การจะหยุดอัพรถ หยุดเปลี่ยนอุปกรณ์บ่อยๆ มีแนวคิดอย่างไรกันบ้างคับ

[setta2001]

ขี่มาสิบกว่าปีไม่เคยหยุดอัพรถเลย ถูกบ้างแพงบ้าง มีความสุขที่ได้เปลี่ยนอุปกรณ์ใหม่ มีอะไรให้ทำเยอะแยะ มีความสุขที่ได้เห็นรถเราสวยและปั่นดีขึ้นมันยิ่งทำให้อยากปั่นมากขึ้น แต่ต้องอยู่ในงบที่เราพอซื้อได้ไม่เดือดร้อน มันคือรางวัลสำหรับชีวิตผมครับ

[Tdf]

ผมมาเห็นสัจธรรมตอนไปลองแข่งพวกใจเกินร้อยมาหลายงาน เจอคนที่ได้ตำแหน่งใช้รถเฟรมอลูธรรมดา หรือตอนปั่นสู้รถเสือภูเขาหนักๆผู้หญิงเด็กไม่ได้ ถึงได้บรรลุว่าความเร็วแรงมันอยู่ที่คนไม่ใช่รถหรืออุปกรณ์ หลังจากนั้นเลิกแต่งรถตั้งหน้าตั้งตาซ้อมเป็นหลัก

[kk]

ก็ปั่นไป ปั่นให้คุ้ม ยังไงมันก็คุ้มกว่าไม่ปั่นแล้วป่วย
ผมมีเพียบ ก็คนมันชอบ มันมีความสุข ทั้งได้ดู ได้ปั่น
ทำงานมาเหนื่อย มันก็ให้รางวัลตัวเองบ้าง
แล้วมันก็เป็นงานออกแบบที่ดี บางเฟรมเป็นงานดีไซน์ที่คิดมาเยอะ
ไอ้ปั่นแรงก็อีกเรื่อง คนมีเวลาซ้อมมันแรงทุกคนแหล่ะ คนงานยุ่ง ซ้อมไม่เท่าเขา
มันจะแรงได้ไง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องมาเปรียบกัน
รถแพงแรงไม่มี อะไรเนี่ย เก็บกดทั้งนั้น
อัพเท่าที่เราไม่เป็นหนี้ก็พอ

[lucifer]

มันก็พูดยากครับ แต่ละคนก็มีปรัชญาในการใช้ชีวิตและการแสวงหาความสุขที่แตกต่างกัน

การจะเปลี่ยนจากสายวัตถุ มาเป็นสายใช้งานได้นั้น มันก็ต้องใช้เวลา

ยกตัวอย่างเช่น สมัยก่อนผมถ่ายรูปมาตั้งแต่สมัยกล้องฟิล์ม เคยทำตัวเป็นสายวัตถุ หาเลนส์โน่นนี่นั่นมาใช้ไปเรื่อยๆ สุดท้ายก็พบความจริงว่า ถ้าไม่ออกไปถ่าย ไม่ออกไปภาคสนาม มีอุปกรณ์แพงๆก็แค่นั้น

พอมาเป็นจักรยาน ตั้งแต่ยุคเสือภูเขา ระยะแรกๆก็แสวงหาครับ แล้วก็มาถึงจุดที่เหมือนกับกล้องถ่ายรูปก็คือ พบว่าสัจจธรรมของมันคล้ายกัน คือ จะเอาชนะสิ่งข้างหน้าได้ก็คือต้องฝึกซ้อม ( เหมือนกับต้องออกไปถ่ายภาพเพื่อพัฒนาฝีมือนั่นแหละ นั่งดูรูปกับอุปกรณ์มันไม่ช่วยให้เก่งขึ้นได้ )

พอปั่นไปได้ถึงจุดหนึ่ง ก็เริ่มเข้าใจ เปลี่ยนจากการแสวงหาอุปกรณ์เป็นแสวงหาวิธีการและเวลาในการซ้อม
ลองเปลี่ยนไปเน้นหาวิธีการซ้อม หาเพื่อนซ้อม หาเวลาซ้อม บางทีก็จะเลิกอัพอุปกรณ์เองแหละครับ

