มาส่งลุงเพียร

[rainbow]

ถงพัทลุงแล้วตั้งแตเมื่อวาน
คุณจรูญ ประธานชมรม พาไปทานอาหารเย็น อย่างเงียบๆ
และวันนี้ไม่มีกิจกรรมใดๆ ใหพักผ่อนให้เต็มวัน ซักผ้า
ลุงสมหมายล้างจักรยาน ผมเขียนบทความได้สองเรื่อง
ส่วนจะทำอะไรคิดจะทำวัน่ต่อไป

ดีจังเลยที่ตื่นขึ้นมาไม่ต้องขี่จักรยานอีก
คงเบื่อไปพักนึง
ใครจะติดต่ออะไรให้โทรเข้าบอร์ลุงเพียรครับ

[patlung]

เยี่ยมเลยครับ

ยินดีที่ลุงเพียรและคณะกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพครับ

[rainbow]

หน้าที่ลุล่วง แยกย้ายกลับบ้านกลับช่อง
ลุงสมหมาย เดินทางกลับ แต่รถไฟกำลังสไตร์ค ไม่มีสักขบวน
ไม่ว่าจะไปที่ไหน

สุดท้ายได้รถเมล์ ไปลงสุราษฎร์ กลับบ้านคนเดียว
ผม Rainbow ปรับแต่งรถนิดหน่อยที่ร้าน เจ แล้วเดินทางกลับบ้าน
ที่นครสวรรค์ด้วยจักรยานลำพัง เนื่องจากขามากับพรรคพวก ไม่ได้เลียบทะเลที่คิดถึงมากเท่าที่ต้องการ คราวนี้จึงจะไปเอง ไม่ไปเส้นเพชรเกษม ไปเส้นเลียบชายทะเล แม้จะยาวไกลและอ้อม แต่ผมจะรีบไปไหน และรีบไปทำไม จะขอเก็บเกี่ยวกลิ่นไอดิน และดอกไม้ไสวยามต้องลมทะเล

คิดว่าเช้าวันที่ 19 ไม่ก็ 20 ตุลา จะออกเดินทางตอนเช้า แวะเยี่ยมเพื่อนที่เรียนหนังสือมาด้วยกัน ที่ทุ่งสง และ สุราษฎร์

จะเริ่มต้นข้ามไปที่เกาะลำพูสุราษฎร์ ขึ้นจากตรงนั้นไป คิดว่านานประมาณ 10 กว่าวันถึงนครสวรรค์ เพราะจะไปอย่างช้าๆ บางวันอาจหยุดเขียนบางสิ่งที่วาบความคิดเข้ามา และสลับเข้าเน็ทบ้างในที่ที่ทำได้

ขอบคุณเพื่อนๆพัทลุงทุกท่าน และนักจักรยานทั้งหลายที่เอื้อเฟื้อผมตลอดมา

[บังโหลด]

ขอให้คุณrainbow เดินทางสู่นครสวรรค์ ปลอดภัย และสนุกกับเส้นทางปั่นครับ

[บุญชัย เสือสระแก้ว]

เหมือนดาบสองคมถ้าคุณrainbowเอาเรื่องนี้เปิดเผยอาจถูกผู้ที่ยังลุ่มหลงโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์เล่นงานเอาได้ แต่ถ้าไม่เปิดเผยก็จะมีคนจำนวนหนึ่งถูกหลอกจากพวกลวงโลกไปเรื่อยๆ คุณrainbowซึ่งประสพมาแล้วคงมีความรู้สืกแย่แน่ๆครับ.

[nkr]

เสียความรู้สึกดีๆที่มีให้กับวงการจักรยาน...เมื่อมาเจอะเจอกับบุคคลที่มาฉกฉวยประโยชน์...เห็นแก่กิน ...เห็นแก่ได้ ...เห็นแต่ส่วนตัว ...
...โดยถืออ้างประโยชน์ส่วนรวมสวยหรู...ทำตัวน่าเกลียด...มาอิงเพื่อนชาวจักรยานที่ไม่รู้ของจริงมาก่อน จนต้อง"วงแตก" เมื่อความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้โผล่ออกมา ....ถือว่าบุคคลพวกนี้ทำความเสื่อมให้กับวงการ...

