เดียนเบียนฟู ซาปา ฮานอย ปั่นทัวร์ริ่งคนเดียวเที่ยวเวียตนามเหนือ

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

ลืมไปนิดครับ ตอนเช้า ลงรถไปที่หนองคายแล้ว ก้ปั่นต่อไปที่วัดหลวงพ่อพระใสครับ ระยะทางประมาณ 3 กม. ไปใช้ห้องน้ำวัดครับ สดวกสบาย มีที่อาบน้ำด้วย...เสร้จแล้ว ระหว่างรอเพื่อน..ก็ไปหาอาหารเช้าที่ตลาด ติดริมวัดนั่นเองครับ ...

[BALLANN]

รอตามต่อ น่าสนุกดีครับ

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

รถออก ก็ครึ่งนั่ง ครึ่งนอนครับ เที่ยวนี้ตอนออกจากสถานี ผู้โดยสารไม่ถึงครึ่งคัน.. ฟังเพลงจาก mp4 เพลงไทยสตริงเพราะ ที่นักร้องลาวเอาไป cover ใหม่ โดยผู้จัดการคนขับ เปิดให้ฟังตลอด เพราะดีครับ..ระหว่างทางก็มีจอดรับผู้โดยสารด้วย..รถนอนค่อนข้างสบายครับ ความยาวของช่วงนอนเหยียดสุดประมาณ 170 ซม. คนลาวคงสูงไม่เกินประมาณนี้....มีแม่ค้าขึ้นมาร้องขายขนมปังแบบฝรั่งเศส ดุ่นยาวๆ แข็งๆ ถุงหนึ่ง 10 อัน 10000 กีบ (40 กว่าบาท)...รีบซื้อไว้เลย..ตุนไว้ก่อนเผื่อระหว่างเดินทางวันอื่นๆได้ครับ .เผื่อไม่เจอร้านอาหารระหว่างปั่นกลางทาง...ผมกินจนถึงวันสุดท้ายเลย...

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

350 กม. เวียงจันทร์ -อุดมไชย เส้นทางรถผ่าน วังเวียง..4ทุ่ม.จอดตลาด Otop ตลาดปลาวังเวียง เสียงคนรถเชียร์ให้ซื้อปลาส้ม ... 5ทุ่ม รถจอดคนขับพักรถ ไล่เราไปกินเฝอที่เมืองกาสี . ค่าเฝอ ชามละ ซาวพันกีบ (20000กีบ ตก 90 บาทเชียว)..ก่อนขึ้นรถ คนรถแถมถุงใส่อ้วกให้ทุกคนด้วย .(ชามตั้งเกือบร้อยไม่อ้วกหรอก)...เพราะทางช่วงต่อไป.รถตัดขึ้นเขาชันใช้เส้นทางสายใหม่ ไต่ขึ้นเขาหลวง เส้นทางสูงที่สุดในลาว หนาวสุดๆ ผาเจีย...(ช่วงนี้ 60 กว่า กม.) ...ลงที่เมืองนาน

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

รถผ่านหลวงพระบาง...สว่างที่เมืองไร..จำชื่อไม่ได้่ (ปากแบ่งหรือไรนี่ ไม่มั่นใจครับ)รถไต่ทางขึ้นเขา โค้งไปโค้งมา 80 กว่า กม จะถึงอุดมไชย ..ปั่นมาเมื่อปีที่แล้ว กำลังก่อสร้าง ...ตอนนี้เสร็จสมบูรณ์แล้ว เส้นทางสูงและทิวทัศน์ยามเช้าสวยมาก มีหมอกลอยอ้อยอิ่งในหุบเขา เป็นระยะ หนาวเย็นจนกระจกรถเป็นฝ้า..รถแหกหมอกตลอดทาง..กว่าจะถึงอุดมไชย 8 ก็โมง

