กระทู้ซีรีย์ - ร่วมงานวันเด็กสปป.ลาว ณ เมืองล่องแจ้ง สมรภูมิรบในอดีต กับเส้นทางที่เรียกว่าท้าทายยิ่งนัก 3-8 ก.ค.57 หน้า 55.

[เอส-เมอร์ริด้า]

… ตอนนี้ก็รอทีมงานพี่วี พี่คำได และป้าดาราวรรณพร้อมที่จะปั่นไปแจกของขวัญวันเด็กอาจจะออกสายเกือบแปดโมงเช้าแล้ว กำหนดการต่างๆ อาจจะไม่แน่นอนแต่เราก็พร้อมร่วมจนจบพิธี ผมเลยให้ทุกคนเตรียมพร้อมปั่น ซึ่งไม่ไกลจากที่พักมากนัก มื้อเช้าไม่ได้มีอะไรมากไปกว่ากาแฟ ขนมปัง ค่อยว่ากันอีกที เมื่อปั่นออกมาจากที่พัก ก็มองหาซื้อซิมโทรศัพท์ก่อนเพราะเผื่อต้องใช้คุยกับพี่หมอ พี่น้อยซึ่งขอแวะทานข้าวกันก่อน ผมเลยบอกว่าจะไปก่อน ปั่นขึ้นเนินชันพร้อมสัมภาระเกียร์ 1-1 นำมาใช้ตั้งแต่เริ่มขึ้นมาเรื่อยๆ เห็นว่ารถขนของขวัญนำจักรยานขึ้นไปเกือบเต็มแล้ว ผมเลยรีบไปบอกว่ายังมีอีก 4 คันครับที่จะไปด้วย แต่แล้วก็บอกว่ารถขนเต็มแล้วครับ ผมเลยบอกว่าพวกเราก็อาจจะต้องกลับด้วยเหมือนกัน แผนที่ได้กลับผิดพลาดเพราะหลายคนเห็นฝนตกเมื่อคืนตัดสินใจไม่ไปต่อที่เชียงขวางขอกลับก่อน จึงทำให้กลุ่มผมพลาดที่จะขึ้นรถกลับพร้อมไปด้วย และคาดว่าจะไม่มีรถกลับเพราะทุกคันมีคนขอกลับด้วยเต็มหมดแล้ว ผมกับเงี๊ยบเลยต้องปั่นย้อนลงมาปรึกษากันกับพี่หมอและพี่น้อยกันก่อน เสียดายไม่ได้ร่วมพิธีแจกของขวัญเด็กๆ พร้อมกัน เพราะตัวเองมัวแต่ห่วงเรื่องจัดการเรื่องรถกลับกัน ความกังวลเกิดขึ้นทำให้ต้องมีการปรึกษาร่วมกันหาทางเลือกต่างๆ ว่าจะเอายังงัยกันดี พี่หมอและเงี๊ยบให้หารถจ้างเหมาของเรากันเองเลย แต่ผมกลับไม่คิดจะเหมาเพราะกลับไปเส้นทางก็ลำบากพอกัน คุยกันแล้วพี่หมอสามารถกลับทันเวลาก่อนวันพฤหัสซึ่งสามารถลุยต่อไปเชียงขวางและหารถกลับง่ายกว่า บางทีผมก็พยายามฟังความคิดเห็นของคนอื่นๆ ส่วนพี่น้อยก็ยกให้ผมตัดสินใจ ผมเลยขอไปคุยกับทางกลุ่มนกขมิ้นก่อนว่าจะปั่นไปกับเค้าหรือจะแผนเดิมหรือไม่

[เอส-เมอร์ริด้า]

ว่าแล้ว... ท่านประธานฯ ปีใหม่ขอจองตั๋วไว้หนึ่งที่นะครับ

ว่าแต่..จุดหมายปลายทางจะเป็นที่ใดครับ

ยินดีครับ แปลนไว้น่าจะล่องแจ้งที่ไปมาเนี่ยแหละครับ แต่ไม่รู้จะไปถึงซำเหนือรึป่าว

[เอส-เมอร์ริด้า]

...ปัญหาย่อมเจอได้ทุกเมื่อ จากที่เราไม่สามารถกลับเวียงจันทร์ได้ เพราะรถบรรทุกจักรยานเต็มแล้ว แผนที่วางไว้เมื่อคืนคิดว่าคงต้องนำกลับมาใช้อีกครั้ง ปั่นย้อนกลับมาจากโรงเรียนลงมายังร้านอาหารที่พี่หมอกับพี่น้อยคอยกันอยู่ พวกเราคุยกันเองว่าจะปรับแผนอย่างไร จริงๆ เรื่องนี้ผมก็คาดหมายไว้บ้างแล้วเพราะคนมากันเยอะมากและเกิดเปลี่ยนใจกันเช้านี้ที่คณะใหญ่จะกลับเวียงจันทร์ และไม่ไปต่อเชียงขวาง ทำให้พวกเราทั้งสี่คนต้องร่วมเดินทางไปกับทีมนกขมิ้น ผมเองก็ลาพักร้อนไว้แล้วไม่เป็นปัญหา และคิดว่าต้องปั่นออกไปทางเชียงขวางมากกว่าที่จะปั่นกลับเพราะเส้นทางไม่ได้ต่างกัน แม้จะมีความคิดขัดแย้งในช่วงต้น แต่ก็สรุปมติเอกฉันท์ได้ว่าลุยต่อไป บางทีการวางอะไรที่ตามสคิปท์เกินไปไม่ค่อยได้รสชาติเท่าไร แบบนี้แหล่ะถึงจะมันส์ ปนเครียด 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