คุณrainbow, คุณบุญชัย เสือสระแก้ว,กระผมเอง หรืออีกหลายๆท่านที่มีประสพการณ์ตรงกับ
เรื่องของบุคคลพวกนี้ ช่วยกันขยายต่อ...ในกลุ่ม ในจังหวัด ฯ ..น่าจะเป็นการดีที่ได้ช่วยจำกัด
พื้นที่หากินของ"บุคคลพวกนี้" ไม่ให้ขยายทำความเสื่อมเสียให้กับวงการจักรยานต่อไป.

[ขี้ยางพล็อก]

ไม่ใช่หน่วยเชียร์ ที่ได้แต่เอออ ไปตามกระแส แต่ชอบคำในใจที่พี่บุญชัย และ ท่าน "ฒ" พิมพ์ครับ
ใจจริง คนจริง เสือที่แท้จริงครับ

[กำนันถึก]

สวัสดีครับเพื่อจักรยานจังหวัดพัทลุงทุกคน พิเศษสุดสำหรับลุงเพียร ลุงสมหมายและคุณ Rainbow ครับ

ประการแรกขอชื่นชมน้ำใจอันเต็มเปี่ยมของคุณ Rainbow และลุงสมหมาย ที่ช่วยดูแลและติดตามส่งลุงเพียรเดินทางกลับสู่มาตุภูมิโดยสวัสดิภาพ

ผมเคยโพสในกระทู้นั้น 2 ครั้ง ผมชอบพูดตรง ๆ ไม่ต้องแปลไทยเป็นไท ว่าอะไรควร อะไรไม่ควร สร้างความไม่พอใจจากผู้ที่ยังหลงไหลอยู่พอสมควร แต่ผมคิดว่าพวกนั้นก็เป็นเพียงพวกบัวใต้โคลนที่ไม่มีโอกาสได้โผล่ขึ้นมาเห็นแสงตะวัน ก็ปล่อยให้มันจมอยู่ใต้โคลนต่อไป จะได้เป็นอาหารของเต่าและพวกสัตว์ที่ดำดินหากินไปวัน ๆ เท่านั้นเอง

หลาย ๆ คนอาจจะเชื่อว่าการถอนตัวของลุงเพียรและอีกหลาย ๆ ลุง เนื่องจากปัญหาเรื่องสุขภาพตามที่ได้เสนอไปแล้วนั้น แต่สำหรับผมมั่นใจในความสามารถของลุงเพียรว่าไม่ใช่เรื่องสุขภาพแน่นอนเรื่องนี้ “ลุงเพียร และทุกลุงที่ร่วมทริปนี้เท่านั้นจะให้คำตอบได้” เรื่องนี้อยากให้ลุงเพียรและทุก ๆ ลุงที่ถอนตัวออกมาเปิดโปงให้สังคมได้รับทราบบ้างก็ดี เพื่อจะได้เป็นกระจกอีกด้านหนึ่งให้สังคมได้มองเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวลุงเพียร หากไม่เล่าสู่ให้สังคมได้รับทราบ เท่ากับปล่อยให้สังคมได้รับทราบข่าวเพียงด้านเดียวก็จะทำให้เกิดความไม่เป็นธรรมกับลุงเพียรและทุก ๆ ลุงที่ถอนตัวออกไป

ปัญหาหลักในการบังคับบัญชาย่อมเป็นอันดับต้น ๆ ที่ลุงทั้งหลายต้องถอนตัวแล้วแยกทาง เพราะผู้ที่จะเป็นผู้นำคนจะต้องมีความอดทนเสียสละในทุก ๆ ด้าน ตั้งแต่ตื่นนอน จนกลับเข้านอน ผู้นำต้องให้เกียรติผู้ใต้บังคับบัญชาบ้าง ไม่ข่มแหงน้ำใจกัน ไม่ทอดทิ้งผู้ที่อ่อนแอกว่า ปรึกษาหารือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้ใต้บังคับบัญชา ไม่ถือความคิดของตนเป็นใหญ่ ให้ความเป็นธรรม ความเสมอภาคกับผู้ใต้บังคับบัญชาทุก ๆ คน ไม่ใช่เฉพาะคนใดคนหนึ่ง รับฟังเหตุผลของผู้อื่นมาพิจารณาเพื่อความเหมาะสม ไม่ตำนิผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าสาธารณชน แต่ในการเดินทางครั้งนี้ก็เห็นโพสออกมาว่า คนอื่น สบม.ถึงที่พักก็กินข้าวนอนพักผ่อน ส่วนลุง ยม......นั้นเป็นการประจานผู้ร่วมเดินทางให้บุคคลอื่นรับฟังเพื่อเรียกร้องความสนใจและให้ความสำคัญกับตนเพียงผู้เดียว ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำเป็นอย่างยิ่ง

