ทริปลาวใต้ โหด มัน ฮา โดยมือใหม่

[มดส้ม]

ดอกไม้ที่ชาวบ้านนำมาสัการะ

[มดส้ม]

หลังจากเยี่ยมชมวัดพูเรียบร้อยแล้วก็เตรียมตัวออกเดินทาง คุยกันไว้ว่าจะกลับปากเซดีกว่า ไม่ไหวแล้ว เพราะระบมตั้งแต่มือจดเท้า จึงปั่นไปทางเมืองจำปาสักคิดเล่นๆว่ารึจะไปพักจำปาสักดี แต่ได้ยินมาว่าค่าที่พักแพง เพราะฝรั่งนิยมพัก เลยลังเลอยู่

[มดส้ม]

เสบียงชั้นดีก่อนเดินทางไกล กล้วยคือของขวัญจากสวรรค์ ทริปนี้ยึดมั่นใน นโยบาย นิ่งเป็นหลับ...ขยับเป็นรับประทานค่ะ

[มดส้ม]

บรรยากาศวัดสวยๆ ของเมืองจำปาสัก

[มดส้ม]

ขยับเป็นรับประทานค่ะ...

[มดส้ม]

ท่าข้ามเรือฝั่งวัดพู ค่าข้ามคนละ สี่สิบบาท

[มดส้ม]

แม่น้ำโขง

[มดส้ม]

เรือพาข้ามเป็นเรือไม้สองลำเชื่อมกันด้วยกระดานไม้ใส่จักรยานหรือมอเตอร์ไซด์ด้วย 3 คัน

[มดส้ม]

อย่างนี้เป็นต้น

[มดส้ม]

ข้ามมาอีกฝั่งแล้ว

[มดส้ม]

ปั่นต่อหนทางยังอีกยาว

[มดส้ม]

ถึงทางแยก ถนนสาย 13 เอาไงดีน้อ ... จะปั่นต่อไปคอนพะเพ็งก็อีก 130 กม. คงไม่ไหว จะหนีกลับปากเซก็เหมือนยอมแพ้ คิดไปคิดมาเลยตัดสินใจว่า นั่งรถไปลงแล้วกัน ยืนโบกรถสองแถวใหญ่ของชาวบ้านพักนึง มีรถที่จะไปลงบ้านจัน ฟังว่าอยู่ห่างจากคอนพะเพ็งประมาณ 40 กม. เลยขนจักรยานขึ้นไป ย่นระยะไปได้อีกเยอะน่าลุ้น และด้วยความบ้าดีเดือนก็ เลยไปต่อ

[มดส้ม]

เฮ้อ...สบายที่สุดตอนนี้แหล่ะ

[มดส้ม]

ทางสบายสิ้นสุดแล้ว จู่ๆ รถก็จอดลง การปั่นเริ่มขึ้นอีกครั้ง

[มดส้ม]

ดูหลักกิโลดีๆ แล้วเราเข้าใจผิดกันไปใหญ่ คือสี่สิบกิโลน่ะถึงดอนโขง ส่วนคอนพะเพ็งน่ะอีกเกือบเจ็ดสิบโล