".ย้อนรอยความเป็นมา – ตามรอยความเป็นไป ปัจจัยบุญ 667,672.25 บาท จักรยานผ้าป่า สนับสนุนงบประมาณการศึกษาเด็กนักเรียน."

[ลุงเนตร]

"..ย้อนรอยความเป็นมา – ตามรอยความเป็นไป ปัจจัยบุญ 667,672.25 บาท จักรยานผ้าป่า สนับสนุนงบประมาณการศึกษาเด็กนักเรียน.."

..ภาพวันแรก เริ่มที่สวนรถไฟ ก่อนออกเดินทาง..






จากที่ทราบข่าวประชาสัมพันธ์ในเฟสบุ๊คส์..

วิษณุ ด้วงเจริญ
19 มีนาคม ·
ขอเชิญร่วมทริปปั่นผ้าป่าจักรยาน “ ช่วยกัน ช่วยกัน เพื่อลูก เพื่อหลาน เพื่อการศึกษาไทย” ระหว่างวันที่ 9-15 เม.ย. 59 จากสวนรถไฟ จ. กรุงเทพฯ - โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ต.เสริมกลาง อ.เสริมงาม จ.ลำปาง
เนื่องด้วยโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ตำบลเสริมกลาง อำเภอเสริมงาม จังหวัดลำปาง เป็นโรงเรียนที่อยู่ในเขตการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) เด็กนักเรียนด้อยโอกาสทางการศึกษา โดยมีสาเหตุมาจากนโยบายของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ กำหนดให้ การคำนวณอัตรากำลังข้าราชการครูโรงเรียนประถมศึกษาที่มีนักเรียน 41-60 คนจะมีผู้บริหารได้ 1 คน มีครูผู้สอนได้ 3 คน เท่านั้น
โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนมี 7 ชั้นเรียน คือชั้นอนุบาล – ป.6 ในความเป็นจริงแล้วต้องมีครูผู้สอน 7 คน และผู้บริหาร 1 คน รวมเป็น 8 คน ดังนั้นโรงเรียนจึงมีความจำเป็นที่ต้องหาเงินเองเพื่อนำมาจ้างครูเพิ่มอีก 4 คน ให้ครบกับจำนวนชั้นเรียน และยังต้องจัดกิจกรรมเสริมการเรียนรู้ในช่วงปิดเทอม เช่น จัดค่ายดนตรีและร้องประสานเสียง , ค่ายภาษาอังกฤษ , ค่ายศิลปะ , ค่ายกีฬาวอลเล่ย์บอลและฟุตบอล , ค่ายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เป็นต้น
ในอนาคต โรงเรียนมีโครงการทำโรงเรือนเพาะชำกล้าไม้เพื่อให้เด็กได้ฝึกการขยายพันธุ์พืช เพราะโรงเรียนอยู่ในหุบเขาล้อมรอบด้วยป่าไม้ เป็นป่าต้นน้ำลำธารของแม่น้ำแม่เสริมที่ไหลไปรวมกับแม่น้ำวัง โครงการขยายพันธุ์พืชเป็นโครงการสำคัญที่จะช่วยให้คนอยู่กับป่าโดยมีรายได้อย่างยั่งยืนจริงๆ
ทางโรงเรียนเล็งเห็นถึงความสามารถในการเรียนรู้ของเด็กนักเรียน ที่ไม่ได้ด้อยกว่าเด็กในเมือง เพียงแต่ขาดงบประมาณที่นำมาสนับสนุนการจัดกิจกรรมดีๆเหล่านี้ ดังนั้นทางโรงเรียนจึงใคร่ขอความอนุเคราะห์งบประมาณที่จะใช้ในการจ้างครูให้ครบชั้นเรียน และจัดกิจกรรมเสริมการเรียนรู้เพื่อพัฒนานักเรียนมา ณ โอกาสนี้

กำหนดการปั่นจักรยาน
- วันเสาร์ที่ 9 เม.ย. ล้อหมุน 08.00 น.จากสวนรถไฟ – พุทธอุทยานหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่
จ.อยุธยา หลักก.ม.ที่ 44 ระยะทางปั่น 86.5 ก.ม.

- วันอาทิตย์ที่ 10 เม.ย. ล้อหมุน 7.00 น.จากพุทธยานหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ – วัดศรีมงคล อ.สรรพยา จ. ชัยนาท หลัก ก.ม. ที่ 124 ระยะทางปั่น 80.7 ก.ม.

- วันจันทร์ที่ 11 เม.ย. ล้อหมุน 08.00 น. วัดศรีมงคล – ร.ร.เทศบาลวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ หลัก ก.ม. ที่ 340 ระยะทางปั่น 64.2 ก.ม.

- วันอังคารที่ 12 เม.ย. ล้อหมุน 07.00 น. จาก ร.ร. เทศบาลวัดสุคตวราราม – ร.ร. สหวิทยาคม
อ.เมือง จ. กำแพงเพชร หลักก.ม.ที่ 463 ระยะทางปั่น 124 ก.ม.

- วันพุธที่ 13 เม.ย. ล้อหมุน 07.00 น. จาก ร.ร. สหวิทยาคม – สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า อ.สามเงา จ.ตาก หลัก ก.ม. 581 ระยะทางปั่น 115 ก.ม.

- วันพฤหัสบดีที่ 14 เม.ย. ล้อหมุน 07.00 น. จาก สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า – โรงเรียนนาแก้วประชารัฐ
อ.เกาะคา จ.ลำปาง ระยะทางปั่น 113 ก.ม.

- วันศุกร์ที่ 15 เม.ย. ล้อหมุน 08.00 น.จาก โรงเรียนนาแก้วประชารัฐ – จุดหมาย ร.ร.บ้านโป่งน้ำร้อน
อ.เสริมงาม จ.ลำปาง ระยะทางปั่น 35.9 ก.ม. เวลา 17.00 น. ร่วมทานอาหารและชมการแสดงในแบบปาเกอญอ พร้อมกับมอบเงินให้กับโรงเรียน

**หมายเหตุ นักปั่นที่มาร่วมทริป “ช่วยกัน ช่วยกัน ฯ”ให้นำเต้นท์และเครื่องนอนมาเอง รวมถึงรับผิดชอบอาหารการกินของตนเอง เว้นแต่จะมีผู้ที่ประสงค์เป็นเจ้าภาพเลี้ยงอาหารในบางมื้อ เน้นเสื้อโทนสีขาว (ถ้ามี)
เบอร์ติดต่อ 081-0741556 (จิม ภูดิท ทาสุคนธ์) , 091-7806742 (พี่ณุ วิษณุ ด้วงเจริญ)
088-1107988 (อ.ธีรพันธ์ ) , 054-380667 ( ร.ร.บ้านโป่งน้ำร้อน)

..ภาพสมาชิกที่ร่วมปั่น (เกือบทั้งหมด)

[ลุงเนตร]

..ผมเกิดศรัทธา ตั้งใจจะไปร่วมปั่นด้วยผู้หนึ่ง..