*..สวัสดี..และ..ขอบคุณ..หลาน..- BANGNANบางมด..ทิวากร..IRON HORSE..โดโด้ kung..บังดลการไฟฟ้า..ป๊อก (ประธานชมรมจักรยานเสือภูเขา จ.นครนายก และ
- คุณยาย..ลุงปั่น ๑๗๙ วัน ไม่มีวันหยุดพัก วันทำกิจกรรมก็ปั่นรณรงค์และไหว้พระ ๙ วัด รวมประมาณ ๔๐ ก.ม. เลิกจากปั่นต้องมานั่งเข้าเนทอีก ทุกอย่างอยู่ที่ลุงคนเดียว ไว้ว่าง ๆ จะสาธยายให้ทราบว่ามีอะไรบ้าง ผู้ที่มาร่วมปั่น เขาปั่นและทำตามคำบอกของลุงเท่านั้น เลิกปั่นเขาก็อาบน้ำพักผ่อนกัน สบม. สำหรับลุงค่อนข้างจะ ยม. แต่จะพยายามฝ่าฟันภาระ (ไม่ใช่อุปสรรค) ที่ตัวเองทำขึ้นไปสู่จุดหมายปลายทางคือความสำเร็จของโครงการฯให้จงได้ ผลลัพท์จะได้แค่ไหนนั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ขอบคุณหลาน "คุณยาย" ที่เป็นห่วง....มีภาพมากมายอยากให้ได้ดู แต่เสียดายที่ไม่มีเวลา..คงต้องรอเมื่อมีเวลา..

การที่จะกระทำสิ่งใดโดยอ้างถึงการ “เทิดพระเกียรติ” ก่อนอื่น ผู้ปฏิบัติจะต้องชำระจิตใจตนเองให้สะอาด ปราศจากกิเลส และอบายมุขต่าง ๆ ไม่เสพของมึนเมา ยึดถือศีล 5 โดยเฉพาะการดื่มสุรา ฉะนั้นผู้ที่ไม่ชอบย่อมจะร่วมโครงการนี้ไม่ได้แน่นอน

และผมขอยืนยันว่าที่ลุงเพียร และลุงอีกสองสามลุงที่ถอนตัวออกไปคงจะรับไม่ได้กับการกระทำบางสิ่งบางอย่าง เพราะเขามีคำว่า “หิริ” อยู่ในใจเป็นแน่วแน่ เขาไม่อยากให้สิ่งเหล่านั้นเข้ามาเปรอะเปื้อนตัวเขา ลุงเพียรและลุง ๆ ทั้งหลายที่ถอนตัวออกมาได้ก่อนที่ทุกอย่างจะถูกสังคมพิพากษา นับว่าเป็นการตัดสินใจได้อย่างทันเวลา ถึงแม้ทุกวันนี้จะไม่มีการถ่ายรูปแก้วสุราในระหว่างรับประทานอาหารแล้วก็จริง แต่ผมก็ได้รับรายงานว่าทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม ไม่จำเป็นต้องปิดบังและหลอกลวงสังคม เพราะเราทำอะไรเราย่อมรู้ตัวเราเอง หากคนเราไม่มีคำว่า “หิริ” แล้วย่อมทำได้ทุกอย่าง

เสียดายที่ทราบข่าวการเดินทางกลับของลุงเพียรทีหลัง ถ้าทราบล่วงหน้าช่วงที่ปั่นผ่านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ถึงแม้ในช่วงนั้นผมจะยังอยู่ที่จังหวัดระยองก็ตาม สามารถสั่งให้คนที่บ้านช่วยต้อนรับลุงเพียรและคณะสักครั้งหนึ่ง คงไม่มีปัญญาไปเลี้ยงหูฉลามน้ำแดงหรอกนะ ลุงเพียร ลุงสมหมายและคุณ Rainbow คงกินอาหารง่าย ๆ แบบไทย ๆ ได้นะครับ ผมคงจะมีปัญญาเลี้ยงเพียงแค่ส้มต่ำปูเท่านั้นเอง

