ขบวนการ “โป๊งๆชึ่ง”
น้ำเย็นเจี๊ยบที่ราดรถตัว จากถังอาบน้ำภายในห้องน้ำของฐานปฏิบัติการดอยอ่างขาง ที่พวกเราพยายามตะกุยตะกายปั่นมาถึงในเวลา 5 โมงเย็น
ทำเอาผมตัวชาไปเลยทีเดียว “อาบไปงั้นๆแหละ ให้รู้สึกหายเหม็นเหงื่อก็พอ” ผมรีบตักอาบให้เสร็จๆไปใช้น้ำไม่เกิน 5 ขัน ไม่งั้นหนาวตายกันพอดี
เมื่อมาถึงฐานฯ เก็บภาพบรรยากาศเพียงเล็กน้อย รีบกางเต๊นท์จัดข้าวของ อาบน้ำ เตรียมตัวทำกับข้าว จัดการหุงข้าว เอาแหนมสดมาผัดกับกระเทียม
เติมน้ำ หั่นผักใส่ลงไปน้ำปลาเล็กน้อย พอเดือดตอกไข่ ใส่พริกลูกโดดลงไป มื้อนี้ก็ได้ซดน้ำแกงรสเผ็ดเปรี้ยวร้อนแก้หนาว
เปิดปลากระป๋องมา กินคู่กับข้าวสวยร้อนๆ ความอร่อยแบบวิบาก ผสมความเหน็ดเหนื่อย ช่วยเพิ่มบรรยากาศให้เจริญอาหารได้ดีทีเดียว
ผมงีบหลับ เมื่อหัวถึงหมอนไปตั้งแต่ 2 ทุ่ม ต้องสะดุ้งตื่นอีกทีจากกลุ่มคนที่มากางเต๊นท์ทีหลัง แล้วคนกลุ่มนี้ก็ยังคุยกันเสียงดังจนใกล้ตี 3
ในความเงียบแม้แต่เสียงเบาๆ ก็ได้ยินชัดเจน ได้แต่หลับๆตื่นๆ นอนหลับไม่สนิทจนถึงเช้า….อุตส่าห์หนีมาเที่ยววันธรรมดา…ยังเจออีกหนอ…
พวก
“ขบวนการโป๊งๆชึ่ง”