วันที่ ๙ เมษายน ๒๕๕๙ เวลา ๐๖.๐๙ น. รถพร้อม คนพร้อม ล้อหมุนออกจากบ้าน ไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีแบริ่ง โดยสะดวกด้วยลีฟจากพื้นล่าง ขึ้นไปชั้น ๑ แสดงการ์ดค่าโดยสารผู้สูงอายุลด ๕๐ เปอร์เซน จูงจักรยานเดินไปเข้าลีฟขึ้นไปชั้น ๒ แล้วจูงเดินไป โบกี้ท้ายสุด ประตูสุดท้าย เข้าไปจอดตรงช่องว่างทางเข้าประตูพนักงานขับรถ ยืนอยู่กับจักรยาน ๔๐ นาที ถึงสถานีปลายทางหมอชิต จูงจักรยานออกจากโบกี้โดยสาร เดินไปที่ลีฟ พนักงานมาไขประตูลีฟให้เข้าไปภายใน ลงไปถึงชั้น ๑ พนักงานสาวมาเปิดลีฟ เดินออกจากลีฟ แล้วยืนคอยพนักงานรับการ์ดโดยสารเดินไปสแกนด์ที่เครื่องทางเดินผ่านแล้วเดินกลับมาส่งคืนให้ กล่าวคำขอบคุณ แล้วจูงจักรยานเดินไปเข้าลีพลงไปที่ชั้นล่างข้างถนน ปั่นไปถึงสวนรถไฟ จุดนัดรวมพลพรรคสมาชิกร่วมอุดมการณ์ปั่นจักรยานผ้าป่าสนับสนุนงบประมาณการศึกษาเด็กนักเรียนโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ต.เสริมกลาง อ.เสริมงาม จ.ลำปาง ขณะนั้นมาอยู่หลายคนแล้ว และกำลังทยอยกันมาอีกจำนวนหนึ่ง ระหว่างรอสมาชิกและเวลาออกเดินทาง ไปทานข้าวแกงให้อิ่มไว้ก่อน ๑ จาน อร่อยใช้ได้ อ.ธีรพันธ์ ณ บุรีรัมย์ เป็นผู้จ่ายเงินให้ทั้งโต๊ะ ที่นั่งร่วมทานกันอยู่สี่ห้าคน ขอบคุณมากครับ เริ่มแสดงให้เห็นแล้ว “น้ำใจคนปั่นจักรยาน” แล้วกลับมาจอดยังจุดที่รวมพล มีผู้ใฝ่สุขภาพดีที่มาเดิน วิ่ง ปั่นจักรยาน ออกกำลังกายที่สวนรถไฟ แวะเวียนมาทำบุญกันอยู่เนื่อง ๆ โมทนาสาธุด้วยครับ.(ปัจจัยบุญที่ถูกหยิบออกมาจากกระเป๋าของสาธุชนคนใจบุญออกมาเสียบไม้ปักที่ต้นผ้าป่านั้น เปรียบเสมือนกับแก้วสารพัดนึกที่มอบมาจากใจของทุกคน หลายคนไม่ทราบด้วยว่าเป็นผ้าป่าอะไร ไปทอดที่ไหน เพียงเห็นต้นผ้าป่าอยู่บนท้ายจักรยานกับพวกเราที่แต่งกายพร้อมปั่นจักรยานยืนอยู่กับจักรยาน เขาก็เกิดศรัทธาขึ้นที่ใจ หยิบเงินออกมาทำบุญกันแล้วค่อยถามว่า “ไปทอดที่ไหน” เราจึงอธิบายให้เข้าทราบและร่วมอนุโมทนาบุญ

..๐๘.๑๙ น. สมาชิกพร้อม ถึงเวลาฤกษ์ดี ขบวนจักรยานผ้าป่าฯ เคลื่อนออกจากที่ตั้งจุดแรกออกจากสวนรถไฟ ออกจากถนนซอยไม่ไกล เลี้ยวซ้ายไปตามถนนวิภาวดีรังสิต เป็นขบวนตามกันไปเรื่อย ๆ จนถึงดอนเมือง ช่วงนี้รถมาก ทางร่วมทางแยกก็มาก ปั่นลำบาก ต้องระวังกันอย่างยิ่ง ก่อนเบี่ยงซ้าย-ขวา หรือไปตรง ต้องให้สัญญาณมือทุกคน เพื่อให้รถที่ว่างมาข้างหลังทราบล่วงหน้าแต่ไกล ๆ จะได้ไม่มาเบียดเราใกล้ ๆ ช่วงนี้ต้นผ้าป่า ๒๐ ต้น บนท้ายจักรยานของสมาชิก ๒๐ คัน/คน ไม่ได้รับปัจจัยบุญ จนพ้นรังสิตไปแล้วนั่นแหละ “ปัจจัยบุญ” จึงได้เริ่มหลั่งไหลเข้ามาสู่ต้นผ้าป่าบนท้ายจักรยานของพวกเรา ๒๐ ต้น อย่างต่อเนื่อง ปั่นไป จอดรับปัจจัยบุญไป ท่ามกลางแดดที่ร้อนแรง บุญที่มีลมดันหลัง อยู่ริมถนนที่มียวดยานพาหนะทุกประเภทวิ่งอยู่ขวักไขว่จอดแจมากมาย ส่งเสียงลำราญหู หวั่นใจไม่ทราบว่าเวลาใดเวลาหนึ่งจะมีรถขับหลุดจากช่องทางของเขามาโดนเราไปตลอดทาง มือทั้งสองข้างจับแฮนด์ ตาทั้งสองมองตรงอยู่ข้างหน้าให้เห็นพื้นว่ามีสิ่งกีดขวางหรือไม่ จิตภาวนา “ฆเฏสิ ฆเฏสิ กิงการะนา ฆะเฏสิ อะหัง ปิตัง ชานามิ ชานามิ” บทมนต์แคล้วคลาดจากอุบัติภัยใด ๆ เพื่อความอุ่นใจ คลายกังวล จากยวดยานพาหนะที่วิ่งแซงมาจากข้างหลัง ขาทั้งสองข้างปั่นบันได ออกแรงกดเท้าซ้ายลงข้างหนึ่งรถเคลื่อนไปข้างหน้าได้ ๑ เมตร กดเท้าขวาลงอีกข้างหนึ่งลดเคลื่อนไปได้อีก ๑ เมตร วันแรกนี้ต้องปั่นในระยะทาง ๘๖.๕ ก.ม. (๑ ก.ม.มี ๑๐๐๐ เมตร เท้าซ้าย-ขวาต้องกอดบันไดออกแรงข้างละ ๕๐๐ ครั้ง ๘๖.๕ ก.ม. = ๕๐๐ x ๘๖.๕ = ๔๓,๒๕๐ ครั้ง) รวมต้องออกแรงกดขาซ้าย ๔๓,๒๕๐ ครั้ง + ขาขวา ๔๓,๒๕๐ ครั้ง (เสมือนหนูถีบจักร เป็นการออกกำลังกาย ทำให้สุขภาพดี ขาทั้งสองข้างและสวนอื่น ๆ ของร่างกายแข็งแรงดีนั่นแล) เมื่อสายตามองเห็นรถยนต์จอดดักข้างหน้าเพื่อร่วมทำบุญด้วย นิ้วบีบเบรก (นิ้วได้ออกกำลัง) หยุดรถ หยั่งขาทั้งสองยืนกับพื้นริมถนนอยู่ในท่าคร่อมท่อบนเฟรมจักรยาน เกร็งขาซ้ายยืนบนพื้นข้างเดียวพร้อมกับยกขาขวาข้ามท่อบนเฟรมจักรยานแล้วหย่อนลงยืนข้างจักรยาน มือหยิบไม้สำหรับเสียบแบ๊งค์ปัจจัยบุญ พร้อมกับกล่าวต้อนรับสาธุชนคนใจบุญที่เดินจากรถมาที่ต้นผ้าป่าด้วยใบหน้ายิ้มแย้มด้วยจิตศรัทธาต่อต้นผ้าป่าและเราเหล่านักปั่นจักรยานผู้กล้าปั่นท้ามฤตยูอยู่ริมถนนหลวง มือถือแบ๊งค์นำเสียบไม้พนมมือประกบไม้ที่เสียบปัจจัยบุญแล้วขึ้นจบอธิษฐานให้กุศลผลบุญที่ทำนั้นจงได้รับแต่สิ่งดี ๆ ที่แต่ละท่านประสงค์ รถที่จอดทุกคัน มากันกี่คน มักจะร่วมทำบุญทุกคน รถตู้ ๑๐ คน ก็ลงมาทำบุญหมดทุกคน สาธุ ชื่นใจจัง ปัจจัยบุญล่องลอยมาติดที่ต้นผ้าป่าเราอยู่เนื่อง ๆ เปรียบเสมือนน้ำเย็นประโลมใจให้กายคลายร้อนไปได้ส่วนหนึ่ง แต่กระนั้นก็ยังต้องอาศัยน้ำเย็นจากถังแช่ของรถบริการที่มีครูชายกลางคนเป็นผู้ขับปิ๊กอัพ โดยมีครูหญิงสาวนั่งอยู่ด้วยช่วยกันบริการน้ำดื่มเย็น ๆ พร้อมเครื่องดื่มและผลไม้ ตลอดรายทาง ตลอดวัน และตลอด ๗ วัน จากสวนรถไฟ กรุงเทพฯ ถึงโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน (ได้ทราบชื่อภายหลังเมื่อถึงปลายทางแล้วนั่นแล ว่าชื่อ ครู....กับครูเจน) และยังมีครูเจ ขับรถปี๊กอัพ และครูนงเยาว์ นั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วย ช่วยบริการดูแลพวกเราในด้านอื่น ๆ ตลอดทางตั้งแต่วันแรกจนถึงวันสุดท้ายอีกด้วย