วันนี้ลุงเพียรเดินทางกลับสู่มาตุภูมิโดยสวัสดิภาพแล้ว ภายใต้การดูแลของคุณ Rainbow และลุงสมหมาย คิดว่าชาวพัทลุงคงจะยินดีกับการเดินทางกลับสู่มาตุภูมิของลุงเพียรในครั้งนี้เป็นอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่ผมได้รับทราบแล้วรู้สึกสลดหดหู่ใจมากเป็นที่สุดคือ

ลุงเพียรไปร่วมปั่นจักรยานในครั้งนี้ เขาได้รับแจกสิ่งของจากผู้สนับสนุน หลายอย่าง เช่นกระเป๋าเดินทางของ vinsita และอื่น ๆ แต่สิ่งของเหล่านั้นถูกปลดออกทั้งหมดหลังจากบอกแยกทางกัน ลุงเพียรเดินทางกลับถึงบ้านโดยไม่มีอะไรติดตัวกลับมาเลย สิ่งของที่ได้รับแจกจากผู้สนับสนุนย่อมเป็นสมบัติของผู้ที่ได้รับอย่างถูกต้อง (หากไม่มีการทำสัญญาว่าของเหล่านั้นจะต้องใช้สำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่งและต้องส่งคืนเมื่อสิ้นสุดโครงการหรือออกก่อนสิ้นสุดโครงการ) แต่เมื่อลุงเพียรแจ้งความประสงค์ขอแยกทาง ทำไมสิ่งของเหล่านั้นเขาต้องเรียกเก็บคืนจากลุงเพียรทั้งหมด ทั้ง ๆ ที่ผู้ให้การสนับสนุนไม่ได้ตั้งเงื่อนไขใด ๆ ทั้งสิ้น (หรือเรื่องนี้ผมไม่ทราบว่ามีข้อตกลงกับผู้ให้การสนับสนุนว่าอย่างไรบ้าง ต้องขออภัยด้วย) หากไม่มีข้อตกลงเป็นอย่างอื่นก็เป็นการใช้อำนาจส่วนตัวในการกระทำต่อลุงเพียร ผมจึงอยากให้เพื่อน ๆ นักจักรยานทั่วประเทศและทั่วโลก ได้รับทราบว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นในสังคมจักรยานทุกวันนี้

สุดท้ายก็ขอขอบคุณ คุณ Rainbow ลุงสมหมายแทนพี่น้องชาวพัทลุงอีกครั้งที่ช่วยดูแลลุงเพียรเดินทางกลับสู่มาตุภูมิโดยสวัสดิภาพ และขอให้ทุกคนจงมีสุขภาพแข็งแรงตลอดไป

[ตี๋เล็ก-เด็กรังสีฯ]

เข้ามาติดตามข่าวเบื้องลึก เบื้องหลัง ผมเองก็อยู่ห่างไกลจากข้อมูล เรื่องนี้ คงมีการคุยกันอีกยาวครับ...

[nkr]

**อ่านข้อมูลจาก"กำนันถึก" ท่านน่าจะเป็นคนหนึ่งที่เคยรับประสพการณ์ตรงในเหตุการณ์เกี่ยวกับบุคคลเหล่านี้ และ ได้รับความรู้สึกแย่ๆในทำนองเดียวกับผม หากไม่เป็นการรบกวนเกินไป ผมขอใช้ช่อง PM เป็นสื่อเพื่อเพิ่มเติมข้อมูล และอยากจะขอเป็นแนวร่วมด้วยที่จะไม่ให้ เรื่องทำนองนี้เกิดขึ้นอีก..
..มันเสื่อมเสียกับวงการจักรยาน..

...ทราบข่าวว่ามีหลายจังหวัดที่ รู้พฤติกรรม..เขาเหล่านั้น น่าจะรู้สึกตัว ได้ ในการต้อนรับอย่างเอือมระอา...และเมินเฉยของชาวเสือ...

