เรื่องเล่าข้างถนน#5...(จงเตี้ยน) สังเวียนสีขาว บนแผ่นดินสูง

[นพพล]

ภาพสวยเรื่องเล่าชวนอยากร่วมผจญภัยไปด้วย

.
ส่งต้นฉบับไปให้ทางเมล์แล้วนะครับคุณผู้หญิงตะวันออก

[นพพล]

4. เรามาช้าไป

“การเปรียบเทียบคือจุดจบของความสุข” – มาร์ค ทเวน
.
. ทิวเขาสูงใหญ่เหมือนกำแพงมหึมาโอบล้อมเราไว้ แอ่งในหุบเขาไกลลิบถูกระบายด้วยหมอกสีขาว
บางส่วนเข้มขึ้นด้วยด้วยสีเขียวของป่าสนและยอดเขาที่ลดหลั่นลงไป
จิตรกรซึ่งมองไม่เห็นตัวตนจงใจเกลี่ยสีขาวนั้นอย่างไม่สม่ำเสมอ
หมอกสีขาวแช่ตัวอยู่ในหุบเขาตลอดเช้านั้น

[นพพล]

. เรากางเต็นท์ข้างป่าสนที่อยู่เกือบติดริมถนน
เท่าที่เห็นตรงหน้าก็เป็นแค่ไร่นาต่างระดับของชาวบ้านธรรมดา
คาดหวังเพียงให้มันเป็นแค่ที่หลับนอนชั่วคืน แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเช้านั้นกลับเกินคาด
กอหญ้าหน้าเต็นท์ถูกอาบด้วยแสงเช้าละมุน
คราบน้ำค้างแข็งเคลือบอยู่บนหลังคาเต็นท์และยอดหญ้า มันขาวโพลนอยู่ตรงหน้าเรา

และเช้านั้นเรามีกลิ่นกาแฟแกล้มด้วยดอกหญ้าเอนไหว

[ว่าวต้องลม]

ติดตามครับ

[นพพล]

. หลังกลิ่นกาแฟจางหาย เราเดินสำรวจแปลงผักต่างระดับของชาวบ้าน
พบว่านอกจากการทำแปลงผักต่างระดับแล้วชาวบ้านแถบนี้ยังขุดบ่อน้ำในสวนของเขาด้วย
โดยการขุดบ่อเอาไว้ที่ระดับต่างๆแล้วต่อท่อน้ำลงไปยังบ่อที่อยู่ในระดับต่ำกว่า
เพียงแค่นี้น้ำที่ไหลลงมาจากภูเขาในหน้าฝนก็จะโดนเก็บกักเอาไว้เหลือใช้ต่อในหน้าแล้ง
ไม่เพียงจุดที่เรากางเต็นท์เท่านั้น สวนผักขั้นบันไดยังมีให้เห็นตลอดสองข้างทางที่เราปั่นผ่านในเขตภูเขาในเช้านั้น
ระบบโครงข่ายคูส่งน้ำที่สานกันเหมือนใยแมงมุมมีอยู่ทั่วไปในชุมชนที่ปั่นผ่าน
บางชุมชนมีกลิ่นขี้หมูลอยตามลมเข้าสู่ประสาทรับกลิ่น
สภาพบ้านเรือนที่อยู่อาศัยของชาวบ้านที่นี่ส่วนใหญ่ยังคงเป็นลักษณะเก่าแก่ดั้งเดิม
หลังคาแบบจีนโค้งเป็นลอนๆที่คุ้นตาเหมือนศาลเจ้าแถวบ้าน
ผนังบ้านดินที่มีรอยแตกร้าวเพราะถูกกาลเวลากัดกร่อน
บ้างก็หลุดล่อนจนผนังเปิดเปลือยเห็นแต่ก้อนอิฐด้านใน

[นพพล]

