โดย แม่โปเต้
เช้าวันเสาร์อากาศดีไม่มีฝน
สามีบ่น “แหม...มันน่าออกจากบ้าน”
ว่าแล้วเลยชวนกันปั่นจักรยาน
หาอาหารกินง่ายง่ายสไตล์เรา
หกโมงตรงสามีรี่เตรียมเสือ
กลัวเมียเบื่อเลยให้ช่วยเตรียมกระเป๋า
ทั้งลมยางเบรกพร้อมวอร์มเบาเบา
เสร็จสรรพแล้วสองเรา...ออกซะที
ขณะที่เปิดประตูดูซ้าย-ขวา
เจ้าหมาซ่าถลาซิ่งวิ่งมุดหนี
สามีร้องรีบส่งรถ “จับให้ที”
แล้วตรงรี่ไปลากมันกลับมา
เกือบหกโมงสี่สิบห้ากว่าจะเคลื่อน
รีบขี่ขับขยับเขยื้อนขาซ้ายขวา
ลัดตามตรอกซอกซอยคล้อยคล้อยมา
ลงเรือข้ามเจ้าพระยาไปท่าเตียน
เจอเจ้าถิ่นมองหน้าเหมือนท้าแข่ง
รถเขาแต่งล้อใหญ่ไซส์แชมเปี้ยน
ไม่อยากแหยมเสือรุ่นเล็กเด็กนักเรียน
เดี๋ยวคนหาว่าเพี้ยนเลยจากมา