..ผมเป็นผู้ที่ผิวหนังรับความรู้สึกจากอากาศที่มากระทบผิวกายผิดจากผู้อื่น โดยโดนอากาศร้อน จะร้อนมากกว่าผู้อื่น เหงื่อท่วมตัว เข้าตาจนต้องจอดเช็ดหงื่ออยู่เนื่อง ๆ วันแรกร้อนมากต้องทำเช่นนั้นไปตลอดทาง คือ ดื่มน้ำบ่อย หยุดเช็ดเหงื่อบ่อย การหยุดดื่มน้ำและเช็ดเหงื่อแต่ละครั้ง ต้องเสียพลังงานขาออกแรงเริ่มปั่นออกตัวจักรยานไปข้างหน้าทุกครั้ง จึงน่าจะนับได้ว่าต้องเสียหลังงานมากกว่าผู้ที่ไม่ต้องจอดบ่อย ๆ และเพื่อน ๆ ทุกท่านที่ร่วมปั่นอยู่ในขบวนผ้าป่านั้นก็ได้รับสิ่งต่าง ๆ เช่นเดียวกันกับผมนั่นแล แต่สำหรับผู้ที่ร่างกายแข็งแรงอยู่แล้วก็นับว่าไม่หนักหนาสาหัสนักกระมังครับ

...การปั่นวันแรกของผมผ่านไปอย่างทุลักทุเล ร้อน เหนื่อย เมื่อย ตะคริวจะขึ้น เหงื่อเข้าตา ท่วมตัว ทน ทน ทนปั่นไป อนุบาลตัวเองไปตามประสบการณ์ประดามี ที่เป็นเช่นนั้นเพราะสองสามเดือนก่อนหน้านี้ ไม่ค่อยได้ปั่นวันละ ๑๐๐ ก.ม.เลย แต่ละวันออกกำลังกายเพียงเพื่อให้สุขภาพดีเท่านั้นคือ ปั่นจักรยาน ๒๐ ก.ม. สลับกับวิ่งจ๊อกกิ้ง ๑ ช.ม. หรือ ๑ ชั่วโมง เท่านั้น วันนี้ต้องปั่น ๘๖.๕ ก.ม. จึงค่อนข้างลำบากสักหนอยแน..กับขอแจ้งไว้ตรงนี้ว่า นักปั่นทุกคนที่มาร่วมปั่นรับปัจจัยบุญไม่ได้รับค่าตอบแทนใด ๆ จากเงินปัจจัยบุญ ต่างซื้ออาหารทานกันเองทุกมื้อ มีบ้างบางมื้อที่ผู้มีจิตศรัทธาจัดสรรให้..ต่างพาเครื่องนอนของตนเองไปนอนในที่ครูของโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนประสานไว้ให้แล้วนั้นทุกคืนด้วย

..วันนี้ปั่นรับปัจจัยบุญจากสาธุชน ตั้งแต่สวนรถไฟ ถึงอุทยานหลวงพ่อทวด จ.อยุธยา ได้มากถึง ๑๐๕,๑๙๐.- บาท “โอ มากมาย ปัจจัยบุญจากสาธุชนคนเดินทางบนถนนหลวง ขออนุโมทนาบุญกับทุกท่านด้วยครับ สาธุ”

..ภาพของวันนี้ ที่ ๙ เม.ย.๕๙ จากสวนรถไฟ ถึงพุทธอุทยานหลวงพ่อทวด อยุธยา

..(กลางทาง แวะจอดพักปั้ม ปตท. เดียวกันกับชบวนผ้าป่า กทม. - ร้อยเอ็ด มีโอกาสได้ร่วมทำบุญด้วย.)

[ลุงเนตร]

...๑๐ เมษายน ๒๕๕๙ วันที่สองการเดินทางของขบวนจักรยานปัจจัยบุญออกเดินทางจากอุทยานหลวงพ่อทวด จ.อยุธยา เวลา ๐๗.๐๙ น. ไปตามถนนเอเชีย รับปัจจัยบุญไปเรื่อย ๆ เย็นถึง อ.สรรพยา เข้าพักที่วัดศรีมงคล ในระยะทาง ๘๐.๗ ก.ม. สภาพโดยรวมตลอดรายทางที่สมาชิกปั่นปัจจัยบุญทุกคนได้รับก็คงเหมือนกับวันแรก
วันนี้ ผมใช้ประสบการณ์เก่าสมัยเมื่อยังทำงานอยู่ รฟท. ช่วงสงกรานต์ทุกปี ลางานได้ ๙ วัน ติดต่อสองวันเสาร์สองวันอาทิตย์ ไปปั่นจักรยานไกล ช่วงสงกรานต์ร้อนมาก แต่ก็ไปผ่านมาได้ทุกปี เพราะใช้วิธีนำน้ำรถให้เสื้อผ้าเปียกทั้งตัวแล้วปั่นต่อไป เมื่อเสื้อผ้าแห้งพบแหล่งน้ำ เช่น ปั้ม หรือชาวบ้านกำลังเล่นสาดน้ำวันสงกรานต์ ก็เข้าไปขอรวดเสือผ้าให้เปียกทั้งตัวแล้วเดินทางต่อไป เริ่มนำมาใช้ตั้งแต่วันที่สองนี้ ปั่นตลอดวันได้ไม่มีปัญหาความร้อนขึ้นสูงในร่างกายอีกแต่อย่างใด ไม่ต้องหยุดเช็ดเหงื่อบ่อย แต่ยังคงหยุดดื่มน้ำเย็นที่กระติกท้ายรถอยู่เนื่อง ๆ (ผมนำกระติกน้ำแข็งผูกติดกับตะแกรงท้ายจักรยานไปด้วยตลอดทางทุกวัน ได้ประโยชน์มากมาย หยุดดื่มน้ำเย็นชื่นใจไปตลอดทางตลอดทริป กับยังมีโอกาสแบ่งปั่นให้เพื่อนร่วมปั่นบางท่านที่อยู่ด้วยกันขณะผมหยุดดื่มอีกด้วย
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๘๐.๗ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๑๖๑,๓๕๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.