หรือ บางทีอาจจะต้องอัพจนไม่รู้จะอัพอะไรก่อนกระมังจึงค่อยแสวงหาวิธีการซ้อม ฮ่า ฮ่า ฮ่า

[urii]

อันนี้บอกกันยากครับ ต้องเจอกับตัวถึงจะเข้าใจว่า มากไปแล้วน่ะ ควรหยุดหรือลดลงหน่อยน่ะ
ส่วนตัวผมใช้วิธี หากิจกรรมอื่นลองทำดู นอกจากการปั่นครับ เช่นวิ่ง ว่ายน้ำ และเอาเงินไปลงทุนกับสิ่งที่มันเห็นผลตอบแทน
พอเราได้ลองำหลายอย่าง จักรยานก็จะไม่ใช่สิ่งเดียวที่เรามีอีกต่อไป (ในกรณีผมเองน่ะครับ)
ต่อไปเราก็จะเริ่มเข้าใจว่าการออกซ้อมนั้นสำคัญกว่าอุปกรณ์ ความฟิตสำคัญกว่าความเร็ว และความสนุกหรือความสุขก็สามารถหาได้จากสิ่งอื่นได้เหมือนกัน

[peep_bmw]

คห.ผม ถ้าไม่เดือดร้อนใครจริงๆ ทั้งตัวเองและครอบครัว เรามีความสุขที่ตรงไหนก็ทำไปเถอะครับ บางคนมีความสุขกับการอัพ การทดลองอะไหล่ใหม่ๆไปเรื่อยๆ ออกไปปั่นมากหรือน้อยก็ไม่ใช่ประเด็น เลือกที่เราแฮปปี้ ไม่งั้นพอคนบอกว่าเราซื้อมาแพงแต่ปั่นน้อย เรามานั่งคิดมากก็เป็นทุกข์อีก ต้องบอกว่า "เอาที่สบายใจ" ละกันครับ

[khantaseree]

เข้ามาอิจฉาหลายๆท่านมีตังค์อัพของใหม่ครับ

ผมก็ชอบอัพครับ หาของเอง ทำเอง ได้ศึกษาแก้ไขปัญหาไปเรื่อย มันก็สนุกดีครับ

แต่ผมเน้นของมือสองครับ งบน้อย 55

[mek777]

จขกท.ครับ รู้สึกว่าคนยุจะมากกว่านะครับ ตามกระแสเถอะ

[simple_shot]

ถ้า up แล้วเอามาขี่ ไม่ได้จอดไว้เฉยๆ ถือว่าคุ้มกับเงินที่จ่ายไปครับ มันเป็นการกระตุ้นให้เราอยากขี่เรื่อยๆ
ยิ่งออกกำลังกายบ่อยสุขภาพก็จะดีขึ้น
เงินเสียเงินไปถ้าเทียบกับการ admit ในโรงพยาบาลเอกชนซัก 3-4 วัน นี่อาจจะน้อยกว่านะครับ
ใช้เงินแบบนี้ดีกว่าเอาเงินไปให้หมอครับ
ปล.แต่โปรดขี่ด้วยความระมัดระวัง อย่าห้าวเกินจำเป็น ถ้าล้มแรงๆทีนึง ก็ต้องจ่ายให้ทั้งหมอและค่าจักรยานใหม่เลย

[tianyou]

ตอนนี้ผมเล่นกีฬาอย่างอื่นสลับกับปั่น ช่วยได้เยอะครับ เล่นอย่างอื่นมันไม่ต้องมานั่งอัพทุกเดือน อาจจะมีค่าสนาม ค่าอุปกรณ์

[restart]

ให้อัพตัวที่ชอบไปเลยครับ จะได้ไม่ต้องมานั่งอัพอีก อย่างน้อยก็หยุดความอยากไปได้หลายปีก่อนจะที่จะอัพอีกครั้ง

[paisral]