… ฝนเริ่มปรอยๆ ลงมาอีกแล้ว และรถก็มาจอดให้เอาจักรยานพร้อมสัมภาระ เราใช้ระบบเดิมจากเมื่อวานทะยอยกันขึ้นไปคล่อมรถของใครของมัน ส่วนสัมภาระก็วางแทรกระหว่างกลางและวางข้างบนพอมีสัมภาระก็ทำให้รถเกือบไม่พอจริงๆ ต้องพยายามจัดระเบียบใหม่กันอีกรอบเพื่อให้พอ บอกพี่หมอดูจะกังวลเพราะมีงานรออยู่ข้างหน้าผมก็ประเมินว่าทันเวลาครับ เพราะรถบอกว่าจะไปส่งจนถึงทางที่สามารถปั่นได้ และน่าจะเหลืออีก 40 กม.ก่อนถึงเชียงขวาง ถ้าเราไม่ทันพักระหว่างทางก็ยังเหลือวันอีก ที่จะปั่นไปยังเชียงขวางได้ก่อนมืด
… เมื่อพร้อมออกเดินทางกันเบียดกันบนรถพอสมควรดูแล้วต้องจับให้มั่นเลย ทางคงลำบากมากว่าที่ผ่านมาขึ้นเขาก็ชันกว่า ทางเส้นนี้ถ้าต้องปั่นด้วยสัมภาระฟลูโหลดใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 4-5 วันเลยทีเดียวกับระยะทางเพียง 140 กม. รถออกมาได้ไม่นานก็เจอทางขึ้นเขาชันๆ แต่สวยงามเหลือเกิน มองขึ้นไปข้างบนเห็นเสาไฟฟ้าอยู่บนยอดเนินเขาแห่งนี้ รถค่อยๆ ไต่ไปอย่างช้า ผมลุ้นจนท้องแข็งกลัวว่ารถจะพลิกป่าวเนี่ยเสียวท้องน้อยจริงๆ ยืนข้างหลังรถต้องคอยจับเพราะแรงเหวี่ยงเยอะมากกว่า มือก็พยายามถือกล้องถ่ายไปด้วยความสั่นไหว ต้องปรับสปีดให้เร็วขึ้น และเพิ่ม iso เอาอีกที พอจะถ่ายได้บ้างด้วยมือเดียว โยกไปโยกมา เอาว่ะดีกว่าไม่ได้รูป ทางดินหินลอยเต็มถนนเลย และก็โค้งชันหักศอกอยู่หลายโค้งตีวงเลี้ยวแต่ละรอบลุ้นตลอด จนรถวิ่งผ่านจุดสูงสุดของเนินภูหมอก

[พยอมดง]

ลงชื่อเอาไว้อ่าน

[NOKNICE]

เก็บไว้อ่านด้วยคนครับ

[วันชัย คำแพง]

เพิ่งจะได้มาอ่าน55 นึกถึงอตีดเมือหลายปีก่อนผมดันทุลังปั่นคนเดียวแต่ผมย้อนจากภูคูนลงมากาสีเข้าเมืองแมดมากออสานะคามครับสนุกดีเพราะต้นฝน มีห้วยหนึ่งนำ้เกือบเอวต้องนั่งรอ เพราะข้ามไม่ได้ โชคดีมีวัยรุ่นช่วยหามครับ
สองปีแล้วไม่ได้ออกทริปมันทรมารมากกว่าตอนออกทริปครับ
ขอบคุณครับว่าแต่รูปหายเยอะเลย

[เอส-เมอร์ริด้า]

เพิ่งจะได้มาอ่าน55 นึกถึงอตีดเมือหลายปีก่อนผมดันทุลังปั่นคนเดียวแต่ผมย้อนจากภูคูนลงมากาสีเข้าเมืองแมดมากออสานะคามครับสนุกดีเพราะต้นฝน มีห้วยหนึ่งนำ้เกือบเอวต้องนั่งรอ เพราะข้ามไม่ได้ โชคดีมีวัยรุ่นช่วยหามครับ
สองปีแล้วไม่ได้ออกทริปมันทรมารมากกว่าตอนออกทริปครับ
ขอบคุณครับว่าแต่รูปหายเยอะเลย

ขอบคุณครับพี่วันชัย ก็ยังได้เคยติดตามกลุ่มเฮียปิงที่ลุยดิบๆ โหดๆ 3 เทพฯ แห่งทริปในตำนาน ตอนนั้นผมก็ติดตามกลุ่มพี่ๆ ตลอดครับ ยังบอกเลยว่าเราคงปั่นทริปไม่ต้องถึงขนาดนั้นมั๊ง

ทริปล่องแจ้งคงยากมากๆ ที่จะได้ไปเยือนอีกครั้งครับ แต่ผมคิดว่าคงมีโอกาสภายหน้า เพราะเส้นทางยังดิบอยู่มากมายครับ และเป็นตำนานเส้นทางที่ดีมาก