..(ภาพส่วนหนึ่งเป็นช่วงเช้าก่อนออกจากอุทยานหลวงพ่อทวด และอีกส่วนหนึ่งเป็นที่วัดศรีมงคล ตอนเย็นและค่ำ)

[ลุงเนตร]

..๑๑ เมษายน ๒๕๕๙ วันที่สามของการเดินทาง วันนี้ขบวนจักรยานเราปั่นจากวัดศรีมงคล อ.สรรพยา จ.ชัยนาท มุ่งไปพักค้างคืนที่โรงเรียนวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ ในระยะทาง ๖๒.๔ ก.ม.
๐๘.๑๙ น. ฤกษ์ดี ขบวนจักรยานเคลื่อนออกจากหน้าบ้านผู้ใหญ่บ้าน (ก่อนถึงวัดประมาณ ๒๐๐ เมตร) ที่รับทำอาหารให้เราทั้งหมดยี่สิบกว่าคนทานกันทั้งมื้อเย็นวานนี้และมื้อเช้านี้ ทั้งสองสามีภรรยา ใจดี ใจบุญ ทำให้เราทานกันอย่างเหลือเฟือ พร่ำบอกให้เราทานกันให้อิ่ม ๆ จะได้นอนหลับ จะได้มีแรงปั่นจักรยานไปได้ไกล ๆ รวม ๒ มื้อ เราจ่ายคนละ ๑๐๐.- บาท เท่านั้น ถามว่าโอกาสหน้าถ้าผานมาขอพักที่บ้านได้ไหมครับ เขาตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า มาพักที่บ้านได้เลย ถ้าอยู่ในจำนวนที่ไม่มากนัก โอ ช่างใจดี ประเสริฐศรี จริง ๆ ขอขอบคุณท่านทั้งสองไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ ก่อนออกจากบ้านผู้ใหญ่ ได้ถายภาพร่วมกันไว้เป็นที่ระลึกด้วย ต่อจากนั้นจึงเคลื่อนขบวนออกเดินทางจากซอย เลี้ยวซ้ายไปตามถนนเอเชีย มุ่งสู่ จ.นครสวรรค์ พวกเราเหล่านักปั่นจักรยานผู้ใฝ่สุขภาพดีและบุญกุศล ๒๐ คน/คัน ปั่นจักรยานที่มีต้นผ้าป่ารับปัจจัยบุญไปตามถนนหลวงเรื่อย ๆ ไป เหมือนวันก่อน ๆ ทุกสภาพการ ไม่ว่าจะต้องหยุดจอดอยู่เนื่อง, ความร้อนที่แผดเผาจากแสงอาทิตย์จากเบื้องบน และระอุขึ้นมาจากพื้นถนน, เสียงดังจากการวิ่งของรถยนต์บนถนนหลวงทุกชนิดรบกวนโสตปราทหูอยู่ตลอดเวลา, ใจหวั่นอยู่เนื่อง ๆ เกรงจะมีรถที่ปั่นออกนอกทางของเขามาชนเรา, แขนล้าจากการจับแฮนด์, ขาเปลี้ยจากที่ต้องปั่นจักรยานเสมือนหนูถีบจักรอยู่ตลอดวัน, ก้นระบมจากการนั่งอยู่บนอานเพียงนิดเดียวอยู่ตลอดเวลาที่ปั่นจักรยาน บอกได้เลยว่าตามสภาพที่กล่าวมาแล้วนั้น ร่างกายโคตรได้รับการทรมาน แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยใจที่มีศรัทธาในบุญกุศลที่ได้รับปัจจัยบุญเพื่อการศึกษาของเยาวชนโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน และการได้ออกกำลังการ ทำให้สุขภาพดีนั่นเอง (จากที่ผมได้ออกกำลังกายเป็นประจำวันละ ๑ ช.ม. มาตลอดชีวิต ตั้งแต่ต้นวัยทำงาน จนปัจจุบัน อายุ ๗๓ ปี ร่างกายแข็งแรง สุขภาพดี ไม่มีโรคใด ๆ ที่ต้องทานยาเลย ทราบดีว่า ร่างกายนี้เป็นสิ่งวิเศษยิ่ง ที่สามารถปรับตัวเอง สร้างภูมิต้านทานจากที่ได้รับการทรมานได้เป็นอย่างดี สามารถพิสูจน์ได้กับตัวเองในระหว่างปั่นนั้นเลย คือ วันแรก ๆ ปั่นป้อแป้ ย่อแย่ ตะคริว ขึ้นมาตอดตึบตั๊บ ต้องผ่อนขาหยุดปั่นอยู่เนื่อง ๆ พอวันสองอาการอย่างวันแรก น้อยลง..วันสามลดน้อยลง..วันสี่ยิ่งลดน้อยลง..วันห้าปั่นร้อยกว่าโลสบาย ๆ ..วันหกผมปั่น ๑๔๑ ก.ม.โดยไม่มีอาการอะไรเลย) ขบวนผ้าป่าขณะปั่นอยู่ไหล่ทางถนนหลวงสายเอเชีย หยุดรับปัจจัยบุญไปเรื่อย ๆ แล้ว เมื่อพบปั้มน้ำมันใหญ่ ๆ เราก็เข้าไปจอด เพื่อเข้าห้องน้ำ เข้าซุปเปอร์ซื้อเครื่องดื่มเย็น ๆ และขนมคบเคี้ยว บางคนซื้อแบบเปรี้ยว ๆ กลั้วคอที่แห้งผากในบางขณะ สาธุชนที่เดินขวักไขว่ทำธุระอยู่ในปั้มนั้น เมื่อเห็นต้นผ้าป่าต่างเกิดศรัทธาขึนที่ใจ หนึ่งมือล้างกระเป๋า สองเท้าก้าวเข้าหาต้นผ้าป่า นำปัจจัยเสียบไม้ พนมมือขึ้นจบปัจจัยบุญแล้วเสียบไว้ที่ต้นผ้าป่ากันอยู่เนื่อง ๆ (ขณะปั่นก็มีรถยนต์จอดพักทำบุญ..ขณะจอดพักไม่ว่าที่ไหน ๆ ตรงไหน ก็มีสาธุชนร่วมทำบุญ คนไทยใจบุญจริง ๆ ผมกลับมานั่งคิดว่า การที่คนไทยใจบุญเช่นนี้ เนื่องมาจากอะไร หนึ่งเนื่องจากทุกคนซาบซึ้งในหลักและแก่นของศาสนาพุทธ สองขณะนี้ยังอยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยสบายนัก จึงทำบุญเพื่อสะสมบุญให้มากขึ้นจะได้สบายขึ้นในภพนี้หรือภพหน้านั่นกระมัง..ความคิดเห็นส่วนตัว หากผิดพลาดประการใด โปรดได้รับการอภัย หรือชี้แนะด้วย จะแก้ไขหรือลบออกให้โดยดุษฎ)
..ประมาณ ๑๗.๐๐ น. ขบวนจักรยานถึงที่พักโรงเรียนวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ ในระยะทาง ๖๒.๔ ก.ม. (การปั่นจักรยานในขบวนผ้าป่านั้น ไม่สามารถกำหนดเวลาถึงที่หมายได้แน่นอน เพราะระหว่างทางต้องหยุดจอดรับปัจจัยบุญ..พักบ่อย ๆ เนื่องจากอากาศร้อนแรง..ทำธุระส่วนตัว..ซ่อมรถที่ชำรุด)
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๖๒.๔ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๘๑,๖๙๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.


