เริ่มต้นที่สถานีตำรวจท่าอากาศสุวรรณภูมิ เช้าวันเสาร์ที่22 ตุลาคม 59 เวลา 7.00 น. ไปตามเส้นทางที่กำหนดในคิวชีท และต้องกลับมาภายในวันอังคารที่25 ตุลาคม 59 เวลา 10.00 น. รวมเวลา 75ชั่วโมง
จำนวนนักปั่นประมาณ180คนและปั่นจนจบยังไม่ทราบอย่างเป็นทางการจากผู้จัด
แผนที่แสดงเส้นทาง
จอดรถยนต์ไว้ที่ที่ลานจอดรถระยะยาวท่าอากาศสุวรรณภูมิ
รถใหม่ป้ายแดงเพิ่งถอยมาใหม่จากงานINTERNATIONAL BANGKOK BIKE ที่อิมแพคเมืองทองธานี
ติดตั้งอุปกรณ์กระเป๋าหลังหนึ่งใบ ไฟหน้าไฟท้าย คิวชีทเส้นทาง และกล้องติดไม้เซลฟี่
จุดลงทะเบียนสถานีตำรวจท่าอากาศสุวรรณภูมิ
รวมตัวถ่ายรูปบริเวณด้านหหน้าสถานี
จุดเช็คพ้อยแรกอยู่ที่ ชมรมจักรยานอำเภอบ่อทอง ระยะทาง 99.4กิโลเมตร
จุดเช็คพ้อยที่2อยู่ที่ ชมรมจักรยานเสือคลองหาด เทศบาลคลองหาด ระยะทาง 224.2กิโลเมตร ช่วงที่ผ่านด่านตรวจเขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤไนยไปคลองหาด เจอฝนตก
ออกจากจุดเช็คพ้อยที่2 เป็นคืนแรกของการปั่นกับสถาพเส้นทางที่ชำรุดอย่างมากเป็นหลุมในระยะทางประมาณ10กิโลเมตร ผมตั้งชื้อให้มันว่าเส้นทางโลกพระจันท์ นี้มันถนนหรือหลุมบนดวงจันทร์
ปั่นไปด้วยกันสามคันล้มสองคันได้ยินเสียงล้มอีกหนึ่งคันข้างหลังไกลๆ มุ่งหน้าไปกันต่อที่โป่งน้ำร้อน
จุดเช็คพ้อย3 ที่เทศบาลโป่งน้ำร้อน ระยะทาง 314.6กิโลเมตร ถึงประมาณตีหนึ่ง
พักผ่อนตามอัธยาศัย นอนบ้าง อาบน้ำบ้าง บ้างก็ทำแผล
ออกจากเทศบาลโป่งน้ำร้อนประมาณตีสาม เป็นทางลงเขาหมอกลงหนา
ปั่นสว่างคาตาที่บ่อพลอย ถึงจุดเช็คพ้อย4 เทศบาลบ่อพลอย ระยะทาง 385.5กิโลเมตร
จุดเช็คพ้อย5 ที่สถานีตำรวจคลองใหญ่ ระยะทาง 503.5กิโลเมตร ไม่มีรูปหลุดกลุ่ม ทางเป็นเนินจำนวนมากตามกลุ่มไม่ทัน
จุดเช็คพ้อย6 ที่ศาลากลางจังหวัดตราด ระยะทาง 579.7กิโลเมตร ปั่นเป็นคืนที่สอง
นอนกันตามศาลาหนึ่งชั่วโมง
ฝนเริ่มตกแรงแวะร้านสะดวกซื้อหาซือเสื้อกันฝน บางคนใช้เวลาทุกนาทีให้คุ้ม นั่งหลับ
หยุดนานไม่ได้เดี่ยวไม่ทันเวลาต้องไปกันต่อ ปั่นลุยฝน
ปั่นสว่างคาตาที่สะพานแหลมสิงห์
จุดcontrol เนินนางพยญา ระยะทาง 684.4กิโลเมตร
จุดเช็คพ้อย7 ที่อนุสาวรีสุนทรภุ่ ระยะทาง 729.2กิโลเมตร
หนึ่งคันของเพื่อนร่วมทาง สัมภาระเยอะมาก
จุดเช็คพ้อย8 ที่วัดละหารไร่ ระยะทาง 814.8กิโลเมตร
เช็คสภาพร่างกาย ฝ่ามือทั้งสองข้างแดงบวมพอง นิ้วมือชา ปวดก้นมากๆขนาดเบาะยังถลอกคิดดูว่าก้นจะขนาดไหน
จากจุดเช็คพ้อย8 ที่วัดละหารไร่ไปจุดเช็คพ้อย9 ที่ชมรมจักรยานอำเภอบ่อทอง ระยะทาง 911.8กิโลเมตร ปั่นเป็นคืนที่3 ไม่ได้ถ่ายรูป เป็นกลุ่มสุดท้ายต้องทำเวลา
ออกจากจากจุดเช็คพ้อย9 ร่างกายมีปัญหาที่คอ ไม่ได้ปวดแต่ขณะก้มปั่นเงยหน้ามองข้างหน้าไม่ได้ ระยะมองได้แค่ล้อหน้า เหมือนระบประสาทบังคับคอไม่อยู่ ต้องปั่นเอามือจับแฮนข้างเดียวอีกข้างเอามือดันคางไว้ไม่ให้ตก
ปั่นแบบนี้ประคองตัวมาจนถึงลาดกระบัง ได้ปรับแฮนให้ฮูดยกสูงขึ้นแล้วปั่นไปต่อเหลือระยะทางอีกประมาณ12กิโลเมตร เวลาเหลือประมาณครึ่งชั่วโมงได้บอกให้เพื่อนที่ปั่นมาด้วยกันไปก่อน
เพราะร่างกายเตือนอีกครั้งคือหัวใจเต้นแรง ง่วงนอน ประกอบด้วยทางเส้นนี้รถบรรทุกขนดินเยอะมากเส้นทางกำลังทำถนนไม่มีไหล่ทาง
ปั่นมา3วัน 1,000กิโลเมตร เหลือระยะทางอีกแค่ 12กิโลเมตร ต้องยอมตัดใจ
ช่วงเวลานั้นปั่นจนน้ำตาไหล ใจอยากไปต่อแต่กายไปไม่ไหวต้องหยุด ถือเป็นประสบการณ์เอาไว้แก้ตัวปีหน้าก็ยังไม่สาย ได้ไปเห็นสนามจริงแล้วต่อไปคงวางแผนปั่นไหม่