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

14 กุมภาพันธ์ 59 วันลาเลนไทน์ เป็นวันที่ 3 ของการเดินทาง...ผมตั้งใจวางแผนการเดินทาง เป้าหมาย.. เน้นการท่องเที่ยว อยู่และใช้ชีวิตแบบ สโลว์ไลฟ ชมผู้คนทิวทัศน์ในดินแดนที่เรายังไม่เคยไป และอยากไป ให้นานที่สุดเท่าที่ทำได้ โดยใช้จักรยานเป็นพาหนะ...ไม่เน้นปั่นเยอะ.....จีงคิดรีบเดินทางไปให้ถึงเดียนเบียนฟู ให้เร็วที่สุด ซึ่งเป็นเมืองที่มีความน่าสนใจในด้านประวัติศาสตร์น่าศึกษา ควรค่าแก่การเที่ยวชมอย่างยิ่ง ...รีบเดินทางเลย และพักสัก สองคืน น่าจะเพียงพอ >>>>>>>>>>>> > >>

8 โมงเช้าลงรถนอนที่ สถานีบขส.เมืองอุดมไช สปป. ลาว รีบจัดการติดสัมภาระจักรยาน จัดการกับหน้าตา หนวด ให้ดูพอใช้ได้หลังจากไม่ได้ล้างหน้ามา วันกับคืนเต็มๆ (ค่าห้องน้ำ บขส. 2000 กีบ) เมืองอุดมไช หรือ อุดมไซ มีฐานะเป็นจังหวัดตอนเหนือสุดของ สปป.ลาว ตามแผนที่ มีพรมแดนติด จีนทางตอนเหนือสุด ตะวันออกเฉียงเหนือๆมากๆ ติดจังหวัดเดียนเบียนฟู ประเทศเวียตนามเหนือ......////// จากข้อมูลที่ได้ มีรถโดยสารทั้งของลาว และของเวียตนาม ออกจากเมืองอุดมไซ ไปเมืองเดียนเบียนฟูออกตอนเช้าทุกวัน สอบถามห้องขายปี้โดยสาร (ตั๋ว) บขส...แจ้งว่ารถที่จะไป...ออกที่สถานีรถโดยสารสายเหนือของเมือง เป็นรถของเวียตนาม ..สถานีสายใต้ก็มีออก เป็นรถลาว.แต่ออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว...ให้ไปที่สายเหนือดีกว่ารถเยอะ...ต้องเข้าไปในตลาดผ่านเมืองอุดมไซ จากที่นี่ไปอีก 6 หลักกว่าๆ ...ให้รีบขึ้นรถสามล้อรับจ้างไปเลย ค่ารถแค่ 10000 กีบเอง....(ไม่ได้กินกีบเราหรอก)

รีบปั้่นไปตามคำบอก ....8.50 น. รถออกไปเดียนเบียนออกไปแล้ว...จะมีอีกเที่ยว มาจากเมืองหลวงน้ำทาใกล้ เมืองจีนแต่เช้า จะมาถึงอุดมไซ 10 โมง..จักรยานขึ้นหลังคา ไม่มีปัญหา แต่ไม่รู้ว่าสิเต็มหรือป่าวเน้อ (สาวขายปี้ขู่เราเพื่อให้รีบซื้อปี้)...ค่าปี๋ ไปเดียนเบียนฟู ผู้ละ 95,000 กีบ กับระยะเดินทาง กว่า 200 กม. (400 บาท) ถึงกลางใจเมืองเดียนเบียนฟูเลย จักรยานไม่เก็บ ถือเป็นสัมภาระปกติคนเดินทาง.......///////////////////////////////

////////กินเฝอลาว หลังสถานี รอรถ ค่าเฝอ 10,000 กีบ ผงชูรสเป็นเฟอร์นิเจอร์บนโต๊ะ ถ้าที่ใส่มาให้ยังไม่นัวพอ ใส่เพิ่มเองได้ แถมให้ไม่คิดตัง>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

>>>>>10 โมง รถมาถึง มีผู้โดยสารเกือบเต็ม เป็นรถป้ายทะเบียนเวียตนาม /////// ไปได้ ไปได้แน่ //// จ่าย เงินไทยซื้อปี้ไป แบ็งค์ 1000 มีทอน เป็นเงินกีบมาให้ 120,000 กีบ ขาดทุนอัตราแลกเปลี่ยนเห็นๆ ทำไงได้แลกที่ด่าน ตม ลาว คำนวนค่ารถไว้แค่ 75000 กีบ

///////เสียงคนขับส่งภาษาเวียตนามกับเด็กรถ คงสั่งให้ยกจักรยานขึ้นบนหลังคา ผู้ยึดให้แน่น...ท่าทางการขับรถคงไม่ใช่ย่อย