..ภาพของวันนี้..

[ลุงเนตร]

..๑๒ เมษายน ๒๕๕๙ .. วันที่สี่ของการเดินทาง วันนี้ขบวนจักรยานเราปั่นจากโรงเรียนวัดสุคตวราราม อ.เมือง จ.นครสวรรค์ มุ่งไปพักที่โรงเรียนสหวิทยาคม เลยทางเข้าตัวเมืองกำแพงเพชรไปประมาณ ๖ ก.ม. ในระยะทาง ๑๒๔ ก.ม.
..๐๗.๑๙ น. ทุกคนพร้อม ฤกษ์ดี ขบวนจักรยานเคลื่อนออกจากที่พักโรงเรียนวัดสุคตวราราม โดยให้ไปหาอาหารทานกันข้างหน้าตามสะดวกของแต่ละคน ผมปั่นออกมาได้ไม่กี่ร้อนเมตร ตรงข้ามหน้าเรือนจำ เห็นมีร้านขายข้าวขาหมู จึงแวะทาน พอทานได้ ไม่อร่อยนัก อิ่มแล้วปั่นตามเพื่อน ๆ ที่ปั่นผ่านไปแล้ว ปั่นไปเรื่อย ๆ ตามถนนสายเอเชีย มุ่งสู่ จ.กำแพงเพชร หยุดรับบุญไปเรื่อย ๆ บนไหล่ทาง และปั้มน้ำมันต่าง ๆ เที่ยงหิว หาร้านข้างทางที่เหมาะใจทาน พักจนพอใจแล้วปั่นเดินทางต่อ ร้อนนักเข้าปั้มเอาน้ำในห้องส้วมที่อ่างล้างก้น หรือที่อื่น ๆ พอจะหาได้ ราดตัวให้เสื้อผ้าเปียกชุ่ม เย็นฉ่ำ แล้วออกเดินทางต่อ ทำเช่นนั้นไปเรื่อย ๆ ปัญหาร้อน เพลียแดด เหนื่อย เหงื่อออกมากไหลเข้าตาต้องหยุดเช็ดบ่อย ๆ ก็หมดไป
..วันนี้ขบวนจักรยานผ้าป่ากรุงเทพฯ – จ.ลำปาง ของพวกเรา ส่วนหน้าขบวนถึงที่หมายก่อนมืด ส่วนกลางและท้ายขบวนถึงหลังมืด (มืดแล้วจึงถึง) ปากซอยเข้าโรงเรียนที่พักมีร้านขายอาหารตามสั่งอยู่ร้านหนึง เราสั่งอาหารจากร้านนี้ใส่กล่องเข้าไปทานกันในที่พักตามสะดวกของแต่ละคน บางคนทานก่อนอาบน้ำ บางคนอาบน้ำก่อนจึงทาน คนถึงก่อน จับจองที่นอนก่อนตามใจชอบ คนถึงทีหลังมองหาว่ามีตรงไหนพอแทรกลงนอนได้กางเต็นท์ ปูที่นอนกันไปตามสภาพ (แต่ละวันต่างปั่นจักรยานกันเหนื่อย เมื่อย เพลีย ทุกคนต่างทานได้ นอนหลับ เช้าขึ้นปั่นต่อได้อย่างไม่มีปัญหาใด ๆ เป็นส่วนมาก ส่วนน้อยเพียงคนหรือสองคนที่ป่วย แต่ก็ไม่นานพักเพียงวันหรือสองวันก็ปั่นต่อได้ )
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๑๒๔ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๑๐๐,๒๖๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.



..ภาพของวันนี้...

[ลุงเนตร]

