัดคน เว้นแต่จวนตัว เสียดายไม่น่าตีมัน มันกำจัดหนูเก่ง
นจ เคยอยากได้ ไปถามหาซื้อที่จตุจักร เขาขายแพง ตัวละพัน เลยไม่ซื้อ
งูที่บ้าน กรุงเทพ คนข้างบ้านชอบมาตีตายหลายตัวแล้ว เวลามันเลื้อยออกไปนอกบ้าน

ที่เหมือน ทางกล้วย เขียวๆ เขาเรียก ออดิบ หรือ คูน เอาไว้ทำแกงส้ม
ปลาเสือทะเล ที่ออยเรียก เขามีชื่อว่าปลาขี้ตัง เนื้อหวานมัน อร่อยมากๆ กรุงเทพหากินลำบาก
ทำแกงส้มก็อร่อย

น้าเจ...รู้จักชื่องูสุนชนเหรอ แต่ว่าตรงบ้านน้าสาวมีเลี้ยงไก่ไว้อยู่ต้องป้องกัน ฉันไม่ใช่คนสั่งให้ตีหัวงูอ่ะ ไม่เคยเห็นงูทางมะพร้าว นี่ แหละได้เห็นงูสุนชุนของจริง เคยถามชาวบ้านแล้วว่าไม่เคยเจองูกัดคนหามส่งโรงพยาบาล แต่มาขโมยกินไก่น่ะ ต้องตีหัวงูไปก่อน

งั้น...น้าเจอยากได้เลี้ยงงูใช่มั้ย เดี๋ยวจะชวนน้าเจไปบ้านน้าเขียวน่ะ ตรงนี้มีงูเลื้อยชุกเยอะแยะ ช่วยไปจับให้เป็นหน่อยดิ

oiltrips

ออกมาไปข้างนอก แวะดูวิถีชีวิตชาวบ้านริมน้ำ ห่างไม่ไกลมาก เขาบอกว่าไม่มีที่ท่าเรือรับนักท่องเที่ยว มีแต่เรือเหมารับจ้างไปส่งหน้าบ้านตามริมทะเลน่ะ

oiltrips

แอบถ่ายมองดูคนตกปลานั่งตรงนี้ มีปลาแปลกๆ ในถุงน่ะ

oiltrips

ขากลับได้เห็นคนขี่จักรยานเสือภูเขาแบบออกกำลังกายหนึ่งคน แต่งตัวครบชุด มาคนเดียว ดูหน้าตามีอายุห้าสิบกว่าเอง ฉันไม่ได้โบกมือทักทาย เพราะไม่รู้จักหรอก สงสัยเป็นคนนอกชมรมจักรยานในท้องถิ่นนั้น

แหะๆ ฉันลืมตัวไม่ได้ถ่ายรูปไว้เลย เพราะน้าเขียวบิดมอเตอร์ไซค์เร่งเร็วไปแล้ว

oiltrips

น้าเขียวพาฉันไปเยี่ยมบ้านป้าประคอง ที่ใกล้สี่แยกปากน้ำกระแดะ ซึ่งเป็นบ้านใหม่แทนบ้านไม้เก่าที่รื้อถอนไปแล้ว ทำให้ฉันจำบ้านเดิมไม่ได้ "เอ๊ะ บ้านใหม่เหรอคะ" ฉันตะลึงว่าบ้านเก่าหายไปไหน?

...ป้าประคอง เป็นพี่สาวคนโตของแม่ฉัน และเกิดจากภรรยาคนแรกของตาชุ่ม (พ่อของแม่ฉันเอง) นี่ เรียกว่าพี่น้องต่างมารดามีสามคนเชียวนะ แต่ฉันไม่รู้เรื่อง เพราะแม่ไม่ได้บอกว่ามีพี่น้องร่วมท้องเดียวกันถึงแปดคน ตอนนี้เพิ่งรู้เรื่องจากปากน้าเขียวเล่าความหลังของแม่ของเสือออยน่ะ

ป้าประคองบอกว่า ดีใจมากที่หลานออยกลับมาถึงจำได้ว่า เคยอุ้มออยตอนเด็กเล็กๆ ฉันบอกจำไม่ได้แล้วน่ะ คิดว่าความทรงจำในสมองฉันจะหายไปครึ่งนึงแล้วสิ

oiltrips

หมดเวลาเยี่ยมใกล้มืดแล้ว ฉันกราบไหว้ลาป้าประคองและครอบครัวเสร็จแล้ว กลับไปนอนพักบ้านเดิม

oiltrips

เช้าวันจันทร์ที่ ๑๒ ตุลา เป็นวันประเพณีชักพระและทอดผ้าป่าต้นไม้ น้าฉลวยพาคุณแม่ฉันขึ้นรถสองแถวคันสีส้มไปส่งที่วัดท่าไทร

ประเพณีงานบุญชักพระและทอดผ้าป่า

...การ "ชักพระ" นั้นหมายถึงการชักหรือลากพระพุทธรูป โดยทางวัดจะถือเอาวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 ซึ่งเป็นวันออกพรรษา อัญเชิญพระพุทธรูปให้พุทธศาสนิกชนชักลากแห่ออกจากวัดไปบำเพ็ญกุศลและสมโภชกัน เพื่อความเป็นสิริมงคล เรียกว่า ชักพระทางบก และชักพระทางน้ำ

...ประเพณีชักพระ หรือแห่พระ สืบเนื่องมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล ที่พระพุทธเจ้าได้เสด็จจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ หลังจากเทศนาโปรดพุทธมารดากลับมายังโลกมนุษย์ พุทธศาสนิกชนต่างไปเฝ้ารอตักบาตรรับเสด็จกันอย่างเนืองแน่น จนเกิดตักบาตรเทโวขึ้น ควบคู่กับประเพณีชักพระ

...สำหรับประเพณี “ชักพระ” ของชาวสุราษฎร์ฯ จะทำกันทั้งทางบกและทางน้ำ โดยในแต่ละปีวัดและชาวบ้านจะร่วมแรงร่วมใจกัน ทำรถ-เรือพนมพระ ที่ถูกประดับตกแต่งอย่างสวยงาม ตระการตา แล้วอัญเชิญพระพุทธรูปประดิษฐานบนบุษบก บนเรือพระ หรือรถพระ เมื่อถึงวันออกพรรษาแรม 1 ค่ำ เดือน 11 ชาวบ้านจะทำบุญตักบาตรอาหารคาว และขนมต้ม แล้วชักรถ-เรือพนมพระ ออกจากวัดไปสมโภชตามถนนและลำคลอง พร้อมกับตีกลองโพนไปตลอดทาง เพื่อประกาศให้รู้ว่ามีการชักพระแล้ว

...มีความแตกต่างไปจากท้องถิ่นอื่นๆ โดยเฉพาะในเขตอ.เมือง หรือบ้านดอน เป็นการทอดผ้าป่าหน้าบ้าน คือ เมื่อถึงวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ตั้งแต่หัวค่ำเป็นต้นไป จัดทุกปีด้วย

...ถือเป็นประเพณีปฏิบัติที่แสดงถึงเอกลักษณ์ของท้องถิ่น ที่ได้รับการถ่ายทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษนับร้อยปี เป็นมรดกทางศิลปวัฒนธรรมและประเพณีของชาวสุราษฎร์ฯโดยเฉพาะ