//////////////จักรยานอยู่บนหลังคารถเรียบร้อยดี

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

ได้นั่งแล้ว..เก้าอี้เล็กแถวกลางรถ พอรถออกจากอุดมไซสักพัก พ้นเขตเมืองก็เริ่มไต่เขา เข้าโค้งอย่างเมามันของคนขับ เข้ากับเพลงสตริงภาษาเวียตชนิดสุดสวิง ที่เค้าเปิดให้ความบันเทิง เนื่องจากเป็นรถโดยสารขนาดกลาง ยี่ห้อดังจากเกาหลี ช่วงสั้น จึงไต่เขาเข้าโค้งได้แรงๆ ออกโค้งอย่างรวดเร็ว เวี่ยงสุดๆ หลายครั้งไหล่กระแทกคนข้างๆ ต้องยึดเกาะ เบาะแน่ๆ หมดสิทธิ์หลับ หันไปสังเกตุผู้คนรอบตัว...เราน่าจะอายุเหลือน้อยที่สุด นั่งข้างๆกันก็เป็นผู้หญิง คุยสอบถาม...ทั้งคัน เป็นนักศึกษาลาวทั้งหญิงชายเชื้อสายเวียตนามทีมีภูมิลำเนาในลาว เข้าไปศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัย ฮานอย กลับมาบ้านวันหยุดช่วงตรุษจีน กำลงเดินทางกลับไป ฮานอย ต้องไปต่อรถที่เดียนเบียนฟู คุยกันลาวไทย เข้าใจกันรู้เรื่อง
>>>>>>>>>>>>>>>> บรรยากาศ กันเอง ภายในรถ

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

รถไต่เนิน ขึ้นเขา เข้าออกโค้ง ตลอดทาง ผ่านหมู่บ้านชาวเขา ชาวลาว ลองคุยกับนักศึกษาหญิงที่นั่งติดกัน เธอชื่อ บัวลอย ศึกษา ด้านบริหารการเงิน ปีเทอมสุดท้าย U.ฮานอย บ้านอยู่ ห้วยทราย พรมแดนใกล้กับ อ.เชียงของ จ.เชียงราย บัวลอยแนะนำการเดินทาง สถานที่ ภาษา เวียตให้หลายอย่าง หลายคำ>>>>>>>>> รถถึงเมือง เขว้า หรือ เมืองขวา คนรถส่งภาษาให้คนที่ต้องการแลกเงินเวียตนาม ลงแลกที่นี่ จะไม่จอดที่ เมืองใหม่แล้ว .....ได้อาศัยเธอ ช่วยแลกเงินกีบ เป็นเงินดองเวียตนามให้ ที่เมือง เขว้า หรือ ขวา เพราะรถจะจอดให้ทุกคนลงแลกเงินกับร้านค้าชาวเวียตที่นี่ ชาวเวียตส่วนใหญ่ที่เข้ามาค้าขายในลาว ขากลับมักจะมาแลกเงินที่นี่...บัวลอย แนะนำ...130000 กีบ หรือประมาณนั้น แลกได้ 380,000 ดองเวียตนาม

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

รถเมล์เวียตยังคงไต่เนินเขา สูงขึ้นไปเรื่อยๆ ผ่านเมืองใหม่ ..16.30 น..เข้าผ่านด่าน ปางหก..ด่าน ตม.ลาว จัดการเอกสารผ่านแดน..ค่ารบกวนเวลาพักผ่อนให้เจ้าหน้าที่ ตม...10000 กีบ..เดินทางขึ้นลงเนินต่อเนินอีก 6 กม. ถึงด่านไตจาง..ตม.เวียตนามเหนือ เข้าเขตเมืองเดียนเบียนฟูแล้ว..อากาศเริ่มเย็นมากขึ้น รถเริ่มลงเขามาเรื่อยๆ ลักษณะป่าไม้เริ่มเปลี่ยนไป ต้นไม้ใหญ่บางตาลงกว่าทางฝั่ง สปป.ลาว...รถลงเนินเขาเข้าเขตเมืองเดียนเบียนฟูแล้ว..สภาพภูมิประเทศเริ่มเปลี่ยนเป็นที่ราบลุม.มีการทำนาข้าวโดยทั่วไป..เป็นหมู่บ้านชาวไทลื้อ ไม่เห็นเครื่องมือทุ่นแรงใดในการทำนา...มีแต่แรงงานเกษตรกรล้วนๆช่วยกัน ชาวนายังคงใช้แรงงานวัว ควายทำนา .จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไม ข้าวเวียตนามจีงส่งออกข้าวราคาถูกกว่าข้าวไทย ... จนติดอันดับหนึ่งในการส่งออกข้าว แซงข้าวไทย..ต้นทุนต่ำกว่าคือคำตอบ..รถเข้าสู่ตัวเมือง เห็นเครื่องบินขึ้นจากสนามบินเดียนเบียนฟูอยู่ทางซ้ายมือ..