..๑๓ เมษายน ๒๕๕๙ .. วันที่ห้าของการเดินทาง วันนี้ขบวนจักรยานเราปั่นจากโรงเรียนสหวิทยาคม อ.เมือง จ.กำแพงเพชร เดินทางมุ่งสู่ จ.ตาก แล้วหมายไปพักนอนที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า อ.สามเงา จ.ตาก หลัก ก.ม. 581 ระยะทางปั่น 115 ก.ม. (เลยทางเข้าเขื่อนภูมิพล ไปอีกประมาณ ๑๐ ก.ม.)
..๐๗.๑๙ น. .. หลังจากทานอาหารที่สั่งจากร้านที่ซื้อทานเมื่อคืนนี้ทำมาให้ทานกันแล้ว ทุกคนพร้อม ฤกษ์ดี ขบวนจักรยานเคลื่อนออกจากที่พักโรงเรียนสหวิทยาคม ไปตามถนนเอเชีย แอบแนบซ้ายอยูบนช่องไหล่ทางไปเรื่อย ๆ เมื่อยหยุด มีรถยนต์จอดดักหน้าหยุดรับปัจจัยบุญ กระหายหยุดดื่มน้ำเย็นในกระติกที่ผูกติดข้างตะแกรงท้ายรถ แนบด้วยขนมที่มีผู้ใจบุญนอกจากบริจาคปัจจัยบุญแล้วยังให้ขนม น้ำ กับเราอีกด้วย ขอกุศล ผลบุญที่ทุกท่านได้ทำไปแล้วนั้น จงน้อมนำสิ่งดี ๆ ประดามีให้กับทุกท่านด้วย
..มื้อเที่ยง หยุดทานตรงไหน อะไร จำไม่ได้แล้ว ช่วงบ่ายแก่ ๆ ขณะหยุดพักที่หน่วยบริการกการเดินทางข้างทางตรงไหนสักแห่ง ผมบอกคุณจิม ผู้ควบคุมขบวนการเดินทางว่า ผมคำนวณเวลากับระยะทางที่เหลือแล้ว ผมไม่สามารถไปถึงที่พักตามที่กำหนดไว้ได้แน่ ผมขอปั่นไปที่ตัวเมืองตากแล้วหารถโดยสารขึ้นไปยังที่พักที่กำหนดไว้
..วันนี้แดดเปรี้ยงร้อนแรงเหมือนวันก่อน ๆ คงใช้วิธีเดิม เอาน้ำราดตัวให้เสื้อกางเกงเปียกทั่วตัวแล้วปั่นต่อนั่นแหละ รอดพ้นจากความร้อนแรงของแดดที่ส่องลงมาจากข้างบน และละเหยขึ้นมาจากพื้นถนนเบื้องล่างมาได้
..๑๖.๐๐ น. ผมถึงตัวเมืองตากคนเดียว ได้ระยะทาง ๙๐ ก.ม.แล้ว ถามสารถีรถสามล้อรับจ้างที่จอดอยู่ข้างทางว่าช่วงนี้มีรถสองแถวโดยสารประจำทางไป อ.สามเงา หรือไม่ เขาตอบว่า “ไม่มีแล้ว ปั่นไปเถอะ ไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ถึง” แต่ผมนึกในใจ “ตรูไม่ไหวแล้วว่ะ” ปั่นสวนกับเพื่อน ๆ ตรงศาลพระเจ้าตาก เขาปั่นออกไปหาถนนเอเชีย เพื่อปั่นไป อ.บ้านตาก และ อ.สามเงา มุ่งที่พักเลยสามเงาไปอีก ๑๐ ก.ม. ส่วนผมปั่นไปในทางตรงข้ามกันมุ่งไปที่สะพานข้ามแม่น้ำปิง แล้วปั่นไปตามถนนเลียบแม่น้ำ มุ่ง อ.บ้านตาก ในระยะทาง ๓๐ ก.ม.
..ปั่นไปได้ประมารณ ๖ ก.ม. ผ่านบ้านหลังหนึ่ง มีที่ทางกว้างพอสมควร มีต้นไม้น้อยใหญ่อยู่ไม่น้อย พบหญิงกลางคนกำลังถือสายยางฉีดน้ำรดต้นไม้ เขาเงยหน้าขึ้นเห็นผม กล่าวทักมาทันทีในลักษณะดีใจ “ลุงเนตร..มาไง ไปไง?” หันเหลียวซ้ายมองเห็นจำได้ว่าเป็นคุณพูนศรี ผู้คุ้นเคยกันมาก่อน ในอดีตหลายปีแล้วเคยปั่นผ่านบ้านเขา และได้รับความเอื้ออารีย์จากเขา กับยังเป็นเพื่อนกันในเฟสบุ๊คส์อีกด้วย เขานำท่อน้ำมาฉีดรดตัวให้ด้วยพร้อมกับพูดว่า “ขอรดน้ำดำหัวลุงเนตรนะคะ” – “ขอบคุณมากครับ” ต่อจากนั้น เขาบอกให้ผมนั่งรอ แล้วเดินเข้าบ้านไป กลับออกมาพร้อมคุณสามีและลูกสาวถือกล้องออกมาด้วย คุณพูนศรีนำเงิน ๓๐๐.- บาท ทำบุญกับต้นผ้าป่า ให้ลูกสาวถ่ายภาพคู่ไว้ให้ประชาสัมพันธ์ใน FB แล้วลาจากเดินทางต่อ ขอให้คุณพูนศรีและครอบครัวทุกคน จงอยู่ดีมีสุขตลอดกาลนะครับ
..ระหว่างทางแดดยังร้อนแรงพอสมควร ถนนปลอดบ้านผู้คน ไปจนเกือบถึง อ.บ้านตาก จึงเริ่มมีบ้านคน ปั่นผ่านตลาดที่จอดแจมากด้วยคนเดินและรถเต็มถนน ซอกแทรกไปขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำถึงอีกฝากฝั่งหนึ่งเลี้ยวซ้ายไปหยุดตรงเพิงขายอาหารใหญ่พอสมควร ริมแม่น้ำ มีโต๊ะเก้าอี้ มีหลูกค้านั่งอยู่จำนวนหนึ่ง พอหยุดตั้งขาตั้งเสร็จ มีชายสองคนมาคุยด้วย บอกทางให้ไปโรงแรม ชายอีกคนหนึ่งถือถุงเบี้ยร์ลีโอหลายกระป๋องมาหยุดตรงหน้า หยิบยื่นให้กระป๋องหนึ่ง กล่าวขอบคุณรับไว้เปิดดื่มทันทีด้วยกำลังกระหายและเพลียมากจากที่ปั่นผ่านมาแล้ว ๑๒๐ ก.ม. ทราบว่าเขาเหล่านั้นเป็นชาวจักรยาน อ.บ้านตาก ขอบคุณมากนะครับหลาน ๆ ชาวจักรยานบ้านตาก ขอทุกท่านจงปั่นจักรยานกันด้วยความสนุก สุข ไม่ล้มไปตลอดกาลด้วยครับ
..๑๘.๐๐ น. ได้ที่พักโรงแรม.......ในราคา ๓๕๐.- บาท ห้องแอร์ เปิดห้องแล้ว-ปิด ปั่นไปซื้ออาหารและเบียร์ทีอีกโรงแรมหนึ่ง ก่อนไปพบครูเจ กับ อ.ธีรพันธ์ ขับรถผ่านมาตรงหน้าโรงแรม แจ้งให้เขาทราบแล้วแยกจากกัน (ทราบภายหลังว่าสมาขิกปั่นจักรยานของขบวนผ้าป่าทุกคน ที่หมายว่าจะปั่นไปนอนที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่านั้น ต่างได้รับความหวังดีจากชาว อ.บ้านตาก ผู้หนึ่ง ช่วยขับรถไปส่งถึงที่พักสำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า ขอขอบคุณท่านผู้นั้นไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ)
..๑๙.๐๐ น. ผมจึงได้เริ่มทานอาหารในห้องนอนของโรงแรม หลังจากอาบน้ำ ซักเสื้อผ้าตากแอร์ในห้องเรียบร้อยแล้ว นุ่งผ้าขนหนูของโรงแรมเพียงผืนเดียวนั่งดื่มทานอาหาร (เสื้อผ้ากระเป๋าสัมภาระอยู่กับรถบริการ ทานอิ่มแล้ว อาหารยังเหลือทานเช้าได้อีกมื้อหนึ่ง) ก่อนนอนกำหนดใจว่า จะตื่น ๐๒.๓๐ น. แล้วตีสามจะปั่นออกจากโรงแรมไปให้ทันกลุ่มใหญ่ที่พักอยู่ที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า ในระยะทางข้างหน้าอีกประมาณ ๓๐ ก.ม. (ทราบภายหลังเมื่อปั่นถึงแล้วว่าเป็น ๓๗ ก.ม.)
..วันนี้ปั่นในระยะทาง ๑๒๐ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๑๑๑,๒๒๐ .- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.


..ภาพของวันนี้ ภาพแรก ๆ เป็นภาพปั้มเจ้าของหญิงกลางคนใจดี..

[ลุงเนตร]