. ช่วงเวลาที่หัดถ่ายภาพใหม่ๆ
ผมมีโอกาสได้ถ่ายภาพแนวสถาปัตยกรรมมากกว่าภาพทุกแนว มากกว่าดอกไม้ ดวงอาทิตย์หรือวิวทิวทัศน์
การเลือกถ่ายวัดและบ้านเรือนเพราะหาสถานที่ถ่ายง่ายที่สุด ไม่ต้องทะเลาะกับสายลมยามที่มันกรรโชกจนดอกไม้ไหวเอน
ไม่ต้องเดินทางไกลเพื่อไปถ่ายน้ำตกหรือป่าสวยๆให้เสียเวลา
รวมถึงไม่ต้องลุ้นว่าหมอกจะเปิดเผยเนื้อตัวขาวโพลนอยู่ในหุบเขาหรือไม่
วัดและบ้านเรือนมีอยู่ทั่วไปเพียงแค่เราเดินอยู่ริมถนนและเลือกมองหามุมกับทิศทางแสงที่ดี
จากช่องมองภาพมันทำให้สัมผัสได้ถึงความงดงามของสถาปัตยกรรม
รับรู้ได้ถึงคุณค่าที่ซ่อนอยู่ในรอยแตกของปูน ตะไคร้น้ำเขียวสดที่หลบซ่อนอยู่ตามซอกอับชื้นของมุมโบสถ์
ได้เห็นความงามของเงาจากหลังคาที่ทอดทับลงมายังผนังบ้านในยามเช้าที่แดดยังเป็นมิตรกับผิวเนื้อ
ไหนจะความอ่อนช้อยและความแข็งกระด้างกอดรัดกันจนกลมกลืนบนองค์พระพุทธรูป
น้ำและลมทำลายผนังปูนให้หลุดล่อน แต่มันก็สร้างความงามอีกรูปแบบขึ้นมา ยิ่งเก่ายิ่งงาม
ผมเคยหลงไหลลวดลายเหนือกรอบหน้าต่างของบ้านบางหลังของย่านเมืองเก่าที่สงขลา
ลวดลายเหล่านั้นอ่อนช้อยงดงาม จนบางครั้งผมคิดว่ามันจะไม่ใช่บ้านหรอก

แต่เป็นงานจิตรกรรมที่อยู่อยู่อาศัยได้

[นพพล]

. เราปีนภูเขาลูกสุดท้ายในราวสามโมงเย็น
บนนั้นมีถนนที่แคบอันตรายมากหากรถจะวิ่งสวนทางกัน
ถนนจึงถูกออกแบบให้เป็นทางวันเวย์โดยขึ้นทางนึงแล้วไปลงอีกเส้นทางนึง
หลังจากลงภูเขาลูกสุดท้าย ภูเขาหิมะมังกรหยกโชว์ความงามอยู่เบื้องหน้า
ภาพหลังคาที่ถูกสร้างติดๆกันเป็นแผ่นสีดำทะมึนในเมืองโบราณเหมือนลอยจะมาอยู่ตรงหน้าผม
ถนนโบราณที่ปูด้วยก้อนหินคงกำลังรอเราอยู่ที่นั้น
ลี่เจียงอยู่ห่างไปไม่ไกล

[นพพล]

.....

[นพพล]

. ถนนเส้นนั้นแบ่งช่องจักรยานไว้ชัดเจนด้วยราวกั้น มันยกตัวขึ้นสูงจากระดับพื้นดินพอสมควร
คล้ายๆกับถนนที่ออกจากเมืองต้าลี่ เพียงแต่ระดับความสูงที่ยกขึ้นมาอาจจะสูงกว่าที่ต้าลี่ด้วยซ้ำ
ข้างล่างนั้นคือสวนสาธารณะขนาดใหญ่ที่ปลูกต้นไม้ไว้มากมาย โดยเฉพาะต้นซากุระที่กำลังมีดอกสีชมพู
รวมถึงต้นไม้ชนิดหนึ่งซึ่งมันมีหนามอยู่เต็มไปหมด
ถนนเส้นนี้มีราวกั้นที่แบ่งช่องจักรยานไว้เฉพาะ
ทำให้คนที่ขี่มอเตอร์ไซค์หรือจักรยานปลอดภัยจากอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้นจากรถยนต์ได้
แต่ถนนทุกเส้นก็ไม่ได้มีราวกั้นที่ปลอดภัยอย่างนี้เสมอไป
อย่างเช่นถนนที่เราเพิ่งปั่นผ่านก่อนหน้านั้นไม่นาน

[นพพล]

. บ่ายแก่ๆวันนั้น บนถนนที่เลาะเลียบไปกับรั้วของสนามบินลี่เจียง
เครื่องบินหลายลำจอดนิ่งเหมือนคนที่หลับไหลจากการเดินทางอันยาวไกล
คนจีนหลายคนกำลังเกาะรั้วตาข่ายมองดูเครื่องบินอย่างตื่นเต้น มันกำลังเชิดหัวขึ้นสู่ฟ้าทิ้งเสียงกระหึ่มไว้เบื้องล่าง
จักรยานสองคันลัดเลาะข้างสนามบินไปตามถนนสายแคบๆที่มีสองเลนส์
ความกว้างของแต่ละเลนส์ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้รถยนต์คันเดียววิ่ง
ซึ่งไม่มีแม้กระทั้งไหล่ทาง เพราะเนื้อที่ไหล่ทางถูกแทนที่ด้วยคูน้ำที่ไม่มีฝาปิดซึ่งกว้างราวหนึ่งฟุต
เราสองคนพยายามปั่นให้ห่างจากคูน้ำนั้น