ปั่นให้มากๆครับ จะลืมอัฟไปเรย แล้วจะรู้ว่ามันอยู่ทีความแข็งแรงของเราไม่ใช่ที่อุปกรณ์ ผมเนี่ยะ เคยอยากจะอัฟล้อแพงๆ ทีเค้าว่าดี แต่ปั่นไปปั่นมาผมยังใช้ล้อเดิมยุเรย ลืมอัฟไปเรย

[inugami]

ความพอดีมันไม่มีหรอกครับ ผมเองก็เป็นคนนึงที่ลองตลอดเวลา แต่ขี่ได้แต่บนเทรนเนอร์ด้วยความที่หน้าที่การงานทำให้ไม่สะดวกจะออกปั่น แต่ถามว่ามีความสุขดีไหม ก็สุขดีครับ ได้ศึกษา ได้ลองใช้อุปกรณ์โน่นนั่นนี่เยอะแยะ แต่ผมมันเบี้ยน้อยหอยน้อยหน่อยก็อาศัยซื้อมือสองขายมือสามเอาครับ ขาดทุนน้อยหน่อย ส่วนของที่ซื้อมาแล้วตัดใจขายไม่ได้ก็ไม่ต้องขายครับ เก็บไว้ให้มันหายอยาก แตก่็ต้องทำใจว่าเดี๋ยวมันตกรุ่นราคาก็ตก หรือเราซื้อของใหม่มามันก็อาจจะถูกขายออกไปทั้งที่เรายังไม่ได้ใช้มันเลย แต่นั่นมันก็ไม่เชิงว่าเป็นปัญหาหรอกครับ ตราบใดที่เราไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินๆทองๆ

ส่วนตัวผมขี่มาราวๆสองปี เปลี่ยนเฟรมไป4(สเป ไจแอนท์ ลุค ริดลีย์) ชุดเกียร์4(105 athena athenaEPSที่ไม่ทันได้ประกอบ Superrecord) ล้อเกิน 10คู่(Zipp303-2 404-2คู่ DT powertap ซีรอคโค่ ชามาล อีสตันec90 aero นิช ล้อประกอบอีก2-3คู่) เบาะเกิน 10 ใบ(เบาะนี่เกินครึ่งลองไม่เกิน1ชม.ก็ขาย) นี่ยังไม่นับช่วงที่บ้าจักรยานวินเทจ ซื้อเฟรมซื้อเกียร์มายำเองประกอบเองมาถ่ายรูปแปบๆละก็ขายประมาณ 4-5คัน อันนี้หมดเยอะมาก 555 ถามว่ามีคิดแบบคุณพี่ไหมผมก็คิดนะว่าเอาเงินส่วนต่างที่เสียไปนี่ซื้อรถเทพๆได้คันนึงแล้วมั้ง แต่ผมว่าทำแบบนั้นมันก็ไม่ได้ตอบโจทย์ที่เราต้องการอยู่ดีครับ ในเมื่อเราชอบที่จะลองเราก็ควร"ลอง"ให้มันสุดไปครับ ถ้ากลัวเจ็บตัวมากก็มาเล่นมือสอง ซื้อมาขายไป ก็ช่วยโปะให้มันไม่บานปลายได้พอสมควร

ปัจจุบันเหลือหมอบ 1 คัน วินเทจ1คัน และก็ภูเขาไว้ขี่เล่นอีก 1 คัน ที่ผ่านมาเราก็หมดไปเยอะแต่เราก็ได้รู้ได้ลองอะไรมากกว่าคนอื่นๆเหมือนกันครับ และสำหรับผมมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับการซ้อมของเราเลยด้วยครับเพราะเราก็ยังขี่คันอื่นได้อยู่ และเป้าหมายที่อยากจะ "แรง" กับอยากจะ "ลอง" มันก็คนละเป้าหมายกันครับ ผมถือคติว่า อยากแรงก็ซ้อม อยากลองก็ซื้อครับ

ปล. เป้าหมายต่อไป Bora One 50 2016 งอกอีกแล้วครับ 5555