..๑๔ เมษายน ๒๕๕๙ .. วันที่หกของการเดินทาง เนื่องจากสมาชิกทั้งหมดไปพักนอนอยู่ที่สำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า ผมนอนอยู่ที่ อ.บ้านตาก คนเดียว ซึ่งห่างกัน ๓๗ ก.ม. ผมต้องเดินทางไปให้ทันเขาในเช้าวันนี้ก่อนเขาออกเดินทางจากสำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่า (ก่อนนอนเมื่อคืนกำหนดใจไว้แล้วว่าตื่นตีสองครึ่ง แล้วตีสามเริ่มปั่นออกจากโรงแรม คิดว่ามีเวลา ปั่น ๔ ชั่วโมง ถึงทัน สบาย ๆ แน่ ๆ
..๐๒.๓๐ น. ตื่น อาบน้ำ แต่งตัวเสร็จ ดีที่ไฟหน้าและไฟท้ายอยู่กับรถด้วย ตีสามออกจากโรงแรม คืนกุญแจ รับเงินมัดจำค่ากุญแจ ๑๐๐.- บาทคืน แล้วออกเดินทางไปตามถนนเอเชียท่ามกลางความมืด นาน ๆ มีรถยนต์ผ่านมาแซงไป ถนน ๔ เลน เรียบปานกระจก ไหล่ทางกว้าง อากาศเย็นสบาย ข้าว ขนม น้ำในกระติดท้ายรถ มีพร้อม ขณะปั่นรู้สึกท้องว่าง ๆ ก็หยุดทานข้าวสองสามคำ น้ำสองสามอึก แล้วปั่นต่อ เป็นอย่างนั้นไปเรื่อย ๆ ผ่านทางแยกเข้าเขื่อนภูมิพล ไม่แวะเลยไปถึงป้อมตำรวจสามเงา สว่างรุ่งสางแล้ว แวะเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แล้วปั่นต่ออีกไม่ไกลก็ถึงสำนักสงฆ์ดอยแม่เฒ่าเมื่อเวลา ๐๖.๔๐ น. วัดต้องขึ้นไปบนเนินสูง เลยไม่ขึ้น คิดว่าอีกสัก ๒๐ นาที สมาชิกที่นอนอยู่ในวัดคงปั่นเริ่มออกเดินทางกัน จึงหยิบข้าวออกมานั่งทานหน้าวัดริมถนนนั่นเอง
..๐๗.๐๙ น. ครูเบ๋า จาก อ.วัฒนานคร ปั่นลงมาจากวัดคนแรก แล้วก็ปั่นตาม ๆ กันลงมา ผมปันตามไปเป็นทางลงเนินไม่สูงนักยาวพอสมควร ถนนเรียบ รถน้อย วิวสวย ปั่นสบาย นาน ๆ มีรถยนต์จอดดักทำบุญครั้ง เป็นเช่นนั้นไปเรื่อย ๆ ผ่าน อ.เถิน – อ.สบปราบ เลยไปจนถึงหลัก ก.ม.๖๗๘ ก่อนถึงตัวเมืองลำปางสิบกว่ากิโลเมตร เลี้ยวซ้ายเข้าไปอีก ๘ ก.ม. ถึงโรงเรียนนาแก้วประชารัฐ อ.เกาะคา จ.ลำปาง เข้าพักค้างคืน
..มื้อกลางวันจำไม่ได้ว่าซื้อทานตรงไหน มื้อเย็นคณะครูประสานชาวบ้านทำอาหารมาให้ทาน ข้าวสวย ข้าวเหนียว ผักพื้นบ้านต้ม น้ำพริก ยำขนุน เย็นย่ำค่ำนี้อากาศร้อนระอุมาก ผมต้องนำผ้าขาวม้าไปชุบน้ำ บิดพอแห้งหมาด ๆ ห่มนั่งคุยกัน และสักสามทุ่มเข้าเต็นท์นอนก็ต้องนำผ้าขาวม้าไปชุบน้ำบิดพอแห้งหมาด ๆ ปูบนแผ่นรองนอนด้วยจึงคลายร้อนหลับ
..วันนี้ปั่นได้ระยะทาง ๑๔๑ ก.ม. มากกว่าสมาชิกคนอื่น ๆ ๓๗ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๕๔,๑๐๐.- บาท .. โอ นับว่ามากมาย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.


..ภาพของวันนี้...

[ลุงเนตร]

..๑๕ เมษายน ๒๕๕๙ – วันเดินทางที่เจ็ด จากโรงเรียนนาแก้วประชารัฐ – จุดหมาย ร.ร.บ้านโป่งน้ำร้อน
อ.เสริมงาม จ.ลำปาง ระยะทางปั่น 35.9 ก.ม.
..๐๘.๐๙ น. เคลื่อนขบวนออกจากที่พักโรงเรียนนาแก้วประชารัฐ ผ่านบ้านครู ปลูกต้นทานตะวันไว้ริมรั้วหน้าบ้านกำลังออกดอกสวยงาม..ผ่านวัดไปที่ตลาด ไม่มีอะไรทาน ขบวนเคลื่อนไปเรื่อย ๆ ผ่านหมู่บ้านหลายหมู่บ้าน ชาวบ้านสองข้างทางร่วมทำบุญกันเนื่อง ๆ บางบ้านให้น้ำดื่ม บางบ้านให้น้ำอัดลม ทานมื้อเช้าเส้นใหญ่แห้งเนื้อเปื่อย ก่อนถึง อ.เสริมงาม ๓ ก.ม. แล้วปั่นไปรวมพลที่หน้า ๗-๑๑ ตรงข้ามที่ทำการอำเภอเสริมงาม พร้อมแล้วออกเดินทางต่อมุ่งสู่ ต.เสริมกลาง โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ในระยะทางที่เหลือช่วงสุดท้ายอีก ๒๔ ก.ม. ถนนเรียบ ราบไปเรื่อย ๆ จนเหลืออีก ๑๕ ก.ม. เริ่มมีเนินต่ำบ้าง สูงบ้าง เนินสุดท้ายก่อนถึงหมู่บ้านโป่งน้ำร้อนสูงและยาวกว่าเนินอื่น ๆ ที่ผ่านมา (ดังภาพ) แต่ทุกคนก็ปั่นข้ามได้โดยไม่ต้องลุงจูง มีรถบริการน้ำประจำขบวนบริการ และยังมีรถพร้อมชาวบ้านจากบ้านโป่งน้ำร้อนออกมารับและบริการน้ำดื่มอีกด้วย
..๑๒.๓๐ น. ขบวนจักรยานผ้าป่าการศึกษา เดินทางถึงโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ถ่ายภาพหมู่ร่วมกัน แล้วพักผ่อน ทานอาหารกลางวันร่วมกัน อาหารกลางวันมื้อนี้มีผู้ใจบุญสรัทธาในความวิริยะอุตสาหะของพวกเราชาวจักรยานที่รวมตัวกันช่วยปั่นบรรทุกต้นผ้าป่าจาก กทม. เดินทางไปผ่าน อ.สบปราบ จ.ลำปาง ให้เขาได้พบเห็น เป็นสองสามีภรรยา แจ้งให้พวกเราทราบแต่วันก่อนที่พบกันที่ อ.สบปราบ ว่าเที่ยงนี้จะทำอาหารมาให้ทานที่โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนนี้ และแล้วเขาทั้งสองก็ทำอาหารมาให้ทานจริง ๆ เท่านั้นยังไม่พอใจเขา ร่วมทำบุญเพิ่มอีกเป็นเงิน ๔,๐๐๐.- บาท ขอขอบคุณสองสามีภรรยาผู้ใจบุญไว้ ณ ที่นี้ด้วย
..ช่วงบ่าย พักผ่อน นอนไม่ได้ อากาศร้อนมาก นั่งอยู่ในอาคารโรงอาหาร มีพัดลมขนาดใหญ่แบบที่ใช้ในวัด อยู่ ๒ เครื่อง ใช้งานได้ดี แต่เปิดแล้วลมที่พัดมาโดนตัวเป็นลมร้อน จึงไม่เปิด นั่งอยู่กับอากาศร้อน ยังดีกว่าโดนลมร้อนที่พัดมาจากพัดลม มีเครื่องเสียง คาราโอเกะให้ร้องด้วย
..๑๘.๐๐ น. ทานอาหาร โดยฝีมือของครูและสมาชิกคุณสมศักดิ์ ฯ ช่วยกันทำให้ทาน อร่อยดี
..๒๐.๐๐ น. ทำพิธีมอบเงินให้กับรักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน แล้วรับการผูกข้อมือจากผู้เฒ่าผู้แก่ของบ้านโป่งน้ำร้อน
..๒๑.๐๐ น. แยกย้ายกันพักผ่อน นอนหลับ.
..วันนี้ปั่นได้ระยะทาง ๓๕.๙ ก.ม. ขาทั้งสองข้างต้องออกแรงกดบันไดข้างละกี่ครั้ง เพียงใด เท่าไร หากต้องการทราบกรุณาคำนวณเองได้เลยครับ (๕๐๐ คูณ จำนวนกิโลเมตร)
..ได้ปัจจัยบุญทั้งหมดของวันนี้เป็นเงิน ๒๑,๒๖๒.๒๕ บาท .. โอ นับว่าไม่น้อย อนุโมทนาบุญกับสาธุชนผู้ใจบุญทุกท่านด้วยครับ สาธุ.