[khochpak]

ปรกติขี่คนเดียว ครับ ไม่ค่อยมีเพื่อนไปด้วยเพราะขี่ตอนดึก แต่พอเข้ามาอ่านแล้วก็งง เพราะอยู่นอกวงการ นี่ก็ยังไม่รู้เรื่องเลยว่าอะไรกัน แต่จะเข้ามาอ่านไปเรื่อยๆ ครับ เป็นกำลังใจให้ 2 ทอผู้เฒ่าผู้ยิ่งใหญ่ครับ
เสือใหม่ ยอด นครหลวง 29/1 จากชมรมที่ยังไม่ได้แต่งตั้ง "โกจุ่น กาแฟโบราณ"

[TigerSmile'Hy]

เคยเข้ามาอ่านกระทู้นี้ตอนที่ตั้งใหม่ๆ เฉยๆ ไม่แปลกใจ ... อาจจะออก"ขำ"หัวเราะในลำคอนิดๆ ... หึหึหึ ไม่ต้องอ้อมค้อมเรื่องชื่อบุคคล ไม่ต้อง PM ใส่กันโจ้งๆ ได้เลยนิครับ

ถามคนที่เคยออกทริปยาวๆ ข้ามวัน ข้ามคืน กับ"ลุงเพียร, ลุงเนตร" ดูซิว่าแต่ละคนบุคคลิกเป็นอย่างไร

ถามใจตัวเองว่า หากเป็นผู้จัดโครงการฯ (ดูแล้วมันจะยิ่งใหญ่) หรือจัดทริป(ฟังดูแล้วคุนเคย) จะต้องคำนึงถึงอะไรบ้าง? เราเลือกหรือปฏิเสธบุคคลที่จะร่วมเดินทาง ได้ไหม?

ถามใจตัวเองว่า หากเป็นผู้ได้รับการติดต่อ/คัดเลือก เข้าร่วมฯ จะต้องคิดคำนึงก่อนไหม?

จังหวัดอื่นไม่รู้คิดกันอย่างไร... แต่ ตรัง, สตูล, สงขลา, พัทลุง บางส่วนเท่าที่ได้พูดคุยกัน ก็เหมือนดู"ตลกคาเฟ่" ผู้แสดง-รับตังค์ ผู้ชม-จ่ายตังค์แลกกับความพอใจ ... ไม่มีตลกคณะไหน ที่ได้รับคะแนนชื่นชมจนไม่มีที่ติ , ผู้ชมก็ใช่ว่าจะเพรียกพร้อมไปทุกคน ... คณะนี้ดูแล้วไม่ประทับใจ ด่าส่งท้ายกันบ้าง ... คณะใหม่มาก็จ่ายตังค์ดูอีกไม่เข็ดหลาบ ... ที่พูดนี่หมายถึงตัวผมเองนะ

สรุปที่ตัวผมเอง ... หากได้รับการติดต่อให้เป็นผู้ร่วมทริปใดๆ ก็ตาม ผมจะคิดหน้า คิดหลัง ... แต่หากตกลงปลงใจแล้วว่าจะต้องร่วมทางเดินสายเดียวกัน อะไรจะเกิด ก็ต้องจำทน "ตูคิดผิดเอง" ท่องคำนี้เข้าไว้ แต่หากสุดทนจะกล้ำกลืนต้องแยกทาง ผมเลือกที่จะแยกทางแบบ"เงียบๆ" โดยไม่แสดงตนว่า ข้ายังแน่...แต่ข้าไม่เอาเอ็ง นึกถึงอารมณ์+ความรู้สึก ตอนที่ได้รับการติดต่อฯ ว่ารู้สึกกันอย่างไร ... เคยฟังเสียงทัดทาน...จากคนใกล้เคียงกันบ้างไหม? ... เพราะคิดแบบนี้ ... เลยต้องมาปั่นเดี่ยวอยู่ทุกวันนี้ไง

... และอีกอย่างผมจะเข้าร่วมในนามส่วนตัว โดยไม่แบกภาระชื่อ"กลุ่ม, ทีม, สังกัด หรือชื่อจังหวัด" หากผมทำอะไรที่ไม่เข้าท่า เข้าทาง ก็รับไปเองเต็มๆ

[คนขี้สงสัย~!]

เห็นด้วยกับคุณ TigerSmile'Hy แต่ก็อดไม่ได้ที่อยากรู้ตื่นลึกตามประสาคนขี้สงสัย~!