>>>>>>>>>>รถเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนเส้นกลางเมือง..เห็นอนุสาวรีย์แห่งชัยชนะอยู่ข้างหน้าสุดถนนไม่ไกลนัก ..รถเลี้ยวเข้าสถานี บขส.เดียนเบียนฟู ตอน 5 โมงครึ่ง..ถึงซะที..นั่งรถมาก็..สามวันแล้ว...

[khunhan]

ตามมาถึงเดียนเบียนฟูด้วยค่ะ

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

สถานีรถโดยสาร เดียนเบียนฟู มีรถบัสโดยสาร ทั้ง แบบนอน แบบนั่ง เดินทางต่อไปยังเมืองต่างได้ฮานอย ลาวกาย และเมืองอื่น จอดเรียงรายรอผู้โดยสารอยู่นับสิบคัน เด็กรถ เจ้าของรถต่างวิ่งหาลูกค้าให้วุ่นไปหมด ผมเดินจูงจักรยานออกมานอกเขตสถานีรถ เลยไป 20 เมตร ก็ถึงทางเข้าโรงแรมที่พัก (อย่า หงี) เป็นโรงแรมที่ผมจำมาจากใน ยูทูป ท่องเที่ยว ปริ้น รูปหน้าโรงแรมมาด้วย ไว้ถามทางจากคนเวียตนาม ยื่นรูปให้ดู ก็รู้เรื่อง...ผมได้นักศึกษาที่นั่งมาด้วย เธอพาไปส่งถึงที่ พร้อมต่อรองราคากับเจ้าของโรงแรมให้เสร็จ ห้องค่อนข้างใหม่ คืนละ 200,000 ดอง ครับ ต่อรอง สองคืน 350,000 ดอง (ขอบคุณกลุ่มนักศึกษาลาว)

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

ปริ้นนามบัตรโรงแรมทที่คาดว่าจะพักไปด้วยเลยครับ เผื่อถามคนเวียตนาม เราออกเสียง เค้าฟังไม่รู้เรื่อง

[DXBicycle]

ตามต่อ

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

เดินกลับไปส่งคณะนักศึกษา ที่ท่ารถโดยสาร เพราะต้องต่อรถไปฮานอย อีกคืน อาหารเย็น..ที่ท่ารถ. เฝอ 20000 ดอง

[เสรี พันเลิศจำนรรจ์]

15 กพ. 59 วันที่ 4 ของการเดินทาง
8.30 น.วันนี้ตั้งใจจะเก็บเกี่ยวเที่ยวชม สถานที่สำคัญๆ ของเดียนเบียนฟู ให้หมด อนุสาวรีย์ สุสานคน สิ่งของสงคราม พิพิธภัณฑ์การสู้รบ และอื่นๆ เที่ยวชมเมือง โดยใช้จักรยานปั่นไป ต้องใช้เวลาพอสมควร เพราะไม่รู้ทาง

ออกจากโรงแรม เลี้ยวซ้ายไป 500 เมตร อนุสาวรีย์แห่งชัยชนะ ตั้งอยู่บนเนินเขา ค่าขึ้นไปชม 15000 ดอง ไต่บันได 250 กว่าขั้น เห็นตัวเมืองเดียนเบียนฟู แทบจะทั้งเมือง
[img]

SDC15824.JPG (45.7 KiB) เข้าดูแล้ว 204 ครั้ง

[img]