[นพพล]

. เพราะรู้ว่านั้นคือสถานการณ์ที่เสี่ยง เหมือนการปั่นบนปากเหวดีๆนี่เอง
ถนนสายนั้นค่อนข้างโล่ง นานๆจะมีรถยนต์ผ่านมาสักคัน
รถยนต์ทุกคันที่แซงเราไปจะรู้ว่าถนนเส้นนี้แคบ
พวกเขาต่างรักษาระยะให้ห่างจากเราพอสมควร
ทุกคันจะวิ่งล้ำเข้าไปอีกฝั่งของถนนในขณะที่แซงเราขึ้นไป

[นพพล]

. รถคันนั้นก็ทำเช่นนี้เมื่อเขาแซงรถคันอื่นขึ้นมา เพียงแต่ว่าวิ่งสวนทางกับเรา
เขาต้องการจะแซงรถคันข้างหน้าให้ได้
มันคงไม่มีปัญหาหากเขาไม่แซงรถอีกคันขึ้นมาในขณะที่เพื่อนผมกำลังปั่นสวนขึ้นไป
แล้วเขาก็วิ่งสวนมาเต็มเลนส์ของเรา นาทีนั้นผมมองแทบไม่เห็นช่องว่างที่เหลือระหว่างรถกับขอบทาง
หมดสิทธิ์หักจักรยานลงข้างทางเพราะข้างทางเป็นคูน้ำ
แต่โชคดีที่เพื่อนของผมเบรคทันก่อนที่จักรยานของเขาจะไม่มีที่ยืนบนถนน
รถคันนั้นแซงสวนขึ้นมาแล้วกลับเข้าเลนส์ตัวเองอย่างเฉียดฉิว
ทิ้งเอาไว้แต่ลมกรรโชกวูบใหญ่ที่ผ่านเราไป

[นพพล]

. มันเป็นnear missแน่ๆ
ผมไม่ได้ร้องว่า...อุ๊ย!
แต่ร้องด่าไล่หลังไป
ด่าคนอย่างเต็มปากเต็มคำครั้งแรกในรอบหลายปี

[นพพล]

. เมืองเก่าลี่เจียงห้าโมงเย็นก่อนตะวันจะโรยแรง
ถนนเส้นนั้นมีชาวจีนคนหนึ่งช่วยปั่นจักรยานนำทางเรามาจนถึงเขตเมืองเก่าลี่เจียง
เขาอาสาพาเราไปหาที่พักข้างในนั้นรวมถึงอีกหลายๆที่รอบเขตเมืองโบราณ
แต่ราคาที่พักในเขตเมืองเก่าก็แพงสมฐานะกับที่อยู่ในเขตเมืองเก่าแต่เกินฐานะของเราไปหลายหยวน
ที่สุดเราต้องออกมาวนหาที่พักด้านนอกเขตเมืองโบราณ
จนกระทั่งเราเจอBlossom tree houseในตอนทุ่มกว่าๆของคืนนั้น

[นพพล]

. ลี่เจียงต้อนรับเราในเช้าแรกด้วยภาพมุมสูงจากชั้นสองของBlossom tree house
หลังคาทรงจีนโบราณเรียงรายกันตลอดซอยที่เกสเฮาส์แห่งนี้ตั้งอยู่
เกสเฮาส์แห่งนี้ตั้งอยู่รอบนอกของเมืองเก่าลี่เจียง
ซึ่งเมื่อคืนเราใช้เวลานานพอควรสำหรับการเร่ถามที่พักตามเกสเฮาส์ต่างๆ
เพราะราคาที่ได้มาล้วนแต่สูงกว่าราคาที่เรามีอยู่ในใจ ยิ่งเกสเฮาส์ในเขตเมืองเก่ายิ่งแพงเข้าไปใหญ่
ราคา60หยวนต่อคืนสำหรับที่นี่ถือว่าสมเหตุสมผล
โดยสาวน้อยที่ทำหน้าที่ดูแลเกสเฮาส์ในคืนนั้นยอมสละห้องพักของเธอให้เรา
ส่วนเธอไปพักรวมกับพี่สาวที่ห้องด้านล่าง
โดยมีข้อแม้ว่าเราต้องลงไปใช้ห้องน้ำข้างล่างซึ่งเป็นห้องน้ำรวม
จะว่าไปก็คือห้องน้ำส่วนตัวของเธอกับพี่สาวเธอนั้นเอง