[บังโหลด]

เห็นด้วยกับพี่ยิ้ม ส่วนpm fm ผมว่าฟังกันลำบาก เล่นกันสดๆตรงนี้แหละ หนุกดี จริงไหมครับ พี่"ฒ"......ขอบคุณพี่กำนันถึก ที่นำลิ๊งค์นี้ไปแปะ ในมุมสะตอฯ จริงแล้ว ในฐานะ เป็นเพียงลูกเสือเด็กๆคนนึง ก็ไม่สามารถให้ความเห็นหรือข้อคิดอะไร ต่อท่านอาวุโสฯ เหล่านั้นได้ เพียงแต่คิดว่า ถ้าเป็นเรา เราจะทำอะไร ก็จะทำไปตามใจบงการ ที่สำคัญอย่าให้คนอื่นเดือดร้อน อ้างอิงสิ่งอื่น สิ่งใด หรือรู้สึกอิหลักอิเหลื่อก็พอแล้ว เหมือนคิดจะปั่น รอบเมือง รอบประเทศ รอบโลก เราก็ปั่นไป ประกาศตัวไปเลยว่า ชอบปั่น เราจะปั่นเพราะชอบเที่ยว ชอบแสวงหา เดินทางไปทุกที่ เท่าที่เราจะมีทุนทรัพย์ หรือกำลัง อันน้ำใจระหว่างเดินทาง รอนแรมนั้น หากผู้คน หรือชาวเสือเขาเห็นในคุณค่า หรือมีมิตรภาพหยิบยื่นให้ ก็น้อมรับ แต่คงไม่ถึงกับบอกเพื่อนว่า "ต้องการ ห้องพัก กี่ห้อง อาหาร กี่มื้อ ! หากจะอดๆ เหนื่อยๆ อารมณ์เสียบ้าง อย่าไปบ่นไร เพราะเราเลือกทาง เลือกคิดทำเอง ไม่ใช่หรือ?

[กำนันถึก]

ต้องขออภัยที่ผมคงไม่มีเวลามาตอบ PM เป็นการส่วนตัวให้กับใครในเชิงลับ มีอะไรเท่าที่ผมรู้ก็จะโพสให้อ่านกันสด ๆ ในกระดานนี้ล่ะ เพื่อเปิดโปงให้สังคมได้รับทราบเหมือน ๆ กันอย่างทั่วถึง

การที่ผมได้แสดงข้อความลงมา มิใช่จะกล่าวหาว่าใครดีใครร้าย แต่อยากจะให้คนที่ยังไม่รู้อะไรเลยได้รับรู้บ้างว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นกับกลุ่มนี้เท่านั้น การกระทำใด ๆ หากเราอยู่ด้วยกันแล้วไม่มีการรักษาน้ำใจกันบ้างก็ย่อมจะอยู่ด้วยกันไม่ได้แน่นอน การแยกทางจึงเกิดขึ้น

การเป็นผู้นำคนนั้นจะต้องคำนึงในหลาย ๆ ด้านเช่นกัน ไม่ใช่เห็นว่าเพื่อนเข้ามามอบตัวยอมเป็นลูกน้อง ก็ลืมคำว่ามิตรภาพและเพื่อนฝูง จะเอาเพียงแค่ข้าเป็นใหญ่แต่เพียงผู้เดียว ลืมแล้วหรือความสัมพันธ์ในอดีตก่อนที่จะมาถึงวันนี้ ไม่มองถึงอนาคตที่เราจะต้องคบหากันอีกหรือไงครับ

ความผิดพลาดในการตัดสินใจย่อมเกิดขึ้นได้กับทุก ๆ คน เพราะมองสิ่งที่กำลังคิดว่าดีแล้ว อาจจะด้วยความเชื่อใจ มั่นใจ แต่ผลที่ได้รับกลับตรงกันข้ามกับที่คิดไว้ก็ต้องยอมรับ แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นทั้งสองฝ่ายจะต้องมีเหตุผล

การถอนตัวกลับมาอย่างเงียบ ๆ ก็ไม่เกิดผลดีแต่อย่างใด หากได้เปิดโปงให้สังคมภายนอกได้รับรู้บ้างก็ดี เพื่อสังคมจะได้พิภากษาถูกว่าอะไรคืออะไร ลึก ๆ แล้วมีอะไรที่แอบแฝงอีกมากมาย