..ภาพของวันนี้..

[ลุงเนตร]

...๑๖ เม.ย.๕๙ – สมาชิกที่ร่วมปั่นจักรยานกับขบวนผ้าป่าทุกคน ต่างเสร็จสิ้นภารกิจ แยกย้ายกันเดินทาง บ้างมุ่งกลับบ้าน บ้างเดินทางปั่นไปเที่ยวต่อ ด้วยค่าพาหนะและค่าอาหาร รวมถึงค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ของตนเอง

....ทั้งหมดทั้งสิ้นที่ได้กล่าวมาแล้วนั้นนับเป็นการย้อนรอยฯ ส่วนการตามรอยนั้นได้ทราบจากรักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อนว่า เงินที่ได้รับทั้งหมดจะนำไปใช้ตามวัตถุประสงค์ที่ได้แจ้งไว้แล้วข้างต้นนั่นแล.
..บทส่งท้าย..
- คนปั่นจักรยานกับขบวนผ้าป่าฯ ได้อะไร?..ได้บุญที่รับรู้ได้จากจิตสำนึกของตนเอง..ได้ออกกำลังกาย แล้วมีสุขภาพดี มีภูมิต้านทานโรค ไม่เจ็บป่วย..ได้เป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ช่วยเหลือสังคมผู้ด้อยโอกาส..ได้พบเพื่อน ๆ ชาวจักรยานหลากหลายอาชีพ หลากหลายความนึกคิด ต่างมอบความรัก ความสามัคคีให้แก่กันและกัน..ได้ท่องเที่ยวพบเห็นสิ่งต่าง ๆ ตลอดสองข้างทางจาก กทม. ถึง บ้านโป่งน้ำร้อน ต.เสริมกลาง อ.เสริมงาม จ.ลำปาง..ได้พบปะพุทธศาสนิกชนผู้ใจบุญสุนทาน ที่มอบปัจจัยบุญติดต้นผ้าป่า..ให้น้ำ..ให้ขนม (สำหรับผม ณ เวลานี้ คิดได้เท่านั้น สมาชิกท่านอื่นคิดได้อะไร โปรดนำมาขยายด้วย จักเป็นพระคุณยิ่ง)
- คนปั่นจักรยานกับขบวนผ้าป่าฯ เสียอะไร? .. เสียเงินค่าใช้จ่ายดูแลตัวเองเป็นค่าอาหาร ค่าเครื่องดื่ม และอื่น ๆ ซึ่งไม่มากนัก อยู่บ้าน หรืออยู่ที่ไหน ๆ ก็ต้องใช้เหมือนกัน..เสียแรง เสียเหงื่อ ที่ผลิตขึ้นเองโดยร่างกาย ซึ่งกลับเป็นการดีกับร่างกายที่ได้รับการกระตุ้นให้สร้างภูมิต้านทานทำให้ร่างกายแข็งแรง สุขภาพดี..เสียเวลา ในความคิดผู้อื่น แต่ในความคิดของผม เวลาได้มาฟรี เสียไปก็มิได้เสียอะไร
- สังคมอื่นได้อะไร? .. โรงเรียนบ้านโป่งน้ำร้อน ได้เงินไปพัฒนาเด็กมากถึง ๖๖๗,๖๗๒.๒๕ บาท
- ประเทศชาติได้อะไร? .. ได้เยาวชนคนดอยจำนวนหนึ่งที่มีพื้นฐานการศึกษาดีทัดเทียมกับเยาวชนในเมือง
- จักรยาน เป็นประโยชน์ให้กับทุกสังคม..ในเมื่อจักรยานใช้ปั่นเพื่อออกกำลังกายแล้วมีสุขภาพดี ใช้ปั่นท่องเที่ยว ใช้ปั่นแข่งขัน ใช้ปั่นไปธุระในชีวิตประจำวัน ใช้ปั่นประกอบอาชีพทำมาหากิน ใช้ปั่นหาเงินช่วยเหลือสังคมที่ด้อยโอกาสและวัดวาอารามที่ขาดแคลน ใช้แทนรถยนต์ไปที่ต่าง ๆ ได้ทั่วประเทศและทั่วโลก ได้ทำให้ลดค่าใช้จ่ายไม่ขาดดุลการค้า เป็นธุรกิจการค้าที่กำลังเฟื่องฟู จากการจัดกิจกรรม Bike for Dad ที่ผ่านมา ข่าวแจ้งว่าทั่วประเทศมีประชาชนออกมาปั่นจักรยานร่วมกิจกรรมฯมากถึง ๖๐๐,๐๐๐ คัน/คน จึงน่าจะอนุมานได้ว่า “จักรยานสามารถใช้ให้เป็นประโยชน์กับทุกสังคม” เพราะคนในทุกสังคม ต่างปั่นจักรยานนั่นแล
- คนปั่นจักรยาน น่าจะได้รับความกรุณาจากผู้ขับยวดยานชนิดอื่น ๆ บ้างพอสมควร เช่น ขับแซงไปห่าง ๆ เท่าที่จะห่างได้ เพราะจักรยาน ๒ ล้อ ถ้าโดนเฉี่ยวเพียงนิดเดียวก็เซถลาล้ม..ตรงทางร่วม ทางแยก ที่ไม่มีไฟแดง ควรได้รับความกรุณาให้ผ่านไปก่อน เพราะจักรยานไม่มีเครื่องยนต์ เบรกไม่ดีเหมือนรถที่ใช้เครื่องยนต์ ออกที จอดที ลำบากกว่ารถที่ใช้เครื่องยนต์ คนปั่นจักรยาน ใช้แรงของตัวเองทำให้จักรยานเคลื่อนไปข้างหน้า ใช้พื้นที่บนถนนในขณะเดินทางหรือจอดน้อยนิด ไม่มีมลพิษจากเสียงและควันจากท่อไอเสีย ปั่นไปชนหรือโดนยวดยานอื่นชนได้รับการาดเจ็บหรอเสียชีวิตง่ายกว่ารถยนต์ จึงควรได้รับความกรุณาจากผู้ที่ใช้ยวดยานที่มีเครื่องยนต์ และควรได้รับความกรุณาจากรัฐบาล อย่างจริงจัง.
“..จบบริบูรณ์..”
ปล. สะกด การันด์ คำผิดพลาดคลาดเคลือน โปรดอภัย สายตาสั้น อักษรตัวเล็ก อ่านไม่ค่อยชัด พิมพ์รัวสัมผัสเอง ตรวจทานเอง คงไม่ถูกต้องทั้งหมดทุกคำเป็นแน่แท้แลเลยนะครับ.